Say Nothing

เรื่องของพวกชาวไอริชเนี่ย

เราทะเลาะกัน ด้วยไอ้เรื่องเดิมๆ มา 800 ปีแล้ว

เห็นไหม มันเคยเป็นเช่นว่า นี่คือเกาะของเราจนกระทั่งพวกอังกฤษมายึดไป

ชาวไอริชพยายามต่อสู้เพื่อขับไล่พวกเขา

แต่พวกเราทำไม่สำเร็จ

เพราะงั้นพวกอังกฤษ จึงเก็บส่วนบนสุดไว้เป็นของตัวเอง

และไออาร์เอก็ได้สู้ศึกนองเลือดมาตลอด

เพื่อรวมประเทศให้เป็นหนึ่งเดียวนับแต่นั้นมา

บ้างก็ตายด้วยระเบิด บ้างก็ด้วยกระสุน คนอื่นๆ ก็แค่สูญหายไป

แม่ มื้อเย็นพร้อมเมื่อไหร่

บอกแล้วไงว่าให้กินมื้อกลางวันเยอะๆ

แม่ เก็บคีมไว้ที่ไหน

- แม่ บิลลี่ไม่ยอมใส่… - ขอทีละคนนะ

คีมอยู่ไหนเหรอ

อาร์ชี ลูกซ่อมเตาด้วยตัวเองไม่ได้

มิคกี้ อะไรอยู่ใต้เสื้อไหมพรมลูกน่ะ

อะไร ไม่มีอะไร

ไหน มาให้แม่ดูหน่อยนะ

มาสิ

ไมเคิล เราตกลงกันแล้วนะ

- ตัวนี้ไม่เหมือนใคร - นกหกตัวในห้องใต้หลังคา พอแล้ว

มันเชื่องจริงๆ นะครับ แม่

ใช่ มันหล่อเหลาเอาการ

แต่ถ้าลูกอยากเก็บมันไว้ ลูกปล่อยตัวอื่นไปบ้างก็ได้

แม่จะไม่ยอมให้สัตว์ป่ามาขี้ใส่พื้นบ้านแม่แล้ว

เฮเลน

คืนนี้ลูกห้ามออกไปไหน

อะไรนะ

รีบไปร้านฟิชแอนด์ชิป แล้วซื้ออาหารมาให้น้องๆ เร็ว

และอย่าได้แวะแอบสูบบุหรี่ล่ะ

จ่ายบอลไปทางด้านซ้ายมือ

แต่หมายเลข 42 เบอร์มิงแฮม จะได้หรือไม่ จะได้…

เอ้า เฮเลนกลับมาแล้ว เริ่มจัดโต๊ะได้เลย

แม่อยู่ไหนจ๊ะ หนู

แม่

เธออยู่ไหน

อาร์ชี

อย่า อย่าเข้ามานะ อย่าเข้ามา

ใส่เสื้อโค้ทซะ เราจะไปกันแล้ว

- บอกพวกมันให้เงียบๆ หน่อย - ปล่อยนะ

อย่าแตะต้องพวกเขานะ อย่าแตะต้องพวกเขา

คุณจะพาแม่ไปไหน

- ไมเคิล - จะพาแม่ไปไหน

ไมเคิล เงียบน่ะ

- ไมเคิล ไม่เป็นไรนะ ลูก - พวกแกทุกคน ใจเย็นก่อน

- ไม่เป็นไรนะ ลูก - เราแค่ต้องคุยกับเธอเฉยๆ

พาผมไปด้วย

อาร์ชี

ไม่เป็นไรครับ แม่

คุณบอกว่าอยากคุยเฉยๆ ให้ผมไปด้วยคงไม่เสียหายอะไรนี่

เขามาได้ ที่เหลืออยู่นี่

ขอนั่งข้างเธอได้ไหมครับ

ไปซะ ไม่งั้นโดนยิง

แม่

ฝากเด็กๆ ทุกคนด้วย จนกว่าแม่จะกลับมา โอเคนะ

สวัสดีและยินดีต้อนรับ

นี่คือโครงการเบลฟาสต์ ประวัติศาสตร์บอกเล่า

ผมอยู่ตรงนี้กับผู้เข้าร่วม จ.

ทั้งหมดนี้ทำแบบนิรนามใช่ไหม

ครับ ไม่มีชื่อ เพื่อความปลอดภัยของเราทั้งคู่

ฟังนะ ไม่ต้องตื่นเต้นหรอกครับ

สิ่งที่ผมจะถามคุณ จะเกี่ยวกับประวัติศาสตร์โบราณทั้งหมด

ไม่ใช่สำหรับพวกเขาไง

เพราะอย่างนั้นเราถึงต้องระมัดระวังไว้ก่อน

จะไม่มีใครได้ฟังเทปนี้ จนกว่าคุณจะตายไปนานแล้ว

คุณจะพูดอะไรก็ได้เลย โดเลอร์ส

งั้นพูดเรื่องชั่วๆ ทั้งหมดดีไหม

ถ้าคุณสะดวกน่ะนะ

งั้นคุณเริ่มเล่าให้เราฟัง ถึงเรื่องในวัยเด็กคุณหน่อยดีไหม

อย่างแรกที่คุณควรรู้

ก็คือแม่และพ่อของฉัน

ภูมิใจที่เป็นสมาชิกกองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์

(แผนที่ไอร์แลนด์ - ไอร์แลนด์เหนือ สาธารณรัฐไอร์แลนด์)

พ่อเคยสอนลูกๆ เรื่องวิธีทำระเบิดหรือยัง

ซึ่งแปลว่าในขณะที่เด็กคนอื่น ได้รู้เรื่องราวของพวกภูตและพิกซี่

เราได้รู้เรื่องราว การแหกคุกอันเลื่องลือของพ่อแทน

คืนนั้นเป็นคืนก่อนการแหกคุก

พวกผู้คุมได้ข่าวว่าจะมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น

พวกเขาเหวี่ยงประตูห้องขังของพ่อ

และเริ่มใช้กระบองทุบตีพ่อ

และถามคำถามพวกนั้นกับพ่ออยู่ตลอดเวลา

พ่อบอกอะไรพวกเขาไปคะ

ไม่ได้บอก พ่อไม่ได้บอกอะไรทั้งนั้นเลยลูก

พ่อเลือกจุดนึงบนกำแพง แล้วพ่อก็จ้องมัน

ไม่ว่าพวกเขาจะทุบตีพ่อยังไง

พ่อก็เอาแต่จ้องไปที่จุดนั้น

ไม่ช้าก็เร็ว…

พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกนอกจากปล่อยพ่อ

เป็นวัยเด็กที่มีความสุขทีเดียวละ

จนกระทั่งฉันอายุ 16 และตัดสินใจว่าครอบครัวฉันจิตไม่ปกติ

แม่ เราไปข้างนอกนะ

ไม่ใช่ไปนั่งประท้วงอีกนะ

อันที่จริงก็ไม่ใช่ค่ะ

เด็กสมัยนี้เป็นอะไรกันไปหมดนะ ที่รัก

คุณกับผม เราหลั่งเลือดที่สนามรบ แต่คนรุ่นนี้เขานั่ง

ใครนั่งคะ ไม่มีใครนั่งสักหน่อย

เราเคยไปนั่งประท้วงอยู่ครั้งนึงค่ะ พ่อ ให้ตายสิ

นี่ พูดจาให้มันดีๆ หน่อยลูก

- ฮอร์โมนน่ะ แกฮอร์โมนแปรปรวน - เราไม่ได้ไปนั่งประท้วง

เราจะไปขึ้นเขา

เมื่อวานลูกไปปีนเขามา แล้วลูกก็กลับมาแบบมอมแมม

ก็อย่างที่พ่อบอก หนูฮอร์โมนแปรปรวน แล้วหนูก็จะไปอีก

ทีนี้เห็นหรือยัง ผลงานของคุณ

พวกเราเป็นชาวคาทอลิกในเวสต์เบลฟาสต์

ซึ่งแปลว่าเราอยู่ในย่านไม่ค่อยดีของเมือง

มันเป็นสังคมที่แยกตัวออกมา

ทุกอย่างถูกควบคุมไว้หมด

งาน การหาบ้าน สิทธิ์เลือกตั้ง ทั้งหมดให้แต่พวกโปรเตสแตนต์

เดินประท้วงเพื่อสิทธิพลเมือง ให้ชาวคาทอลิกหาบ้านอย่างยุติธรรม

ให้ชาวคาทอลิกมีสิทธิ์เลือกตั้ง ร่วมเดินประท้วงไปเดอร์รี คุณแม็กเชน

โชคดีนะสาวๆ

ถ้าคุณเป็นคาทอลิก คุณมีสองทางเลือก

คุณจะอยู่เป็นพลเมืองชั้นสอง หรือไสหัวออกไปซะ

ข้างบนนี้ก็ไม่เลวไปเสียทีเดียวนะ ว่าไหม

ฉันจะทำยังไงดีถ้าพี่ไปมหาลัย

พ่อทำฉันหัวร้อนแน่ๆ

มากับฉันสิ

ฉันพูดจริงนะ มาร์

เธอไม่อยากติดแหง็กอยู่ที่นี่ ทำงานในโรงงาน

กินอาหารจากกล่องข้าวกลางวันหรอก

ติดอยู่เรื่องนึงน่ะ ฉันไม่มีความสามารถพิเศษ

- นี่ - ฉันไม่มีจริงๆ

พี่จะยุ่งอยู่กับการทำงานแสดงศิลปะ

และฉันเก่งอยู่อย่างเดียวคือม้วนบุหรี่

แถมฉันไม่สูบบุหรี่อีกต่างหาก

นี่ ทุกคนมีสิ่งที่ตัวเองถนัดทั้งนั้น มาร์

บางครั้งก็ต้อง ใช้เวลาสักพักเพื่อค้นหามัน โอเคนะ

บ้านฉันไม่เคยถกเถียงกัน

ว่าใครเสียสละมากที่สุดเพื่อความเชื่อ

รู้ไหม พ่อฉันเคยติดคุกอยู่แปดปี

แม่ฉันเคยติดอยู่แค่สองอาทิตย์

แต่ป้าไบรดีของฉัน เธอได้สละดวงตาและมือของเธอ

เราจะไปเดินประท้วงอย่างสงบ ไปวันพุธนะคะ

ได้ มีอุปกรณ์ป้องกันแล้วใช่ไหม

มีหมู่บ้านโปรเตสแตนต์เยอะมาก ระหว่างที่นี่กับเดอร์รีนะลูก

เราไม่เป็นไรค่ะ แม่ เขาบอกว่าอย่างมากก็แค่โดนขว้างหินใส่นิดหน่อย

พวกเขาอยากเสียเวลาสี่วันเดินฝ่าบึงโคลน

นี่นะ การประท้วงที่ท่าเรือนั่น นั่นแหละการประท้วงที่ดี

เราผลักรถจี๊ปตำรวจลงแม่น้ำแล้วก็วิ่งหนี

ไม่ได้ช่วยอะไรเลย

ขอโทษที เมื่อกี้ว่าอะไรนะ

หนูแค่พูดเฉยๆ

คืองี้ ในสังคมที่มีอารยธรรม ความรุนแรงมันจะช่วยอะไรได้ ใช่ไหมล่ะ

คุณพุ่งใส่ตำรวจ เขาก็หวดด้วยกระบอง

และทุกคนก็กลับบ้านพร้อมรอยช้ำ ไม่มีอะไรเปลี่ยน

แล้วคิดว่าการไม่ใช่ความรุนแรงจะดีกว่าเหรอ

อธิบายให้พ่อทีซิ เพราะพ่อสับสนหน่อยๆ แล้ว

ลูกคิดว่าจะเดินทอดน่อง 112 กิโลเมตรฝ่าดงขี้แกะ

แล้วพวกโปรเตสแตนต์ จะหยิบยื่นงานสบายๆ ให้ทำเหรอ

การออกไปเดิน มันเปลี่ยนอะไรได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

คานธีกับสัตยาเคราะห์เกลือ คิงที่แอละแบมา

ก็นะ เราแก้ปัญหาของเรา ด้วยการไม่ใช้ความรุนแรงไม่ได้…

ก็โดนลอบสังหารทั้งคู่ไม่ใช่เหรอ

ไม่ต่างอะไรกับการแก้ปัญหา ด้วยการไปเรียนมหาวิทยาลัยดีๆ อย่างม.ดับลิน

ไม่ว่าลูกจะวาดภาพได้ดีแค่ไหนก็ตาม

ต้องใช้อาวุธเท่านั้น ถึงจะได้ผล

มีไส้ในอีกไหมคะ แม่

ใช่ วิธีนั้นพ่อเคยลองแล้วนี่ แต่พ่อก็แพ้ไง จำได้เปล่า

พยายามวางระเบิดทหารอังกฤษ แล้วสุดท้ายได้อะไรกลับมา

จะว่าไป พ่อเคยเล่าให้ฟังบ้างไหม ว่าเรื่องของเขามันจบยังไง

พอพวกเขาขุดอุโมงค์ออกจากคุกมาได้ แล้วเกิดอะไรขึ้น

พวกเขาก็โดนโยนกลับเข้าไปในคุกใหม่ไง

นั่นแหละการสู้ด้วยอาวุธ ทำไปก็เท่านั้นเหมือนซิซิฟัสไง

โดเลอร์ส พอได้แล้ว

"โอ้ ลึกแล้วในใจฉัน ฉันเชื่อจริงๆ"

- นี่ประเทศของเรา - กลับไป

"สักวันเราจักคว้าชัย"

พวกสวะคาทอลิก พวกแกแพร่พันธุ์อย่างกับพยาธิเลยว่ะ

ไปบอกพระสันตะปาปาให้แจกยาคุมซะ

เด็กอย่างนายนั่นแหละที่ทำให้ฉันต้องคุมกำเนิด

ไสหัวไปซะ

"โอ้ ลึกแล้วในใจฉัน"

คือพวกโปรเตสแตนต์ได้งานดีๆ ไปหมดยังไม่พอ

พวกเขายังได้ตำรวจไปด้วย

และพวกเรามีแค่สุสาน กับมีกันและกัน

คิดว่าเราไว้ใจพวกหมาต๋าได้ไหม

พวกเขาอาจไป โรงเรียนศาสนาวันอาทิตย์กับพวกนั้นก็ได้

โปรดทราบ ตำรวจบอกว่า เราอาจเจอการต่อต้านมากขึ้นที่ด้านหน้า

พวกเขาถามว่าเราจะพอแค่นี้ไหม เราทำตามที่พวกเขาบอกดีไหม

- ไม่ - ไม่

เราบอกตั้งแต่แรกแล้วว่า เราจะเดินประท้วงกันแบบไม่มีความรุนแรง

เราจะตกลงไหมว่าจะไม่มีใครตอบโต้

- แม้จะเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองบาดเจ็บก็ตาม - ได้

- ได้ - ได้

มาเถอะ แค่หินไม่กี่ก้อนเอง

ใช่ นั่นแหละที่นักบุญสตีเฟนเคยบอก

วันนั้นคุณใช้เส้นทางไหน ที่ไปเดินประท้วง

เราใช้เส้นทางเกล็นเชน

แล้วนั่นเป็นความคิดของใครเหรอ

ก็คงเป็นตำรวจแหละ

"สักวันเราจักคว้าชัย"

"โอ้ ลึกแล้วในใจฉัน"

"ฉันเชื่อจริงๆ"

"สักวันเราจักคว้าชัย"

มาเลยสิ

คุณพระช่วย

อย่านะ

คุณพระช่วย ก้มลงเร็ว

พวกเขาปาหิน

มาร์