The Last Paradiso (L'ultimo paradiso)

TO NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ

Μπιάνκα!

Μην είσαι χαζός. Άσε με κάτω.

-Έλα. Βιάσου. -Εντάξει, εδώ.

Όχι! Τσίτσο, μην είσαι χαζός!

Περίμενε.

-Μπιάνκα, πάμε. Είναι αργά. -Τσίτσο!

Άσε με κάτω!

Μπιάνκα, έλα!

-Φτάσαμε! -Πάμε. Είναι αργά.

-Ναι! -Μπιάνκα.

Μπιάνκα.

Γύρνα.

Θα σε δω απόψε;

Στο σπίτι κοντά στο νεκροταφείο.

Δίπλα στο σιντριβάνι.

Χριστέ μου. Τι έχεις πάθει; Πάμε.

-Ναι, τι έχεις πάθει; -Έλα. Πάμε.

-Ούτε λέξη. -Είσαι διάβολος.

-Γεια. -Γεια.

Γεια.

Γεια.

Γεια.

Γεια.

Ρόκο, τι κάνεις;

Πάντα τρως αυτά τα σκουπίδια!

Πήγαινε!

-Θα βοηθήσεις τη γιαγιά; -Ναι.

-Μπορείς; -Ναι.

Κοίτα. Έτσι.

Πρώτα το κάνουμε μακρύ και μετά λεπτό. Προσπάθησε.

Αυτά σου κάνουν κακό.

Πόσες φορές πρέπει να σου το πω; Πόσες;

Άσ' τον ήσυχο. Κανείς δεν πέθανε απ' αυτά.

Αυτό πρέπει να τρως. Κατάλαβες;

Ορίστε.

Τι ώρα γύρισε ο Τσίτσο χθες βράδυ;

Σου είπα όχι. Δεν θα έρθω μαζί σου στο χωριό σήμερα.

Τότε, θα πάω μόνη.

Μπιάνκα, παίζεις με τη φωτιά.

Ο Τσίτσο είναι παντρεμένος με παιδιά. Καταλαβαίνεις;

Κόσιμο, χρειαζόμαστε νερό!

-Όλοι το ξέρουν. -Δώσε μια ελιά.

Είναι πολύ καλές.

Σταματήστε τώρα. Ήρθε το φαγητό. Σταματήστε!

Ελάτε να φάτε.

Ελάτε. Ας φάμε ένα σάντουιτς.

Θέλουν νερό, Κόσιμο.

Λίγο ακόμα τυρί, σε παρακαλώ.

-Πώς είναι τα σάντουιτς; -Ωραία.

Φάτε.

Μπράβο.

Κόσιμο.

Είσαι καλά;

Είσαι ώρα στον ήλιο.

Πήγαινε στον αχυρώνα.

Τελείωσες για σήμερα.

Άντε.

-Δεν θα πεις ούτε γεια; -Λίντα.

Για μένα δεν έχεις χρόνο, μόνο για την κόρη του Σκετίνο.

-Όλο το χωριό το ξέρει. -Πήγαινε σπίτι σαν καλό κορίτσι.

Μπαμπά!

Ρόκι!

-Λοιπόν, είδες τι έφερα; -Ναι.

Σ' αρέσει; Πώς να τη βγάλουμε;

Είναι μαύρη.

Είναι μαύρη. Ας την πούμε Μαυρούλα.

-Εντάξει; -Ναι.

Πιάσε το σκοινί. Πήγαινε εκεί.

Βάλ' την εδώ.

Ωραία. Ας τη δέσουμε εδώ. Πού είναι η μαμά;

-Δεν ξέρω. -Τι εννοείς;

Κατεργάρη!

-Αγαπάς τον μπαμπά; -Ναι.

Καλό αγόρι.

Πρόσεχέ την. Εντάξει;

Λουτσί!

Λουτσία;

Με πήρε ο ύπνος…

Έμοιασες στον πατέρα μου, το ξέρεις;

Όταν ήσουν μικρός, σε κρατούσε κι έλεγε "Νίνε,

αυτός δεν είναι ούτε δύο κι άκου πώς μιλάει!

Θα κάνει ό,τι θέλει στη ζωή του".

Αλλά τώρα…

Τι έχεις στο κεφάλι σου; Τι έχεις;

Σταμάτα.

Σκέφτηκες να φύγεις από εδώ, μαμά;

Να πας να ζήσεις κάπου αλλού. Με ανθρώπους που μιλάνε άλλη γλώσσα.

Όχι.

Είμαι ευτυχισμένη εδώ.

Με τα παιδιά μου.

Ο Αντόνιο δεν έγραψε αυτόν τον μήνα. Μας ξέχασε;

Ο Αντόνιο;

Ο Αντόνιο θα είναι πάντα εκεί. Μας σκέφτεται κάθε μήνα.

Θέλω να φύγω από εδώ.

Έχεις τόσο ωραία μαλλιά.

Από μέσα τι φοράς; Δείξε μου.

-Δείξε μου τι φοράς. -Όχι. Σας παρακαλώ.

-Δείξε μου. -Όχι.

Όχι;

Εμπρός. Γύρνα. Άνοιξε τα πόδια.

-Μαρία. -Γεια, Τσι.

-Ο άντρας σου; -Είναι στο χωριό με τα κορίτσια.

Είναι ακόμα στο χωριό; Έφτιαξες καφέ;

Μόλις τον έφτιαξα. Κάθισε.

Ευχαριστώ.

Ωραίος.

-Καλύτερος από του καφέ Ροντόλφο. -Τι είπες στον άντρα μου;

Ξέρεις τι γίνονται όσοι κοντράρουν τον δήμαρχο.

-Φοβάσαι; -Έχω δύο κόρες. Καταλαβαίνεις;

-Θέλεις να ζήσουν έτσι; -Δεν θέλω να τις μεγαλώσω μόνη μου.

Επόμενος.

Όνομα.

Ντομένικο Στιλιάνο.

-Πόσες ελιές έχεις; -Έχω οχτώ στρέμματα.

Οχτώ; Μπράβο!

Ορίστε.

Αυτά μόνο, κύριε;

Ούτε τρεις μήνες δεν θα κρατήσουν αυτά.

Έχω δύο παιδιά. Όλο τον χρόνο δούλευα τη γη.

Νομίζεις ότι είναι εύκολο;

Δεν είναι εύκολο.

Πρέπει να πληρωθούν φόροι στην κυβέρνηση.

Ποιος τους πληρώνει; Εσύ;

Εσύ τους πληρώνεις;

Εγώ τους πληρώνω! Βάλτε το καλά στο μυαλό σας.

Ορίστε.

Και τέλος. Μπορείς να φύγεις.

Επόμενος.

-Όνομα. -Τσίτσο Παραντίζο.

Τι στον διάολο κάνει;

Φέτος τα 100 κιλά ελιές κάνουν 2,000 λιρέτες.

Ποιος θα τα πάρει;

Εγώ.

Τσίτσο, έχω 12 στρέμματα κοντά στο ποτάμι.

Εγώ θα έχω τελειώσει άλλα οχτώ σε μια βδομάδα.

Θα τα αγοράσω.

Τέρμα τα εύκολα λεφτά!

Δεν θα μας πίνουν το αίμα οι ξένοι πια!

Φέτος το λάδι θα πληρωθεί, δεν θα χαριστεί.

Κηδεία έχουμε; Ο επόμενος γύρος δικός μου.

-Δεν έχει ύπνο απόψε! -Ναι!

Τσίτσο!

Τσίτσο!

Σκάψε το χώμα!

Ας κάνουμε πρόποση!

-Γεια. -Γεια.

Γεια, μαμά.

Έμαθες τι έγινε;

Ο Μάριο ήθελε να αυτοπυρποληθεί. Ξέρεις γιατί;

Ο γιος του, ο Πινούτσο, 13 ετών, πέθανε ενώ δούλευε.

Η αστυνομία έκανε σαν να μην έγινε τίποτα. Εμείς τρώμε.

Όχι τέτοιες κουβέντες σπίτι μου.

Ξέρεις πόσα πληρώνουν οι Μπουτσέλα, Κατάλντο, Σκετίνο τη μέρα;

Τετρακόσιες σκατολιρέτες! Τετρακόσιες λιρέτες, μπαμπά!

Ένα λίτρο γάλα κάνει 100!

Κοίτα την οικογένειά σου, όχι τους άλλους!

Σας παρακαλώ.

Μαρία, το ψωμί.

Πού ήσουν χθες βράδυ;

Λουτσία, σε παρακαλώ.

Γιατί δεν της απαντάς;

Δεν σ' αρέσει πια αυτό το σπίτι, έτσι;

Είσαι σαν τον παππού σου.

-Εντάξει. -Σε ποιανής τα πόδια ήσουν ανάμεσα;

Μέλι έχουν αυτές ανάμεσα στα πόδια τους;

Λουτσία, σε παρακαλώ.

Φύγε, λοιπόν.

Άντε στις πουτάνες σου!

-Κοίτα. -Τι είναι;

Πού το βρήκες;

Αυτό…

Βασικά, η θεία μου

βοήθησε έναν Αμερικανό στρατιώτη που ήταν άρρωστος.

Και της το άφησε.

Τι λέει;

Δεν ξέρω. Είναι Γαλλικά.

Είναι όμορφο, όμως.

Είναι υπέροχο.

Πρέπει να ταξιδέψουμε.

Να γνωρίσουμε κόσμο.

Όχι να πεθάνουμε εδώ.

Πάμε στο Παρίσι.

Ίσως να μάθουμε και Γαλλικά.

Για να καταλαβαίνουμε τι λέει αυτό το τραγούδι.

Είσαι πολύ όμορφη.

Κάθε φορά που σε βλέπω,

νιώθω να καίει το κεφάλι μου. Δεν καταλαβαίνω τίποτα πια.

Τα χέρια μου ιδρώνουν και τα πόδια μου τρέμουν.

Μπιάνκα.

Με όλο τον σεβασμό που σας έχω, φίλε μου,

πρέπει να μιλήσετε σ' αυτόν τον κερατά.

Πρέπει!

Πρέπει να τον κάνετε να χεστεί! Να καταλάβει ποιος κάνει κουμάντο!

Έχετε 50 εκτάρια σιτάρι και ελιές! Πενήντα!

Άρα, εσείς είστε το αφεντικό, σωστά;

Εσείς! Όχι αυτός!

Πληρώνω 2,000 λιρέτες τα 100 κιλά σ' εσάς και σε κανέναν άλλον!

Οπότε, πρέπει να του μιλήσετε.

Πρέπει να τον φέρετε εδώ να μου ζητήσει συγγνώμη.