Pierwsze 200 wierszy.
นั่นใคร ฉันเป็นใคร
เกิดอะไรขึ้น ที่นี่คือที่ไหน
นายเป็นตัวอะไร
มันเป็นความผิดของเธอ
ไม่มีอะไรสมเหตุสมผลเลย ฉันเป็นคนทำเหรอ
คิดให้ดีๆ สิ
เอาเลย
ตรวจพบกิจกรรมผิดปกติ
ระบบขัดข้อง
รีบูตเพื่อเปิดใช้พลังงานสำรอง
แม่ง
ระบบขัดข้อง
รีบูตเพื่อเปิดใช้พลังงานสำรอง
มีใครอยู่ไหม
มีใครอยู่ไหม
ระบบรักษาความปลอดภัยถูกเจาะ
ตรวจพบกิจกรรมผิดปกติ
ระบบขัดข้อง
รีบูตเพื่อเปิดใช้พลังงานสำรอง
เฮ้
เฮ้
นี่อะไร
รีบูตเพื่อเปิดใช้พลังงานสำรอง
สำรอง
เปิดใช้พลังงานสำรองของสถานีแล้ว
มีใครอยู่ไหม
มีใครอยู่ไหม
ฉันอยู่ที่ไหน
แอช ดาวมฤตยู
ไบรอัน
ระดับออกซิเจนที่จำเป็นต่อชีวิตไม่เพียงพอ
ริยา
ไม่นะ
ริยา
ขอผ่าน
ไม่เอาน่า ต้องมีใครพูดอะไรสักอย่าง
แล้วถ้าเป็น...
แล้วถ้าเป็น "เราจะรุ่งเรืองที่นี่" ล่ะ
- อะไรนะ - ใช่
- "เราจะรุ่งเรืองที่นี่" เหรอ - ใช่ไหมล่ะ
มันหมายความว่ายังไง นายเป็นราชินีหรือไง
- ฉันว่ามันก็ดีนะ - ดีเหรอ โคตรจะน่าเบื่อ
เอาละพวก มาแล้ว
เพื่อเป็นเกียรติแก่เพื่อนรักของเรา ในยานโคจร ถั่วต้มแสนอร่อย
- ของไบรอันห้าชาม - ฉันหยิบให้
ชึบ
แด่ไบรอัน
- แด่ไบรอัน - แด่ไบรอัน
- แด่ไบรอัน - แด่ไบรอัน
คลาร์ก เธอ...
คิดว่ามีประโยคที่เด็ดกว่านี้เหรอ
อืม ถามริยาสิ
เธอน่าจะเป็นคนแรกที่ได้ออกไป
ฉันเหรอ
- อย่ามองฉันสิ - ไม่เอาน่า เดวิส
- แล้วกัปตันล่ะ - ใช่ เอาเลย กัปตัน จัดไป
ฉันว่าเราควรโฟกัสที่ภารกิจ
ไอ้หมอนี่
กัปตันซายิด แอดดี้
คนแรกที่เหยียบดาวเคโอไอ 442
และคำพูดแรกอันโด่งดังของเขาคือ...
- พวกนาย - อร่อยเด็ด
- โคตรเอา - นัวมาก
งั้นสมมติว่าเป็นเธอ
จะเป็นอะไร "ก้าวเล็กๆ" ของเธอ
บอกมาเถอะ
คิดว่าเราจะออกไปเร็วๆ นี้จริงเหรอ
ก็คงงั้น
คือดาวดวงนี้...
ความจริงที่ว่าอากาศแทบจะหายใจได้แล้ว
ฉันคงตกใจถ้าคนอื่น เจอดาวที่อยู่อาศัยได้เท่านี้
ฉันรู้ทันเธอน่า
- ทำแบบนั้นอีกแล้วใช่ไหม - ไม่ใช่
เขาเก่งนะ
- ฉันรู้ เลี่ยงตอบคำถาม - ฉันดูออก
ริยา
ทุกคน ก็ได้ ทุกคน
ก็ได้ ให้ตายสิ ฉันละเกลียดพวกนาย
ไม่เอาน่า รักก็บอก
- โอเค - เอาเลย
ว่า
ฉันกำลังคิดอยู่
เอาเป็น...
"คราวนี้อย่าทำพังดีกว่า" ไหม
อะไร
ไม่ค่อยแจ่มเลย
ไม่เอาน่า ฉันไม่อยากทำด้วยซ้ำ
ชนแก้ว
ฉันเป็นใคร
"ความอิ่มตัวของออกซิเจน
"ความดันในห้องโดยสาร"
ตรวจพบการเคลื่อนไหวที่โซนหนึ่ง
แอร์ล็อคด้านนอก
ตรวจพบการเคลื่อนไหวที่โซนหนึ่ง
แอร์ล็อคด้านนอก
นี่
- แกเป็นใคร - ริยา อะไรวะเนี่ย
นี่ฉันเอง ไบรอัน
ไบรอัน คาร์ไกล์
นี่ ดูสิ
ฉันอยู่ 7-เอฟ
เราอยู่ทีมเดียวกัน โอเคนะ
ฉันกําลังเฝ้าติดตามวงโคจร
- ไบรอันเหรอ - ใช่
ไบรอัน
"ถั่วต้มของไบรอัน"
ถั่วต้ม
ใช่แล้ว ฉันเอง
เธอส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ
สัญญาณเอสโอเอส
บอกว่าคลาร์กสติแตก
หันมาทำร้ายคนในทีม
เขาเป็นคนทำแบบนี้กับเธอหรือเปล่า
เดวิสด้วยเหรอ
ฉันขอโทษ
พอฉันตื่นขึ้นมา ทุกอย่างก็เป็นแบบนี้แล้ว
หมายถึงแบบไหน
เธอจำอะไรได้บ้าง
จำได้แค่เป็นช่วงๆ เห็นเป็นภาพๆ
มีผู้หญิงโจมตีเรา ฉัน...
คลาร์กเหรอ
พอจะรู้ไหมว่าเขาอยู่ที่ไหน
ไม่รู้ พอตื่นขึ้นมาก็ไม่เหลือใครแล้ว
เธอจําได้แค่นั้นเหรอ
ฉันขอโทษ ฉัน...
ก็แค่ทุกอย่างที่เกิดขึ้น
ฉันไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
ฉันไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร
รอตรงนี้นะ
บอท ว.ผ.ค. วินิจฉัยและผ่าตัดเคลื่อนที่
ขอต้อนรับสู่เมดบอท
- เยส - นายพูดว่า 7-เอฟ
มันหมายถึงอะไร
ภารกิจและยาน
ภารกิจและยาน
เดี๋ยวนะ
เธอจำโลกไม่ได้เหรอ
ไม่เลยเหรอ
จำไม่ได้
เมดบอทกำลังทำการสแกน
- กรุณาอยู่นิ่งๆ ขอบคุณ - ภารกิจหนึ่งถึงหกล้มเหลว
ภารกิจที่เจ็ดคือความหวังสุดท้ายของเรา
ยานหกลำกระจายตัวไปทั่วกาแล็กซี
มุ่งหาดาวเคราะห์ขนาดเท่าโลก
ภารกิจที่เจ็ด ยานเอฟ
นั่นคือพวกเรา
และเราได้รับเกียรติอย่างสูง ให้เรียกเคโอไอ 442 ว่าบ้าน
หรือแอช อย่างที่เคฟเคยเรียก
นี่ ไม่เป็นไร
ฉันรู้ว่ามันแปลก แค่อยู่นิ่งๆ ไว้
เธอโอเคนะ
อืม
นายอยู่ในวงโคจรได้ยังไง
มันต้องทำแบบนั้น อย่างน้อยก็ในปีแรก
เราคนหนึ่งต้องอยู่บนนั้นเพื่อติดต่อกับฐาน
หรือเผื่อมีอะไรผิดพลาด
ฉันว่าฉันเห็นนาย แสงวาบผ่านท้องฟ้า
นั่นยานโคจรเหรอ
นั่นแหละ
ทุกสองสามวัน เราจะโคจรแนวเดียวกัน
เริ่มขั้นตอนต่อไป
กรุณาอยู่นิ่งๆ
ขอบคุณที่ใช้เมดบอท
นี่ เธอไข้ขึ้นบ้างหรือเปล่า
อืม อันที่จริงก่อนนายจะมา
ฉันเจอบางอย่างในชุดปฐมพยาบาล เลยเอามาแปะ มันเป็นแผ่นแปะ
โอเค
เรียบร้อย
มีอะไรเด่นๆ ไหม
ไม่มีอะไรร้ายแรง
สมองบวม น่าจะเกิดจากการกระแทก
แต่การมีไข้ การสูญเสียความทรงจำ
เป็นผลข้างเคียงจากอาการสมองบวม
แต่สุดท้ายแล้วฉันจะจําทุกอย่างได้ใช่ไหม
เธอน่าจะยังมีความทรงจําทางเทคนิคอยู่
ทักษะทุกอย่างที่เธอเรียนมาน่ะ
ไม่ ฉัน...
ฉันหมายถึง...
เกี่ยวกับตัวฉันเอง
ฉันเป็นใคร
เกิดอะไรขึ้นที่นี่
ฉันไม่รู้
เสียใจด้วยนะ
ไม่นานมานี้ระหว่างเดินทางมาที่นี่
เธอกับฉันคุยกันว่า ทําไมเราถึงเข้าร่วมโครงการนี้
มีบางอย่างในวิธีที่เธอพูด
เหมือนมันไม่ใช่การเสียสละ
แต่เป็นการค้นหาคำตอบ
เหมือนสิ่งที่อยู่ข้างนอกนั่น ไม่เพียงพอสําหรับเธอ
เธอจำไม่ได้ว่าตัวเองเป็นใคร
แต่เธอก็ยังเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน
พักผ่อนเถอะ
มองอะไรอยู่
ฉันจินตนาการไม่ออกเลยว่า เขาจะยังอยู่ข้างนอก
ถ้าเขายังอยู่ข้างนอก ออกซิเจนก็คงใกล้หมดแล้ว
หรือไม่ก็อาจจะพยายามหาที่หลบภัย
พายุทรายที่นี่ไม่ใช่เล่นๆ เลย
เราอาจจะหาเขาเจอ
ฉันเห็นโดรนอยู่แถวๆ นี้
แล้วเธอคิดจะบังคับโดรนยังไง
No comments yet. Be the first to leave one.