Oh, Canada

LEONARD FIFE GENOMINEERD VOOR BESTE DOCUMENTAIRE

Vertaling: slootje

Ik was er niet bij toen mijn vader stierf. Ik kwam een week daarna.

Hij was ziek, maar zijn dood was onverwacht.

Hij had ingestemd met een interview van een dag...

door oud-studenten van hem in zijn woning in het oude Montreal.

Ik weet niet meer waarom ik hiermee ingestemd heb.

Waarom heb ik dat gedaan?

Monsieur Fife heeft ingestemd omdat hij beroemd is vanwege films.

En beroemde mensen moeten interviews doen.

Waar is Emma? -Ik ben hier.

Je ziet er fantastisch uit.

Ik voel me zeker niet rustig.

Lieverd...

We zijn er klaar voor. -Een ogenblik.

Ze moet erbij zijn. Ik doe dit voor haar.

Als ze er niet is, zeg ik het af. -Emma is er.

Vlak achter je, Leo.

Ik ga het geen twee keer vertellen.

Het is makkelijker om te zeggen wat ik wil als ik weet met wie ik praat.

Je praat met Malcolm die de film maakt. -Nee, zij maken de film,

Malcolm en Diana.

Professor Fife.

Je bent gezegend, ja.

Daar is de plek van het interview.

U ziet er geweldig uit.

Ja, ik heb er nog nooit zo goed uitgezien.

Herinner je je klasgenoten nog? -Natuurlijk.

Mr. en Mrs. Ken Burns uit Canada. -Niet zo gemeen.

We zijn eraan gewend.

Diana zit achter de camera en dit is onze assistent du jour Sloane.

Ik heb een achternaam, Sloane Ambrose.

Wilt u op het kruis gaan staan?

Perfect.

Geef aan als u klaar bent. Zoals besproken kijken we vanaf uw aankomst...

in Canada als vluchteling tot en met uw carrière als filmmaker.

We hebben 25 vragen opgesteld.

Uw carrière is een symbool voor politieke films.

We gebruiken uw cameratechniek.

Waar is mijn vrouw? -Ik ben hier.

Beschouw het als een eerbetoon van een leerling.

Geen bezwaar. -Het hoeft vandaag niet af.

We kunnen morgen verder.

Blijf daar zitten tot ik alles verteld heb.

We hebben leuke vragen voor u.

Vast wel, ja.

Rene zei dat u niet zonder Emma wil beginnen. Is dat zo?

Dat is wel zo, ja.

Dan had ik het anders gedaan.

Waarom?

Voor het dossier.

Welk dossier?

Als een getuigenis.

Het is makkelijker tegen jou te zeggen.

Laten we beginnen.

Licht, alsjeblieft.

Leonard Fife, 22 december 2023.

Ik wil graag beginnen met... -Het verhaal begint...

op 30 maart 1968 's avonds.

Richmond, Virginia.

Toen bloeide de giftige bloem voor het eerst.

Mijn vrouw Alicia en ik waren bij haar ouders.

Welterusten.

Wat is de baby onrustig vanavond.

"Er was eens een fluwelenkonijn.

Eerst was hij schitterend.

Hij was dik en mollig, zoals een konijn hoort te zijn.

Zijn vacht was bruin-wit gevlekt, hij had snorharen...

en zijn oren een roze satijnen randje. Op kerstochtend..."

Nou, dat was snel.

Mag ik luisteren?

Ik kan hem horen.

Of haar.

Het wordt een meisje.

Dan zijn we het ideale gezin: mama, papa, zoon, dochter.

Ik wou dat ik kon blijven.

Hoe laat vlieg je? -'s Ochtends vroeg.

Slaap lekker door, ik neem een ​​taxi.

Doe Stanley en Gloria de groeten.

Wat een verrassend stel. Nog steeds samen.

Ik ben daar tegen het avondeten.

Papa? -Sorry, schat.

Kan ik je voor het eten nog even spreken?

Natuurlijk. -In de speelkamer. Met een drankje.

Ik ben er over een kwartier.

Kom binnen. Ga zitten.

Wil jij een uitstekende sigaar...

gemaakt door Cubaanse vluchtelingen?

Je weet dat ik probeer te stoppen vanwege de zwangerschap van Alicia.

Maar graag.

Dit is vast een cruciaal moment in jullie leven.

Voor jou en Alicia, bedoel ik.

Ja, sir, het is een grote verandering.

Voor ons allemaal.

Het is ver weg van Richmond, maar u moet ons soms in Vermont bezoeken.

Vaak. -Ik ben er nog nooit geweest. In Vermont.

Wij komen zo vaak mogelijk op bezoek.

Als ik geen les geef, er geen college is...

Het moet een goede, kleine universiteit zijn, Goddard.

Een van die progressieve universiteiten, zoals Alicia het beschreef.

Ja, sir.

Mijn vader vertelde hem niet dat hij nog drie jaar aan UVA kon blijven.

Ook Alicia niet.

Kom binnen. Ik heb mijn broer, Jackson, gevraagd om ook te komen.

Kom, Jack, pak een stoel.

Ben vertelde ​dat je morgen naar het noorden gaat.

Om een contract te tekenen voor een huis. -Ja, dat klopt.

Ik weet dat je daar een baan als leraar gekregen hebt.

Ver weg van de opa en oma van je kinderen.

Woont je familie daar nog?

Ze zijn naar Maine verhuisd.

Dat is echt ver weg.

Ik zal er niet omheen draaien.

Mijn broer en ik willen je een voorstel doen,

een zakelijk voorstel om te overwegen voor je naar het noorden verhuist.

Beech & Nettleson hebben veel familiebedrijven...

in de zorg en farmacie opgekocht.

Ze willen graag Dr. Todd kopen.

Het bod is aanzienlijk.

Miljoenen.

Dat is een probleem.

Wat is het probleem?

De opvolging is het probleem. We hebben alleen maar dochters.

Ben heeft er één en ik drie.

Mijn dochters of hun echtgenoten kunnen nog geen marktkraam runnen.

We zijn je gaan waarderen.

U heeft een detective ingehuurd. -Of je wel deugt.

Alicia weet dat ik getrouwd geweest ben. -Met een kind.

We willen dat je het aanbod overweegt dat wij met onze advocaten besproken hebben.

We willen dat je het huis in Vermont niet koopt...

en bij Dr. Todd komt werken.

We willen dat je in het management plaatsneemt.

Niet meteen natuurlijk, maar wel snel.

Misschien wel heel snel.

Chief Executive Officer.

Dr. Todd is dan van jou, Leonard.

Niet van Beech & Nettleson.

Het bedrijf zou in de familie blijven.

En?

Wat vind je ervan?

Ik ben verrast en gevleid.

Ik heb nooit gedacht aan een baan bij Dr. Todd,

zeker niet als CEO.

Ik weet niet of mijn opleiding...

Als je je literaire ambities bedoelt.

Die hoef je niet op te geven. -Het is geen fulltime baan.

TS Eliot was bankier.

Wallace Stevens leidde een verzekeringsmaatschappij in Connecticut.

Herman Melville, jouw favoriet, werkte als douanebeambte.

Het is een lange lijst.

Mijn broer heeft zijn huiswerk gedaan. -Nou,

ik heb veel om over na te denken.

Ik moet eerst met Alicia praten. -Neem je tijd.

Het is de belangrijkste beslissing in je leven.

We kunnen Beech & Nettleson nog wel een paar weken aan het lijntje houden.

Ik zou wel naar de kapper moeten, m'n snor afscheren.

Geef me een week om te beslissen.

Ik ben u erg dankbaar.

Mijn hoofd tolde...

toen ik naar de logeerkamer ging.

Terwijl de Vietcong heel Zuid-Vietnam aanvalt,

vindt massale opbouw van het Noord-Vietnamese leger...

Ik vertelde Alicia over het aanbod.

Wat hebben ze? Hoe bedoel je?

Hoe gaat het met Cornel? -Onrustig, maar goed.

Ze zeiden dat als ik CEO zou worden,

ze Dr. Todd niet aan Beech & Nettleson hoefden te verkopen.

Ze blijven aan bij mijn overstap en daarna...

dragen ze het bedrijf aan mij over.

Ze hadden het niet over geld of aandelen.

Niet dat het iets zou uitmaken.

Dit is wel het laatste wat ik van hen verwacht had.

Ik dacht dat ik voor hen van een andere planeet kwam.

Schatje, ze weten dat je slim bent. Ze moesten alleen aan je wennen.

Ik voel me bij hen niet op mijn gemak.

Hun rijkdom, omgangsvormen...

Deftige, Zuidelijke, witte politiek.

Ik weet dat jij dat ook vindt. -Tijden veranderen. En mensen ook.

Ja, privé-detectives. -Blijf daar niet in hangen.

Papa heeft hierover vast met mama gepraat.

Dan gaan we in Richmond wonen.

Je hebt niets getekend, hè? Het is toch alleen mondeling?

Dat is een grapje, hè? -Natuurlijk.

Natuurlijk is het een grapje.

Een dijenkletser.

Is het niet een klein beetje verleidelijk?

Nee, helemaal niet.

Dan ben ik alcoholist of dood...

voor m'n veertigste.

Papa was maar vijf uur per dag bij Dr. Todd.

Het bedrijf draait vanzelf. Je kan blijven schrijven.

Vermont wordt ons zomerhuis.

Je wilt echt dat ik dit aanbod aanneem.

Natuurlijk niet.

Ook niet dat je het niet aanneemt. Het helpt met de kinderen.

Genoeg geld voor een privéschool.

We kunnen ons eigen huis bouwen.

Je weet wat dit aanbod betekent.

Je hebt een familie.

Wat heb je afgesproken?