Pierwsze 200 wierszy.
ดูเหมือนพายุได้ผ่านพ้นไปแล้ว
สภาพอากาศจะดีขึ้น หลังจากฝนตกอย่างหนักเมื่อคืนนี้
มีลมแรงกับน้ำท่วมในบางพื้นที่
ทิ้งให้บางคนยังคงตกค้าง
เช้านี้เทศบาลยังทำงานกันอยู่
เพื่อให้ไฟฟ้ากลับมา
ข่าวดีก็คือ ตั้งแต่พรุ่งนี้ เราจะมีแสงแดดจากดวงอาทิตย์เต็มๆ
อากาศจะดีขึ้นอย่างมาก
เพราะงั้นคุณควรออกไปจากบ้าน
ไปปาร์ค ออกไปข้างนอก
เพราะอากาศแบบนี้จะอยู่ไม่นาน
ทำอะไรคะ จอห์น?
ก็มองคุณอยู่ไงล่ะ
มานี่สิ
ยังถ่ายฉันอยู่เหรอ?
ของขวัญวันครบรอบจ้ะ
ไม่เจอกันซะนาน
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
นายเป็นยังไงบ้าง?
ทำไมต้องเป็นเธอด้วย?
ชีวิตมันไม่มีเหตุผลหรอก
ก็แค่วันที่เศร้ามากกว่าวันอื่นๆ
นายแน่ใจยังงั้นเหรอ?
อย่าโทษตัวเองเลย
นายมาทำอะไรที่นี่กันแน่ มาร์คัส?
ก็แค่แวะมาดูเพื่อนเก่า
ไปนะ จอห์น
จอห์น วิคใช่มั้ยคะ
ใช่
เซ็นนี่ด้วยค่ะ
ขอปากกาคืนด้วยค่ะ
โทษที
นี่ของคุณ กู๊ดไนท์ ขอบคุณ
"จอห์นคะ ฉันขอโทษที่อยู่ด้วยไม่ได้
"แต่คุณต้องการบางอย่าง บางสิ่งไว้ เพื่อรัก
"เริ่มต้นจากมันก่อน เพราะรถน่ะไม่นับ
"ฉันรักคุณ จอห์น
"แต่ความเจ็บป่วยมันเกาะกุมเรานานแล้ว
"ในที่สุดฉันก็หาความสงบเจอ ตาคุณบ้าง
"ฉันจะรอวันนั้น เพื่อนรักของคุณ เฮเลน"
เฮ้
เฮ้
เดซี่
แหงล่ะสิ
เฮ้
ลงมา
ตื่นแล้ว ตื่นแล้ว...
ตื่นแล้ว ตื่นแล้ว
เฮ้!
โอเค
อะไร?
เราจะไปซื้ออาหารกันทีหลัง
สวยดีนี่
มัสแตง
บอส 429
ปี '70 ยังงั้นเหรอ?
'69.
รถสวยโคตร
ขอบใจ
เท่าไหร่?
ว่าไงนะ?
รถเนี่ยราคาเท่าไหร่?
ฉันไม่ขาย
ฉันชอบหมา
ทุกอย่างมีราคาของมัน
ไม่ใช่หมาตัวนี้
มันคิดว่าตัวมันเองเป็นใครวะ?
ขอให้โชคดีนะครับ
โอเค งั้นก็ขึ้นมา
เป็นไง?
แกปวดฉี่งั้นเหรอ?
บอกมา กุญแจรถอยู่ไหน?
หุบปากไอ้หมาบ้านั่นซะ!
ไปหากุญแจ
นี่ไง ฉันเจอแล้ว
ฝันดีนะ ไอ้น้อง
ฉันกะจะเก็บคันนี้เอาไว้!
โย่ ออเรลลิโอ้!
ฉันต้องการทะเบียนรถใหม่กับเอกสาร
ไปเอารถคันนี้มาจากไหน?
รถอยู่นี่มั้ย?
ไม่อยู่แล้ว
ฉันถามว่าแกไปเอารถมาจากไหน?
ถามทำไมวะ?
ไอโอเซฟ ทาราซอฟเอาไป
ลูกชายวิคโก้
ใช่
ไสหัวออกไปเลย ไปจากร้านฉันซะ ไปสิ
แกเป็นบ้ารึไง ออเรลลิโอ้?
แกเป็นลูกน้องฉันนะ
แกว่ายังไงนะ? แกพูดว่าไงนะ?
แกเป็นลูกน้องฉัน
ฉันไม่ใช่ลูกน้องแก
ฉันทำงานกับพ่อของแก
เจ้าของรถคันนั้น แกฆ่าเขารึเปล่า?
เปล่า
แต่ฉันฆ่าหมามันตาย
แกฆ่าหมาเขาเหรอ? แกทำใช่มั้ย? แกฆ่าหมาเขา?
ใช่...
บ้ากันไปใหญ่แล้ว
ดูแกสิ ยอดมาก
แกมาที่ร้านฉัน แล้วเอาปืนมาจ่อหน้าฉันเนี่ยนะ
ยอดมาก เอาสิ!
แกจะต้องฆ่าฉันเดี๋ยวนี้
ถ้าไม่งั้นก็ไสหัวไปจากร้านฉันซะ!
วิคโก้ต้องไม่ชอบใจแน่
แกรู้ได้ยังไงว่าวิคโก้จะชอบหรือไม่ชอบ?
ฉันจะบอกให้เขาเข้าใจเอง
ทำเป็นปากดีไปเถอะ ไอ้แก่เอ๊ย!
ไปหาทะเบียนที่อื่นก็ได้โว้ย
แล้วแกจะทำไง?
ฉันต้องการรถ
ออเรลลิโอ้พูด
แกด่าลูกของฉัน
ใช่ครับ ผมด่า
บอกซิว่าทำไม?
บอกแน่ เพราะเขาขโมยรถของจอห์น วิคครับ
แล้วเอ่อ เขาฆ่าหมาของจอห์น วิคด้วย
วิคโก้
อะไร
พวกเขายอมตกลงแล้ว
คุณไม่ได้ให้ทางเลือกพวกเขาเท่าไหร่เลย ใช่มั้ย?
ยินดีด้วยนะ
วิคโก้
เห็นลูกชายฉันมั้ย?
เป็นยังไงบ้างล่ะ ไอ้หนู?
เราจะต้องหายตัวกันไปซักพักนึง
พักใหญ่ๆ เลย
แจ็คเก็ตสวยดีนี่
- ขอบคุณ - ใช่
เช็ดมันซะ
ผมต้องอยู่ด้วยมั้ย?
วิคโก้ แต่ว่า...
อยู่ด้วยกันนี่ละ!
ผมทำอะไรผิด?
แกทำพลาดไง
เราทำตามพ่อบอก
ไม่มีใครเห็นนี่
ฉันไม่ได้พูดเรื่องแอตแลนติก ซิตี้
แล้วเรื่องอะไร?
ออเรลลิโอ้ใช่มั้ย? ก็แค่ขโมยรถ!
บ้าเอ๊ย วิคโก้!
- ผมต้องไปแล้ว... - อย่าไป!
สิ่งที่แกทำลงไป ฉันไม่ได้โกรธหรอก
แต่โกรธที่ทำกับใครต่างหาก
ใคร? ไอ้บ้าที่ไหนก็ไม่รู้!
ไอ้บ้าที่ไหนของแกเนี่ย...
คือจอห์น วิค
เขาเคยอยู่ในองค์กรของพวกเรา
มีฉายาว่า บาบา ยาก้า
บูกี้แมนจอมปีศาจงั้นเหรอ?
จอห์นน่ะไม่ได้เป็นปีศาจหรอก
แต่เขาเป็นคนที่แกต้องส่งไปฆ่าปีศาจ
จอห์น เป็นคนมุ่งมั่น
จริงจัง
เกินร้อย
เป็นสิ่งที่ต่างจากแกลิบลับ
ฉันเคยเห็นเขาฆ่าคนสามคนในบาร์
ด้วยดินสอ
ด้วยดินสอ...
แท่งเดียว
แล้ววันนึงเขาก็มาขอถอนตัว
ก็เรื่องผู้หญิงนั่นแหละ
ฉันเลยตกลงกับเขา
ฉันให้งานที่ไม่มีทางทำได้
งานที่ไม่มีทางทำได้สำเร็จ
ศพที่เขาช่วยฝังวันนั้น
ปูพื้นฐานให้เราในวันนี้
แต่หลังจากนั้น
สองสามวันหลังเมียเขาตาย
แกขโมยรถของเขา
แล้วฆ่าหมาของเขาอีกด้วย
พ่อ ผมแก้ไขมันได้นะ
แกจะทำยังไง?
จัดการสิ่งที่ผมเริ่มไว้ไง
ไอ้บ้าเอ๊ย... ไม่ฟังที่ฉันพูดรึไง?
พ่อ ผมจัดการได้ เชื่อผมสิ!
ไอโอเซฟ! ไอโอเซฟ! ฟังนะ!
ฟังให้ดี
จอห์นจะตามล่าแก
และแกต้องอยู่เฉยๆ
เพราะแกทำอะไรมันไม่ได้
ไสหัวไปให้พ้นหน้าฉัน!
หวัดดี จอห์น
ได้ข่าวเรื่องเมียของนาย ฉันเสียใจ
เสียใจด้วยจริงๆ
ดูเหมือนเป็นโชคชะตา หรือเหตุบังเอิญ
หรือว่าเพราะดวงซวย ทำให้เราต้องเจอกันอีก
จอห์น?
เราอย่าใช้สัญชาติญาณดีกว่าน่า
คุยกันแบบคนที่เจริญแล้ว แล้วก็จบกันไป...
เขาว่าไงบ้าง?
ฉิบหาย
พระเจ้า
เตรียมคนเอาไว้
จะเอาซักเท่าไหร่ครับ?
มีเท่าไหร่เอาหมด?
บูกี้แมน
หวัดดี จอห์น
หวัดดี จิมมี่
No comments yet. Be the first to leave one.