The Dink

Sommige mensen zijn geboren winnaars:

Tom Brady…

…LeBron James…

…Joey Chestnut…

…en ik.

Mijn naam is Dusty Boyd…

…maar de meeste mensen kennen me als de Hamer.

Mijn vader noemde me al zo voor ik wist hoe ik heette.

Ja, goed zo, Hamer.

En hij trainde me als een tennisracepaard…

…met cardio, krachttraining en rackets die hij aan m'n handen tapete.

Hij was niet zoals andere vaders.

Hij leerde me niet lezen. Hij leerde me slaan.

Netjes, Hamer.

En met succes. Ik verbrak elk USTA-juniorenrecord.

Overwinningen, aces, shutouts. Ik sleepte ze allemaal binnen.

En de roem volgde al snel.

Nee, Dave. Ik sla niet hard.

Ik sla het hardst.

Ik zat nog op de middelbare…

…en had onze droom al waargemaakt.

- Ik werd prof. - Dusty, hierzo.

En dat, vrienden, is mijn bijzondere waargebeurde verhaal.

En, hebben jullie nog vragen?

Ja, gaan we nog een balletje slaan?

Deze les is echt ruk.

Ik bedoelde over het verhaal dat ik jullie net verteld heb.

- Het was vrij duidelijk, toch? - Zeker. Ik heb wel een vraag, topper.

Zo mag ik het horen. Ja, PJ?

Waarom krijg ik er elke keer weer kippenvel van?

- Ik ook. - Serieus…

- …je bent een van de beste… - Waarom werk je dan bij je vaders club?

Je moet die snotneuzen over Andy Roddick vertellen.

O, vind je?

- Niet weer. - Vero Beach Classic.

O, mijn god.

In 2000 speelde ik tegen Andy Roddick.

Hij was eigenlijk de grotere naam, maar iedereen kwam voor mij.

Hup, Hamer.

We hadden amateurwedstrijden gespeeld en ik had hem altijd bij de ballen.

Mooi gezegd.

Valt wel tegen.

Maar dit was onze eerste profwedstrijd samen.

En ik stond dik voor.

Goed zo, Hamer.

Dat is mijn zoon.

Toen besloot die gemene Mr Andy om het vuil te spelen.

Hij ging naar de wc om me uit m'n spel te halen.

Ik rende er boos achteraan.

Gleed uit over een natte plek.

En verbrijzelde mijn pols.

Roddick.

En daarmee kwam er een einde aan mijn veelbelovende carrière.

- Wat? - Andy Frauddick had natuurlijk…

…expres iets over de vloer gegoten.

Dus alles wat Roddick in zijn carrière bereikt heeft…

…zoals de US Open winnen en met model Brooklyn Decker trouwen…

…is Dusty's verdienste.

- Goh, zo had ik het nog niet bekeken. - Wat?

Hoezo heb jij die dingen bereikt?

- Ja, ik zie die logica ook niet helemaal. - Dan moet je een lesje logica volgen.

Goeie.

Maar goed, ik ben uitgepraat. Jullie leren er toch niks van.

- Willen jullie nog ballen slaan of niet? - Ja. Eindelijk. O, mijn god. Graag.

Momentje.

Ik moet even iets doen.

- Hé. - Sorry.

- Gooi maar. - Zeker. Hier is je picklebal.

In de prullenbak. Dit is een tennisclub, mevrouw.

- Eikel. - Dat hoorde ik.

Dat was ook de bedoeling. Daarom zei ik het zo hard.

Oké, pickleballmevrouwtje. Kom op.

Peej. Ik weet een spel. Je houdt van spelletjes, toch?

Zie je dit kwartje?

Jij legt hem ergens op de baan en ik moet hem in één keer raken.

Als ik raak sla, ben je voorgoed geschorst.

En als ik missla, hoef je een jaar lang geen contributie te betalen.

Geschorst?

Je doet maar. Ik ben toch geen lid. Ik volg alleen een lesje.

Ik weet het goed gemaakt.

Als ik missla…

- …krijg je deze erbij. - Toch niet je Buick LeSabre uit 1999?

Ja. Dan krijg je mijn Buick LeSabre uit 1999 met nog geen 300.000 km op de teller.

Nu maak je het me lastig.

Ik wil niet meer met je praten, maar ik wil wel zien of het lukt.

Wat zal ik doen? Oké.

Daar gaan we.

Waar dan ook?

Waar je maar wil.

Dan leg ik hem hier neer.

Toe maar. In de hoek.

Wegwezen.

- Jezus. - Ga toch pickleballen.

Voor je gaat…

Lachen, je bent geschorst.

Je doet maar. Jezus.

Kun je lezen wat er op m'n naambordje staat?

Uiteraard, pap. Er staat: 'Chuck Boyd, voorzitter van tenniszaken.'

Toe maar. Dat klinkt als een hoge pief, hè?

Die niet wil dat z'n zoon er sjofel bij loopt, te laat komt…

- …en leden schorst. - Nee.

Maar deze hele club is een zinkend schip en daar ga ik wat aan doen.

Ik geef vanavond een etentje voor alle hoge omes en jou erbij.

- Ik ben erbij. - Dat is je geraden en je gedraagt je.

Kom op tijd en zonder die stomme hoofdband.

En neem iemand mee om ze te laten zien dat je geen hopeloos geval bent.

Ja, meneer.

- Heb je plannen vanavond? - Ik zal erover nadenken.

Niet hij.

Neem die mooie vriendin van je mee.

Helaas zijn Marisa en ik uit elkaar.

Ga dan naar haar toe om het bij te leggen.

- Het is ingewikkeld. - Nu.

Oké, maar we hebben het de hele tijd over mij. Hoe gaat het met jou?

Oké, ik ga naar haar toe.

Kom op. Je kunt het.

Nee maar. Kijk eens wie er inderdaad met hangende pootjes terugkomt.

- Nee, ik heb me bedacht. - Wacht.

- Nee, ik kan dit niet. - Wel waar.

- Niet waar. - Kom terug.

- Wat wil je? - Je moet me helpen.

Ga mee naar een etentje bij mijn vader alsof we weer samen zijn.

O, mijn god. Mannen spelen graag spelletjes, hè?

Het ene moment haat je me en wil je me nooit meer zien.

Je hebt me zelfs 'ontrouw' genoemd.

Ja, omdat je bent vreemdgegaan.

Dusty? Dat was één keer.

Nee, acht keer.

Ja, maar met één man.

Nee, met negen mannen.

Mijn god. Je lijkt Rain Man wel. Je onthoudt echt alles.

Wil je me alsjeblieft voor deze ene keer helpen?

- Alsjeblieft. - Oké.

Dank je.

Klopt.

Hebben jullie iets van Malcolm Gladwell gelezen?

Hij schreef dat The Beatles gewoon veel oefenden.

Ik was echt geschokt.

Het zit me nog dwars.

- Serieus? - Ja.

- Pap, kijk eens wie ik heb meegenomen. - Marisa.

Hopelijk zijn we niet te laat. We waren bezig om je kleinzoon te maken.

Je bent voor de verandering eens niet te laat, geile beer.

Ik ben een geile beer.

Ik hou gewoon van seks met mijn vriendin.

Heel goed.

Heel goed.

- Ga zitten, jongens. - Ga zitten.

Fijn om hier te zijn.

Tennis.

Elegantie.

Esthetische perfectie.

Maar tennis is niet alleen een sport. Ze is een levend wezen…

…en we moeten 'r beschermen.

Ons ooit zo geweldige land wordt geteisterd door een epidemie.

En dan heb ik het over…

…pickleball.

Het nieuwe coronavirus binnen de sport.

We hebben die clowns de allerslechtste baan gegeven…

…als een soort desinfecterende handgel/mondmasker.

En nu willen die pickleballers nog meer banen.

Die stemming om uit te breiden komt eraan.

En als we verliezen, blijft het zich verspreiden.

Onze club is een van de laatste vestingen.

We moeten ervoor zorgen dat wij het vaccin worden…

…zodat we het er op een dag niet meer over hoeven te hebben.

Ook al blijven ze bestaan.

- Einde. - Nou…

- Wauw. - Briljant, pap.

Die metafoor was echt perfect.

Maar wat moeten we doen als ze met genoeg mensen zijn?

Dat zal ik je zeggen, Gary. We dagen ze uit tot een duel.

Met pistolen?

Jammer genoeg niet. Met tennisrackets.

Ik heb iets ontdekt in het reglement.

We kunnen de stemming omzeilen met een tennisduel.

Beide partijen kiezen een kampioen en dan beslechten we het op de tennisbaan.

- Wat een leuke regel. - Top.

Waar gingen die duels dan over?

- Net als nu: reglementen en zo. - Zoals?

Gewoon. Wat er wel en niet mag, wie er bij de club mag, et cetera.

- Wie mocht er eerst dan niet bij? - Weet ik veel, Kris.

Het is een oude club. Ik heb nu geen lijst bij me.

Het is een prima regel die nu goed van pas komt.

Oké? Een prima regel.

- Laat het los. - Maar wie…

- Fok hem nou niet op. - Tijd om te eten.

Goed, tijd voor een plan de campagne.

De pickleballers zullen Skip aanwijzen.

- O, god. - En hij was…

…een toptennisser voor hij overliep. Wie zetten we tegenover hem?

Iemand die dit weekend meedoet aan 't toernooi.

Ja, de winnaar kan dat duel spelen.

Is dit een grap?

Heel leuk.

Natuurlijk doe ik het.

Jij wordt het niet.

Natuurlijk wel. Wie anders?

Hé, Gary. Vertel mijn vader even dat ik de beste van de club ben.

Ik moet even naar mijn cobbler kijken.