Game of Thrones

ซ้อมกับเขาอีกรอบซิ เน็ด

ท่านพ่อนี่

กับท่านอาเบนจิน

ยกโล่สูงๆ เดี๋ยวฟาดหัวลั่น

ทุกคนมีความสุขจัง

เจ้าก็เคยเป็นแบบนี้

เลิกอวดเสียที

ลีอานนา!

ท่านอา ลีอานนา

เคยเห็นแต่รูปปั้นในสุสาน

ท่านพ่อไม่เคยพูดถึงท่านอาเลย

ไปให้พ้นได้ไหม? เราซ้อมกันอยู่

พอเน็ดไปเอียรี่แล้วจะซ้อมกับใครเล่า?

ไม่รู้อะ

แล้วคนนั้นล่ะ?

วิลลิส มานี่มา

โฮดอร์?

เบนจิน: แต่เขามีสายเลือดยักษ์

ส่วนเจ้าก็ฝึกมาแล้ว สมน้ำสมเนื้อดีออก

เบนจินชอบชูคางขึ้น ก่อนพุ่งเข้าจู่โจม

และชอบลดคางลงก่อนหลบหลีกขอรับ

โฮดอร์พูดได้ด้วย?

เรื่องสู้ยกให้ลอร์ดน้อยไป วิลลิส

ตามมานี่ นี่ไม่ใช่ที่ของเจ้า

โอ้ย แนน ดูขนาดตัวเขาสิ

ถ้าได้เรียนการยุทธ์ ต้องไร้เทียมทานแน่ๆ

ไม่มีวันได้เรียนหรอก เขามันแค่เด็กเลี้ยงม้า

อย่ามายุ่งกับเขา

ถึงเวลากลับแล้ว

อีกนิดนึง นะ

อุตส่าห์ได้ดูเรื่องที่ข้าสนใจเสียที

แล้วกลับลากข้าออกมา

ใต้ทะเลงดงามเสมอ

แต่อยู่นานไป จะจมน้ำตาย

ข้าไม่ได้จมน้ำ ข้าแค่ได้กลับบ้าน

วิลลิส

โฮดอร์

ข้าเห็นเจ้าตอนเด็ก

เจ้าพูดได้ด้วย

เกิดอะไรขึ้นหรือ?

โฮดอร์

มีราอยู่ไหน?

โฮดอร์

เจ้าไม่ควรออกมานะ

นอกถ้ำมันไม่ปลอดภัย

ที่ไหนก็ไม่ปลอดภัย

ข้าเพิ่งเห็น ว่าโฮดอร์ไม่ได้เป็นแบบนี้มาแต่ต้น

- โฮดอร์ - ชื่อจริงเขาคือวิลลิส

เขาพูดได้ สู้ได้ และก็... และก็...

มีอะไรหรือ?

เรเวนสามตา บอกว่าจะเกิดสงคราม

และเราจะร่วมสู้ด้วย?

เจ้าจำเป็นต่อแบรนดอน สตาร์ค

เพื่อ?

ข้าแค่นั่งมองเขาดูนิมิต ไม่เห็นเกิดอะไรขึ้นเลย

เขาไม่ได้จะติดอยู่ที่นี่

ออกไปแล้ว เจ้าจำเป็นต่อเขา

แอลลิสเซอร์: หมดเวลาแล้ว เซอร์ดาวอส

เปิดประตูเสีย แล้วเรา จะกลับเป็นพวกเดียวกันอย่างสันติ

เรายอมปล่อยหมาป่ากลับถิ่น นอกผากำแพงด้วย

คืนนี้ไม่ต้องมีใครตายหรอก

ข้าไม่ใช่นักสู้มือดี

ฝีมือห่วยอุจาดตาก็โทษทีนะ

ไป

จู่โจม!

สู้สิวะไอ้ขี้ขลาด!

ไอ้คนทรยศ

ที่ทรยศน่ะ

คือคนที่เอามีดปักอกท่าน ผบ.

นับพันๆ ปี หน่วยของเรา

ปกป้องปราสาทดำจากคนเถื่อน

และจบลงที่เอ็ง

มันสมควรอยู่ในคุก จับมันโยนเข้าไปซะ

ทอร์มุนด์: โดนไปหลายแผลเลย

ข้าจะให้คนหาไม้มาเผา

และหาคนมาเผา

ชู่ว... เฮ้ย

ใช่ เซอร์ซี ราชินีทรงอำนาจ

ทั้งนมทั้งก้นเย้ยรับลม

จู่ๆ เธอก็มองข้า

ส่งยิ้มให้ "ว่าไงจ๊ะ?"

ก็ด้าย รู้นี่ ข้ามันไม่อายอยู่แล้ว

หว่างขาข้าเจ๋งอยู่แล้ว เลยล้วงแม่มออกมาเลย!

ยัยนั่นไม่เคยเห็นขนาดนั้นหรอก

คือ ได้ยินว่าเธอคุ้ยเคยกับของน้องชายดี

ของเจมี แลนนิสเตอร์ มันไม่ถึงครึ่งนิ้วเอง

พอเห็นนะ สาบานต่อเทพเจ้าเลย เธอถึงกับเลียปาก

รู้จักข้านี่

รู้นี่ข้าไม่พูดปดหรอก

หลีกไป

เป็นราชโองการ พะย่ะค่ะ

สั่งว่าไง?

พระองค์อยากให้ท่าน อยู่แต่ในคุ้มแดง พะย่ะค่ะ

เพื่อความปลอดภัย

คิดจะขวาง ไม่ให้ข้าร่วม งานศพลูกสาวข้าเองงั้นหรือ?

ขอประทานอภัยพะย่ะค่ะ แต่กระหม่อมให้ท่านผ่านไม่ได้

ข้าอยากคุยกับลูกชาย

พระองค์ออกไปจากคุ้มแล้ว พะย่ะค่ะ

เธอโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

เจมี: เกือบแล้ว

เราจับมือสังหาร เจ้าชายทริสเตนได้รึยัง?

ข้าว่าเป็นท่านแม่

แม้เจ้าไม่ทำงั้นหรอก

ทำสิ

โกรธแม่เหรอ?

- เปล่านะ - แล้วทำไมไม่ให้มา?

เธอมีสิทธิ์ร่วมงานนี้

มันบอกข้า ว่าไม่อนุญาตให้ท่านแม่เข้าโบสถ์

ถ้าแม่มา... มันไม่มีวันจับแม่เจ้าขังคุกอีกแล้ว

ตราบใดที่ข้าอยู่ด้วย

ทำไมไม่ไปพบแม่ล่ะ?

เธอยอมทนทุกอย่าง เพื่อเจ้า

คิดว่าข้าไม่รู้เรอะ?

ขอโทษ

แต่ข้าไปพบแม่ไม่ได้

ทำไมล่ะ?

ตอนพวกคลั่งศาสนา จับแม่กับมาร์เจอรี

ข้าทำอะไรได้?

ตอนมันประจานท่านแม่บนท้องถนน ราวโสเภณี

ข้าทำอะไรได้?

คนเรามันล้มเหลวกันได้

พระราชา ควรเป็นผู้ปกป้องอาณาจักร

ถ้าแม่ตัวเอง เมียตัวเอง ยังปกป้องไม่ได้

ข้ามันจะมีอะไรดี?

ไปหาแม่ แล้วขอโทษเธอซะ

ฝ่าบาท

ท่าน ผบ.

ข้าอยากพบภรรยา

ปวงเทวา รอให้ราชินีมาร์เจอรี

สารภาพบาป และยอมรับความเมตตา

พระราชา ก็ต้องรอเช่นกัน

ไปหาแม่ซะ ทอมมิน

เจ้าช่างกล้านัก

กลับกัน

ข้ากลัวมาก

พระบิดา พระมารดา

พระวีระ

รู้ไหม ทำไมเราวางหินเหล่านี้?

เพื่อเตือนใจ ว่าไม่ต้องกลัวตาย

เราหลับตาในโลกหนี้ และลืมตาในโลกหน้า

อยากไปโลกหน้าเต็มแก่แล้วใช่ไหม

จริงๆ ข้าก็กลัว

เจ้ากักขังและทำพี่สาวข้าอับอาย

พี่สาวท่าน ประสงค์ให้เทพเจ้าเมตตา

และอภัยในบาป

แล้วบาปข้าเล่า?

ข้าฝืนคำสาบาน แทงพระราชากลางหลัง

สังหารญาติตัวเอง

ตอนเทพเจ้าตัดสิน ว่าน้องข้ามีความผิด

ข้าก็พาเขาหนีไป

ข้าควรต้องชดใช้บาปเยี่ยงไร?

คิดทำสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ เปื้อนเหลือดหรือ?

เทพเจ้าไม่ถือหรอก

มือพระองค์โชกเลือดกว่าเราเยอะ

งั้นก็ลงมือเถิด

มันคู่ควรกับข้า กับทุกคน

เราเป็นสิ่งมีชีวิตอ่อนแอไร้ประโยชน์

มีชีวิต เพียงเพราะพระมารดาทรงเมตตา

น่าจะอยู่ใกล้กว่านี้นะ ถ้าคิดจะให้ช่วยเจ้า

เปล่าเลย

ไม่มีวันทันดาบท่านอยู่แล้ว

แย่กว่านี้ก็เจอมาแล้ว

เราอาจจะตายกันหลายคน

แต่เราเป็นใคร หือ?

เราไร้ชื่อ ไร้ครอบครัว

เราทุกคนยากจน ไร้อำนาจ

ทว่า รวมพลังกันแล้ว

ทำลายได้ แม้จักรวรรดิ์

ทอมมิน: ท่านแม่

เขาสวมชุดแดงหรือชุดทองให้เธอ?

ทอง

ดี เธอชอบสีทอง

ขอโทษนะที่ต้องให้แม่อยู่ที่นี่

ข้ารู้ว่าไม่ควร แต่ข้า--

ไม่อยากเสียท่านไปอีก

แม่เข้าใจ

ดีใจที่ได้เจอลูก

ข้ารู้ว่าควรมาหาเร็วกว่านี้

จริงๆ นะ ข้าผิดเอง

ไม่เป็นไรหรอก

เป็นสิ

ข้าควรประหารมันให้หมด

ข้าควรทลายโบสถ์ให้ราบ

ฝังไฮแสปโรว์ทั้งเป็น ก่อนที่มันจะทำแบบนั้นกับท่านแม่

อย่างที่ท่านจะทำเพื่อข้า

ท่านเลี้ยงข้ามาให้เข้มแข็ง...

แต่ข้าอ่อนแอ

แต่ข้าอยากเข้มแข็ง

ช่วยข้าด้วย

แน่นอน

ถ้าต้องเสียจู๋ไป ข้าคงดื่มทั้งวัน

ไม่ได้ตั้งใจล่วงเกิน

เขาเล่นมุขคนแคระ ข้าเล่นมุขขันที

ข้าเปล่าสักหน่อย

- เล่นในใจ - เฮ้อ

สรุป ทัพเรือ ถูกเผาเรียบ

เราหามือวางเพลิงอยู่ แต่ไม่มีใครเห็นอะไรเลย

ต้องมีข่าวดีบ้างสิน่า

แอสตาพอร์ กับยุนไค ไม่ต้องการความช่วยเหลือแล้ว

บอกเคล็ดลับได้มั้ย