/IMAGINE

‫خب، الان...

‫خب، الان...

‫چی میتونم ازت بخوام؟

‫تصور کن

‫یه بچه رو،

‫امروز تولدشه،

‫اون ۱۳ سالشه.

‫سنی که بلاخره اکانت اینستاگرام داره.

‫البته نه.

‫آخه اینستاگرام هم سن اونه!

‫و فقط توسط همسن و سالهای من استفاده می شه...

‫شاید تو یه شبکه اجتماعی دیگه ای عضو بشه،

‫اون تو سنی هست که می تونه استوری به اشتراک بذاره...

‫پست تمام کسایی که تولدش رو تبریک گفتند رو بازنشر کنه.

‫درشرایطی که کم هم نیستند

‫چون اگه کم باشند هم خب خجالت آوره!

‫سنی که میتونه زندگی خودش رو بسازه.

‫تنها بودن، آماده برای همه چیز...

‫برای اینکه نشون بده وجود داره.

‫خب باید پست گذاشت، نشون داد، به اشتراک گذاشت

‫اگه خنده دار بود، چه بهتر..

‫حضور فعال داشتن، شنیده شدن، ‫به یاد ماندن، دنبال شدن،

‫دوست داشته شدن.

‫اون شانس آورده چون اون زمانها رو یادش نیست که

‫تعقیب شدن توسط یه ناشناس خیلی ترسناکه .

‫او هر کاری می کنه تا از آب دربیاد

‫فکر می کند این همان چیزی است ‫که سرش را از آب در می آورد.

‫میگه شادی واقعی فقط ‫هنگامی ست که به اشتراک بگذاریم

‫اون یکبار این رو تو تلفن مادرش خوند،

‫ با یک خط خوشی پشت عکسی از غروب آفتاب نوشته شده بود