لومړۍ 200 کرښې.
Dames en heren, mag ik even uw aandacht?
Ik verzoek u deze Zwarte Monocle niet al te ernstig te nemen.
Hij bestudeert een krankzinnige intellectueel, omringd door nieuwsgierige spionnen.
De spionnen zijn die van de anderen. Die van ons zijn geheime agenten.
Zwarte humor staat centraal in deze avonturen die kolonel Rémy
heeft bedacht, zonder te vergeten dat de werkelijkheid soms de fictie overtreft.
Uiteraard zou elke gelijkenis met bestaande personages louter toeval zijn. Kom nou...
Nu geheime agenten eindelijk geen geheimen hebben, laten we ervan profiteren.
DE ZWARTE MONOCLE
De lucht is fris.
Het is weer het seizoen. We mogen niet klagen.
- Rookt u? - Ik rook nooit.
We gaan een borrel drinken, verdorie!
Die smeerlap is ons tot hier gevolgd. Zijn wagen staat in de straat achter ons.
We bezorgen hem een auto-ongeluk.
- Hoe komen we terug? - Te voet. Dat zal u goeddoen.
Wanneer gaan we ons bezatten? Als ik tenminste geen verkoudheid oploop...
Vilemaur is een feodaal kasteel waarvan de oorsprong teruggaat tot de 10e eeuw.
Afgebroken in de 12e eeuw en herbouwd in de 13e eeuw.
De noordvleugel,
die vandaag verdwenen is, evenals de zuidoostelijke hoektoren,
en de westvleugel dateren uit 1465-1475.
Al het overige dateert uit de 16e eeuw.
Deze kant op, dames en heren.
Deze kant op, dames en heren.
Zoals u kunt vaststellen, is dit oud en historisch.
Ik had je gezegd dat ik verkouden zou worden.
- Er moet een grog worden gemaakt. - Ben je gek? Nooit alcohol.
Hier bevindt zich de oude wachtkamer.
Berucht geworden door de moord op de hertog van Vergy
door de zwaardvechters van Hugues III, markies van Vilemaur.
Ik vraag u om stilte.
Het slachtoffer kwam hier binnen.
En de anderen stortten zich massaal op hem. Het lichaam viel daar neer.
- Vroeger waren hier bloedsporen te zien. - Het is afschuwelijk.
- Historisch. - Kent men de motieven van de misdaad?
Een religieuze kwestie.
Sommigen zongen de mis in het Latijn, anderen in het Frans.
Ze begrepen elkaar niet. U weet hoe dat gaat... Het ene woord leidt tot het andere.
Alles staat beschreven in de brochure die u bij het verlaten van het kasteel kunt kopen.
Dat is de gewoonte. Iedereen doet dat...
Hier bevindt zich de kamer van Diane de Poitiers.
- Goedendag, mijnheer de conservator. - Goedendag, mijn vriend.
Bij het binnengaan zult u de twee kandelaars van massief zilver opmerken.
En de twee Empirefonteinen.
U hebt veel bezoekers. Ik ben jaloers.
Bijvoorbeeld! En de kastelen van de Rijn? Uw oude stadjes?
Ik zou jaloers moeten zijn. De Lorelei is Diane de Poitiers zeker waard.
Sinds enkele dagen heb ik de indruk dat de Lorelei hier verblijft.
Incognito.
- Mijnheer de conservator... - Noem mij maar Hubert.
- Zal het niet wat administratief klinken? - Onder vakgenoten,
"Mevrouw de conservator" klinkt een beetje officieel.
- Dus, Erika. - Erika, dat klinkt heel mooi.
Mijnheer, er is een brief van het ministerie.
Ja, straks, juffrouw. U ziet toch dat ik bezig ben.
Dat zie ik.
Van hieruit vertrok een galerij die naar de toren van de gestraften leidde.
U kunt die door het raam zien.
De toren.
Daar zijn de martelkamer, kerkers, geheime cellen, trappen en gangen.
Het is uniek en historisch.
Men bezoekt het niet vanwege de staat van verval.
De Beaux-Arts bestuderen de restauratiewerkzaamheden al 20 jaar.
Het dossier ligt op de goede weg.
Kom... Daar gaat men ook niet naartoe.
Dat is het kantoor van de conservator. Hij heeft het daar ingericht.
En de markies van Vilemaur heeft daar zijn appartement.
Het wordt nog steeds bewoond.
- Zijn er geen spoken? - In het weekend en op feestdagen.
Tegen migraine: drink heet water waarin een gloeiend heet ijzer is geroerd.
Het is een doeltreffend huismiddeltje.
- Ik ben weg, jongens. - Doei.
- Het lijkt alsof hij de spot met u drijft. - Hij kan altijd proberen, je weet maar nooit.
Trochu, heeft u contact opgenomen met deze heren?
Ze zijn laat aangekomen. De wagen is niet slecht.
En zij? Wat vindt u van hen?
Een zwakke gezondheid. En uw plannen met mijnheer de markies?
Ze worden duidelijker. Vanavond hebben we een belangrijk diner.
Ik zou zelfs zeggen: "een cruciaal diner".
- Gelukkige verjaardag, papa. - Dank je, mijn kleintje.
Dank aan allen. Ik drink op het succes van mijn plannen.
Ik kan ze u niet onthullen, maar mijn echte vrienden zullen er blij mee zijn.
Op uw plannen. Zijn ze erg geheim?
- Heel erg. - Dan hoop ik tot uw echte vrienden te behoren.
- Bent u tevreden over uw verblijf? - Zeer tevreden. En ik leer zoveel dingen.
Echt?
- Meneer de conservator is zo behulpzaam. - Hij houdt van oude stenen en mooie vrouwen.
Is dat zo?
Ik laat mijn werk mijn privéleven niet binnendringen.
- Is dat de reden waarom u elders verblijft? - Misschien.
De Fransen zijn goed georganiseerd.
Ja. Wij weten om ons heen een aangename wanorde te creëren.
Monsieur de markies, uw dochter kent ons land niet.
Neem het haar niet kwalijk. Haar studies en haar verloving
hebben haar niet de tijd gegeven om de wereld te ontdekken.
- De wereld van vandaag. - Venetië, dat is iets voor een huwelijksreis.
Heel juist. Dus zult u ons uw jonge vrouw brengen?
Het is Bénédicte die ons zal brengen waar zij heen wil.
Matthias zal mij zijn land tonen.
Ik ken Duitsland niet.
Onze zon wacht op u. Ze schijnt voor iedereen.
U moet niet overdrijven, monsieur.
- Mijn excuses. - Dat was een grap.
In mijn land houdt men ervan de zon ongelijk te geven.
- U bent meedogenloos. - Dat is mijn enige luxe.
Hij bezorgt me koude rillingen.
Het is een held.
Uiteraard. Dat verklaart veel.
Gaat uw gang, mevrouw.
Kom, laten we naar de tuin gaan.
Je weet heel goed dat ik dat graag zou willen, maar niet vanavond.
- Je wordt een snob, Matthias. - Nee, maar je vader heeft mij nodig.
Jullie gaan de wereld opnieuw maken.
- Je vader is een groot geleerde. - Een dromer.
Stoort het je dat hij mij al als zijn zoon beschouwt?
Ja. Sinds ik je hierheen heb gebracht, ben je niet meer dezelfde.
- Matthias, je verbergt iets voor mij. - Maar nee. Jij bent nu degene die droomt.
Ik kom zo snel mogelijk weer bij je.
Het is mooi de liefde. Het is goed voor je.
- Sigaar? - Dank u, graag.
- Mevrouw? - Nee.
- En u? - Nee, dank u.
Mevrouw, ik ben ervan overtuigd dat u Venetië kent.
Uiteraard. Ik ben al een paar keer getrouwd geweest...
Alle kamers lijken op elkaar. Behalve het ontbijt. En nog iets...
U houdt niet van de Italianen.
- Ik geef de voorkeur aan de Fransen. - Dank u.
Niet allemaal.
Dat hoop ik.
Weinig mannen durven er prat op te gaan dat ze meedogenloos zijn.
- Dat was een grap. - Dat geloof ik niet.
- Men kent uw verleden. - Het is de toekomst die geldt.
Er is maar één mogelijke toekomst. Die welke wij samen zullen maken.
Ik voel mij vereerd door uw vertrouwen.
Mevrouw Murger wil tijdens haar studiereis mijn geluids- en lichtinstallatie bekijken.
- Als u wilt... - Ik wilde u dat net vragen.
Laat uw werken zien. Neem mij niet kwalijk dat ik u niet begeleid.
Ik dank u.
Deze charmante Duitse krijgt van de conservator alles wat ze wil.
- Hij is bereid haar al zijn talenten te tonen. - Hij is een exhibitionist.
En wat als hij de enige was die niets te verbergen heeft?
Wij wilden alleen zijn; de liefde zelf is onze medeplichtige.
"De liefde"!
Het is het enige woord dat men heeft gevonden om dit gevoel te beschrijven.
Wilt u mij volgen? Daar zullen we rustiger zijn.
Heren...
Ik heb belangrijk nieuws dat ik u wil meedelen.
Onze vrienden zijn vannacht aangekomen.
Dit is Henrich von Moersch,
die belast is met het contact met ons.
Het is slechts een fase. Binnenkort kunnen we handelen.
Dat stelt niets voor. De conservator zorgt alleen voor de sfeer.
Jonge mensen hebben grootse gebaren nodig om hun liefde te verklaren.
- En daar, mag men dat niet bezoeken? - Nee.
Dat behoort tot het privéterrein van de markies.
- Wat doet hij daar? - Niets. Hij is lid van de Franse Academie.
- Schrijft hij? - Kleinigheden.
Politieke werken. Hij denkt vooral na.
Bent u nooit in de toren geweest?
- Hij heeft de toegang laten afsluiten. - Kan men daar niet binnendringen?
Het kasteel is via ondergrondse gangen met de toren verbonden.
Heel dit terras dat over de rivier uitkijkt, is uitgehold. De ruïnes zijn bedekt.
Overal in de vestingmuren bevinden zich ingangen naar ondergrondse gangen.
Ik heb alle oude kasteelplannen in mijn archief.
- Zult u ze mij tonen? - Bij mij thuis.
We zullen nooit genoeg tijd hebben om alles te doen.
Vergeet niet, heren...
Adolf Hitler zei in zijn wijsheid: "Ik probeer niet de grote massa aan te trekken."
"Wat wij moeten zijn, is een actieve minderheid."
"Een historische minderheid. In onze strijd zijn er twee mogelijkheden."
"Ofwel zal de vijand over onze lichamen heen gaan,"
"Of wij zullen over die van hem heen gaan." Die Adolf!
De commandant brengt ons de beweging Vaderland en Vrijheid, waarvan hij het levende symbool is.
Vittorio Prozzi is verantwoordelijk voor het Italiaanse neofascisme.
- Het is slechts een handvol mannen. - De bolsjewieken waren niet talrijker.
Wij evenmin vóór de mars op Rome.
Een deel van de Duitse jeugd zal ons volgen.
Denk je dat?
Het enige wat ze nodig hebben, is een nieuwe Führer.
We moeten die uitvinden.
Fout!
Bij ons worden revoluties serieus aangepakt.
Wij hoeven niets uit te vinden.
- Adolf Goerman zal achter ons staan. - Hij is omgekomen tijdens de val van Berlijn.
- In elk geval verdwenen. - Ja, natuurlijk.
Goerman, destijds leider van de Hitlerjugend, wist uit de kanselarij te ontsnappen
op het moment dat de Russen daar binnendrongen.
Hij wist een toevluchtsoord in Beieren te bereiken, en daarna Spanje en Zuid-Amerika.
Al vijftien jaar wordt hij overal gesignaleerd,
maar er is nooit enig bewijs voor zijn bestaan geweest.
Veel mannen zijn gestorven om zijn vlucht te beschermen.
Maar hij leeft nog steeds en is bereid zich bij ons aan te sluiten.
- Eindelijk goed nieuws. - Het staat vast dat... met Goerman...
Maar waar is hij?
Hier.
Hij is gisteravond aangekomen, vanuit Barcelona.
Heinrich von Moersch, hoofd van zijn persoonlijke garde, kan het bevestigen.
Dat is niet zonder moeilijkheden verlopen. Men is ons tot hier gevolgd.
Maar wij hebben de laatste schakel van de keten uitgeschakeld.
No comments yet. Be the first to leave one.