Gannibal (ガンニバル)

มันเป็นเรื่องเมื่อ 70 กว่าปีก่อน

ตระกูลโกโตปกครองหมู่บ้านคุเงะ เหมือนกับตอนนี้

ชาวบ้านต่างอยู่กัน ด้วยความทุกข์ทรมาน

เพื่อปลดปล่อยชาวบ้านที่ถูกกดขี่

คุณกินเลยต้องทำทุกวิถีทาง

ในปี 1949

ทั้งช่วงสงครามและหลังสงคราม หมู่บ้านนี้ก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง

ไม่มีบ้านหลังไหนเหลือเสบียงแล้ว

ทุกคนเริ่มพากันหวาดกลัวตระกูลนั้น

โกโต คินจิ

ตั้งแต่เขาขึ้นเป็นผู้นำตระกูล ทุกอย่างก็เริ่มผิดเพี้ยนไป

หมู่บ้านนี้ค่อยๆ เดินหน้า ไปสู่ความล่มสลาย

ทางนี้ๆ ขอบใจมากนะ

นั่นเป็นของกินหมดเลยเหรอ ไม่อยากเชื่อเลย

ทั้งที่คนในหมู่บ้านต้องตาย เพราะความอดอยาก

ก็ตระกูลนี้พิเศษกว่าใครๆ นี่

เป็นอะไรไป กลัวเหรอ มาซามุเนะ

อย่ากังวลไปเลย หมู่บ้านนี้ต้องดีขึ้นแน่ๆ

ปล่อยเป็นหน้าที่พ่อเถอะ

เชิญครับ เชิญทางนี้เลย

เชิญเลย

พ่อของผม ซาดะ

กล่าวหลายต่อหลายครั้งก่อนจากไป ว่ารู้สึกขอบคุณคุณ

เราทุกคนในตระกูลโกโตต่าง ติดหนี้บุญคุณเจ้าอาวาสโยชิมุเนะ

ถ้าเป็นไปได้ฉันเองก็อยากมา ร่วมงานศพของคุณซาดะเหมือนกัน

พ่อผมต้องการให้จัดงานศพ เฉพาะคนในตระกูลโกโตน่ะ

หืม จริงเหรอ

หมายความว่ายังไง

คุณซาดะเป็นโรคสติวิปลาสไม่ใช่หรือไง

ทำไมถึงไม่สืบหา ต้นตอของโรคให้แน่ชัดล่ะ

อย่าบอกนะว่าพวกโกโต กินคนกันจริงๆ น่ะ

พ่อครับ

พอเราได้รู้ว่าไม้สนฮิโนกิชั้นดี เติบโตในที่ดินของโกโต

คุณก็ช่วยเป็นผู้ประสานงาน ให้เรากับรัฐบาลสินะ

ใช่

ตระกูลโกโตรุ่งเรืองได้ก็เพราะคุณ

ผมยังไม่ลืมบุญคุณนั้นหรอก

ถ้าเป็นไปได้ ผมก็ไม่อยากใช้ความรุนแรง

ต้องเป็น "ใช้ความรุนแรงไม่ได้" มากกว่ามั้ง

ถ้าแตะต้องฉัน พวกชาวบ้านจะพากันบุกมาที่นี่แน่

ต่อให้เป็นพวกนาย ก็ใช่ว่าเรื่องจะจบง่ายๆ

นี่ คินจิ แค่ขโมยที่ดินมันไม่ช่วย ให้นายได้หมู่บ้านมาครองหรอก

ฉันอยู่ข้างนายนะ

ขืนปล่อยไว้ หมู่บ้านคุเงะจะแตกคอกัน

เพราะงั้นฉันถึงเสนอตัวเป็นคนกลาง ระหว่างตระกูลนี้กับหมู่บ้านไง

คินจิ

ถ้าอยากปกครองหมู่บ้านคุเงะ นายต้องหัดซื้อใจคนให้เก่งกว่านี้

คุณนี่มันเจ้าเล่ห์จริงๆ

ก็เอาสิ งั้นก็มาช่วยเรา

ไม่ได้นะ จะทำแบบนั้นได้ไง

เฮ้ย เจ้าหนู

แกเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า

เดิมทีชาวบ้านอย่างพวกแก เริ่มสร้างความขัดแย้งนี้เองนะ

ทั้งๆ ที่ไม่รู้เรื่อง "คาชิฮาเบะ" ด้วยซ้ำ

คาชิฮาเบะเหรอ

เฮ้ย

ฉันผิดเองที่พาเขามาด้วย

คินจิ ช่วยยกโทษให้ด้วยเถอะ

พอได้แล้ว เงยหน้าขึ้นเถอะ

มิจิโกโร่

ไปเอาเนื้อทั้งหมดของเรามา

แล้วเตรียมอาหารเลี้ยง ท่านโยชิมุเนะกับลูกชาย

ครับ

เอ้า

โปรดรอสักครู่

พวกแกเองก็มาช่วยด้วย

- ครับ - ครับ

แจ้นไปฟ้องเจ้าอาวาสงั้นเหรอ

รับมือได้สมเป็นหมู่บ้านนี้ดีนะ

บ้านนอกนี่มันน่าเบื่อจริงๆ

คินจิ ได้ยินว่านาย ซ้อมชาวบ้านอีกแล้วเหรอ

หาว่าตระกูลโกโต…

กินคนงั้นเหรอ

ถ้าอย่างนั้น…

ฉันก็จะกิน…

หมู่บ้านคุเงะให้หมดซะ

กินมัน…

ให้หมดไม่เหลือซากเลย

โรคสติวิปลาสบ้าบออะไร

เห็นๆ อยู่ว่าคนที่ฆ่าท่านพ่อ

ก็คือฉันนี่แหละ

นั่นคือโกโต กิน

ผู้หญิงคนนั้นเสียสติไปแล้วล่ะ

ไปกันเถอะ

"GANNIBAL"

ทำอะไรอยู่เหรอครับ

เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก

คุณบาดเจ็บนี่ครับ ผมจะไปเรียกคุณพ่อมาเดี๋ยวนี้

เดี๋ยวก่อน

ฉันมีเรื่องอยากคุยกับคุณ ไม่ใช่พ่อของคุณ

ฉันไม่อยากให้ใครมาได้ยิน

ฉันอยากเล่าให้คุณฟังแค่คนเดียว

มีแค่เจ้าอาวาสของศาลเจ้าคุรุโนะคามิ เท่านั้นที่รู้จักสถานที่นี้

ถ้าเป็นที่นี่ คงไม่มีใครมาได้ยินหรอกครับ

ถ้าอย่างนั้น มันก็เหมือน สถานที่ลับของเราสองคนน่ะสิ

คุณถูกคุณคินจิซ้อมเหรอครับ

ฉันโดนแบบนี้เป็นประจำแหละ

แถมเจ้านั่นยังต้องการร่างกายฉันด้วย

ไม่จริง เขาเป็นพี่ชายคุณ ไม่ใช่เหรอครับ

ที่บ้านหลังนั้น ไม่มีใครเห็นฉันเป็นครอบครัวหรอก

รู้ไหมว่าคนหมู่บ้านคุเงะ เขาเรียกฉันว่าอะไร

โสเภณี

ผู้หญิงไร้ยางอาย

ลูกเมียน้อย

หมู่บ้านนี้ไม่มีที่สำหรับฉันหรอก

แต่ฉันก็บ่นอะไรไม่ได้

ไม่จริงสักหน่อย

ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ยอมรับได้

คุณเองก็เป็นผู้หญิง ที่ดีพร้อมไม่ใช่เหรอครับ

ขอบคุณนะ

เพิ่งเคยมีคนพูดกับฉันแบบนั้น เป็นครั้งแรกเลย

ผมอยากรู้เรื่องของคุณมากกว่านี้

เล่าทุกอย่างให้ผมฟังเถอะครับ

ถ้าอย่างนั้นก็เชิญทำความรู้จัก

ทุกอย่างเกี่ยวกับตัวฉัน

ขอโทษนะที่รบกวนให้มาส่ง

ผมเองก็จะเข้าเมืองอยู่แล้ว

ไม่ต้องคิดมากหรอก

พวกคนในหมู่บ้าน กลับมามีชีวิตชีวากันแล้วนะ

ไอ้พวกวัวควายน่ารังเกียจ

นี่ ท่านโยชิมุเนะ

หืม

รู้ไหมว่าผมต่างกับ พวกมันที่สุดเรื่องอะไร

เรื่องที่พวกมันทำอะไร ด้วยตัวเองไม่ได้ไงล่ะ

ถ้าทุกอย่างราบรื่นดี พวกมันก็ไม่มีปัญหาหรอก

แต่พอมีเรื่องเดือดร้อน ก็ทำได้แค่พึ่งพาท่านโยชิมุเนะ

เป็นพวกขี้ขลาดชัดๆ

เฮ้ย จอดรถ

ครับ

จะว่าไปท่านโยชิมุเนะ

ได้หลับนอนกับกินหรือยัง

หา

นังนั่นเป็นพิษร้ายที่รู้จักแต่ราคะ

ทั้งที่เป็นเด็กสาว ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ

แต่ล่อลวงผู้ชายไปหลายคนแล้ว ก่อนมาอยู่ที่นี่

นังนั่นคงได้เลือดแม่มาน่ะ

เพราะงั้นพวกชาวบ้านถึงคิดว่า เลือดเธอสกปรกแล้วพากันรังเกียจ

ทั้งถูกซ้อม ทั้งถูกขว้างหินใส่

ชีวิตเหมือนตกนรกทั้งเป็น

กินน่ะ

คงไม่มีวันให้อภัยหมู่บ้านนี้หรอก

ระวังอย่าให้ตัวเองถูกกินล่ะ

ไว้เจอกันใหม่นะ

แม่ฉันเป็นคนที่ผู้ชาย ในหมู่บ้านคุเงะใช้บำบัดความใคร่

เขาพูดกันว่าแม่ถูกปีศาจสิง ซึ่งตัวตนของมันทำให้ผู้ชายลุ่มหลง

ฮะ

เพราะงั้นฉันเลย ไม่รู้ว่าพ่อตัวเองเป็นใครน่ะ

ฉันไม่เกี่ยวข้องทางสายเลือด กับใครในตระกูลโกโตทั้งนั้น

เข้าใจหรือเปล่า

คุณมาซามุเนะ ฉันน่ะ…

คือความบ้าคลั่ง ที่เกิดจากหมู่บ้านแห่งนี้น่ะ

ฉันเป็นคนที่ไม่ควรมีตัวตนอยู่

ไม่ใช่เลย

คุณกินเป็นคนที่วิเศษมากนะ

โลกใบนี้ต่างหากที่ผิด

ผมจะเปลี่ยนแปลงหมู่บ้านนี้เอง

ผมจะทำให้มันเป็นหมู่บ้านอันสงบสุข ที่คุณกินใช้ชีวิตอยู่ได้

สักวันเราสองคน มาเปลี่ยนแปลงหมู่บ้านนี้กันเถอะ

หลังจากนั้นพวกเรา ก็ลอบนัดพบกันเมื่อมีเวลา

และทำรักกันอย่างเร่าร้อนดูดดื่ม เพื่อยืนยันรักที่มีต่อกัน

คุณสุมิเระ

ขอโทษที่ให้รอนะคะ

อ้าว

คุณสุมิเระไปไหนเหรอ

เธอบอกว่าไม่อยากอาหาร เลยกลับห้องไปแล้วน่ะ

ตายจริง

กินทิ้งกินขว้างจังนะ

ขนาดหนูยังไม่เคย ได้กินอาหารแบบนี้เลย

ก็เราฉลองที่เขาตั้งท้อง อย่าเที่ยวไปว่าเขาสิ

เวลาแบบนี้ ยังจะมาฉลองอะไรอีก

เสียดายของแย่เลย ขอกินหน่อยแล้วกัน

- เดี๋ยวเถอะ คุโรเอะ - หา

- ทำอะไรเนี่ย - อะไรล่ะ

หยุดก่อน

มาจับแขนหนูทำไม มันเจ็บนะ

แกจะไปไหน

มันเจ็บนะ

บอกมาก่อนแล้วจะปล่อย แกจะไปไหน

ไปห้องน้ำไง

อะไร ไม่เชื่อใจกันเลยหรือไง

แย่ที่สุดเลย

อะไรของยัยเด็กนั่นเนี่ย

ฉันเพิ่งเคยเห็นเธอยิ้มเป็นครั้งแรก

นี่ รู้ต้นกำเนิด ของตุ๊กตาไล่ฝนหรือเปล่า

ได้ยินว่ามันมาจากเรื่องเล่าของจีน ที่ชื่อเซ่าฉิงเหนียงน่ะ

ของญี่ปุ่นเป็นตุ๊กตาพระหัวโล้น

แต่เห็นเขาบอกว่า จริงๆ แล้วต้องเป็นผู้หญิงน่ะ

เรื่องราวมันเป็นยังไงเหรอ

มีหมู่บ้านที่เดือดร้อนจากน้ำท่วม เพราะฝนตกไม่หยุด

แล้วพอสังเวยเด็กสาวให้กับเทพ ฝนก็หยุดตกน่ะ

ก็เรื่องเดิมๆ นั่นแหละ

จะว่าไปตุ๊กตาไล่ฝนเนี่ย

มันถูกแขวนคอเอาไว้สินะ

ทำไมในเรื่องเล่าพวกนี้ คนรับเคราะห์ต้องเป็นผู้หญิงทุกทีเลย

โดนพวกผู้ชายเลวๆ เอาไปสังเวย

เธอ…

ตาสวยจังเลยนะ

น่าอิจฉาจัง

เธอดูเป็นคนเชื่อใจได้

นี่