Frankenstein: The True Story

Mag ik vragen hoe u heet, meneer?

Polidori.

Polidori, maar nu nog niet.

Eerst wil ik je iets laten zien.

Ik durf te zeggen dat de meesten van jullie,

toen jullie je eerste Frankenstein film zagen,

ervan uitging dat het een Hollywood-creatie was,

terwijl in feite Frankenstein en zijn schepsel verzonnen waren

door een intellectuele en enigszins revolutionaire jonge vrouw

die beter bekend is als de vrouw van een van de grootste dichters

in de Engelse taal, Percy Bysshe Shelley,

bekend als schrijfster in haar eigen recht.

Ik heb je hier gebracht omdat ik je wil laten zien

het graf van Mary Wollstonecraft Shelley.

Ik denk dat je de film als je in gedachten houdt

dat het een 19-jarig meisje was

van goede familie

die voor het eerst leven blies in Frankenstein's schepsel.

Ze zal je shockeren met haar gruwelijke fantasieën.

Vooruit, raak het aan.

Het is warm.

Dat is niet verwonderlijk.

Het leeft al meer dan een maand.

Het kent jou!

Haal het eraf!

Ik zal alleen met je praten.

Henry, luister, kijk, ik kan...

Laat me er niet alleen mee.

- Er is niets om bang voor te zijn, Elizabeth.

Ze zal je vervoeren

in een wereld van Regency glamour.

Naar een wereld van gevaar en opwinding.

Een ongeluk, hoeveel?

Zeven, zeven stuks, waar...

Man of vrouw?

Oh, zulke fijne jonge jongens.

Waren de lichamen erg beschadigd?

- Wie zal het zeggen! - Wel, waar zijn ze?

- Maar ze gebruiken de stallen als een tijdelijk mortuarium.

Die ogen gaan open.

Die ledematen zullen bewegen.

Die hersenen zullen leven.

Op scènes van zeldzame schoonheid, zoals toen Prima,

het vrouwelijke wezen, tot leven wordt gewekt.

Meer dreiging.

Nee, nooit!

Mijn experiment, zoals jij het noemt,

Ik zal er spijt van hebben zolang ik leef.

- Zoals gisteravond, meneer, drie mensen zijn dood

en 10 meer ernstig gewond.

We zijn nog steeds op zoek naar de maniak die verantwoordelijk is.

Je denkt dat je in de hand hebt.

Je hebt ons beschuldigd, maar ik waarschuw je, Polidori,

het kan me niet meer schelen wat er met me gebeurt.

Ik ga je stoppen!

- Victor! - Dit is onze kans.

Het is daar bij hem!

Wat?

Nee, wacht!

Meer avontuur.

Help, help!

Victor, die man is je ergste vijand.

Laat hem aan zijn lot over!

Wat ben je aan het doen?

We gaan het misvormde wezen verbranden.

Verbrand, wezen, verbrand, Henry Clerval!

Wil je van hem af?

net zoveel als ik, hypocriet.

Maak dat je wegkomt!

Elizabeth en Elizabeth en ik waren hevig verliefd.

We waren van plan om binnenkort te trouwen.

Toen, op een tragische dag, waren we bij een meer

met mijn broer William.

Kom op, Victor!

Ik kom eraan, William.

William!

William!

Hij verdrinkt!

- "Ik ben de opstanding en het leven," zei de Heer.

"Wie in mij gelooft mij, al was hij dood,

"toch zal hij leven."

We komen vandaag samen om de ziel van de jonge William,

broer van Victor Frankenstein.

Aan hem en zijn toegewijde voogden,

biedt de Bijbel de eeuwige boodschap.

De Heer gaf en de Heer heeft weggenomen.

Gezegend zij de naam van de Heer.

In Zijn wil is onze vrede.

Wij zullen...

We zullen nu samen bidden.

Onze Vader...

Victor.

Dood, vrede, Gods wil.

En wij luisteren allemaal met vrome gezichten.

Waarom Gods wil?

Elke dwaas met een zwaard of geweer kan de dood geven.

Waarom kunnen wij geen leven geven?

Maar dat kunnen we wel.

Op een dag, als God ons zegent, als we man en vrouw zijn, Hij...

Dat kunnen een paar dieren ook.

Leven uit leven.

Dat is geen wonder.

Waarom kan ik geen leven uit dood opwekken?

Uit het lijk van mijn broer?

Zo verleidde Satan onze Heer.

- Als Satan me kon leren hoe om William weer levend te maken,

zou ik graag zijn leerling worden.

- Oh, vergeef me. - Oh, nee, alstublieft, meneer.

Je bent er nog steeds mee bezig, zie ik.

Elizabeth vertelt me dat je om terug te gaan naar het ziekenhuis

en nog wat studeren.

Heeft u daar bezwaar tegen, meneer?

Oh, nee, mijn beste jongen, helemaal niet, nee.

Ik vroeg het me gewoon af,

nu je een volwaardige dokter bent,

dacht ik dat je misschien om een praktijk te beginnen.

Ik wil je maar al te graag helpen.

Dat is erg aardig van u, meneer.

Maar er is iets dat ik eerst moet uitzoeken.

Ik kan het niet eens precies definiëren.

- Nou, vergeet niet, er is altijd hulp beschikbaar,

mocht je die nodig hebben.

Oh, denk niet dat ik ondankbaar ben, meneer.

U bent beter geweest dan welke echte vader had kunnen zijn.

Voor zowel William als mij.

Dat is erg aardig van je, Victor.

Dank je.

Goedenacht.

Goedenacht, meneer.

Tot ziens, Victor.

We zullen je missen.

Elizabeth, mijn liefste meisje, ik...

Ik weet dat ik de laatste tijd onaardig heb geleken,

maar dat was alleen maar omdat...

Je hoeft niets uit te leggen.

Ik begrijp het.

Ik hoop dat je dat doet.

Soms begrijp ik mezelf niet.

Maar ik hou van je.

Geloof dat maar.

Altijd.

Ik wil niet aanmatigend zijn, meneer,

maar u ziet er erg depressief uit.

Als een vreemde, heb ik geen recht om dit tegen u te zeggen.

Ik ben meer dan depressief, meneer.

Mijn jongere broer, William, is onlangs verdronken.

Oh.

Hij was pas 16.

Oh, lijkt op een ongeluk.

Stop.

Stop, alsjeblieft.

Kun je ons helpen?

Wat is er gebeurd?

Zijn arm zat vast in de molen.

Het gebeurde in een oogwenk.

- Nou, wat verwacht je dat we eraan doen, mijn goede man?

We brengen hem naar het ziekenhuis.

Kom op.

Uit de weg. - Voorzichtig.

Doorrijden!

- Op mijn woord, meneer, u je maakt misbruik van mijn goede aard.

Ik heb een dringende afspraak.

- Deze man heeft meer haast dan u, meneer.

Trouwens, het ziekenhuis was mijn bestemming.

Kom maar mee.

Breng hem langzaam.

Zachtjes, zachtjes.

Oh, Dr. Frankenstein, het is een genoegen

om je gezicht weer te zien.

Er werd ons verteld dat u terug zou komen

om verder te studeren. - Oh, ja.

U ziet er bloeiend uit, zoals zoals gewoonlijk, Mrs. MacGregor.

- Oh, dank u. - Is de praktijk bezet?

Oh, ja, de nieuwe dokter is daar.

Dr. Clerval, ja.

Hij is een rare.

Rustig, rustig, jongen.

Alles goed met je? - Ja, ik ben in orde.

Je bent in orde, toch?

Zachtjes.

God.

Uh-huh, ja, ja.

Huh.

Makkelijk.

Die arm is prachtig.

- Nou, er is zeker geen om het te redden, toch?

Of ben je het er niet mee eens?

Oh, daar ben ik het zeker mee eens.

Maar jij was de eerste die dat zei.

Onthoud dat.

Nou, ik neem aan dat je wilt beginnen.

Kan ik helpen?

Mijn naam is Dr. Frankenstein. - Ja, ik weet wie u bent.

Zorg voor zijn pols.

Heb je hem iets gegeven?

Inderdaad, dokter.

Ik betwijfel of hij weet waar hij is.

- Oh, God. - Veel minder

waarom hij hier is.

- Nou, geef hem er nog een. - Natuurlijk,