The Wheel of Time

เราต้องไปทันชีโคคืนนี้เลย

อิชามาเอลจะถอนนิมิตให้ข้า แต่ข้าดันเลือกเจ้า

- เศษสวะอย่างมัน - แม่

พวกเสื้อคลุมขาว จับแนทตี้ โคธันกับลูกๆ ไป

เพร์ริน ไอบารา สังหารพ่อเจ้าอย่างเลือดเย็น

ข้าเคยเสียผู้พิทักษ์ไปหลายคน

แต่เมื่อหนึ่งในสามจากไป

ใครกันจะครองความเศร้านั้น

ข้าเอาแต่ฝันถึงผู้หญิงที่ทำร้ายข้า

แปลว่าหญิงที่อยู่ในฝันของเจ้ายังไม่ตาย

ข้ามีทางหลุดพ้นจากสัตย์มืดได้

ขวางข้าวันนี้ อย่าหวังมีวันที่ข้าลืม

ท่านอยากให้ทำยังไง

เราต้องลงคะแนนในโถงผู้แทน เพื่อตามล่าแรนด์ อัลธอร์และจับมาขัง

ภายในเสาแก้ว

เจ้าจะเดินตามรอยบรรพชนสายโลหิต

มีซาอันเกรลที่อิทธิฤทธิ์สูงส่ง เทียบเท่าคัลลันดอร์

เป็นของสตรี ซาคาร์เน็น

ในรูเดียน เจ้าจะพบวงแหวนสามวง

เมื่อก้าวเข้าสู่หนึ่งในนั้น เจ้าจะเห็นอนาคตปรากฏตรงหน้า

ซ้ำๆ แตกต่างกัน

มันคืออะไร มอเรน

มันทำให้ท่านรู้สึกอย่างไรล่ะ

เป็นสุขล้นพ้น

รู้สึกเช่นไรอีก

ข้าไม่รู้

ความหิวโหย อยากกระหาย...

แต่ลึกซึ้งกว่านั้น

ท่านเห็นอะไรในวงแหวน

วงล้อแห่งกาลเวลา

หัวหน้าเผ่าคนอื่นๆ ว่ายังไงกัน

จะประกาศให้แรนด์ เป็นคาร์อะคาร์นหรือเปล่า

มุนีคุยกันในฝันเท่านั้น

ทุกคนจะพาหัวหน้าเผ่าไปอัลแคร์ดัล เพื่อเจอแรนด์ อัลธอร์ที่นั่น

บางคนจะมีทีท่าเหมือนพวกไชโด ตอนที่เขากลับจากรูเดียน

แปลกใจตรงไหนที่เซวันนา กับคูลาดินไม่ยอมรับ

เขาไม่ใช่พวกเรา

นั่นเป็นเพราะเจ้า

ข้าสอนคนที่ไม่คิดจะเรียนรู้ไม่ได้

ไม่ได้จริงรึ

ไม่ได้

เจ้าต้องเจอหน้าแรนด์ อัลธอร์ ทุกวันยามเขาตื่น

และไม่อยู่ห่างกาย จนกว่าเขาจะห่มผ้าเข้านอน

นี่คือขั้นแรกของการฝึกฝน

เพื่อจะกลายเป็นมุนี

เขาคือคาร์อะคาร์น

ต่อต้านไปก็เท่านั้น

นี่คือถิ่นโคลด์ร็อกส์ ถิ่นของทาร์ดัด

เราจะอยู่รอหัวหน้าเผ่าคนอื่นๆ มารวมตัวกันที่อัลแคร์ดัล

ข้าขอเข้าสู่คูหา เจ้าของบ้าน

ข้าให้เข้าได้ หัวหน้าเผ่า

ร่มพักใจข้า ข้าให้เจ้าได้เสมอ

ขอขอบพระคุณ เจ้าของบ้านพักใจข้า

ทุกคนได้พบแบร์ เมียข้าแล้ว

ทีนี้พบเมียอีกคน ลีอาน

ท่านตา

นี่หลานสาวข้า อัลเซร่า

ท่านคือคาร์อะคาร์นใช่ไหม

ท่านยายบอกว่าใช่

ใช่แล้ว

หมดเวลาเฝ้าดูแล้ว เอเกว็นเซได

เรากำลังจะท่องฝัน ไปกับเราไหม

กลิ่นแป้งร่ำกุหลาบของท่านฉุนจมูกนัก

โชยเข้าห้องก่อนตัวจริงเสียอีก

ข้าจำกลิ่นนี้ได้ ตั้งแต่ยังเป็นศิษย์ฝึกหัดที่ร่ำเรียนกับท่าน

ห้องศักดิ์สิทธิ์ที่สุด

ในอาคารทรงสิทธิ์ที่สุดในโลกหล้า

ท่านกลับทำให้เป็นกระท่อมหญิงประมง

จะนัดพบส่วนตัวไม่ใช่เรื่องง่าย

คาดว่าท่านคงอยากหารือ เรื่องที่สำคัญกว่ารสนิยมของข้า

ท่านคาดว่ารสนิยมไม่สำคัญ แต่ไม่จริงเลย มาตา

หอคอยนี้เคยเป็นประภาคารส่องโลก

มาบัดนี้

ราชินีและราชา กี่องค์แล้วที่ต้องนั่งเก้าอี้ธรรมดาดาษดื่น

ต้องสัมผัสพรมหยาบระคายฝ่าเท้าเช่นนี้

ใช่ว่าทุกคนจะชอบ กลิ่นกุหลาบชวนคลื่นเหียน

เอเลย์นอยู่ไหน

พี่ๆ ของนางตามหาอยู่

นางออกเดินทางตามคำสั่งของข้า

ได้รับการคุ้มครองอย่างดี

ข้าแจ้งให้ราชินีมอร์เกซทราบแล้ว

แหของเจ้าใกล้จะขาดสะบั้น มาตา

ใครๆ ก็เห็น

ข้าจะเรียกร้องให้ลงคะแนนในโถงผู้แทน

ให้จับมังกรจุติมาขัง อย่างที่ควรทำมานานแล้ว

งั้นคอยดูแล้วกันว่าผลจะออกมายังไง

คราวนี้ท่านคงเตรียมการไว้ดีกว่าเดิม

เทียบกับคราวก่อนที่ประชันกับข้าในโถง

มอเรนเซไดอยู่ที่ไหน

นางถูกเนรเทศ

นางยังคอยส่งสารถึงเจ้าอยู่แน่

ข้ายังจำได้ว่าตอนเป็นศิษย์ฝึกหัด เจ้าหลงเพ้อรักนางราวกับลูกสุนัขตัวน้อย

นั่นมันนานมาแล้ว

คนเราไม่เปลี่ยนง่ายๆ หรอก มาตา

เจ้าอาจตบตาคนได้มากมาย แต่ข้ารู้ธาตุแท้ของเจ้า

สวะริมตลิ่ง

ไม่ผิดจากวันแรก ที่เจ้าเดินเข้าหอคอยตอนเก้าขวบ

เท้าเปล่าและโสโครก

มีอะไรอีกไหม

ประมุขอมีร์ลินไม่ได้มีเวลาทั้งวัน

ไม่มีแล้ว มาตา

ขอบคุณที่สละเวลา

พร้อมดื่มชาหรือยังภคินี

จากนั้นค่อยกินของหวานเสียหน่อย

มัน...

ร้อน

แค่กำลังพอดี

หรือไวน์สักแก้วอาจจะถูกใจเจ้ามากกว่า

- เวริน - มาตา

ตัวเลขชัดเจนแล้ว

อาจาห์ดำทำงานเป็นกลุ่มใจ หนึ่งใจมีภคินีสามคน

แต่ละคนมีสายนอกกลุ่มของตนอีกหนึ่ง

ป้องกันไม่ให้ภคินีคนเดียว เปิดโปงทั้งหมดได้

ลีอันดรินเชื่อมโยงถึงสี่หัวใจ

นั่นเท่ากับภคินี 12 คน

วันนั้นมีผู้โจมตีเรา 11 คน

แปลว่าอย่างน้อยยังอยู่ที่นี่อีกหนึ่ง

ข้าต้องรู้ว่านั่นคือเอไลดาหรือไม่

ลีอันดรินหนีไปแค่ไม่กี่วัน ก่อนเอไลดามาถึง

ผู้นำหายไปหนึ่ง อีกคนย่อมเข้ามาแทนที่

ข้าอยากค้นหาความจริงเหนืออื่นใด

แต่เราไม่ควรด่วนทึกทัก ยึดความสงสัยเป็นความแน่นอน

ถ้านางฝืนสัตย์สาบาน สามประการได้ นั่นคือข้อพิสูจน์

แต่ถ้านางไม่ใช่อาจาห์ดำ นั่นจะเป็นการเดินหมากระยะยาว

โจอิยากับอมิโก

ถ้าเอไลดารู้ว่ามีภคินี ถูกขังไว้ในหอพิทักษ์ที่สิบสาม

นางอาจบุกไปช่วย

หรือปิดปากพวกนั้น

ดี

วางกับดัก ซุ่มเงียบไว้

หาความจริง ข้าจะได้เชือดเอไลดาทิ้งเสีย

เวริน

จะว่าไป ท่านแต่งตัว แบบชาวบ้านทูริเวอร์สบ้างก็ได้

คิดอีกที เราน่าจะลงเรือ ไปเที่ยวเมืองชายฝั่ง

ท่านชอบร้านนั้นในเอบูดาร์

อยากไปแล้วรึ

ยังไม่ทันไร

นึกว่าเจ้าเล็งหนุ่มอบขนมปังคนนั้นอยู่

เล็งอยู่จริง

แต่ลองกินขนมปังเขาหรือยังล่ะ

กองกำลังเสื้อคลุมขาว เพิ่งเคลื่อนทัพเข้ามาบนภูเขา

ถ้าอยากช่วยพวกโคธัน ต้องรีบไปเดี๋ยวนี้

ชาวลุ่มน้ำไม่ใช้คู่รักร่วมกัน

ปกติก็ไม่

ถือเป็นคำขอที่หนักหนาจากใครสักคน

อาจจะหนักเกินไป

- น่าสงสารเอเกว็น - เจ้าไม่ต้องคุยกับข้าก็ได้

เวลาที่ไอเอลกินดื่ม เราจะชวนคนข้างๆ พูดคุยตามมารยาท

ยกเว้นพวกเราที่จำเป็นต้องสอน แทนที่จะได้นั่งกินเฉยๆ

- เจ้าไม่จำเป็นต้องสอนข้าด้วย - ใช้มือขวา

ชอบผลฟักไหม แรนด์ อัลธอร์

ชอบ

ข้าปลูกเองนะ แรนด์ อัลธอร์

จริงเหรอ

ดีงามที่สุด

โมไท

อร่อยนะ

อย่ากินหัว มันจะกัดคอท่านลงไปถึงท้อง

อร่อยดี

มอเรนเซได สักตัวไหม

ข้าอิ่มแล้ว ขอบคุณ

ไม่ต้อง อยู่ต่อเถอะ

ข้าพร้อมแล้ว

ถ้าเช่นนั้นฟังข้า เอเกว็น

เจ้าต้องตั้งใจฟัง จดจำ และทำตามคำบอก

แต่เหนืออื่นใด อย่าเข้าไปยังเทลอะรันรีอดอีก

จนกว่าเมเลนหรือข้าจะบอกให้เข้าได้

เจ้ารับได้ไหม

- ข้ารับได้ - ดี

รู้ไว้

ทุกคนอาจสัมผัสเทลอะรันรีอด

แต่น้อยคนที่จะล่วงเข้าไปได้จริง

มันไม่ใช่ของพลังเอก แม้ว่าอายเซไดจะเชื่อเช่นนั้น

ข้าใช้พลังไม่ได้ แต่ข้าท่องฝันได้พอๆ กับแบร์

เราจะเข้าสู่โลกความฝัน ณ บัดนี้

การทําเช่นนั้นต้องยอมเสี่ยง

การตายในโลกความฝัน จะเท่ากับตายที่นี่ด้วย

ข้าพร้อมแล้ว

นอนลง

เมื่อเข็มทองเหลืองร่วงตก เจ้าจะได้ยินเสียงนั้นในโลกความฝัน

เราจะพาเจ้ากลับมาถ้าหลงทางไป

หลับตา

- เรา... - ใช่ นี่คือเทลอะรันรีอด

แต่มันดูเหมือนเดิม

ไม่เหมือน ภายในนี้ มีสิ่งที่ทำลายหัวใจเจ้าแตกเป็นเสี่ยง

มันกัดกินหัวใจเจ้าได้

- ได้ยังไง... - เจ้ากลัว เจ้าจึงต้องการเกราะ

จิตที่ขาดการควบคุมจะก่อปัญหา ในโลกความฝัน ต้องคุมให้อยู่

ตอนหลับไป ข้า...

ย้อนกลับไปอยู่ในคอกขังที่ฟาล์ม

นั่นคือความฝันของเจ้า ไม่ใช่เทลอะรันรีอด

- ความฝันไม่ได้เหมือนกันหมดรึ - ไม่

บางครั้งคนธรรมดา

อาจสะดุดฝันของตน แล้วหลงเข้าสู่เทลอะรันรีอดไปชั่วครู่

ชาวลุ่มน้ำชอบสงสัยว่าทำไม คนมากมายจึงหลับใหลแล้วตายไป

งั้นหญิงที่ไล่ล่าข้า...

นางเข้ามาในฝันของข้าได้งั้นรึ

เจ้ามีอำนาจบงการฝันของเจ้า

ถ้าอยากไล่นางไป แค่ต้องเชื่อว่านางไปแล้ว

ถ้าเจ้าอยากไปที่ใด แค่ต้องเชื่อว่าเจ้าอยู่ที่นั่นแล้ว