لومړۍ 200 کرښې.
Ibu.
Baju ini terlalu kecil.
Corak pula berkotak-kotak seperti papan catur.
Pergi tukar.
Baiklah.
Ayah,
jangan lupa bersiap.
Bakal menantu ayah akan tiba.
Baiklah.
Okey?
Welly? Mana awak?
Nampak ketat.
Tak elok. Pergi tukar.
-Ketat, ya? -Ya.
Aduhai.
-Semua baju saya ketat. -Cari lagi.
Ayah!
Kenapa tidur?
-Cepatlah bersiap! -Ya, baiklah.
Yalah.
-Mana, Welly? -Ibu.
Baju ini, ya? Memang elok.
Memang okey.
Yalah, ibu pun cepatlah bersiap.
Baiklah.
Ibu kemaskan pinggan dulu.
-Saya masuk bilik dulu. -Yalah.
Ya Allah!
Yalah!
Kacaknya anak ibu.
Sudah mahu melamar anak gadis orang.
Walaupun dengan anak si Rohit...
yang egonya setinggi Monumen Nasional itu.
Sabarlah, ibu.
Tak adalah.
Ibu cuma geram.
Sekejap.
Ibu mahu tanya awak.
Perasaan awak itu bukan sekadar cinta monyet, bukan?
Awak memang serius?
Ya, ibu.
Seribu peratus serius.
Tapi awak harus ingat.
Memang ibu bencikan ayahnya,
tapi tak bermaksud awak boleh menyakiti perasaan anaknya.
Ibu, saya takkan menyakiti hati Andini.
Saya sudah bersedia untuk menjadi imam terbaik untuknya.
Baguslah.
Itu baru Welly,
anak ibu yang kacak.
Marilah.
Sudahlah, ibu.
Hari sudah mendung di luar.
-Sudah mahu hujan. Mari. -Ya, mari.
Marilah.
-Jom, ibu. -Jom.
Mari, ibu.
-Sudah? -Ya.
-Kenapa enjin mati pula? -Sekejap, ibu.
Biasalah motor buruk.
Tapi awak mesti bersemangat, betul tak?
Jalanlah, hati-hati.
Tahan nafas, ibu.
Baik.
=9 Bulan=
Akhirnya, Welly akan melamar saya.
Saya cintakan awak.
-Sayang. -Sayang.
Sayang.
Sayang, akhirnya kita berkahwin.
Ya.
Hei!
Awak dirasuk, ya?
Hati-hati.
Berhenti di sini.
Ya, ibu.
Tunggu sekejap, ibu.
Kenapa?
Ya, dirasuk cinta.
Assalamualaikum.
Astaghfirullah, Ya Allah.
Aduhai.
Astaghfirullah.
Waalaikumussalam.
Mak cik.
Dini.
Ayah.
Hei.
Pak cik.
Masuklah.
-Marilah. -Baik.
Sukma.
Andi.
Kita ada tetamu.
Minumlah.
Terima kasih.
Kami tak hidangkan apa-apa.
Andi, awak tak kerja hari ini?
Kebetulan hari ini cuti.
Oh.
Pak cik.
Pertama sekali...
saya mahu mengucapkan terima kasih...
kerana...
pak cik...
dan keluarga...
menerima kedatangan saya dan ibu.
Jadi...
saya sangat gembira...
kerana pak cik sudah menerima kehadiran...
Awak cakap berbelit-belit.
Terus terang sajalah. Apa tujuan awak datang ke sini, Welly?
Begini, pak cik.
Saya...
Saya mahu...
melamar Andini.
Ibu saya juga sudah bersetuju dengan niat saya.
Pak cik,
saya janji...
akan membahagiakan Andini zahir dan batin.
Saya bersedia...
untuk menjadi suami yang soleh...
dan imam yang baik untuk Andini.
Ayah,
saya mahu diimamkan oleh Welly.
Ayah sebagai orang tua...
sangat gembira dan bersetuju.
Alhamdulillah. Setuju.
Tapi...
Tapi apa, ayah?
Harus mengikut syarat ayah.
Syarat apa?
Begini.
Kalau Welly mahu mengahwini Andini,
awak perlu membayar mas kahwin...
dan wang hantaran.
Jadi,
untuk Andini,
pak cik sudah tetapkan sebanyak lima ratus juta.
Apa? Lima ratus juta?
Janganlah marah.
Lima ratus juta.
Ayah, janganlah keterlaluan!
Itu mahal sangat, ayah!
Baiklah.
Demi Andini dan Welly,
ayah akan berikan harga diskaun.
475 juta.
500? 475?
Lima belaslah.
-15 apa? -Juta.
-Gila, ya? -Terima sajalah, ayah.
Terima? Dia fikir awak ikan masin di pasar? 15 juta?
Jangan haraplah.
Saya memikirkan Welly...
dan ibu awak,
jadi saya akan turunkan lagi.
Jangan tawar lagi, ya?
Bagaimana kalau wang hantaran...
100 juta?
Ini di Ciamis!
Bukan di Makassar!
Sama ada di Ciamis, di Cicaheum...
di Cicalengka, Cileduk atau sebab dagu panjang seperti awak,
yang penting...
wang hantaran itu perlu ada sebagai adat orang Makassar.
-Betul tak, Andi? -Ya, abang.
Sama ada tinggal di Sabang atau di Merauke,
wang hantaran itu ialah syarat wajib...
untuk lelaki yang mahu mengahwini Andini.
Betul.
Di Makassar, 100 juta itu tak mahal pun.
Zaman sekarang, 100 juta itu...
hanya untuk majlis kecil.
Nanti jika awak dah bayar wang hantaran,
awak bolehlah tentukan tarikh perkahwinan.
Okey, Welly?
Ayah,
buanglah satu angka sifar.
Kalau dibuang,
daripada 100 juta menjadi 10 juta.
Lebih baik ayah terima tawaran mereka tadi.
-Apa awak merepek ini? -Baiklah, pak cik.
Kalau memang wajib,
saya akan berusaha untuk mencari...
100 juta.
Demi cinta.
Welly!
-Welly. -Andini.
Saya tak mahu kehilangan awak.
Sudah. Masuk dulu.
-Selamat tinggal, Welly. -Welly!
Cepatlah!
Hari sudah mahu hujan!
Ayah, kenapa kejam sangat pada Welly?
Mari sini.
Ayah tahu tak,
dia sudah berniat baik mahu mengahwini saya?
Kenapa ayah buat begitu pada Welly?
Ayah sudah jelaskan...
No comments yet. Be the first to leave one.