HeartBeat (My Heart is Beating / Gaseumi Ddwinda / 가슴이 뛴다)

HEARTBEAT

ANG MGA TAUHAN, PANGALAN, ORGANISASYON, GRUPO, KAGANAPAN,

AT PINANGYARIHAN AY KATHANG-ISIP LAMANG AT SINUNOD ANG MGA ANIMAL SAFETY GUIDELINE

Seon Woo-hyeol.

Talaga bang mamamatay ka na?

Talaga?

Seryoso?

Tatanggapin ko ang kamatayan ko sa tamang panahon,

pero di kita hahayaang

mangyari ang gusto mo.

Sana hindi na ulit tayo magkita.

Ayokong

nakikita ka.

Sino ba 'yon?

HEARTBEAT EPISODE 14

Nasaan si Woo-hyeol?

Nasaan siya?

- Seop! - Dong-seop!

Seop!

Seop, ayos ka lang ba?

Paano n'yo nahanap ang lugar na 'to?

Maaasahan talaga ang mga alagad ni Woo-hyeol.

Kaya pala nangangamoy dugo ang lugar na 'to.

Umiinom ka pa rin ng dugo ng tao?

Mukhang di pa sapat ang ginawa ni Woo-hyeol para tumino ka.

Mag-ingat ka sa sinasabi mo.

Lee Man-hwi!

'Wag mo siyang sasaktan.

Ayos ka lang ba?

Dito!

Bumaba ka na. Kami na ang bahala rito.

Sige.

- Mag-ingat ka. - Sige.

Woo-hyeol!

Sigurado kayo?

Woo-hyeol!

Rose.

Ano ba 'to?

Labas na.

Dali. Labas na!

Woo-hyeol, tara na.

- Bakit? - Sandali lang.

Tumakas ka na habang abala siya sa 'min.

Salamat.

Sandali lang.

Pakiusap, mag-ingat ka.

Sang-hae!

Seop.

Naging mahina kayo

kakainom n'yo ng expired na dugo sa mahabang panahon

sa halip na kumagat ng tao.

Ang mga bampirang tulad mo ang dahilan kung bakit tinuturing tayong halimaw!

Ano'ng ibig mong sabihin?

Ano ba ang mga bampira

kundi mga halimaw?

Kami ay...

hindi mo katulad.

Woo-hyeol!

Woo-hyeol...

Ikaw ang halimaw na kinukulong ang mga tao at sinisipsip ang dugo nila.

Hindi kami.

Sang-hae!

Angat.

Sige pa.

Woo-hyeol!

Woo-hyeol, nasaan ka?

Pakiusap tumawag ka agad pag nabasa mo ang text ko.

'Wag na 'wag mong

sasaktan si Woo-hyeol.

Di magtatagal,

maglalaho na ang grupo n'yo.

- Lee Man-hwi! - Rose, 'wag.

Bakit natin siya patatakasin?

'Wag na.

Buwisit.

- Woo-hyeol! - Woo-hyeol.

Woo-hyeol!

- Ayos ka lang ba? - Oo.

Woo-hyeol.

Ayos lang ako.

Hay naku.

Hindi ka maayos.

Hindi gumagaling ang mga sugat mo!

- Ano ba'ng nangyayari sa 'yo? - Rose...

- Ano'ng nangyayari? - Tama na.

Woo-hyeol, sa ngayon...

Mr. Seon.

Hindi ko alam kung nakikilala mo ako,

pero ako si Joo Dong-il.

Ikaw ay...

Di ko alam kung paano ka mapasasalamatan.

Maraming salamat.

Hindi.

Ako ang dapat magpasalamat sa 'yo.

Masaya ako

na buhay ka pa.

Matutuwa rin ang anak mo.

Ang anak ko?

Sumama ka sa 'kin.

Ano?

Nasaan ba sila?

Paano mo nagawang pumunta rito sa lagay mong 'yan

nang hindi nagsasabi sa 'min?

Paano kung may nangyari sa 'yo?

Gumamit ng pain si Man-hwi para madala ako rito.

Mabuti na lang may naramdamang kakaiba si Rose no'ng dumaan siya rito.

Mas malala siguro ang nangyari.

Sinabi mo pa.

Umaalingasaw ang amoy ng dugo, at di maganda ang pakiramdam ko sa lugar.

- Pasensiya na. - Woo-hyeol.

Puwede bang tumigil ka na sa paghingi ng tawad?

Lagi kang kumikilos mag-isa at humihingi ng tawad pagkatapos.

- Sang-hae. - Uy, nasaktan siya. Sobra ka naman.

Naiinis lang ako.

SHADED OASIS GUEST HOUSE

Hindi ko inakala

na makakabalik pa ako rito.

Pakiusap 'wag mong sabihin kay In-hae ang nangyari

sa lugar na 'yon.

Baka mabigla siya.

Nahirapan siguro siyang mag-isa,

at ayokong mag-alala siya.

Sige.

Pumasok na tayo?

Woo-hyeol, saan ka galing?

A, kasi...

In-hae.

Marami siguro kayong kailangan pag-usapan, kaya hahayaan ko muna kayo.

Salamat, In-hae,

na lumaki kang

malusog na babae.

Dapat

bumalik ako agad.

Pasensiya ka na at natagalan ako.

Akala ko patay ka na at matagal nang wala.

Pero bumalik ka nang buo.

Bakit ka nandito?

Dapat nanatili ka na lang patay.

Bakit bigla kang nagpakita?

Gusto kong makausap ka,

pero di ko magawa.

Wala akong pakialam sa mga paliwanag mo kaya umalis ka na.

In-hae.

Hindi ka na dapat nagpakita pa.

Namuhay ka na sana nang maayos matapos mong pabayaan ang pamilya mo.

Ano sa tingin mo ang reaksiyon ko matapos ang lahat?

Iniisip mo bang magpapasalamat ako na nanatili kang buhay?

Hindi ko kayo pinabayaan ng mama mo.

Hindi gano'n 'yon.

- Ako... - Di ko kailangan ng amang katulad mo!

Kaya umalis ka na kung wala ka nang sasabihin.

At 'wag kana ulit bumalik dito.

Bakit mo ginawa ang di ko naman hiniling sa 'yo?

Hindi ko hiniling na hanapin mo ang ama ko.

Hindi lang siya ama mo.

Siya rin ang taong dapat kong pasalamatan dahil pinangalagaan niya ang mansiyon.

Siguro gusto mo siyang pasalamatan, pero ako, hindi.

Makasarili siya dahil pinabayaan niya ang pamilya niya.

Siya na lang ang pamilya mo.

Nag-alala siya sa 'yo.

Na baka naging mahirap ang buhay mo.

Mas matimbang ang dugo sa tubig.

Siguradong na-miss ka ng papa mo.

Paano kaya kung

patawarin mo na siya ngayon?

Huli na ang lahat.

Hindi ko siya kailanman mapapatawad.

Uy, In...

Baka mamatay si Woo-hyeol?

Gano'n nga ang mangyayari kung di niya uubusin ang dugo ni Butler Joo.

Nagsisinungaling ka.

Bakit siya mamamatay?

Hindi 'yan totoo, di ba?

Niloloko n'yo lang ako, tama?

Teka.

Hindi kayo nagbibiro?

Kung gano'n,

hinanap ba niya ang ama ni Butler Joo

bilang paghahanda?

Para di siya mag-isa matapos niyang mamatay?

Tama na ang usaping 'to.

Pipigilan ko 'yon.

At paano mo naman gagawin 'yan?

Ano ba ang puwede nating gawin?

Kawawang Woo-hyeol.

Magpakatatag kayo.

Ano na ang gagawin n'yo ngayon?

Nangyari 'to dahil tinuruan mo siya kung paano maging tao.

Ano'ng gagawin mo pag may mangyari sa kaniya?

Si Woo-hyeol...

ginagawa niya ang lahat ng makakaya niya.

At nagdesisyon akong respetuhin

ang gusto niya.

Siguro nga mahirap,

pero gawin n'yo ang makakaya n'yo na maprotektahan siya hanggang sa huli.

Puwede ka manatili rito.

Nasa baba ang banyo.

Sabihan mo lang ako kung may kailangan ka.

Hindi ko alam...

kung dapat akong manatili rito.