The Key

1908 x 816p The Key (War Drama 1958)

In 1940 en 1941 stond Engeland er in de donkerste dagen van WW II alleen voor.

Oceaansleepboten van de Bergingsdienst speelden een belangrijke rol...

bij het in stand houden van de Atlantische konvooien.

Deze sleepboten waren onvoldoende bewapend en praktisch weerloos tegen aanvallen...

door vliegtuigen en onderzeeboten.

Elke missie die door de bemanning van deze reddingsscheepjes werd uitgevoerd was...

in wezen een zelfmoordactie. Het waren moedige mannen...

maar wel van vlees en bloed en ten prooi aan angst en vaak de wanhoop nabij.

DE SLEUTEL

gebaseerd op de roman 'STELLA' van JAN DE HARTOG

Kunt u met vertellen waar Commandeur Wadlow's kantoor is?

Doet Amerika ook al mee in deze oorlog?

Geen idee. Ik vroeg alleen maar..

Ja, ja, ik heb u gehoord kapitein. Aan de overkant.

Bedankt.

Wordt u gezagvoerder op een van onze sleepboten, kapitein?

Commandeur Wadlow? - Daar binnen, sir.

Dank je.

Ja? - Ross.

Oh ja, natuurlijk, kapitein Ross. We verwachtten u al.

Ik ben Wadlow. U had geen beter moment kunnen uitzoeken.

U kent de werkzaamheden vast wel? - Niet precies.

Sorry, maar u bent vrijwilliger. Ik dacht...

Ik ben niet echt vrijwilliger. Ik ben sergeant in het Canadese leger.

Ze gaven me dit uniform en ik moest me hier vandaag melden.

Juist, maar u bent gezagvoerder geweest op een oceaansleper?

Dat was 10 jaar geleden. Daarom ben ik gekozen.

Ongetwijfeld. - Zeker weten.

Je zou deze club het Rode Kruis van de oceaan kunnen noemen.

U zit nu in een reddingsorganisatie.

Als een vrachtschip wordt getorpedeerd of haar konvooi niet bij kan houden...

kiest u het zilte nat en brengt uw lamme eendje binnen.

Iedereen aan boord zal u dankbaar zijn. Simpel als dat.

Klinkt eenvoudig en nu begrijp ik waarom ze mij gekozen hebben.

Er komt nu zoveel handel uit Amerika...

dat we voor elk schip twee kapiteins en twee bemanningen hebben.

Ze lossen elkaar af. Uw schip is de W88.

Ze ligt nu in het reparatiedok dus doe maar rustig aan.

Ik begrijp het.

Ik ben terug. Geef me de info en ik ben weer op pad.

Een momentje, alstublieft.

Goed dat u even langs komt, kapitein.

U krijgt een Deen met een lading explosieven...

en een torpedo in ruim nr. 1.

Klinkt saai en bovendien is het maar 8 dagen heen en terug.

Ik denk dat ik deze maar oversla.

Hé jij. - Ik dacht van wel.

Amigo.

Wacht even. Wat moet jij hier?

Ben jij de vervanger van Walter?

Geen idee, ik.. - Oh, nee.

Dat kun je hem niet aandoen, Het is zo'n aardige kerel.

Je gelooft toch niet in die onzin over het Rode Kruis van de oceaan?

Wat moet je hier?

Je gelooft het niet. - Je kon niet wachten tot Amerika mee doet.

Je bent gek. Duvel op, man.

Jouw lamme eendje wordt intussen vast ongeduldig.

En we willen toch niet dat dat kruit vochtig wordt?

Tot ziens, kapitein Ford. - Ik ga al.

Waarom gaat u niet mee met kapitein Ford?

Let goed op en doe precies het tegenovergestelde.

Dan heeft u alles onder de knie.

Ja, David, ga mee en als dan terug bent kun je hem hier...

Sir, een SOS van de W40. - Waar?

Weet ik niet. Ze brak af.. - Nou, roep haar op.

Wie zit er op? - Raymond.

Geef me Air-sea rescue.

Ja, een gewone dag bij het Rode Kruis van de oceaan.

Kom mee, idioot.

Hallo?

Ja, een van onze sleepboten. De W40.

De laatst bekende positie was 50 noord, 30 west.

Waar zou die sleepboot door zijn aangevallen?

Duikbommenwerper, een U-boot? - Waarschijnlijk een U-boot.

Kom je er veel tegen? - Oh, ja.

Niet die het schip hebben gepakt. Die gaan achter het konvooi aan.

Maar de mof heeft mijnen leggende onderzeeërs in de buurt.

Als die bloed ruiken achtervolgen ze ons als gieren.

Ze noemen het hier de onderzeeërpromenade.

Bij de prooi krijgen we dekking van haar kanonnen.

Zij hebben kanonnen. Wij niet?

Dit is de marine niet. Aan het werk.

Een Deen met een sigaar in ruim 1 en een lading explosieven.

Leuke opdracht. - Dit is kapitein Ross.

Hij neemt de W88 over. Mijn 1e officier.

We kennen elkaar al.

Sleeptros oprollen. - Begrepen, sir.

Komt het allemaal weer een beetje terug? - Alsof ik nooit ben weg geweest.

Maak het dek schoon. - Wat is dat dan?

Jij wilde een kanon. Voorzichtig, ze staat op scherp.

Ja, maar wat is het? - Ons kanon.

Ze zijn toch niet allemaal als deze? - Dit is een enkelloops Pom-Pom uit 1926.

'26 was een goed jaar voor Pom-Poms.

Maak je geen zorgen.

De eendjes zijn zwaarder bewapend dan de onderzeeërs.

De mof komt niet boven water binnen bereik van een eend.

Dus als we die bereiken zijn we veilig.

Dat heb ik gemerkt, ja.

Het is hier een aardige zwijnenstal. - Dank je.

Alles gereed, schipper.

Iedereen aanwezig? - Iedereen behalve Ibbetson.

Deze keer zit hij echt in de problemen.

Goed, we gaan. - Begrepen, sir.

Blijft deze meneer aan boord, sir? - Ik denk van wel.

Goed. - Voor los.

Wat heeft hij? - Niets, alleen maar moe.

Een beetje bij bakboord. - Een beetje bij bakboord, sir.

Chris, is er wel eens een schip geëxplodeerd terwijl je langszij kwam?

Nee.

Maar zo nu en dan verliezen we wel een sleper.

Bedankt dat ik mee mocht.

Kijk uit, hier.

Ik heb geen zin om voor jou een reddingsboot uit te zetten.

Oké mannen. Bij elkaar blijven.

Een bericht, sir.

Bericht van de eend? - Ik denk het niet.

Ze mogen nooit de radiostilte verbreken.

Dat is het belangrijkste onderwerp in enveloppe 'D'.

Enveloppe "D" bevat verzegelde instructies die ze krijgen bij uitvaren.

Wat te doen als je het konvooi niet kunt bijhouden.

Wat bijvoorbeeld?

De schipper zendt een codesignaal naar zijn groepsleider..

en dooft zijn vuur als hij dat heeft.

Neemt radiostilte in acht zodat hij zijn positie niet verraadt...

en wacht geduldig op ons. Dat is het wel zo'n beetje.

En wat als wij ook worden getorpedeerd? - Wij worden nooit getorpedeerd.

De mof gaat geen torpedo's aan ons verspillen, wij zijn te klein.

Trouwens, hun mijnenleggende onderzeeërs hebben geen torpedo's.

Waarom heb je me dat niet meteen gezegd?

Omdat ze een dekkanon hebben dat ons zo het water uit kan blazen.

Nog meer vragen?

Gaat het?

Ja, zeker. - Het is lang geleden voor je.

Ga even liggen als je je niet goed voelt. Je hoeft je niet te schamen.

Ik voel me best.

Het wordt een beetje krap hier. Ik ga mijn benen even strekken.

Bedankt.

Geef maar aan de schipper.

Sorry, neem de mijne maar. - Nee, laat maar.

Junkers, duikt snel.

Op jullie posten.

Groen 10. - Groen 10, sir.

Vuur.

We moeten er bijna zijn. - Hier, kijk zelf maar.

Die staat flink in de hens.

Denk je dat ze het haalt? - Geen idee.

Maar binnen een mijl of twee zijn we binnen haar bereik.

Ik hoop dat haar kanonnen het doen.

Stuurboord 20. - 20 stuurboord, sir.

Nu is het zijn beurt om te vluchten.

Ik zou er graag eens een te grazen nemen.

Nu hoeven we alleen die brandstapel nog maar te bergen.

Rustig aan.

Lijngeweer klaarmaken.

Lijngeweer klaar. - Lijngeweer klaar, sir.

Wacht op mijn commando. - Ay, ay sir.

Vuur.

Snel de tros vastmaken.

Ik wil vastmaken aan uw ankerkabel.

Als ik de hoofdkabel vastgemaakt heb wilt u dan de..

Voorzichtig met die lijn.

Roken, Kane? - Nee.

Nou, weer veilig thuis. - Deze keer wel, ja.

Mijn knieën voelen aan als gelei. - Wat is er?

Dat heb ik altijd als het voorbij is. Mijn maag is helemaal in de war.

Als ik thuis kom voor ik ziek ben komt het goed. Hoe voel jij je?

Prima.

Grote vent hé? Wacht maar af.

We gaan koffiedrinken.

Geen dank, commandeur. Dit is ons dagelijks werk.

En wat vond u er van, kapitein Ross? - Heel interessant.

Mooi. U zult blij zijn te horen dat uw schip uit het droogdok is.

Ga morgen kijken en maakt kennis met uw collega kapitein.

Kapitein Van Dam. - Best.

Was dat het?

Een momentje, heren. Vergeet uw uw paarse pilletjes niet..

Die zorgen dat u vannacht goed slaapt.

Die gebruik ik niet. - Dat komt nog wel.

U kunt u ze overal in de stad verkopen.

Oh ja, kapitein, we hebben u ingekwartierd in het Grand Hotel.

Nee, toch. Niet het zwarte hol van Calcutta?

Zo behandel je een bondgenoot toch niet?

Ga met mij mee in ieder geval voor het ontbijt.

Waar woon jij?

Ik heb een appartement met 2 kamers en een bad, het beste in de stad.

Natuurlijk.

Kapitein Ford. -Ja?

Ik wil u bedanken dat u mijn schip heeft gered.

Niet nodig. Volgende keer meer geluk.

Gaat u hier gewoon naar binnen...

schrijf een kort rapportje ga naar de kroeg en wordt dronken.

Dank u. - Geen dank, tot ziens.

Hallo, schoonheid.

Oh u bent het. 't Is altijd wat.

Elke keer dat ik uitvaar maakt zij zich zorgen.

Ze krijgt nog geld van me.

Vul deze even bij, liefje.

U heeft de vorige nog niet betaald. - Ja, dat weet ik.

En ik krijg ook nog geld voor de krant van vorige week.