El espíritu de la colmena
لومړۍ 200 کرښې.
ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΨΕΛΗΣ
"Μια φορά κι έναν καιρό..."
"Κάπου στο οροπέδιο της Καστίλης γύρω στο 1940..."
Έρχεται το σινεμά! Έρχεται το σινεμά!
Έι! Θα πέσετε!
Χαίρετε! Πώς είστε;
Τι κάνεις; Φύγε από δω!
- Πωπώ πόσα κουτιά φιλμ! - Κουτιά φιλμ!
Να περάσω, λίγο...
- Τι ταινία είναι; - Η ταινία;
Είναι θαυμάσια. Θαυμάσια.
Είναι ταινία τρόμου;
Αυτό είν' όλο;
Είναι καουμπόικη ταινία;
Είναι ωραία ταινία.
Έχει ινδιάνους;
Είναι τρομερή! Η καλύτερη που έχω δει σ' αυτή τη πόλη.
Ούτε που μπορείς να φανταστείς.
Αυτό που μπορώ να πω είναι: Όλε!
Απόψε στο δημαρχείο...
...στις 5...
...θα παιχτεί η ταινία...
..."Δρ Φρανκεστάιν".
Οι τιμές των εισιτηρίων θα είναι...
...μια πεσέτα για τους μεγάλους...
...και μισή πεσέτα για τα παιδιά.
Πώς πάει, Τομάσι;
Ελπίζω να είναι καλή αυτή τη φορά.
Είναι θαυμάσια! Θαυμάσια!
Μη βάλεις φωτιά, ε;
Πρόσεχε με το μαγκάλι!
Οι παραγωγοί της ταινίας δε θέλουν να την παρουσιάσουν...
...χωρίς μια προειδοποίηση.
Αυτή είναι η ιστορία του Δρα. Φρανκεστάιν...
...ενός ανθρώπου της επιστήμης...
...που πήγε να δημιουργήσει ένα ζωντανό ον...
...παραγνωρίζοντας το ότι μόνο ο Θεός μπορεί να το κάνει αυτό.
Είναι μια από τις πιο παράξενες ιστορίες που έχουμε ακούσει.
Έχει να κάνει με τα μεγάλα μυστήρια της δημιουργίας:
Τη ζωή και το θάνατο.
Προετοιμαστείτε.
Μπορεί να σοκαριστείτε...
...ή ακόμα και να τρομοκρατηθείτε.
Λίγες ταινίες είχαν μεγαλύτερο αντίκτυπο σ' όλο τον κόσμο.
Αλλά θα σας συμβούλευα...
...να μην την πάρετε πολύ στα σοβαρά.
Αν και τίποτα πια δε μπορεί να φέρει πίσω...
...τις ευτυχισμένες στιγμές που περάσαμε μαζί...
...παρακαλώ το Θεό να μου δώσει τη χαρά να σε δω και πάλι.
Αυτό προσεύχομαι συνέχεια...
...από τότε που χωριστήκαμε στη μέση του πολέμου.
Αυτό προσεύχομαι και τώρα σ' αυτήν εδώ την ερημιά...
...όπου ο Φερνάντο, τα κορίτσια και εγώ προσπαθούμε να επιβιώσουμε.
Μόνο οι τοίχοι έχουν απομείνει σχεδόν από το σπίτι που γνώρισες.
Συχνά αναρωτιέμαι τι απέγινε ό,τι είχαμε εκεί.
Δεν το λέω από νοσταλγία.
Είναι δύσκολο να νοσταλγείς...
...μετά τα όσα περάσαμε αυτά τα τελευταία χρόνια.
Αλλά μερικές φορές όταν κοιτώ γύρω μου...
...και ανακαλύπτω τόσες απουσίες...
...τόση καταστροφή και τόση λύπη...
...κάτι μου λέει ότι ίσως η ικανότητά μας...
...να αισθανθούμε πραγματικά τη ζωή χάθηκε μαζί με όλα τ' άλλα.
Δεν ξέρω καν αν το γράμμα αυτό φτάσει στα χέρια σου.
Τα νέα που έχουμε απ' έξω...
...είναι τόσο λίγα και τόσο μπερδεμένα.
Σε παρακαλώ, γράψε σύντομα...
...για να ξέρω ότι ζεις ακόμα.
Με όλη μου την αγάπη, Τερέσα.
"ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ"
Κάτσε.
Κάτσε!
Είδατε; Καταλαβαίνει!
Άκου να δεις!
Τερέσα.
Τερέσα!
Τερέσα!
Μιλάγρος!
Είδατε τη γυναίκα μου;
Νομίζω ότι έφυγε πριν λίγο.
- Τα κορίτσια; - Είναι στο σινεμά.
Έχετε τίποτα να φάμε;
Σίγουρα κάτι θα έχει.
Αλλά θα 'πρεπε να τρως τις σωστές ώρες...
...και να προσγειωθείς.
Καθίστε, γιατρέ.
Κάντε λίγο υπομονή.
Ίσως δεν υπάρξουν άμεσα αποτελέσματα.
Πρέπει να απομονώσετε το δημιούργημά σας.
Ακούστε με. Ίσως είναι επικίνδυνο.
Σιγά... Επικίνδυνο; Με εκπλήσσετε!
Πείτε μου: δεν έχετε θελήσει ποτέ να κάνετε κάτι επικίνδυνο;
Τι θα γινόταν αν ποτέ δεν προχωρούσαμε...
...ν' ανακαλύψουμε το άγνωστο;
Δεν είχατε ποτέ τον πόθο να κοιτάξετε...
...πέρα απ' τα σύννεφα και τ' άστρα;
Να μάθετε τι κάνει τα δέντρα να μεγαλώνουν...
...και αλλάζει τις σκιές στο φως;
Αλλά όποιον μιλάει έτσι τον λένε τρελό.
Όμως, αν μπορούσα ν' ανακαλύψω ένα απ' αυτά τα ερωτήματα...
...τι είναι η αιωνιότητα, για παράδειγμα...-
...δε θα μ' ένοιαζε καθόλου αν με λέγανε τρελό.
Είστε νέος και θαμπωμένος από την επιτυχία σας.
Ξυπνήστε και δείτε την πραγματικότητα.
Ένας δαίμονας του οποίου το μυαλό...
Πρέπει να περάσει καιρός για να αναπτυχθεί.
Είναι ένα τέλειο μυαλό, γιατρέ.
Πρέπει να σας ενημερώσω ότι προήλθε από το εργαστήριό σας.
Το μυαλό που κλάπηκε από το εργαστήριο μου...
...άνηκε σ' έναν εγκληματία!
-Θα αργήσεις, μπαμπά; -Όχι, θα φτιάξω μόνο τον τοίχο.
Γιατί δε μένεις να παίξεις μαζί μου, μπαμπά;
Έχω να κάνω δουλειές, μωρό μου.
Παίξε με το γατάκι σου. Οκ;
-Γεια σου, μπαμπά! -Γεια!
Και να είσαι φρόνιμη.
Πώς σε λένε; Εμένα Μαρία.
Θες να παίξεις μαζί μου;
Θες ένα από τα λουλούδια μου;
Αυτό είναι για σένα κι αυτό για μένα.
Μοιάζουν με βάρκες!
Βλέπεις πώς επιπλέουν;
Ετοιμάσου, Μαρία.
Θα ρίξω μια ματιά στη σκεπή...
...και μετά θα πάμε στο χωριό.
Ισαμπέλ...
Γιατί τη σκότωσε;
Γιατί τη σκότωσε;
Σιωπή! Σιωπή!
Θα σου πω μετά.
Ο Φρανκεστάιν!
Με το σήμα του Αγίου Σταυρού...
...ελευθέρωσέ μας από τους εχθρούς μας...
...Κύριε και Θεέ μας.
Στο όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
Πού έκρυψες τα σπίρτα;
Στο συρτάρι.
- Ισαμπέλ... - Τι;
Πες μου αυτό που θα μου έλεγες.
-Για ποιο πράγμα; -Για την ταινία.
Όχι τώρα. Αύριο.
Τώρα. Το υποσχέθηκες.
Γιατί σκότωσε το κορίτσι και γιατί τον σκότωσαν μετά;
Δεν ξέρεις. Είσαι ψεύτρα.
Δεν τον σκότωσαν και δε σκότωσε το κορίτσι.
Πώς το ξέρεις;
Πώς το ξέρεις ότι δεν πέθαναν;
Τα πάντα στις ταινίες είναι ψεύτικα.
Όλα είναι ένα κόλπο.
Εξάλλου, τον είδα ζωντανό.
Πού;
Σ' ένα μέρος κοντά στο χωριό.
Ο κόσμος δε μπορεί να τον δει.
Βγαίνει μόνο τη νύχτα.
Είναι φάντασμα;
Όχι. Είναι πνεύμα.
Όπως αυτό που λέει η κυρία Λουθία;
Ναι αλλά τα πνεύματα δεν έχουν σώμα.
Γι' αυτό δε μπορείς να τα σκοτώσεις.
Αλλά αυτό στην ταινία είχε.
Είχε χέρια, πόδια...
Είχε τα πάντα.
Αυτό το κάνουν όταν μεταμφιέζονται για να βγουν στο δρόμο.
Αφού βγαίνει μόνο τη νύχτα, πώς μπορείς και του μιλάς;
Σου είπα: αφού είναι πνεύμα.
Αν είσαι φίλη του...
...μπορείς να του μιλήσεις οποτεδήποτε.
Κλείνεις τα μάτια...
...και τον καλείς.
"Είμαι η Άννα".
"Είμαι η Άννα".
"Κάποιος που του 'δειχνα πρόσφατα τη γυάλινη κυψέλη μου...
...η κίνηση εκείνου του τροχού...
...τόσο ορατή όσο η κίνηση τού κύριου τροχού ενός ρολογιού...
Κάποιος που έβλεπε καθαρά τη συνεχή ταλάντωση των κηρήθρων...
...το διαρκή, μυστηριώδη και τρελό ταρακούνημα...
...των νεαρών μελισσών τροφών πάνω από τα λίκνα των μελισσιών...
...τις ζωντανές γέφυρες και σκάλες...
...που συγκροτούν οι κατασκευάστριες μέλισσες...
...τις σπειροειδείς εισόδους της βασίλισσας...
...την απέραντη και αδιάλειπτη δραστηριότητα του σμήνους...
...τη σκληρή και άσκοπη προσπάθεια...
...τα πυρετώδη πήγαινε-έλα...
...αγνοώντας τον ύπνο μακριά από τα λίκνα...
...μιας και περιμένει ήδη η πρωινή δουλειά...
...την ίδια την ανάπαυση του θανάτου...
...μακριά από ένα μέρος που δεν ανέχεται...
...ούτε αρρώστιες ούτε τάφους.
Κάποιος που παρατηρούσε αυτά τα πράγματα...
...μετά την αρχική έκπληξη...
...δεν άργησε να στρέψει αλλού το βλέμμα του...
...με μια έκφραση απερίγραπτης λύπης και τρόμου."
Δυο και δυο κάνουν τέσσερα.
Τέσσερα και δυο κάνουν έξι.
Έξι και δυο οχτώ συν οχτώ δεκαέξι.
Συν οχτώ εικοσιτέσσερα συν οχτώ τριανταδυό.
Αγιασμένες ψυχές, σας προσκυνώ εγώ.
Ωραία. Εντάξει. Εντάξει. Μαζέψτε τα πράγματά σας.
Ησυχία!
Ησυχία!
No comments yet. Be the first to leave one.