From Scratch

SERIAL NETFLIX

FLORENCJA, WŁOCHY

JESIEŃ, ROK 2000

Sloane?

Jestem Amy.

Benvenuta a Firenze. Wsiadaj.

Dobra.

Tylko…

Gotowe.

Skąd jesteś?

Z Teksasu.

To cud, że tu jestem.

Chcę zobaczyć wszystko. Dawida,

katedrę na placu Duomo, galerię Uffizi, Ponte Vecchio.

A co z drugim tygodniem?

Znajdziesz tu więcej niż w przewodnikach.

Jestem za, o ile to darmowe.

Znajdź sobie kochanka. Dobra zabawa i za darmo.

Eccoci. To twoje mieszkanie.

Dzięki. Grazie.

Czekaj! Mój drugi numer, do baru.

I drobna rada.

By doświadczyć Florencji, unikaj Amerykanów.

Dobra.

Unikaj jak ognia!

- Słyszałam kogoś. Caroline. - Amy.

Studentka Emory i Alpha Phi w trzecim pokoleniu.

Studentka Brown i prawa w Georgetown.

Lindsay, Mount Holyoke.

Amy.

Trafił ci się ostatni pokój.

Przez kolejne sześć tygodni przeanalizujemy historię Dawida

aż od początków renesansu.

Kto słyszał o syndromie Stendhala?

Artyści tracili zmysły z powodu oszałamiającego piękna.

Nie wierzyli, że stworzą coś równie pięknego,

więc rzucali się z Ponte Vecchio.

Dlatego to tak ważne, byście znaleźli tu własny głos.

Interesuje mnie oryginalność.

Prawdziwa wizja.

Tym będziemy się kierować, wybierając studentów,

którzy na koniec programu zaprezentują prace w galerii.

Oddajcie najlepsze prace. Bądźcie odważni.

- Halo? - To ja, Zora.

Wszyscy są?

Tata wyprawił grilla. Przyszła cała cholerna dzielnica.

Gniewają się?

Chcą cię wspierać,

ale nikt tu nie rozumie płacenia za naukę sztuki.

Czyli tak.

Są bardziej skonsternowani.

- Tato! Amy dzwoni z Włoch! - Niech nie liczy na kasę.

To tylko sześć tygodni.

Prawo nie ucieknie. Wrócę na studia.

I nie chcę od nich pieniędzy. Sama za wszystko płacę.

Napisz to im na pocztówce.

Kocham cię.

Pa.

Na pewno ci to pasuje?

Tylko tak będzie mnie stać na pobyt.

Tylko nikomu nie mów.

Guardia di Finanza to połączenie skarbówki i FBI.

Zamkną bar. Polują na lavoro nero.

Pracę na czarno?

Powiedz, że chodzi o pracę po ciemku.

To oznacza nielegalną pracę.

- Jasne. - Chodź na powietrze.

Potrzebujemy wódki. Pożyczę z baru obok.

Daj znać, czy posłuchałaś się rady.

Faceci zalewają Amerykanki prezentami.

Potrafię o siebie zadbać.

Zabawisz się i nie będziesz czyścić kibli.

Nie przyjechałaś tu do tej niewoli…

Możesz znaleźć kogoś, kto…

Przyjechałam tu dla sztuki.

Spróbować rzeczy, na które nie będę mieć drugiej szansy.

Chcę…

przeżyć własny renesans. Nie chodzi o mężczyzn.

Ostatnie, o czym myślę, to szukanie miłości.

Kto mówi o miłości?

- Cześć, przystojniaku. - Cześć.

Co u ciebie?

Całe lato pracowałem w restauracji na Elbie.

Jestem Lino.

- Amy. - Z Ameryki?

Tak.

Z Teksasu.

Jak się tu odnajdujesz?

Odnajduję?

- Czy ci się podoba. - No tak.

Podoba mi się.

Podobają mi się ulice i kościoły.

Nie lubię autobusów.

Nie jestem przyjazna.

Co powiedziałam?

Coś o ulicach.

- Kościołach i autobusie. - Tak.

A potem, że nie jesteś miła.

Tak cię bawi, gdy udajesz, że nie znasz angielskiego?

Fajne buty.

Do zobaczenia.

To kucharz.

Tak, jestem jedyna.

Obiecałam mamie, że zadzwonię przed Dotykiem anioła.

Kończę. Wyślij mi masło shea.

Jeśli oko to okno do duszy,

dziś chcę zobaczyć waszą.

Nie dawajcie mi Michała Anioła, tylko siebie.

Non voglio fare sesso. To znaczy: „Nie chcę seksu”.

Jak powiedzieć: „Bez reszty”?

- Ciao. - Giancarlo.

- Piacere. - Amy.

- Sei americana? - Tak.

To znaczy…

Si.

Studiujesz sztukę?

Jak wszyscy z Ameryki.

Być może.

Ale nie tak piękni.

Powiedz mi.

Jaki jest twój ulubiony artysta?

Cóż, Michał Anioł.

I…

inni.

Moja rodzina ma galerię.

Niedaleko. Wpadnij.

Dobrze.

- Dzięki za zaproszenie. - Jasne.

Niesamowita technika.

Chiaroscuro. Taniec światła i cienia.

Mój znajomy mieszka w pierwszym studiu Caravaggio.

Widząc to światło,

można zrozumieć, jak malował.

Pójdziemy tam?

Właśnie to światło inspirowało jego dzieła.

- To coś… - Co nie każdy zobaczy.

Ale tak rzadkie piękno…

zasługuje na rzadkie piękno.

Kucharz.

- Tak, Lino. - Amy.

Pamiętam.

Zmieniłeś buty.

Znudziły mi się.

Nie jestem zainteresowana.

To dla znajomego.

Wiem. Przyszłam po wypłatę.

Sloane.

Czemu nie zapłacisz mi w ciągu dnia?

Bo nie zostawiam w barze gotówki.

Mamy tu powiedzenie:

„Okazja czyni złodzieja”.

Więc będę celem, wracając z kasą do domu.

Niech cię odprowadzi.

Odprowadzi cię.

Z przyjemnością.

To próba wynagrodzenia mi, że mnie wyśmiałeś?

Zaczniemy jeszcze raz. Co ci tu najbardziej smakuje?

Tak zagadują kucharze?

Mam słabość do cornetti.

Przecież to pączek.

Włochy są znane z najlepszego jedzenia.

Myślałam, że Francja.

Nie chciałabyś makaronu od Francuza.

Każda potrawa to tylko masło i ziemniaki.

Dam ci znać, jeśli trafię do Paryża.

Po jednej podróży będziesz specem?

- Klasyczna Amerykanka. - Zawsze jesteś tak uroczy?

Przed Paryżem spróbuj prawdziwej kuchni florenckiej.

Byłeś w Paryżu?

Nie, nie byłem poza krajem.

- I znasz się na wszystkim? - Na Włoszech tak.

Dobra. Co to takiego?

Dobre oko.

Podobno Dante poznał tu Beatrice, miłość swojego życia.

- Piękna historia miłosna. - Naprawdę?

Powiedziałem „podobno”.

- To było dawno. Sam nie wiem. - Skąd tak znasz angielski?

- Studiowałem tłumaczenia. - Książek?

Tylko tak mogłem wyrwać się z miasteczka.

Ale tak naprawdę chciałem pracować w kuchni.

Studiowałeś tłumaczenie książek, ale jesteś kucharzem?

Ale mój ojciec…

chciał dla mnie czegoś innego.

- Tak. - Rozumiem.

Bardziej, niż myślisz.

Kocham gotowanie dzięki mamie. Uczyła mnie od małego.

Nawet sobie nie wyobrażasz, w jak innym miejscu mieszkam.

- W Teksasie. - Tak.

Jak Lightnin’ Hopkins i Freddie King.

I ty nie lubisz Ameryki?

Chodzi o bluesa.

- Ciao, Dulai. - Ciao.

Ameryce jedna rzecz wyszła.

Lub dwie.

- Pocałunek. - Co?

Po włosku „baci”.

Nie, dziękuję.

I twoje imię.

„Ami”.

Oznacza „budzącą miłość”.