A Writer's Odyssey (刺杀小说家)

Ayah!

Ayah!

Xiao Ju Zi!

Ayah!

Xiao Ju Zi!

Ia tetap sama.

Apabila saya tidur,

saya akan bermimpi tentang Xiao Ju Zi.

Selain itu, kota itu

semakin jelas.

Di dalam kota itu...

Di dalam kota itu, terdapat...

Di dalam kota itu, terdapat...

Bertahan!

Yu Chang Hai!

Henti.

Henti!

Jangan pukul lagi.

Henti!

Dia akan mati.

Henti.

Tengok ini.

Tengok ini.

Enam tahun lalu,

Liaoyuan,

awak culik anak ini.

Mana anak saya?

Cakaplah!

Mana anak saya?

Cakaplah!

Cepat lari.

Yu Chang Hai.

Xiao Ju Zi.

Ju Zi.

Bukan.

Bukan.

Ju Zi.

Ju Zi.

Ju Zi.

Ju Zi.

Ju Zi.

Bukan dia.

Ju Zi.

Bukan.

Gari dia!

Selamatkan kanak-kanak!

Xiao Yu.

Ju Zi.

Ayah!

Xiao Ju Zi!

Nak.

Kami dalam perjalanan balik dengan suspek.

Kami bertuah hari ini,

kami selesaikan kes besar.

Ada enam kanak-kanak di dalam lori itu.

Penyeludup manusia zaman sekarang memang berani.

Baik, kita berbual di balai polis.

Pulangkan gambar saya!

Duduk diam-diam!

Pulangkan gambar saya!

Lepaskan saya!

Awak nak buat apa?

Pulangkan gambar saya!

Awak gila?

Pulangkan gambar saya!

Jangan gerak!

Lepaskannya!

Lepaskannya!

Duduk diam-diam!

Awak buat apa?

Buka pintu!

Jangan gerak.

Xiao Wu!

Awak nak larikan diri?

Buka pintu!

Xiao Wu!

Buka kunci!

Xiao Wu, kejar dia!

Kunci rosak.

Henti!

Henti!

Usah berfikir lagi.

Awak tak kenal saya.

Awak

rakan kongsi kami yang penting.

Awak silap orang.

Nama awak

Awak orang Liaoyuan.

Awak bekas pekerja bank.

Anak awak hilang enam tahun lalu.

Awak cari dia selama ini.

Awak jual rumah awak.

Awak pun dah cerai.

Enam tahun.

Awak memang hebat.

Orang lain pasti dah putus asa.

Awak tak cukup tidur?

Apa kaitannya dengan awak?

Awak tak berani tidur

kerana takut ada mimpi ngeri.

Awak akan mimpi tentang anak awak

dan sebuah kota yang besar.

Betul.

Awak orangnya.

Henti.

Henti!

Ya.

Pihak polis sedang memburu awak.

Kalau saya serah diri sekarang,

saya boleh jelaskannya.

Awak boleh jelaskan hal ini

tapi awak boleh jumpa anak awak kalau awak ikut saya pergi.

Awak buatlah pilihan sendiri.

Apa awak cakap?

Henti!

Lari ke arah barat.

Jangan henti tak kira apa jua.

Kak.

Dengar cakap saya.

Pergilah.

Kak.

Kak.

Lari

ke arah barat.

Kak.

Kak.

Cepat

lari.

Dengar cakap saya.

Saya datang untuk dapatkan kepala awak dan kakak awak

di bawah arahan Tuan Chi Fa.

Orang mati tak boleh hidup semula.

Takziah,

budak.

Sakitnya.

Pergi.

Pancung kepala wanita ini.

Bawa saya turun gunung dan jumpa doktor.

Awak boleh mati dengan mayat sempurna jika awak buat begitu.

Jangan bunuh saya.

Tuan Chi Fa beri saya...

Kak.

Kita dah larikan diri bertahun-tahun.

Perlukah saya lari ke arah barat?

[Kepala awak pasti akan digantung di pintu kota ibu kota.]

[Kepala wanita ini juga perlu dikeluarkan]

[Dua kepala saling berlanggar apabila ditiup angin.]

Kak,

saya tak boleh lari ke arah barat lagi.

Saya pasti akan menuntut keadilan untuk awak.

Darah orang tua terlalu busuk.

Ia terlalu busuk.

Ia membuat saya tidur selama 40 tahun.

Berbanding dengan dia,

awak

nak korek mata saya?

Saya tak setuju.

Awak memang

bebola daging yang segar.

Ya, bebola daging yang segar.

Manusia biasa

nak bunuh dewa?

Menarik.

Bawa saya sekali.

Saya suka tengok meriah.

Tengok.

Hantu Chi Fa di sana.

Bukankah awak nak balas dendam?

Pergilah.

Lebih kurang lapan tahun lalu,

saya pergi dari Zhabei ke Huangpu

untuk makan

ladu ketam Lu Bo Lang.

[Selain perjalanan ulang-alik yang makan masa dua jam,]