House

ช่วยด้วย

ช่วยฉันด้วย

หายอาเจียนแล้ว ไปก่อนนะ

- รอถามคุณหมอก่อน - ไม่ ๆ

ผมมาโดยสมัครใจ เขาต้องให้ผมไป

เสียใจค่ะ แต่หมอโนแลนสั่งไว้

เธอไม่ป่วย แต่เธอกลัว บอกเธอให้...

ไอ้มืดซะด้วย

น่าจะเข้าใจอารมณ์คนที่ตกเป็นทาส

- คุณรั้งผมไว้ไม่ได้ - หมอเฮาส์ คุณดูดีขึ้นเยอะ

ใช่เลย ไม่ต้องใช้ยาแก้ปวด ไม่เห็นภาพหลอน ปวดขา แต่จัดการได้

เก่งมาก รักนะจุ๊บ ๆ และจะรักหมดใจ ถ้าให้ผมไป

คุณมีสิทธิ์จะไปได้ทุกเมื่อ แต่ขอแนะให้อยู่ต่อ

จะรับไว้พิจารณา

ถ้าคิดว่าประสาทหลอนเกิดจากไวโคดิน งั้นทำไมไม่เข้าศูนย์บำบัด

ผมจิตหลอนจนคิดว่าผมอาจเป็นบ้า

แต่คุณใช้ไวโคดินมานาน

ไม่เคยจิตหลอน ไม่เคยนอนไม่หลับ ไม่มีปัญหาอื่นใด

นอกไปจากหลงตัวเองและต่อต้านสังคม จนเพื่อนร่วมงานสองคนตาย

จนพ่อคุณตาย

ปัญหาของคุณไม่ใช่แค่ไวโคดิน

ฟังแล้วชื่นใจจังเลย

คุณต้องย้ายไปวอร์ดคนไข้ระยะยาว

- เริ่มกินยา รับการบำบัด - รู้แล้วน่า

แต่มีเรื่องนึงที่ผมคาใจ ผมจะไปเมื่อไหร่ก็ได้

เริ่มจากเรื่องนั้นละกัน

คุณกลับไปรักษาคนไข้ไม่ได้

ผมไม่อยากรักษาคนไข้

แต่อยากเป็นนักบินอวกาศ

ถ้าอยากสอบผ่านเป็นนักบิน ก็ต้องได้ใบรับรองจากผม

นั่นวิธีรักษาใหม่เหรอ ขู่กรรโชกคนไข้

คุณต้องรักษาตัวให้หาย

ขอต้อนรับสู่วอร์ดหก

บอกมาเลยว่าผมต้องทำอะไร ต้องอยู่ที่นี่นานแค่ไหน

ขึ้นอยู่กับคุณ ขั้นตอนก็ง่าย ๆ

ถ้าทำตามตาราง ยอมกินยา ร่วมกลุ่มบำบัดและบำบัดเดี่ยว

- เราจะไปถึงเป้า... - ผมตั้งเป้าไว้แล้ว

เลิศมาก มันคืออะไร

ทำให้เจ้านายคุณ เขียนจดหมายที่ผมอยากให้เขียน

งั้นก็มาเริ่มกันเลย ผมฉีกยิ้มยิงฟัน เล่นบทคนดีได้

แต่มีความเสี่ยงสูงว่าจะจบไม่สวย ผมจึงเลือกที่จะป่วนวอร์ดนี้แทน

ทำให้งานและชีวิตของคุณ กับเจ้านายคุณวุ่นวาย

จนเขายอมเขียนทุกสิ่งเพื่อไล่ผมไป

- เขาพร้อมแล้ว - ขอบคุณ

ฉันเดินเองได้ ปล่อยฉัน

นายเป็นใคร

พวกนั้นกล้าสอนฉันเรื่องโรคซึมเศร้า ทั้งที่ฉันรู้ดีกว่าใคร

ฉันหยุดยา เพราะอยากหยุด ฉันปกติดี

ไม่เห็นต้องลากฉันกลับมาที่นี่

พอกินยา ทุกสิ่งจะช้าลง แล้วปัญหาก็ตามมา

ยินดีที่ได้รู้จัก เพื่อนร่วมห้องคนก่อนทนฉันไม่ได้

- จริงเหรอ - ฉันฮวน อัลวาเลซ ชื่อในวงการคือเจ.เอ.

แต่ทุกคนที่นี่เรียกฉันว่าอัลวี่

เหมือนวู้ดดี้ อัลเลนในเรื่องแอนนี่ ฮอลล์ ในเวอร์ชั่นเปอร์โตริโก้ที่ประสาทกินน้อยกว่า

แล้วนายชื่ออะไร

นึกว่าบ้าน้ำลายจนไม่สนอะไร

เรียกว่าเฮาส์ก็ได้

เขาคือก้อนอิฐ เฮาส์

รอด้วย ฉันติดเครื่องดักฟังไว้ทุกที่ เดี๋ยวฉันจะสรุปให้ฟัง

ทุกคน นื่เพื่อนร่วมห้องคนใหม่ ของฉัน ชื่อเฮาส์

- สิ่งสำคัญที่ต้องรู้ - เข้าแถวอยู่เหรอ

แก็บบี้ นี่เพื่อนร่วมห้องฉัน ชื่อเฮาส์

- เรียกเขาว่าฮิซซี่ก็ได้ - ห้ามเรียก

อย่าห่วงเลย เธอไม่เรียกนายแน่ เธอไม่พูดมาสิบปีเห็นจะได้

นายมาก็ดีแล้ว จะได้รู้จักสถานที่

ผมขอเปลี่ยนห้อง

ตลกดี ตรงนี้เป็นที่รับยาด้วย

- ฉันไม่กินยาอะไรทั้งนั้น - นายก็ด้วยเหรอ ดีแล้ว

หาว่าสมองฉันแล่นเร็วเกิน เหมือนหาว่ายูเซน โบลต์วิ่งเร็วเกิน

โทษนะครับ ผมรู้ว่าคุณมัวแต่เมินผม แต่เหล้าผมหมด

คิดว่าโบลต์จะกระโดดไกลได้มั้ย

กีฬาชนิดนี้ต้องพัฒนา ไม่มีใครทำลายสถิติโลกมา 20 ปี

ถ้าเอาหัวพุ่งออกไปก่อน แล้วก่อนจะลงสู่พื้น ให้เขาตีลังกาหน้า

ก็จะได้ระยะทางเพิ่มหลายฟุต

งั้นก็ทำเลย

หัวฉัน

อย่าหวังจะได้ฮาลดอล เสียใจ

นั่นฮาล ชื่อจริงคือคอนเนอร์ แต่เราเรียกเขาว่าฮาล

ฉันพอจะนึกออก

เล่นไม่ได้ มันถูกล็อกไว้

ถ้าเล่นได้คงดี แต่คงพอนึกออกนะว่า มันจะน่ารำคาญแค่ไหน

พวกคนบ้าชอบเล่นเปียโน หนวกหูสุด ๆ

มาเร็ว ฉันจะแนะนำนายกับทุกคน

คิดว่าเขาเอาจริงมั้ย เขาเป็นหมอ รู้ว่ายิ่งแสดงออกก็ยิ่งยืนยันคำวินิจฉัย

หรือมันอาจได้ผล

คิดว่านี่เป็นสิ่งที่เราควรกังวลงั้นเหรอ

คนไข้ยื่นคำขู่ เป็นสิ่งที่ควรกังวล

มีเพื่อนใหม่สองคนเข้ามา

ทุกคนรู้จักอัลวี่แล้ว

ขอบคุณ ๆ ไม่ต้องปรบมือ ดีใจที่ได้กลับมาที่เมย์ฟิลด์

ไม่ได้กลับมาเพื่ออาหารหรือสาว ๆ

ก็ได้ ผมอาจกลับมาเพื่อจีบสาว ๆ

และขอต้อนรับเกร็กสู่แผนกนี้

ไม่ต้องใส่ใจจำชื่อ เดี๋ยวผมก็ไป ไม่อยากหักอกใคร

- เราออกไปกันได้รึยัง - ยังก่อน เจย์

เขากลัวที่แคบใช่มั้ย คุณกลัวที่แคบ

ขอปากกามาจดได้มั้ย

จะไปไหน

- เขาจะไปไหน - ไม่ต้องห่วง

วิตกจริต จัดไป

หมอบีสลีย์ ผมมีปัญหาเรื่องอาหาร

- ปัญหาอะไร - สาบานได้ว่าผมกินน้อยลง

แต่กลับอ้วนขึ้นไม่หยุด

- ใครมีดินสอสีบ้าง - ไว้ค่อยคุยกันทีหลัง

เมื่อวานทุกคนทำศิลปะบำบัดใช่มั้ย

เราน่าจะติดผลงานชิ้นใหม่ไว้บนผนัง

กรีดข้อมือตัวเองงั้นสิ

- เกร็ก มีบางเรื่อง... - โทษที ห้ามพูดเรื่องฆ่าตัวตายใช่มั้ย

ถ้าผมแหกกฎตั้งแต่วันแรก ผมจะฆ่าตัวตาย

เลิกกลุ่มบำบัดได้

แหม เร็วจัง

คุณไม่ใช่คนไข้คนแรกที่ไม่ให้ความร่วมมือ

- จริงเหรอ มีชมรมด้วยเหรอ - แน่นอน

ฉันจะพาไปเข้าชมรม

เร็วจังแฮะ

ก็คนมันเก่ง

เร็วเข้า ๆ

เร็วเข้า อัลวี่ โชว์ลีลาหน่อย

จัดไป

- ส่งลูก ๆ ดีมาก - ฉัน ๆ

เอาเลย หนุ่ม ๆ

พร้อมเล่นบทคนดีรึยัง

- จะเชื่อมั้ยถ้าผมว่าพร้อม - ไม่

งั้นผมพร้อมแล้ว

คุณก็รู้ว่าฉันพยายามช่วยคุณ

ผมยังรู้ด้วยว่าคุณพยายาม ทำตัวอ่อนโยน ห่วงใย ทุ่มเท

ทั้งที่ไม่ใช่เลย

ถ้าอยากออกไป

ก็เปิดอกคุยกัน

พยายามเข้ากับคนอื่น เปิดรับคนอื่นบ้าง

ได้เลย

- เฮาส์ ๆ เขาอยู่ทีมฉัน - หุบปาก ไม่มีใครชอบนาย

- ฉันบังนายรึเปล่า - ว่าไงนะ

มองไม่เห็นดวงอาทิตย์

ไม่นะ ฉันกำลังใกล้เข้ามา

โอเค

เขากลัวที่แคบใช่มั้ย เพราะผมอาศัยความจำ

- นายต้องเลี้ยงลูก - ทำไม

ดาวเทียมซีไอเอไม่ได้เฝ้าดูฉัน แต่เฝ้าดูนาย เพราะนายใส่เสื้อเขียว

ง่ายชะมัด

นายนี่นะเบื่ออาหาร

ทำตัวเป็นผู้หญิงไปได้

ฉันจะตอบคำถามในใจนาย

ใช่ กางเกงตัวนี้ทำให้นายดูอ้วน

เสียใจมั้ยตอนตื่นมาในห้องฉุกเฉิน แล้วยังไม่ตาย แถมยังล้มเหลว

2-0 ทีมเราเจ๋ง

คุณพูดถูก คุ้มจริง ๆที่เข้าหาคนอื่น

ยังขึ้นไปไม่ได้ นี่เวลาออกกำลังกาย

แปะโป้งไว้ก่อนละกัน

ดนตรีบำบัดจะได้ผลดีกว่านี้ ถ้าให้คนไข้มานั่งฟังด้วย

ไปเอากุญแจมาจากไหน

พวกเขาให้ฉันมา

ถ้าเธอพูดได้ จะมีสำเนียงเยอรมันมั้ย

ไม่ค่ะ

เธอเป็นน้องสามีฉัน

ไม่ให้เขามาเล่นเปียโนเองล่ะ

เขาเล่นไม่เป็น

เพราะมาก

แต่เท้าขวาออกแรงมากไปนิด

เห็นมั้ยว่าเธอผงกหัวตามเสียงเพลง

เป็นปฏิกิริยาเดียวที่ฉันได้จากเธอ

รู้สึกเหมือนเรากำลังคุยกัน

คุณไม่ได้คุย

เธอผงกหัวตามจังหวะชีพจร

- คุณเป็นหมอคนใหม่งั้นเหรอ - จะว่าอย่างนั้นก็ได้

ครั้งนี้ขอเดินนำหน้าได้มั้ย

มาเร็ว

เล่นเสร็จแล้ว อย่าล็อกล่ะ

ปิดประตูด้วย

เดี๋ยวแอร์ไม่เย็น

ถ้ายังไม่เลิกวิธีทำลายล้าง คุณก็จะต้องอยู่ในห้องนี้

พร้อมลองกลยุทธ์ใหม่รึยัง หรือว่าอยากอยู่ในนี้ต่อ

21 แต้ม สองต่อหนึ่ง จบเกม เฮาส์กลับมาแล้ว

ฉันจะไปหยิบลูกให้

มาเร็ว กำลังขาดคน ไม่มีใครเล่นด้วยแล้ว

- ฉันเล่นเอง - ผู้หญิงเนี่ยนะ เฮาส์ นายเสิร์ฟลูกได้

ฉันใช้เวลาพิจารณาวิธีที่ฉันนำมาใช้

ฉันเป็นเด็กใหม่ ฉันไม่พอใจ ก็เลยมาลงกับพวกนาย

ไม่แฟร์เลย

มันเป็น...

ความโกรธผิดที่ผิดทาง

เพราะพอมาคิดดูแล้ว พวกที่ทุเรศจริง ๆคือหมอ

เฮาส์

เห็นมั้ยว่าพวกเขาให้โต๊ะปิงปอง แต่ไม่ให้ไม้ตีหรือตาข่าย

- เหมือนจะเยาะเย้ยเรา - ก่อหวอด

นี่มันกีฬาปิงปอง ไม่ใช่วอลเลย์บอล

เกร็ก คุณรู้ว่ามันจะลงเอยยังไง

ใครเคยเห็นสนามเทนนิสที่ไม่มีตาข่าย

สวนหย่อมตรงข้ามห้องเช่าที่ฉันโตมา

มีสามสนาม ไม่มีตาข่าย ไม่มีใครแวะไปเล่น

ไม่มีใครเอาตาข่ายไปผูกคอตายแน่

- แหงอยู่แล้ว - เหลวไหลสิ้นดี

นี่มันไม่ถูก ทำเหมือนเราเป็นเด็ก

เด็กได้รับอนุญาตให้เล่นปิงปอง หรือแม้แต่เปียโน

ใช่ แย่ยิ่งกว่าเด็กอีก

งั้นเรามานั่งล้อมวงคุยกันดีมั้ย

ไม่ ผมอยากคุยตรงนี้เลย

ทุกคน

ทุกคน

นี่ทุกคน