لومړۍ 191 کرښې.
Τι επιθυμείτε, κ. Κόχραν;
Το κουτί.
Πάρ' το, είναι δικό σου.
Πάντα ήταν.
-Ένα από αυτά είναι... -Θα ξεπαγιάσω...
-Ίσως άλλαξαν την κλειδαριά. -Τρελό. Ποιος να την αλλάξει;
Δεν ξέρω. Μια ιδέα ήταν.
Αυτό είναι! Το παλιό αγρόκτημα.
Μυρίζει υγρασία.
Ήταν καιρό άδειο...
Αλλά σύντομα θα το ζεστάνουμε και θα είναι σαν σπιτικό.
-Πόσο καιρό έχεις να'ρθεις; -Σχεδόν δέκα χρόνια.
Ήθελα να το πουλήσω, αφότου πέθανε η γριά.
Αλλά ο Φρανκ δε συμφωνούσε. Χρειαζόταν ένα κρησφύγετο.
Κοίτα εδώ...
Μην ανησυχείς. Αυτά δεν έχουν καμιά σημασία για μένα.
-Θα φύγουν όλα. -Είναι και του αδερφού σου...
Ποτέ δεν περιφρόνησε το χρήμα.
Εξάλλου, σε κάποια φυλακή θα βρίσκεται...
Πρέπει πρώτα να το δείξουμε στην Κέρστι. Θα το λατρέψει.
-Θες να μετακομίσουμε εδώ; -Δε σ'αρέσει;
Καλύτερο απ'τη δουλειά...
-Μην αρχίζεις, Τζούλια. -Τι να μην αρχίζω;
Θα αποδώσει. Έχω καλή δουλειά κι εσύ θα'χεις τον χώρο σου.
Θα είμαστε ευτυχισμένοι... Σε τι διαφωνείς;
Σε τίποτα.
Πού είσαι;
Καταληψίες;
-Ο Φρανκ... -Είναι εδώ;
Ήρθε εδώ. Δε θα πιστέψεις τι υπάρχει στην κουζίνα.
Προφανώς έκανε μια από τις φημισμένες δραπετεύσεις του.
Τι διάολο είναι αυτό;
-Ποιος είναι; -Μπαμπά...
Αγάπη μου, πού είσαι;
Βρήκα δωμάτιο... Είπα ότι βρήκα δωμάτιο.
Δε θα μείνεις λίγο καιρό μαζί μας;... Θα σ'αρέσει το σπίτι.
Θα σ'αρέσει το δωμάτιό μου.
-Το σπίτι είναι εκπληκτικό... -Σε δυο μέρες. Ψάχνω δουλειά.
Γιατί; Έκανες ήδη τη χειρονομία. Δε χρειάζεται...
Δεν είναι χειρονομία. Είναι κάτι που πρέπει να κάνω...
Έχε μου λίγη εμπιστοσύνη...
Τηλεφώνησέ μου αύριο.
Θα σου τηλεφωνήσω. Θα τα πούμε...
Λοιπόν;
Γιατί όχι;
Ωραία. Θα μετακομίσουμε την Κυριακή.
Ας κάνουμε διάλειμμα, παιδιά.
-Πώς είναι εκεί μέσα; -Σαν να έπεσε βόμβα.
-Έχετε μπίρες; -Έχει στο ψυγείο.
Θα φέρω εγώ.
Δεν έχω κάτι καλύτερο να κάνω.
-Με συγχωρείτε... -Η τυχερή μου μέρα.
-Θες ν'αγοράσεις κρεβάτι; -Όχι ιδιαίτερα.
Κέρστι... Γεια σου, καλό μου...
-Είναι μεγάλο σπίτι. -Σου αρέσει;
Θα σε ξεναγήσω, αν ποτέ μεταφέρουμε αυτό το κρεβάτι.
Η Τζούλια είναι εδώ;
Επάνω. Να είσαι ευγενική μαζί της. Μισεί τις μετακομίσεις.
Ξαφνιάζομαι!
Θα είμαι ευγενική. Δούλεψε εσύ κι εγώ θα φτιάξω καφέ να πιω.
Ωραία ιδέα. Η κουζίνα είναι εκεί.
Η κόρη σου είναι;... Μοιάζει στη μητέρα της.
Η μητέρα της έχει πεθάνει.
Μπορώ να περάσω;...
Είσαι η Τζούλια, έτσι;
Σωστά... Ποιος είσαι;
Είμαι ο Φρανκ.
Είμαι ο αδερφός Φρανκ.
Ήρθα για τον γάμο.
-Μπορώ να περάσω ή όχι; -Συγνώμη... Φυσικά.
-Είσαι πολύ ευπρόσδεκτος. -Χαίρομαι γι'αυτό...
Έχεις μια πετσέτα;
Κέρστι... Υπάρχει μια στο μπάνιο.
Σου είπε ο μπαμπάς ότι έπιασα δωμάτιο; Μικρό, αλλά καλό.
Τι πρόποση να κάνουμε;
Στη γαμήλια ευδαιμονία;
-Είμαι πολύ ευτυχισμένη. -Είμαι βέβαιος.
Θα μ'αφήσεις να φιλήσω τη νύφη;
Κι ο Λάρι;
Ξέχνα τον.
Πάρε το βάρος από μένα... Το έπιασες;...
Τώρα σπρώξε, ενώ τραβάω...
Ποτέ δεν είναι αρκετό...
Σε παρακαλώ...
Θα κάνω ό,τι θες...
-Είναι βαθύ; -Δεν ξέρω. Δεν κοίταξα.
-Αν δω αίμα, λιποθυμώ... -Δε θα λιποθυμήσεις.
Για να δω...
-Θα χρειαστεί ράμματα. -Θα ξεράσω...
Δε θα ξεράσεις... Ηρέμησε. Όλα θα πάνε καλά...
Τι έγινε;
Ήταν ένα ατύχημα. Είναι καλά. Θα οδηγήσεις; Θέλει ράμματα.
Τα κλειδιά είναι στην κουζίνα.
Ο γιατρός σκαλίζει με τη συμπόνοια του Τζόζεφ Μένγκελε.
Τον προειδοποιώ ότι θα λιπο- θυμήσω και λέει ''όχι, βέβαια''.
Μετά βρέθηκα στο πάτωμα και χρειαζόταν εκείνος βοήθεια...
Μάλλον φοβάται ότι θα τον μηνύσεις.
Θα'πρεπε. Εσύ ξέρεις απ'αυτά. Θα σου τηλεφωνήσω αύριο...
Γιατροί!
-Τι πίνει η αγαπημένη μου κόρη; -Δε θυμάμαι.
Δε θέλω άλλο, ευχαριστώ.
-Σταμάτα, δε μπορώ να σηκωθώ. -Ξάπλωσε, λοιπόν.
Με συγχωρείτε. Νομίζω ότι θα πάω για ύπνο.
Είσαι καλά, αγάπη μου;
Μάλλον πρέπει κι εμείς να πηγαίνουμε...
Όχι, βέβαια, Μπιλ. Απόψε γιορτάζουμε... κάτι.
-Την άλλη φορά ελάτε σ'εμάς. -Σύντομα. Χάρηκα που γύρισες.
Πονάς ακόμη;
Μόνο όταν πίνω.
Μη με κοιτάς.
-Ποιος είσαι; -Μην κοιτάς, είπα.
Βοήθησέ με.
Πες μου ποιος είσαι.
Ο Φρανκ.
Πίστεψέ με, εγώ είμαι. Εγώ είμαι, πραγματικά.
Το αίμα του, στο πάτωμα. Με έφερε πίσω.
Θα με βοηθήσεις; Βοήθησέ με...
Κάποιος...
Δε μπορείς να με αφήσεις έτσι...
Τι θέλεις να κάνω;
Χάρη στο αίμα έφτασα ως εδώ. Χρειάζομαι κι άλλο.
Πρέπει να με γιατρέψεις.
Είσαι καλά;
-Κέρστι, νόμιζα ότι σ'έχασα. -Εδώ είμαι...
Γιατί δε μένεις στο σπίτι του Λάρι; Έχει πολύ χώρο.
Ναι, έχει χώρο... Με τη Τζούλια.
-Σου μοιάζει. Πολύ ευγενική. -Τι θα πει αυτό;
Δεν ξέρω. Είναι σφιγμένη και ψυχρή.
Βλέπεις; Λες ''παρακαλώ''...
Δεν είμαστε όλοι ψυχροί.
-Εγώ άλλα άκουσα... -Μίλησες με λάθος ανθρώπους.
Οτιδήποτε;
Θα το κάνεις;
Θα το κάνω.
Είσαι καλά;
Δεν ξέρω... Έβλεπα όνειρο...
-Είμαι καλά, αγάπη μου. -Ήθελα να βεβαιωθώ...
Ποτέ δεν ήμουν καλύτερα. Να κοιμηθείς καλά...
-Σ'αγαπώ, γλυκιά μου. -Κι εγώ, μπαμπά.
-Τι έγινε; -Είδε άσχημο όνειρο.
-Ποιος; -Η Κέρστι.
Δεν έχει πολύ γούστο, ε;
Το να πίνεις μόνη.
Όχι πολύ...
Σκέφτηκα... Ίσως...
Αφού είμαστε κι οι δυο μόνοι, ας πιούμε μαζί ένα ποτό.
Γιατί όχι;
Δεν κάνω συχνά... Ξέρεις...
-Για όλα υπάρχει πρώτη φορά. -Μάλλον έχεις δίκιο.
-Θέλεις ένα ποτό; -Όχι, ήπια πάρα πολύ.
Είναι παράξενο, αλλά...
Νιώθω σαν να σε ξέρω χρόνια...
Τι συμβαίνει;
Γι'αυτό δε μ'έφερες εδώ;...
Ναι, μάλλον...
Τι πρόβλημα έχεις; Με τρόμαξες.
Δε θ'αλλάξεις γνώμη, γαμώτο...
Πάμε επάνω.
Δεν είναι η κρεβατοκάμαρα.
Τι συμβαίνει;...
Δε χρειαζόμαστε κρεβάτι, έτσι;
Πάντα προτιμούσα το πάτωμα.
Για όλα υπάρχει πρώτη φορά, ε;
Γιατί δε βγάζεις το σακάκι σου;
Γιατί δεν κάνεις το ίδιο;
Ίσως το κάνω...
Είσαι πολύ όμορφη.
Το ξέρεις ότι είσαι. Η πιο όμορφη γυναίκα που έχω δει...
Τι συμβαίνει;
Ήπια πολύ. Πρέπει ν'αδειάσω την κύστη...
Κλείδωσες;
Μη με κοιτάς.
Με ξανακάνει ολόκληρο.
Κάθε σταγόνα αίματος βάζει κι άλλη σάρκα στα κόκκαλά μου.
Κι αυτό το θέλουμε κι οι δυο.
Ωραία... Έλα εδώ.
Έλα εδώ, ανάθεμά σε. Θέλω να σ'αγγίξω.
Έλα στον μπαμπάκα.
Βγες έξω, όπου κι αν είσαι.
Τζούλια, σε φώναξα. Άκουσες;
Είσαι μέσα; Θες ένα κουλουράκι, μικρή;
Νιώθω ναυτία.
-Μπορώ να σου φέρω κάτι; -Ένα μπράντι...
-Θα το φέρω αμέσως... -Κατεβαίνω σε λίγο.
Εντάξει, δεν υπάρχει βιασύνη.
Πονάω.
-Τα νεύρα λειτουργούν ξανά. -Ωραία.
Ένας ακόμη, ίσως δυο... Για να γιατρευτώ εντελώς.
Μετά θα φύγουμε από εδώ πριν αρχίσουν να μας ακολουθούν.
Οι Κενοβίτες. Σύντομα θα ανακαλύψουν ότι τους ξέφυγα.
Πρέπει να φύγω από εδώ.
No comments yet. Be the first to leave one.