Doctor Cha (닥터 차정숙)

DOCTOR CHA

-Congratulations, Dr. Cha! -Congratulations!

-Dr. Cha. -Po?

-Ano 'yong sasabihin mo sana sa 'kin? -Ano po?

'Di ba may sasabihin ka sa 'kin kaya ka pumunta sa opisina ko?

A, 'yong ano…

Wala po 'yon.

Talaga? A, gano'n ba.

-Ano'ng problema mo? -Ano'ng ibig mong sabihin?

-Ano? -Bakit mo 'ko tinulak?

Ikaw ang tumulak sa sarili mo, 'di ako.

-Nagbibiro ka ba? -Nagbibiro?

Hindi ako nakikipagbiruan sa 'yo.

Bakit ganiyan ang kurbata mo? Nagtatrabaho ka ba sa bar?

Kailangan kitang makausap.

Umalis ka na lang.

"Waiter, oorder ako ng meryenda…"

Sinabi mo na ba sa department mo?

Ako na lang ang magsasabi kung 'di ka komportableng gawin 'yon.

Kailangan ko pa ng panahon para pag-isipan 'to.

Kulang pa ba 'yong panahon para makapag-isip ka?

Ano pa ba'ng dapat pag-isipan?

Bakit ba gustong-gusto mo 'kong mapaalis?

Ano'ng ibig mong sabihin? Ikaw ang nagdesisyon na umalis na.

At para sa kapakanan mo rin 'to at ng pamilya natin.

Tama. Napakagaling na dahilan.

Oo, si Cha Jeong-suk 'to.

Oo.

Sige, papunta na 'ko!

CHOI SEUNG-HI

Hello?

Sabi mo sa 'kin titigil na siyang magtrabaho sa ospital!

Magkita at mag-usap tayo mamaya.

Ma'am, kaya n'yo po 'yan.

Ano'ng blood sugar level n'ya?

-Nasa 120. -Pakibigyan ng isang dose ng lorazepam.

Binibigyan na ng isang dose ng lorazepam.

Pansamantalang sinuspende ang hatol sa kaniya pero sa lagay niya…

Ibig bang sabihin

puwede na siyang umuwi?

Oo.

Pero wala siyang pamilya at bahay.

Maraming tao ang katulad niya.

Ma'am.

Ano po ba'ng puwede kong gawin para makumbinsi kang magpagamot?

Hindi ako karapat-dapat tratuhin na parang ina.

Ano na kaya ang hitsura ng anak ko?

Mahusay sa eksuwela ang anak ko kaya balak niyang mag-aral ng medisina.

Pero hindi ko alam kung nasaan na siya o pa'no siya namumuhay.

Hindi ko alam kung nakapag-aral siya ng medisina kasi napakamahal nito.

Wala namang puwedeng tumulong sa kaniya.

Pa'no ka ba nakasiguro?

Hindi mo dapat ako pinaasa.

Siya mismo ang nagsabi na hihinto na siya.

-Hindi ko alam-- -Ano na'ng gagawin mo ngayon?

Hindi ko kayang makatrabaho ang asawa mo.

Bigyan mo 'ko ng panahong mag-isip--

Kailan ka ba makakapagdesisyon?

Buwisit.

Baba.

-Ano? -Sabi ko, bumaba ka.

Hindi ko kayang makasama ka sa kotse.

Pa'no na 'yong hapunan? Akala ko gusto mo ng cold noodles.

Kainin mong mag-isa ang lintik na noodles.

Nasaan ako?

Naiwan ko ang bag ko.

Tingin ko nababaliw na 'ko.

Medyo naiinggit na 'ko sa 'yo.

Pakiramdam ko walang nangyayari sa buhay ko,

pero parang kabaligtaran 'yong sa 'yo.

Ano ba.

Uy, oo nga pala,

may mga kilala ka sa medical association, 'di ba?

Oo, mayroon.

'Di ba sabi ko kriminal ang isang pasyente ko

na nahatulan ng habang-buhay na pagkakakulong?

Gusto kong mahanap ang anak niyang babae. Puwede mo ba 'kong matulungan?

Kakaiba ang pangalan niya. Han Yeong-long.

Jeong-suk.

-Mukha ba 'kong private investigator? -Ikaw talaga…

Marami kang koneksiyon. Tulungan mo naman ako.

Hello.

Sino 'yon?

Professor siya sa department kung sa'n ako nilagay.

Ang nakakatawa, siya ang gumawa ng liver transplant ko.

Kailan lang siya dumating dito sa ospital.

May asawa na ba siya?

Wala.

-Kumusta ang ugali niya? -Mabait siya.

Ba't 'di mo sinabing may ganiyan kaguwapong nagtatrabaho sa ospital na 'to?

Dapat ko bang…

sabihin sa 'yo 'yon?

Hay. Puwede ka bang gumawa ng paraan para natural kaming magkakilala?

Hoy! Hindi na tayo mga teenager!

'Di ba kailangan mo ng tulong ko

para mahanap 'yong anak ng kriminal na 'yon?

Hindi ka siguro gano'n kadesperado.

'Di ba nagpa-checkup ka no'ng isang taon?

At medyo mahal pa, ha.

Hindi porke gumastos ako no'ng isang taon,

e hindi ko na ulit gagawin ngayon.

Oo, tama ka.

Siyanga pala,

mag-ingat tayo sa tawagan natin dahil nandito ang mga bata.

Sige.

Kung 'yan ang gusto mo, Ms. Ae-sim.

-Ms. Ae-sim? -"Hoy, Ae-sim."

Hindi kita puwedeng tawagin nang gano'n, 'di ba?

Hindi gaanong natural sa mukha mo ang pagkakagawa ng botox mo.

Hindi pantay ang kilay mo.

-Ms. Kwak Ae-sim. -Oo.

Ms. Oh Deok-rye.

Oo.

Naku.

Honey.

Honey.

Napakasarap nito.

Pa'no mo nahanap ang restaurant na 'to?

Napakatagal na mula nang may makilala akong ka-level ko.

Hala. Grabe 'to.

Nakikipag-date talaga siguro siya.

Kumusta na?

Ayos…

ka lang ba?

Hindi ka nahiyang talikuran ang pamilya mo nang 20 taon

at tatanungin mo kung ayos lang ako?

Ikaw siguro siya.

Masaya akong makilala ka.

Ano'ng pangalan mo?

Ano'ng punto sa pagtanong niyan?

Hindi nagbago kahit kaunti ang pamilyang 'to.

Makaluma at ignorante pa rin.

Sa 'yo pa talaga nanggaling 'yan.

Napakasopistikado mo siguro kaya nagkaanak ka sa labas

at pumunta sa lamay ni Papa para sa mana mo.

Makinig ka.

Masyado pa akong bata at walang alam noon

kaya akala ko makasalanan ako sa pagkakaroon ng anak nang 'di kasal.

Kaya nanahimik ako.

Naiintindihan ko ang galit ni Papa sa 'kin

kasi malaki ang inasahan niya sa 'kin dahil wala kang silbi.

Pero…

napakabastos mo para tratuhin ako nang ganito.

Siya ang pumigil sa papa n'yo na itakwil ka.

Kung itinakwil ka,

wala ka sanang kapera-pera, o kaya mana.

Matatawa ang mga tao

'pag narinig na sinabi mong wala akong kapera-pera.

Huwag ka nang magmayabang dahil empleyadong doktor ka lang.

Lumayas ka na lang.

Puwes, yayaman na ang empleyadong doktor na 'to.

Kausapin mo ang abogado ko tungkol sa mana.

Huwag kang magkakamaling may maiwan kahit isang sentimo.

Alam mong mas matalino ako kaysa sa 'yo, 'di ba?

Tara na.

-Ikaw talagang-- -Mawalang-galang na po.

Choi Eun-seo po

ang pangalan ko.

Hindi po ako kung sinong anak sa labas. Anak ako ni Choi Seung-hi,

si Choi Eun-seo.

Mama, nalulungkot ka po ba?

Oo.

Ano pong ikinalulungkot mo?

Ang pagkamatay ni Lolo o ang pagiging bastos sa 'yo ni Tito?

Pareho.

E di dapat umiyak ka.

Dapat nga.

Naging doktor nga ang anak niyang babae.

May sarili siyang clinic sa Gangnam.

Mayaman ang pamilya ng napangasawa niya at may dalawa silang anak.

SOOTHING INTERNAL MEDICINE CLINIC

Ano'ng mga nararamdaman mo?

Hindi ako pumunta dahil may sakit ako.

Kasi…

nagpunta ako para kausapin ka tugkol sa nanay mo.

Pasyente ngayon sa Gusan University Hospital ang nanay mo.

At ako ang doktor niya.

Sobra kang nami-miss ng nanay mo.

Wala siguro ako sa lugar,

pero gusto ko siyang tulungan kaya nagtanong-tanong ako tungkol sa 'yo.

Nakalimutan ko na ang tungkol sa nanay ko.

Sa totoo lang, hindi ako komportable sa lahat nang 'to.

Pansamantalang sinuspende

ang hatol sa nanay mo.

Hindi niya na kailangang manatili sa kulungan.

Pero wala siyang mapupuntahan.

Balita ko may mga organisasyon para sa mga taong tulad niya.

Kung puwede, huwag mong ipilit sa 'kin 'yan.

Mas masahol pa kami kaysa mga estranghero.

Masyado bang mahirap intindihin

ang nanay mo?

Sino?

Ako?

Mama.

Uy, buti nandito ka na.

Mama, ano po 'yan?

Gamot 'to para sa papa mo.

Gutom ka na siguro. Gusto mong kumain?

-Opo. -Sandali lang.

Hindi ka kakain?