The Vampire Diaries

ความเดิมตอนที่แล้ว

ขอต้อนรับสู่พิธีสมรส

ของอลาริค ซัลซ์แมน และโจเซตต์ ลาฟลิน

คิดถึงฉันมั้ย

สเตฟาน เธอไม่ตื่น

บอนสเตอร์ ฉันเชื่อมชีวิตเอเลน่าไว้กับเธอ

ตราบใดที่เธอยังมีชีวิต เอเลน่าก็จะหลับอยู่แบบนั้น

วันนี้เรามาเพื่อแสดงความเคารพแก่ นายอำเภอเอลิซาเบท ฟอร์บส์

เรื่องของเรา ตอนนี้มันยังไม่ได้ ขอโทษนะ

ฉันเข้าใจถ้าเธอต้องการเวลาทำใจ

และถ้าต้องรอ ฉันก็ยินดี

นั่นใคร

แม่ฉันเอง

ก่อนปี 1900 ลิลลี่เลี้ยงดูแม่มดกลุ่มหนึ่ง

ที่ถูกขับไล่ออกจากกลุ่มแม่มดเมถุน

พวกนอกรีตน่ะโหดเหี้ยม เป็นแวมไพร์ที่มีพลังแม่มด

ลอเรนโซ่ นี่ครอบครัวเรา

ถึงเวลาต้องบอกลาแล้ว

"บรุกลิน นิวยอร์ก สามปีนับจากนี้"

เดม่อน ตื่น

นายต้องไปกับฉัน ตื่นสิ

เดม่อน ตื่นขึ้นมา

"ถึงเอเลน่า

เมื่อไม่กี่อาทิตย์ก่อน เธอบอกลา แล้วบอกให้เราเขียนบันทึกทุกอย่าง

เพื่อที่เวลาที่เธอตื่นขึ้นมา จะได้รู้สึกว่าไม่ได้พลาดอะไรไป

ข่าวร้ายก่อนนะ"

"ปัจจุบัน"

"เดม่อนบอกว่าวิธีที่ดีที่สุด ที่จะทำให้เขาไม่คิดถึงเธอ

คือช่วยอลาริคทำใจ

ดังนั้น ในแบบของเดม่อน

เขาจึงลักพาตัวริคแล้วพาไปยุโรป เพื่อพักผ่อนแบบผู้ชาย ๆ

ฉันมั่นใจว่าเธอนึกออก ว่ามันเป็นยังไง"

"แน่นอน เราไม่ได้ให้พวกเขาไป แบบไม่มีพี่เลี้ยง"

ดื่มให้หมด เดี๋ยวนี้

"เดม่อนดูแลอลาริค

ขณะที่บอนนี่ดูแลเดม่อนอีกที

แต่ฉันก็ไม่แน่ใจนะ ว่าใครช่วยดูแลบอนนี่กันแน่

แมตต์ก็ได้เป็นปลัดอำเภอสัปดาห์หน้า เมื่อเขาจบหลักสูตร

ฉันดีใจแทนเขาสุด ๆ ที่สำคัญคืออยากให้แม่ของฉันมาเห็น

สภาเมืองจัดทำม้านั่งให้แม่

ฉันแวะมาเสมอ หวังว่ามันจะทำให้ฉันคิดถึงแม่น้อยลง

ได้แต่คิดว่าถ้าฉันทำใจได้เมื่อไหร่ ชีวิตฉันจะได้ก้าวต่อไปซะที

แต่ฉันยังไม่เห็นว่า มันจะเป็นไปได้ในเร็ว ๆ นี้

ยังไงซะ ฉันพูดถึงเดม่อน

บอนนี่ ริค แมตต์ ไปแล้ว

ยังขาดใครนะ"

เขียนอะไรอยู่

สเตฟาน มาทำอะไรที่นี่

แมตต์รายงานมาว่ามีถุงเลือดหายไป จากโรงพยาบาล

เลยว่าจะมาตรวจดูซะหน่อย

คิดว่าเป็นฝีมือแม่นายเหรอ

ถ้าไม่ใช่ เธอก็คงจะหายหน้าหายตา ไปจากโลกใบนี้แล้วล่ะ

ยังคิดอยู่ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือร้าย

แล้วเดม่อนเป็นไงบ้าง

ถ้าเป็นครั้งล่าสุด ที่เขานั่งรอสาวคนหนึ่งมาหลายสิบปี

สอนอะไรเราบ้างล่ะก็

คงเป็นฉันนี่แหละที่กังวล

ถ้านายกังวล ฉันก็คงจะผวาเลยล่ะ

ฉันเคยบอกอะไรบางอย่าง ใช่มั้ย

บอกอะไร

ก็ที่ฉันเคยบอกว่ารู้สึกยังไงกับเธอ และตอนนี้มันก็...

แปลก ๆ

ไม่ ก็ไม่แปลกนะ สเตฟาน

เธอเพิ่งถามถึงพี่ชายฉัน ที่เธอเกลียดขี้หน้า

เพื่อชวนคุยนะ

โอเค ฉันไม่ได้เกลียดเดม่อน ฉันแค่...

ก็เห็นได้ชัด แบบว่า...

- แค่พูดอะไรไปไม่ให้มันอึดอัดน่ะ - ใช่

โอเค นั่นแหละประเด็น และนายเป็นประเด็น ยินดีด้วย

เอางี้ เรามาตั้งกฎกันใหม่มั้ยล่ะ

เธอใช้ชีวิตของเธอไป ทำจิตทำใจไป

แต่เราก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่

ฉันชอบกฎนั้นนะ

- เยี่ยม - โอเค

- เขียนให้สนุกนะ - ขอบคุณ

ก็อย่างที่ฉันบอก หลายอย่างก็ดีอยู่หรอก

ไดอารี่ที่รัก ฉันอยู่ในนรก

คงยากที่จะจิตนาการถึงที่ ที่แย่กว่าที่ฉันจากมา

แต่ด้วยปาฏิหาริย์บางอย่าง ฉันจึงได้พบมัน

ตั้งแต่สัปดาห์ที่ฉันมาถึง มีสามอย่างที่ชัดเจน

อาหารทำจากยาพิษ

อากาศกลิ่นเหมือนโรคระบาด

และทุกคนก็สอดรู้สอดเห็นเรื่องคนอื่น

ฉันไม่เหมาะกับที่นี่ แล้วก็ไม่ได้อยากอยู่ด้วย

ที่นี่ไม่ใช่โลกตามที่ฉันวาดฝันไว้

พระเจ้า ๆๆ นายทำอะไรลงไป

ก็ฉันไม่คิดว่าเธอ จะเดินลงมาบนถนนนี่

สตู ๆ เราต้องโทรเรียก 911

หุบปาก โอเค ให้ฉันคิดก่อน ดูเหมือนไม่มีใครเห็นเรานะ ใช่มั้ย

จะบ้าเหรอ เราปล่อยเธอไว้ไม่ได้ เธอไม่ขยับเลย

ฟังนะ เราเพิ่งสูบกัญชามานะ ตอนนี้ฉันเมาสุด ๆ เลย

เธอยากให้ฉันติดตารางรึไง

ไปกันเถอะ

อย่างที่บอก นรกสิ้นเชิงจริง ๆ

ครอบครัว ก็ไม่ได้ทำให้อะไรง่ายขึ้นเลย

ลิลลี่แยกเราออกมา ให้อยู่ในบ้านโบราณที่ถูกทิ้งร้าง

โบผู้เย็นชา นอร่าสุดแสบ

แมร์ ลูอิส จอมเจ้าเล่ห์ และมัลคอล์ม สัตว์เลี้ยงของลิลลี่

ผมไม่เอานะ ลิลลี่ วันนี้ผมมีของผมแล้ว

พวกขี้ประจบ

นักบุญจริงนะ มัลคอล์ม

น่าหัวเราะ

นอร่าพูดถูก เราจะอยู่ได้สักกี่นาน ถ้าจิบแค่สามจิบต่อวัน

มันก็เหมือนติดคุกอีกรอบนั่นแหละ

- โบยังไม่บ่นเลย - ก็เขาเป็นใบ้

ก็คิดซะสิว่าเป็นมื้ออาหาร ในความสงบของครอบครัว

โบ เล่นเกมแบคเกมอนกับฉันมั้ย ตอนที่พวกเขากัดกันเนี่ย

"กรุงอัมสเตอร์ดัม"

ฉันไม่รู้สึกที่แก้มเลย

- เราดื่มอะไรกันอยู่ - ไม่รู้สิ

อ่านภาษาเยอรมันออกมั้ยล่ะ

ที่จริงภาษาดัตช์ต่างหาก

- เดี๋ยวนะ เราอยู่ไหนกันเนี่ย - อัมสเตอร์ดัม

ถึงเอเลน่า ใช่ ผ่านยุโรปมาครึ่งทวีปแล้ว

แต่พวกเขายังเมาอยู่เลย

ต้องบันทึกส่วนนี้ด้วยเหรอ

เอเลน่าบอกให้ฉันบันทึกทุกอย่าง ที่เธอพลาดไป

พอเธอตื่นขึ้นมา ในอีกหกสิบกว่าปีข้างหน้า

แล้วพบว่าริคตายเพราะพิษเหล้า

เธอต้องอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแน่

เว้นแต่เธอจะสำลักถั่วแกล้มเหล้า ตายอย่างอนาถ

แล้วฉันจะบอกเธอด้วยตัวเองเลยล่ะ

น่ารักมาก

ฉันจะไปเช่าจักรยาน ปั่นชมเมืองเหมือนนักท่องเที่ยวทั่วไป

- บอกให้ ที่นี่ไม่ใส่หมวกกันน็อก - ตลกได้อีก

เฮ้ ขี่บนทางรถรางนะ ไม่ต้องดูสองข้างทางด้วยล่ะ

ได้เลย

แน่ใจนะว่าไม่อยากไปกับเธอ

หวังไปเถอะ ฉันไม่ทิ้งนายไว้หรอก

ฉันไม่ได้ต้องการพี่เลี้ยงนะ เดม่อน

ไม่เกี่ยวว่านายต้องการมั้ย ริค แต่อยู่ที่ฉันต้องการอะไรต่างหาก

เพราะการกัน ไม่ให้นายไปโดดหน้าผา

ทำให้ฉันไม่คิดว่า แฟนฉันนอนโคม่าอยู่ในโลง

เกี่ยวข้องกับแม่มดเบนเนตต์ ที่มีความสามารถเลี่ยงความตายได้

เข้าใจแล้ว งั้นความทุกข์ของฉัน ช่วยเบี่ยงเบนนายสินะ

- ใช่ - โอเค

อะไร

ฉันดีใจที่นายอยู่ด้วยนะเพื่อน

ฉันจะบินไปหาลอเรนโซ่ ที่นิวยอร์กบ่ายนี้

หวังว่าจะไม่มีอะไรให้ต้องห่วงนะ

คุณออกไปสำรวจโลกได้ แต่เราต้องติดอยู่ที่นี่

ต้องหิวโหย

ทำเหมือนว่าเรา ไม่ได้แข็งแกร่งที่สุดในโลกสินะ

ต้องให้ทวนความจำให้รึเปล่า ว่าเรื่องมันเคยเป็นยังไง

หมายถึงเวลาที่คุณรักเรา

และอนุญาตให้เรา ได้สนุกจริง ๆ น่ะเหรอ

ความกระหายที่จะฆ่าของเรา ทำให้เราต้องตกที่นั่งลำบาก

ทำให้เราต้องหนีมาเป็นสิบ ๆ ปีแล้ว

แล้วยังต้องถูกขังอีกตั้งร้อยปี

วิถีชีวิตของเรามันไม่เวิร์ก แมรี่ ลูอิส

ตอนนี้คุณอยากให้เราอยู่ด้วยกัน เรารู้ เราได้ยินที่คุณพูดแล้ว

แล้วออสการ์ล่ะ เขาหายไปทำงาน ที่คุณใช้หลายวันแล้ว

ฉันว่าป่านนี้เขาคงแอบหนีไปแล้วแน่

วาเลอรี่ มอมแมมเชียว ไปโดนอะไรมา

ก็พวกวัยรุ่นชั่ว ๆ ขับรถชนฉันไปนอนวัดพื้นน่ะสิ

แย่จัง

รถพวกเขาเป็นอะไรมั้ย

เด็กพวกนั้นทิ้งฉันไว้ให้ตาย

ไม่ขอโทษสักคำ ไม่โทรเรียกความช่วยเหลือ

ฉันถูกชน แล้วจะให้ฉันทำไงล่ะ ฉันก็ทำเหมือนถูกชนตายน่ะสิ

เพราะเราถูกปกครองโดยผู้ใฝ่สันติ

ที่ชอบเห็นลูก ๆ ของเธอเจ็บปวด มากกว่าจะลุกขึ้นสู้เพื่อพวกเขา

วาเลอรี่ ไม่ต้องร้องไห้

โอเคมั้ย เธออยู่บ้านแล้ว อยู่กับเราไง

ใช่

ใครจะต้องการคนทั้งโลก ใช่มั้ย

เรามีกันและกัน

เธอห้ามแรงกระตุ้น ที่จะตอบโต้ได้แล้ว

แสดงว่าเธอกำลังเรียนรู้แล้วนะ

ฉันภูมิใจในตัวเธอ วาเลอรี่

ยังไม่ได้เช็ดตรงนั้น

พวกเธอเป็นใคร

จำกระรอกตัวใหญ่ ที่เธอชนเมื่อเช้าได้มั้ยล่ะ

ที่จริงแล้วคือ วาเลอรี่เพื่อนของเราไงล่ะ

แต่คุณดูเหมือนตายแล้ว

ใคร ๆ ก็บอกฉันแบบนั้น

เธอมันแย่กว่าเพื่อนของเธอซะอีก

เธอคิดว่าเธอทำสิ่งที่ถูกต้อง แต่กลับทิ้งเพื่อนฉันไว้ตรงนั้น

แต่ว่าเธอเป็นสิ่งแรกในเมืองนี้ ที่ฉันไม่เกลียดซะทีเดียว

ลิลลี่ต้องโกรธมากแน่

ลิลลี่ต้องหัดรู้ซะบ้างว่า พวกนอกรีตไม่ควรอยู่ร่วมกัน

เอาจริงเหรอ ขี้อวดได้อีก

ถ้าเธอสวยเธอ ก็จะเป็นเหมือนกันแหละ

นี่มันเกิดอะไรขึ้น

ฟังนะ ศพพวกนี้ไม่ใช่แนวของลิลลี่

ต้องเป็นพวกนอกรีตแน่

เปิดตัวต้อนรับแปลก ๆ อยู่นะ น้องชาย

ฟังดูเหมือนว่า แม่ได้ครอบครัวระห่ำกลับมาแล้ว

ขอรายละเอียดหน่อยได้มั้ย

เหยื่อรายหนึ่งมีรอยกัด

อีกรายถูกย่างเกรียมจนจำแทบไม่ได้

แมตต์เจอบ้านที่ถูกยึดทรัพย์ มาสองปีแล้วหลังหนึ่ง

มันมีพลังอะไรแปลก ๆ หลังจากวันแต่งงานของริค

แคโรไลน์เลยไปสำรวจดูที่นั่น

ฟังนะ ฉันอยากให้ริค บอกวิธีสร้างระเบิดให้หน่อย

- ขอคุยกับนาย - ฮัลโหล

- กลับด้าน - ฮัลโหล

อลาริค สอนวิธีทำระเบิดให้หน่อย

โอเค เยี่ยม หมดเวลาปาร์ตี้ ได้เวลากลับบ้านแล้ว

ฉันกำลังมองดูกองสมบัติ ที่เต็มไปด้วยอาวุธของนายอยู่