The Kidnapping Day (The Day / The Day of the Kidnapping / Yugwaeui Nal / 유괴의 날)

ANG MGA TAUHAN, LUGAR, ORGANISASYON, KAGANAPAN, GRUPO, AT PINANGYARIHAN

AY PAWANG KATHANG-ISIP LAMANG AT SINUNOD ANG MGA CHILD SAFETY GUIDELINE

ANG PROGRAMANG ITO AY PINONDOHAN NG COMMUNICATIONS DEVELOPMENT FUND

OF MINISTRY OF SCIENCE AND ICT

Hee-ae.

Hee-ae, ayos na ba ang braso mo?

Ano'ng problema?

Kagabi, sa eskinita...

narinig ko ang pangalang Ro-hee.

May tanong ako.

Sino ka?

Kidnaper ka ba?

Kung gano'n, sino ako?

Ano'ng pangalan ko?

Ro-hee.

Choi Ro-hee.

'Yon lang ang alam ko.

Patawad.

Patawad?

Kidnaper ka lang.

Nasaan ang mama't papa ko?

Ang totoo kong papa.

Pinatay mo ba siya?

Hindi, hindi ko 'yon ginawa.

Ro-hee.

Ro-hee.

Ro-hee!

Ro-hee!

Ro-hee, teka!

Bitawan mo ako!

Gusto ko nang umuwi.

- Ro-hee. - Gusto ko nang umuwi!

Bitawan mo ako!

Sinabi nang uuwi na ako, e!

Pauwiin mo na ako.

Pauwiin mo na ako sa 'min.

Hindi ko sasabihin kahit kanino.

Para namang may masasabi ako.

Wala rin naman akong naaalala.

Kapag pinauwi mo ako,

magpapanggap ako

na wala akong nakita o narinig na kahit ano.

Basta...

Basta pauwiin mo lang ako.

Pauwiin mo na ako sa 'min.

Gusto ko nang umuwi.

Pauwiin mo na ako.

Gusto ko nang umuwi.

Pauwiin mo na ako.

Naiintindihan ko.

Tara na.

Umuwi na tayo.

YOUNGIN GENERAL HOSPITAL

Hala, naninigarilyo ka?

Sir?

O?

Tumakas 'yong bata kasama si Kim Myeong-jun

habang magkawak sila ng kamay.

Ha?

Naunang hinawakan ng bata ang kamay niya.

Naunang hinawakan ng batang kinidnap ang kamay ng kidnaper?

Oo.

Uy, nasa ospital tayo.

Bakit mo sinubo? Gusto ko tuloy sindihan.

Hayaan mo na ako.

Tingnan ulit natin ang ginawa ni Kim Myeong-jun noong araw na 'yon.

Sige, sir.

Ano 'yon?

Parang mas mabuti kung mag-isa na lang akong aalis.

Papasok ako pagkatapos ng limang minuto.

Pagkatapos n'on, Papa...

Puwede ka nang umalis.

- Bakit? Kailangan ko ring... - Sabi mo may sakit ang anak mo

kaya mo ako kinidnap.

Kasinungalingan din ba 'yon?

Hindi, totoo 'yon.

Malapit na siyang operahan.

Totoo.

Nagsasabi ako ng totoo.

Sabi mo gusto mo siya makitang magpa-opera.

Nasa sa 'yo kung susuko ka na o magpapahuli ka pagkatapos.

Bago 'yon, 'wag kang magpapahuli sa kanila.

Salamat.

Ayos ka lang ba talagang mag-isa?

Bakit ka mag-aalala sa 'kin?

Kidnaper ka lang.

Bilis, umalis ka na.

Aalis na ako.

PULISYA

Bata, ano'ng ginagawa mo rito?

Sandali lang.

Huminahon ka.

Huminahon ka!

Sandali lang!

Pambihira nga naman!

Sandali lang!

Pambihira.

Papa!

Papa!

Ro-hee?

Ha?

Ano 'yon?

Ikaw...

Pasensiya na, Papa. Hindi na ako gagala nang mag-isa.

- Ano? - Kanina pa kita tinatawag.

Bakit mo ko binabalewala at dere-deretso ka lang?

Wala po siguro siya sa sarili kakahanap sa 'kin.

Di ba, Papa?

Tama ka. Oo.

Salamat, sir.

Walang anuman. Mag-iingat kayo.

'Wag mo nang iwawala ang anak mo, ha?

- Opo. - Aalis na po kami.

KABANATA 3. ANG KASABWAT

HANGO SA NOBELANG THE DAY OF KIDNAPPING NI JEONG HAE-YEON

Sir.

Grabe.

Ilang beses mo nang tinitingnan ang footage na 'yan?

Malay natin? Baka masagot ng bata sa video ang tanong natin.

Magdadasal muna ako nang isang oras,

at baka sakaling marinig ko ang Diyos.

Panginoon.

Ano? Pulis ang salarin?

Hindi ako sigurado, pero may naaalala akong sasakyan ng pulis.

Imposible 'yan. Bakit naman gagawin 'yon ng pulis?

Kung gano'n, sino pala? Ikaw ba?

Hay, sinabi ko na ngang hindi ako.

May sasakyan ng pulis sa tapat ng bahay.

'Yong ilaw ng sirena.

Pambihira.

Kanino tayo magsusumbong kung pulis ang may kasalanan?

Sa bata ka talaga nagtatanong?

Ewan...

Pero may naaalala ka pa bang kahit ano?

Mga kamag-anak?

Wala.

Di pa lubusang bumabalik ang alaala ko.

Kailangan mo ng ligtas na lugar na matutuluyan.

Sa 'kin?

Di puwede sa 'kin! Kidnaper ako.

Kinidnap mo ako kaya responsibilidad mo ako!

Responsibilidad?

Pulis ang may responsibilidad sa biktima ng pangingidnap!

Sila ang bahala sa kaligtasan natin.

Paano kung pulis ang pumatay sa mga magulang ko?

Kahit na totoo 'yan, sobrang daming pulis sa Youngin.

Imposibleng magkakasabwat silang lahat.

Isipin mong mabuti. Sabi mo sobrang yaman ng pamilya ko.

Sa tingin mo, basta na lang pinatay ng kung sinong pulis ang tatay ko?

Siguradong may nag-utos mula sa taas!

Pero kahit na, hindi ako puwede! Kriminal ako.

Susuko na ako pagkatapos ng sampung araw.

E di, responsibilidad mo ako ng sampung araw.

Bakit kita responsibilidad?

Para sa kaligtasan ko.

At saka...

tulungan mo akong bumalik ang alaala ko.

Pambihira naman!

YOUNGIN POLICE STATION

Grabe, ang dumi.

May mainit na tubig.

Hoy, kailangan mong magmukhang hindi ka pa umuuwi.

Kung kasinglinis mo ako, hindi ka niya pauuwiin.

Natatakot ang mga tao sa dumi at hitsura mo.

Isipin mo naman ang mga kawawang mamamayan.

- Pambihira ka. - Hoy.

Tama siya. Kailangan mo nang maligo.

Nagmumukhang madumi ang mga pulis dahil sa 'yo.

Kung kamukha kita, aalagaan ko ang sarili ko.

At mas kaakit-akit ang pulis na medyo marumi.

Ju-hyeok.

Kung patuloy mong aalagaan ang kutis mo,

hindi ka na magmumukhang pulis niyan.

Kailan ka ba magiging totoong pulis?

Hoy, Chang-hun.

Ano 'yon, sir?

Puwede mo bang... Naku po.

Bakit kayo nakatitig? Di pa ba kayo nakakita ng face mask?

Ano'ng ginagawa n'yo? May meeting tayo kasama ang ibang team.

Ayaw nating magmukhang napakarumi ng team natin.

Mag-ahit kayo.

- At ikaw, mag-shampoo ka nga. - Ginawa ko na.

Paamoy nga.

Grabe! Maligo ka nga ulit!

Oo nga pala, may balita na ba sa inspeksiyon?

May mga pulis sa mga estasyon ng tren, bus at sa mga highway.

Nasa Youngin pa rin siya.

Gano'n ba? E 'yong bahay niya?

Nakarehistro na nakatira siya sa gosiwon sa Youngin,

pero umalis na siya dalawang buwan na ang nakakalipas.

Gano'n ba?

Bakit parang may gumugulo sa isip mo?

Ano pa nga ba?

Di ko alam ang iniisip ni Kim Myeong-jun.

Grabe.

Masyado bang maliit sa 'kin ang mask na 'to?

Ano ba 'to?

Sir.

Mr. Park.

Magandang umaga.