Pierwsze 200 wierszy.
"เขยิบไปหน่อย"
"สวัสดี ผมลุค นี่คือหนังของผม"
"ผมขอถามอะไรหน่อยนะ"
"คุณเต้นเพราะอะไร"
"เพราะมันเหมือนการหายใจ เหมือนการเดินสำหรับฉัน"
"ผมไม่ต้องเสแสร้ง"
- "เวลาเต้น ผมไม่ต้องเสแสร้ง" - "ใช่"
"ตอนที่ฉันรู้สึกเป็นตัวเอง มากที่สุดในแต่ละวัน"
"คือตอนที่ฉันเต้น"
"ผมเต้นเพื่อเป็นคนอื่น"
"โลกนี้มีหลายสิ่ง"
"ที่ต้องการกดเราให้ต่ำลง"
"แต่เวลาเต้น เราเป็นอิสระ"
"เราเริ่มเต้น ตั้งแต่เจ็ดขวบ"
- "ใช่" - "ในบ้านเรา ในห้องนั่งเล่น"
"แค่เต้นไป เต้นตามไมเคิล แจ็กสัน"
"ฉันฟังเพลงอยู่ ในร้านขายของชำ"
"ก็เต้นไปตามทางเดินในร้าน อะไรแบบนั้น"
"แล้วนางก็บอกว่า "ควบคุมตัวเองหน่อย ใจเย็น""
"ฉันเลยบอกว่า "หนูหยุดไม่ได้""
""หนูต้องทำ หนูต้องเต้น""
"หลังจากที่ทุกคนเข้านอน"
"ผมจะเข้าไปในโรงรถ แล้วก็ฝึกซ้อม"
"นั่นเป็นตอนที่ผมรู้ว่า"
"ผมชอบการเต้น เพราะผมไม่เคยทุ่มเท"
"เวลาและความพยายาม ไปกับอะไรแบบนี้เลย"
"เราไม่ได้แค่เต้นแร้งเต้นกา ทุกท่วงท่ามันมีความหมาย"
- "อิงเกิลวูด" - "ผมมาจากอาร์เจนตินา"
"ผมมาจากทางเหนือ ของยูกันดา"
- "ไมแอมี ฟลอริดา" - "โคเรียทาวน์ ลอสแอนเจลิส"
"มีพวกแก๊ง และความรุนแรงเต็มไปหมด"
- "ฉันทนอยู่ไปตลอดไม่ได้" - "หมู่บ้านผมโดนโจมตี"
"พ่อแม่ไม่อยาก ให้ผมอยู่ด้วยอีกแล้ว"
"แม่ไล่ผมออกจากบ้าน"
- "ฉันต้องไป" - "การเต้นช่วยผมไว้"
"การเต้นช่วยฉันไว้เต็ม ๆ"
"ถ้าไม่มีการเต้นนะ"
"ไม่รู้เลยว่าตอนนี้ เราจะทำอะไรอยู่"
"ผมไม่มีอะไรเลย ไม่มีเงิน"
"ผมมีเงินใช้ แค่อาทิตย์ละ 15 เหรียญ"
"ในนิวยอร์กซิตี้"
"การเต้นพาเรามาเจอกันด้วย"
"จากทั่วโลก เราได้มาอยู่ตรงนี้"
"ความจริงก็คือทุกคน มีความเป็นนักเต้นอยู่ในตัว"
"หัวใจเราเต้นได้กันทุกคน"
"เราทุกคน มีจังหวะเพลงอยู่ในตัว"
"ตุ้บ..."
- "นายพูดว่าไงนะ" - "ใช่ นายเรียกเราว่าอะไรนะ"
- "เกิดมาเท้าไฟ" - "ใช่"
- "เกิดมาเท้าไฟ" - "เท่ดีนะ"
"เกิดมาเท้าไฟ"
"มันฟังดูงี่เง่าแต่ ผมรู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ"
"และถ้าเราตั้งใจฟังให้ดีพอ"
"เราก็จะรู้ว่าทุกคนอาจจะ เชื่อมต่อกันด้วยเพลงเพลงเดียว"
นักศึกษาปีหนึ่ง มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
ขอต้อนรับสู่ วอชิงตันสแควร์พาร์ก
ที่นี่เป็นจุดศูนย์กลาง ของวิทยาเขตในเมือง
ส่วนทางขวา...
แม่ พ่อ ไปกันได้แล้วล่ะ
ไม่ เราจะพาลูกกับคามิลล์ ไปกินมื้อเย็น
เรารับปากพ่อแม่เธอไว้แล้ว ว่าจะเลี้ยงข้าวเธอ
เราจ่ายค่าอาหารนักศึกษาไปแล้ว ไม่เป็นไรหรอก
ใช่ค่ะ ไม่เป็นไรจริง ๆ
- เราไปกันดีกว่า - ก็ได้ ขออีกรูปหนึ่งนะ
โอเค อีกรูปเดียวนะ
ชิด ๆ กันสิ พวกลูกเป็นเพื่อนรักกันนะ
ยืนห่างกันจนแทบจะขับรถบรรทุก แทรกกลางได้อยู่แล้ว
- ก็ชิดแล้วไง - ชิดอีกสิ
- เอาแขนโอบเธอซะ - โอเค
- นั่นแหละ - ดีมาก
เอาล่ะ พร้อมไหม พูดว่า "แม่สวยมาก"
- แม่สวยมาก - ขอบใจจ้ะ
พร้อมไหม อ้าว
ดูสิ รูปหมวก
มีแต่หมวกกับผม
ถ้าคุณปู่ได้มาเห็น ว่าตอนนี้
พ่อมาส่งลูกชาย ผู้เป็นว่าที่วิศวกรล่ะก็
พูดไม่ถูกเลยว่าพ่อดีใจแค่ไหน ที่ลูกเลิกเต้นได้สักที
อ้าว ก็พูดแล้วนี่
- เอาล่ะ ทำให้แม่ภูมิใจนะ - โอเค พอแล้วฮะ
แม่ขอเข้าไปอยู่ ในเป้ลูกได้ไหม นะ
- แน่นไปแล้วฮะ เอาล่ะ - เถอะนะ
ผมจะทำให้แม่ภูมิใจ ถ้าได้ไปฟังปฐมนิเทศ
- ไม่ได้ ลูกน้อยของแม่ - คนอื่นเขาไปกันหมดแล้ว
- ก็ได้ - เดี๋ยวถึงหอแล้วโทรหา
- ใช้ที่ดับกลิ่นตัวด้วยนะ - ที่รัก ไปเถอะ
- เข้าใจไหมลูก สำคัญมากนะ - ไปเถอะที่รัก
- ลูกโตเป็นหนุ่มแล้วนะ - ที่รัก เดี๋ยวรถติดนะ
โอเค
- โอ้โห พ่อแม่นายนี่... - น่าอายชะมัด
- ฉันจะพูดว่า "รักนาย" น่ะ - โทษที
นี่ แคม ดูนั่นสิ
รองเท้าไนกี้ดังก์ สีเงินรุ่นลิมิเต็ดนี่นา
ตายแล้ว ฉันรู้จักสีหน้านั้นดี
เอาล่ะ มูส จริงจังนะ จุดหมายต่อไป ยูเนียนสแควร์
ฉันอยากเข้าไปดูใกล้ ๆ เดี๋ยวมานะ โอเคไหม
แก้ตัวให้ด้วย
ก็แน่สิ
มาเลย ๆ แทงข้างไหน ๆ
ฉันลงฝั่งคิดดาร์คเนส 25 เหรียญ
25 เหรียญข้างดาร์คเนส มาเลย ๆ
- จ่ายเงินมาเลย - เสียใจด้วยนะพวก
ให้ตาย เห็นเมื่อกี้ไหม
ขอแทงสิบเหรียญ ข้างไอ้กุ้งแห้ง
ขอ 20 เลย
เอามา 20
เห็นหรือเปล่า
จบแล้ว ๆ แค่นี้แหละ
กลับบ้านไปเลย
- เอาเลยเด็กใหม่ ลุยเลย - จัดไปอย่าให้เสีย
เอาเลย โชว์ของหน่อยพวก
หมดหวังแล้วล่ะ
ส่งให้คิดดาร์คเนสเชือด แบบนี้เลยเหรอ
หมอนี่มันไม่มีน้ำยา
- ดูเขาซะก่อน - ไอ้เด็กติ๋มนี่ไม่เบาว่ะ
เฮ้ย เด็กนี่มันของจริงนี่หว่า มันซุ่มเว้ย
ลีลามันเด็ดเกินคาดนะเนี่ย
เอาเลยไอ้หนู โชว์ของมาเลย
ขอแทงห้าเหรียญ ๆ
เอาเลย ดาร์คเนส
พวก ไอ้เด็กนี่มันของจริง
แล้วใครจะจ่ายค่าลูกโป่ง เขาอยู่นี่
- จับเขาเลย - หยุดนะ นี่ตำรวจ
เร็วเข้าสิ พวกเขาจะมาจับนายนะ ไปเร็ว
มาเร็วไอ้หนู
เร็ว ไปกัน
เอาล่ะพวก ขอเวลานอก... ฉันทำไม่ได้
ไม่มีเวลาแล้ว ไปเร็ว
- ตำรวจ - หลบไป
ทำอะไรเนี่ย จะทำอะไร
โดดก่อน ค่อยกลัวทีหลัง
โอ้โห
- หลบไป - เร็วเข้า เร็ว
ขอโทษครับ
ขอทาง ขอทางหน่อยพวก
ซี่โครงฉัน
ในปากฉันรู้สึกเหมือน เพิ่งอ้วกไปเลย
แสบไปหมด
นายจะไปไหน
นี่
เมื่อกี้นายทำได้ไงน่ะ
นายแทบจะบินอยู่แล้ว
อย่างกับนินจา
- ฉันชื่อลุค - ไม่ ทำแบบนี้สิ
ต้องชนกันหน่อย
แบบนี้เป็นไง
แหม
ฉันโรเบิร์ต อเล็กซานเดอร์ ที่สามนะ
เผื่อนายถาม
แต่เรียกฉันว่ามูสก็ได้
- ไม่เคยเห็นนายมาก่อนเลย - ฉันเพิ่งเข้าเอ็นวายยู
- เรียกเอกวิศวกรรม - นายจะมาเต้นด้วยล่ะสิ
ไม่... ไม่แล้วล่ะ
สมัยม.ปลาย มันก็เจ๋งดีอยู่หรอก
แต่ตอนนี้ฉันต้องเผชิญ กับโลกแห่งความเป็นจริงแล้ว
นายไม่รู้ตัวเลยเหรอ ว่าเมื่อกี้ทำอะไรลงไปบ้าง
- นายมัน "ก.ม.ท.ฟ." - "ก.ม.ท.ฟ." คืออะไร
เกิดมาเท้าไฟไง
บางคนต้องฝึกถึงเต้นได้ แต่บางคนก็ได้ตั้งแต่เกิด
แถมนายยังอยู่ในนิวยอร์กซิตี้ เมืองหลวงแห่งการเต้นของโลก
ดูนี่สิ
- "เวิลด์แจม" - การดวลเต้นที่ใหญ่ที่สุด
ที่ไหนก็ไม่เคยมี เงินรางวัลเยอะขนาดนี้
พวกเมื่อกี้ที่สวนเตรียมตัว ไปแข่งรายการนี้แหละ
นายเก่งพอ ควรไปแข่งนะ
รถนายเหรอเนี่ย
ให้ตาย บ้าไปแล้ว
ขึ้นไปเลย
ที่นายเห็นในสวนวันนี้ เป็นแค่จุดเริ่มต้น
ถึงแล้ว
- นี่มันที่ไหนเนี่ย - มาสิ
ขอต้อนรับสู่บ้านฉัน บ้านแห่งโจรสลัด
สวยดีนะ แต่ไม่เล็กไปหน่อยเหรอ
พ่อแม่ฉันแปลงโฉมที่นี่ เมื่อหลายปีก่อน
เราทุกคนกิน นอน และซ้อมกันข้างบน
- "คำเตือน ผู้ใช้ลิฟต์นี้" - ส่วนข้างล่างก็เปิดเป็นคลับ
- "ต้องยอมรับความเสี่ยงเอง" - เพื่อหาเงินใช้
เหมือนเป็นที่ซ่อนลับ ถึงแล้วล่ะ
เราเรียกที่นี่ว่าเดอะวอลต์
สำหรับที่นี่ การเต้นคือตัวตนของนาย
เราอยู่ด้วยกัน ทำงานด้วยกัน ดวลเต้นด้วยกัน
แต่ที่ไม่เหมือนทีมอื่นคือ เราทุกคนมีสไตล์แตกต่างกัน
ฉันเจอพวกเขาทั้งหมด ในเมืองนี้แหละ
แต่ละคนมีพรสวรรค์จัดจ้าน แต่ไม่มีที่ไป
เราเป็นเหมือนครอบครัวสมมติ
ที่ที่เราเป็นตัวเองได้ และไม่มีกฎเกณฑ์อะไร
ที่นี่เจ๋งสุดยอดไปเลย
หมายเลขหนึ่งและสองตรงนั้น
คือฝาแฝดซานติอาโก
นายนี่มัน...
เราเห็นนายเต้น ที่สวนเมื่อเช้านี้ นาย...
- สุดยอดเลย - เจ๋งสุดในสามโลก
ต้องยกโลกให้นายไปเลย
- นายเทพมาก - ขอถามอะไรหน่อย
- ไม่... ไม่เอาน่าพวก - ถามแค่ข้อเดียว
- ฉันจะพาเขาเดินดูที่นี่ - ก็ได้...
- ครับผม - ไปกัน
นายเจ๋งมาก
- ลุค - เจค็อบ
ไงพวก
No comments yet. Be the first to leave one.