28 Years Later

Πέρα στα λιβάδια τα μακρινά,

τα Τελετάμπις θα παίξουν με χαρά.

- Ένα. - Ένα.

- Δύο. - Δύο!

- Τρία. - Τρία!

- Τέσσερα! - Τέσσερα!

Και τα Τελετάμπις αγαπιούνται πολύ μεταξύ τους.

Μεγάλη αγκαλιά.

σκωτσέζικα χάιλαντς

Απαγορεύεται. Γιατί άργησες; Δεν θα γυρίσουν.

Δεν έχει σημασία!

Οι υπόλοιποι; Ήταν πίσω μου.

Τα παιδιά σε ένα αμάξι.

Ώρα για Τελετάμπις.

Κάτσε εδώ. Κάτσε!

Θεία, τι συμβαίνει;

Τζίμι, κάτσε φρόνιμα, μη μιλάς, και μην κουνηθείς.

Πρέπει να πάμε τα παιδιά στο αμάξι!

- Σου είπα να βιαστείς! - Για όνομα!

Γιατί το κάνεις αυτό;

Τζίμι;

Τι είν' αυτό;

Πού χάθηκαν τα Τελετάμπις;

Μπαμπά;

- Τίνκι Γουίνκι. - Τίνκι Γουίνκι.

Ντίπσι.

Τζίμι, τρέξε.

- Μαμά; - Τρέξε!

Τρέξε!

Τρέξε! Τζίμι, τρέξε!

Φύγε!

Μπαμπά!

Μπαμπά!

Μπαμπά!

Μπαμπά!

Τζίμι.

Μπαμπά.

Μπαμπά, τι συμβαίνει;

Τίποτα που να μην έχει προφητευτεί.

Φοβάμαι, μπαμπά.

- Η μαμά και η αδερφή μου είναι νεκρές. - Όχι, παλικάρι μου.

Δεν είναι νεκρές.

Σώθηκαν.

Είναι μια ένδοξη μέρα.

Η ημέρα της κρίσης.

Πάρε αυτό, γιε μου.

Έχε τον πάντα μαζί σου.

Έχε πίστη.

Ναι.

Ναι.

Ναι, τέκνα μου!

Ναι!

Ναι!

Πατέρα...

γιατί με εγκατέλειψες;

Ο Ιός της Λύσσας ρήμαξε το Ηνωμένο Βασίλειο.

Μεταφέρθηκε από την ηπειρωτική Ευρώπη.

Η χώρα μπήκε σε καραντίνα για να τον περιορίσει.

Οι επιζήσαντες αφέθηκαν στην τύχη τους.

28 χρόνια μετά...

Μεγάλη μέρα, Σπάικ.

Σήκω.

ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ

ΠΑΙΡΝΕΤΕ ΜΟΝΟ Ο,ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΕ

ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ

ΛΙΓΟΣΤΕΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ ΣΚΕΨΟΥ

Τα λέμε μετά.

Πήρες τον πυρσό σου;

Πουλόβερ, σφυρίχτρα...

παγούρι;

Φέρε.

Πήρες σουγιά;

Έτσι μπράβο.

Βάλ' το μέσα.

Έχουμε μπέικον; Για πρωινό;

Το έφεραν ο Ντέιβ κι η Ρόζι.

- Το δικό σου; - Τσίμπησα όταν το μαγείρευα.

Ναι, καλά.

Σπάικι.

Είναι δικό σου.

Πάω στη μαμά σου.

Τρώγε εσύ.

Μάζεψε το πιάτο.

Έρχομαι, αγάπη.

Εδώ είσαι, αγάπη.

Τι τρέχει;

Τζέιμι...

Υπομονή, αγάπη μου.

- Πρέπει να μείνεις εδώ να ξεκουραστείς. - Δεν μπορώ. Όχι.

Σπάικι.

Γεια σου, μαμά.

Μωράκι μου.

Δεν ήθελα να σας αναστατώσω. Το κεφάλι μου.

- Όλα καλά. - Πάει να σπάσει.

Πες μου πώς ήταν στο σχολείο σήμερα.

Δεν πήγα σχολείο, μαμά.

Είναι πρωί.

Αλήθεια;

Ναι...

Είναι πρωί, και...

Άιλα...

θυμάσαι;

- Ο Σπάικ δεν θα πάει σχολείο σήμερα. - Γιατί;

Είναι Σαββατοκύριακο;

Όχι, είναι Παρασκευή.

Τότε γιατί δεν πάει σχολείο;

Τα είπαμε.

Αρκετές φορές.

Τι είπαμε, Τζέιμι;

Εγώ κι ο Σπάικ θα βγούμε έξω.

Η πρώτη του φορά.

Πρώτη φορά;

Εννοείς ότι θα πάτε από το νησί στην ενδοχώρα;

- Ναι. - Ορίστε;

- Άιλα. - Τι σκατά εννοείς;

- Μη βρίζεις. Έλα. - Έχεις τρελαθεί τελείως;

Είναι μωρό!

- Μαμά. - Είναι δώδεκα.

Θα σκοτώσεις το μωρό μας, μαλάκα;

- Σπάικ, κατέβα, σε παρακαλώ. - Φονιά μωρών.

Εσύ κατέβα, μπαμπά.

- Αν ζούσε ο μπαμπάς μου θα σε έγδερνε. - Καλά!

- Μαλάκα! - Άιλα, ηρέμησε.

- Μαλάκα! - Θα προσέχει.

Μαλάκα!

- Μαμά... - Όχι.

Εγώ είμαι.

Σπάικ... Σπάικι.

Τι συμβαίνει; Καίγομαι.

Γιατί νιώθω τόσο ζεστή;

Ο καιρός είναι, μαμά.

Κάνει πολλή ζέστη.

Όλα καλά.

Σου έφερα πρωινό.

Λίγο μπέικον.

Φάε όταν πεινάσεις.

Φεύγεις;

- Ναι. - Πού πας;

Στο σχολείο.

Εντάξει, Σπάικι.

Σ' αγαπώ.

Κι εγώ σ' αγαπώ.

Καλημέρα, μικρέ.

Σαμ.

Σου άλλαξα χορδή.

Χρειαζόταν;

- Όχι. Βασικά, το έκανα για μένα. - Δεν θα πάθει τίποτα, Σαμ.

Τέντωσέ τη, μικρέ. Νιώσε το βάρος.

Περίμενε.

Κανένα τρέμουλο.

Δυνατό παλικάρι.

Έλα, γιε μου. Πάμε.

Εντάξει.

Τα λέμε απόψε.

- Κινδυνεύουν ζωές. - Ευχαριστώ.

- Προχώρα, Τζέιμι. - Καλή τύχη.

Χαίρομαι που πας, Σπάικ.

Πάμε, Σπάικ!

Καλή τύχη, μικρέ.

Από τη μαμά.

- Ευχαριστώ, Μπέτι. - Θα το κάψουμε απόψε.

Μην αργήσεις!

Γύρισέ τον πίσω, ναι;

Έλα, Τζέιμι!

ΟΧΙ ΣΠΑΤΑΛΗ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

Πρόσεχέ τον, Τζέιμι!

Καλή τύχη, Σπάικ.

Γεια, Τζέικομπ.

Κοίτα εδώ, Σπάικ.

Όλα τα μεγάλα κεφάλια.

Χαμογέλα και να είσαι ευγενικός.

Σας ξεπροβοδίζουμε.

Ανυπομονούμε για σας.

Αν και είναι κάπως μικρός.

- Ας ήταν δεκατεσσάρων ή δεκαπέντε. - Είναι έτοιμος, Τζένι.

Προχώρα, μικρέ.

Ξέρεις τους κανόνες μας, Σπάικ.

Αν φύγεις, μπορείς να γυρίσεις. Αν δεν γυρίσεις...

δεν επιτρέπεται να σε ψάξουμε.

Δεν γίνονται διασώσεις. Καμία εξαίρεση.

Το μάθαμε με τον σκληρό τρόπο...

Εξαιτίας όσων χάσαμε στο παρελθόν.

Με το που πατήσεις το πόδι στην ενδοχώρα, είσαι μόνος σου. Ναι;

Ναι, Τζένι.

Είδες τίποτα σήμερα το πρωί, Αντ;

Τίποτα.

Απόλυτη ησυχία.

Ελεύθερα;

Ελεύθερα.

Ανοίξτε τους.

Μπράβο, γιε μου.

Να προσέχετε μη χάσετε την παλίρροια.

Επτά, έξι, έντεκα, πέντε...

εννιά και είκοσι μίλια σήμερα...

Τέσσερα, έντεκα, δεκαεπτά...

τριάντα δύο χτες...

Άρβυλα, άρβυλα, άρβυλα...

ανεβοκατεβαίνουν ξανά!

Στον πόλεμο δεν υπάρχει αποστράτευση!

Τι είναι αυτό, Σπάικ;