Day of the Cobra (Il giorno del cobra)

Telefoniste, dit is Smith.

Kunt u mijn telefoontje naar San Francisco checken, alstublieft?

Het is dringend!

Wie is daar?

De portier, meneer.

Ik heb een telegram voor u.

Een ogenblikje.

Schuif het onder de deur door.

Ik heb mij nog niet aangekleed.

Goed.

Hier is het.

Tot ziens, meneer Smith!

Hallo, Dahlia.

Oh God! Ik heb je gemist.

Meneer Murray?

Dit is Larry Stanziani.

Ik heb uw vrouw de hele dag gevolgd.

Ze is een heel mooie dame

en ik kan u verzekeren dat er geen andere man in uw leven is.

Weet u dat zeker?

Absoluut.

Ik ben blij dat te horen.

Dat maakt mij een hele gelukkige man.

Verzilver uw cheque nogmaals en nogmaals bedankt.

Hallo. Hallo, Larry.

Wanneer kom je naar mijn restaurant? Snel, Susie, snel.

Goed.

- Hallo? - Dit is mevrouw Davenport.

Is dit het Stanziani Agentschap?

Ja, mevrouw, ik ben Larry Stanziani.

Sorry dat ik u heb laten wachten, ik was aan de andere telefoon.

Ik ben wanhopig, meneer Stanziani.

Mijn hond Flossy is vermist, ze is niet meer teruggekomen.

U moet haar vinden, ik heb sinds zaterdag niet meer geslapen.

Natuurlijk, Flossy betekent meer voor u dan als u een eigen kind had.

Maar op dit moment heb ik mijn handen vol.

Laat alles vallen en help mij haar te vinden!

Het is een kwestie van leven of dood. Ik zal betalen waar u om vraagt.

Oké, mevrouw Davenport, laat me mijn agenda controleren.

Hoewel ik zeker weet dat ik geen tijd heb.

Mevrouw Bamboe, geef me mijn agenda.

Bedankt.

Een momentje, mevrouw Davenport.

Het lijkt erop dat ik geen vrije tijd heb.

Ik ben bang dat ik het behoorlijk druk heb.

Zeg alstublieft geen nee, neem deze zaak aan, meneer Stanziani.

Oke. Geef mij uw telefoonnummer.

Nou, ik zal Flossy vinden.

Even mijn dossierkast openen met een combinatie.

Laten we eens kijken.

Spitz, vrouw, wit, twee jaar oud.

Vermist op zaterdag.

Nou, zodra ik die teef vind, laat ik het je weten, tot ziens.

Ik ben mijn favoriete kat kwijt.

Denk je dat je het voor mij kunt vinden?

Meneer Goldsmith!

Verrast, Larry?

Mag ik vrijuit spreken in het bijzijn van mevrouw Bamboe?

Weet je...

Ik herinner mij een tijd dat niemand Larry Stanziani had kunnen verrassen.

Altijd klaar, zoals toen ze je de Cobra noemden.

Ik was bang dat je traag was geworden.

De gevangenis kan je vertragen.

Dankzij jou.

Larry, ik ben in een positie om je een kans te bieden.

Ja.

Ik hoorde dat je gepromoveerd bent.

Je bent voorspoedig geweest.

Meer dan ik over jou kan zeggen sinds je het Narcotica Bureau verliet.

Ik wil je helpen, Larry.

Waar was je toen ik je drie jaar geleden nodig had?

De strop om je nek zat te strak.

Ik was toen niet in de positie om je te helpen.

Maar nu kan ik het.

Wil je terug?

Nee, bedankt!

Er is...

een heel belangrijk persoon die in de problemen zit.

En hij wilde dat ik hem hielp. Discreet.

Reken niet op mij!

Als ik je zou zeggen Kandinsky te zoeken, zou ik dan op je kunnen rekenen?

Zou kunnen.

Ik dacht al dat het zou kunnen.

Kandinsky werd gezien in Italië.

In en buiten Genua.

Hij is bezig met een grote operatie en ik zou graag willen weten wat het is.

Waarom ik?

Om drie redenen, Larry

Allereerst ben je de beste man die we ooit hebben gehad, je bent onvergankelijk.

Wat, tussen jou en mij, de reden is waarom je je veelbelovende carrière verpestte.

Een andere reden is dat je Genua kent, het is je geboorteplaats.

En de derde reden?

Je haat die klootzak!

Ik moet je waarschuwen, Larry, het is een gevaarlijke klus.

Je staat er alleen voor, zonder enige officiële ondersteuning.

Als je faalt, bevindt je je mogelijk in een slechtere situatie dan de vorige keer.

En als ik hem vind?

Laat het mij meteen weten.

Geen persoonlijke vete, begrepen?

Begrepen.

Hier is tienduizend dollar voor onkosten.

Hetzelfde als je terugkomt.

En je kunt terugkeren naar je post als je dat wilt.

En je naam hoort erbij: de Cobra.

Als ik terugkom.

Meneer Stanziani.

Larry Stanziani, toch?

- Ja - Hallo.

Raul Papasian

Ik kreeg een telefoontje van onze wederzijdse vriend in de Verenigde Staten.

Hij vroeg me om voor je te zorgen.

Ik heb een suite voor je geboekt in het beste hotel van Genua.

Deed je dat?

Ja, ik heb die vrijheid genomen, ik hoop dat je het niet erg vindt.

Ik laat het je later weten.

Ja, ik hou van auto's, ik heb er zes, één voor elke dag van de week.

Behalve op zondag, als ik loop.

Benzine is hier duur, weet je?

- Hoe lang zei je dat je hier al bent? - Dat heb ik niet gezegd.

Het bedrijf is al generaties lang van vader op zoon overgegaan.

Ik denk dat het allemaal begon toen Genua een stadstaat was. Stel je dat voor.

Maar je bent niet geïnteresseerd in de import en exportbusiness. Toch?

Waar is die zwarte bal voor?

Mijn speeltje.

Nou, hier zijn we dan. Vanavond ben je mijn gast voor het diner.

Dit hotel is niet het Waldorf Astoria, maar het is een kleine stad.

Luister, voel je vrij om mij te bellen als ik kan, ik kan je helpen, oké?

Bedankt.

Pardon, het moet het kantoor zijn.

Ja.

Goed, bedankt.

Het spijt me, ik kan vanavond niet met je dineren. Zaken.

Ik begrijp het.

Hallo, dit is Stanziani, Larry Stanziani.

Ach ja. Bedankt, hoe is gaat met jou?

Nee, nee, zeg niets.

Ik wil hem verrassen, ik ben er zo, doei.

Waarom zou ik nu aardrijkskunde studeren, zuster? Het is speeltijd!

Maak geen ruzie Tim, je speelt later wel. Zit hier en studeer.

Ik overhoor je later.

Maar ik ken mijn les.

Echt? Eens kijken, waar is de Kilimanjaro?

Het is waar het altijd is geweest.

Dat klopt, maar ik wil graag weten waar, nu studeer je als een brave jongen.

Humpy Dumpy zat op een muur.

Humpy Dumpy had een grote val.

Noch alle paarden, noch alle mannen van de koning,

- waren in staat... - om Humpy bij elkaar te krijgen.

Papa! Papa!

Goedenavond, wat wilt u?

Pasta, bonen en rode wijn.

Het kan niet waar zijn!

Lorenzo!

Ben je het echt?

Zeker!

Mijn arme hart bonst uit mijn borst!

Je arme hart... dat zei je die avond.

Toen je mijn leven redde.

Ik bedoel toen je de mijne redde.

Het was niet zo.

- Nog steeds goed? - Ja, zo goed als altijd.

Al die jaren dat ik hier kom,

heb ik bijna geen dag gemist.

Het is niets veranderd.

Alleen wij veranderen.

Je hebt nog steeds een baard.

Ja, maar nu is het wit.

Ik heb je vaak geschreven, maar de brieven kwamen terug met: geadresseerde onbekend.

Nou, ik zat een tijdje in de gevangenis.

Je stond op het punt Kandinsky te pakken te krijgen.

Ze waren bang dat je hem zou pakken dus maakten ze jou een zondebok.

Wat weet jij over Kandinsky?

Vertel me niet dat je bent teruggekeerd naar het Bureau?

Jij hebt mijn vraag niet beantwoord.

Je kwam om hem te vermoorden.

Juist?

Je moet leren vergeten.

Weet je wat de Bijbel zegt?

God is de ultieme rechter van alle acties.

Of ze nu stiekem goed of stiekem slecht zijn.

God en ik hebben al een tijdje niet met elkaar gesproken.

Oke.

Kandinsky is terug en is van tijd tot tijd gezien.

Hij werd onlangs gezien in een club genaamd Astoria.

Er wordt gezegd dat hij en de eigenaar van de club, Lola Alberti, geliefden zijn.

Astoria?

Zoals vroeger, toch?

Weer samenwerken, toch?

Rustig Davide, het is niets officieels.

Dat is geen probleem.

Ik zal het officieel maken.

Nog één vraag, wat weet je over een man genaamd Papasian?

Importeur, exporteur. Eén van de grootste in de stad.

Schoon?

Het lijkt erop, maar ik kan erachter komen.

Alles over hem.

Zoals God.

Nee, zoals de Jood die al dertig jaar zaken doet in deze stad.

Kom. Ik zal koffie voor je zetten.

Laten we gaan.