The Revenant

Не грижи се, синко... Знам дека сакаш ова да заврши.

Тука сум. Ќе бидам со тебе...

Немој да се откажуваш. Ме слушаш ли?

Бори се до последниот здив. Диши...

Само диши, сине мој...

ПОВРАТНИК

Сокол.

Застани, дај на мене.

У пич.у матер! Кучкини синови.

Не ми даваат ни да се измочам на мира...

Еј, си видел ли Колдер? - Не.

Слушајте, кога ќе го очистите крзното, врзете го јако.

Запомнете, не пакуваме 15 крзна по бала, туку 30! - Фицџералд!

Капетане. - Што мислиш, каков е ловот? - Па...

Се надевам дека веќе нема потреба да се пука на пленот. - Трнгнуваме взори.

Спремен сум и утринава, веќе би тргнал да не се уморни луѓето.

Ни требаат неколку дена до тврдината. А исцрпени сме.

Важно е луѓето да имаат свежо месо. - Го виде Колдер?

Застрелавме голем лос.

Помогете ни да го донесеме овде. - Јавте ми кога ќе го ставите на ражен.

Тогаш со мерак ќе ти помогнам. - Стварно ми треба помош.

Уморени сме од дерењето на крзното. - Долго време јадам даброво месо.

Ми недостига кујната на жена ми. - Мене ми фали, жена ти. - Замолчи.

Помош! Помош. - Колдер... У пм. - Колдер ли е тоа?

Останете заедно! - Џим, оди по капетанот. - Боже! - Замолчи! - Помогни му!

Ги гледа ли некој? - Биди потивок, проклетнику. - Гледајте на гребенот.

Проклетнику!

Што се слуша тоа?

Татко? - Одиме.

Осматрајте го гребенот.

Го фатија Томас.

Не можам да ги видам. Не ги гледам.

Наведнете се! - Проклетство. - Насекаде се! Обиколени сме!

Насекаде се! - Сохо... не оди таму! Останете овде! Не, Пол, не!

Остани тука! - Убијте ме! Убијте ме! - Сохо!

Сакаат да не извлечат на отворено. - Ене ги на брегот!

Останете на своите места, не мрдајте! - Тие сакаат крзна.

Ако не се качиме веднаш на чамецот, сите крзна ќе ни ги земат.

Оди во чамецот синко! Во чамецот, синко! Тргнувај, побргу, трчај.

Оставете ги крзната! Бегајте од шумата! Сите во чамецот! - Побрзајте!

Чувај позади! - Соколу!

Вадете ме одовде!

Соколу! Соколу!

Земете им ги коњите! Земете им ги коњите!

Земете ги крзната! 'Ајде, земајте крзната!

Земете ги крзната! - 'Ајде! 'Ајде!

Проклети црвенокожци! Кучкини синови! Нема Арикара да го јава мојот коњ...

Дај и го ова на мојата ќеркичка. - Држете се, одам по помош.

Бегајте од шумата! Оставете го крзното! - Вилман! Те држам, само движи се.

Глас! - Оди во чамецот!

Во чамецот!

Проклет црвенокожецу! Влегувај во ебениот чамец! - Тргнувај!

Помогнете ми! - Тргнувај, тргнувај! - Побрзо! Влегувајте! - Ајде!

Влегувајте! - Сечи го јажето! Сечи го јажето! - Чекај го Амос!

Не, поаѓаме веднаш! Пукај по нив од топот! - Чекајте.

Не одете! Не ме оставајте! Почекајте! Ве молам!

Мојата ќерка Повака, не е овде. Соберете го сето крзно кое можеме да го однесеме.

Крзното ќе го размениме со Французите за коњи.

Потоа ја продолжуваме потрагата по ќерка ми.

Од неговиот прав ќе израсне цвеќе. Кога ќе зазори, прими го Боже.

Амин. - Амин! - Амин.

Дали си спремен? Биди мирен.

Каде го научи тоа? - Од татко ми, беше лекар.

Бриџер, дојди ваму. - Капетане, мала група не следи

чека да ја заврши работата. - Држи овде. - Кажи ми, имаш некој план во умот.

Глас, што мислиш ти? - Мисури не е сигурен со Арикарите низводно.

Мораме да излеземе од чамецов. - Сакаш да го напуштиме?

И што потоа? Ќе ги земеме крзната и ќе седиме во шумата к'о јато патки меѓу Арикарите?

Најбезбедно е на копно, да најдеме нов пат.

Ќе патуваме со недели. - Подобро тоа отколку да плутаме додека не посматраат.

Веќе те посматраат, синко.

Да останеме на чамецов се до тврдината. Поголеми ни се шансите на реката.

Глас ја познава територијата подобро од сите нас.

Должност му е да не врати дома безбедно? - Велиш безбедно?

Да те потсетам дека изгубивме 32 човека? - Сега се 33.

Тоа беа мои луѓе, знам колку настрадаа.

Ќе направиме како што рече Глас, крај на приказната.

Бриџер, не забушавај момче!

Мораме да го извадиме товарот од чамецот. Арикарите ќе не бараат долж реката.

Најсигурен пат е преку планината до тврдината Кајова.

Пешки? - Сигурни сте? - Попрво зимата ќе дојде него ние до таму.

Доколку не дојдеме до местото и да го размениме крзното за коњи.

Ниедна не е близу. - Капетане.

Оставањето на чамецот е голема грешка. Арикарите не се глупи...

Продолжуваме ќе се одмориме близу до Стрелиниот врв.

Не прави се како да знаеш за што зборуваш.

Кој што те праша! А тебе ќе те слушаат? Не можеш ни панталоните после срање да си ги најдеш!

Патем ни е кампот Рулен во кој можеме да се сместиме. - Одеме пешки. - Секако.

Би сакал и татки ми да беше доктор, па да ми среди работа за капетан.

Ќе се молиме крзното да не ни скапе, ако се вратиме некогаш по нив. - Обележете го местото.

Го оставаме богатството во ове карпи.

Овде нема повеќе место, остатокот однесете го во ридовите. - Глас, одреди го курсот

по кој најбрзо ќе ги обиколиме Арикарите. - Да, господине.

Ова е лоша одлука. Сите знаеме дека крзна нема да ги најдеме кога ќе се вратиме.

Ризично е да ги тегнеме балите низ нивната територија до

тврдината. Товар нам не ни требе, туку слободни раце.

Се трудам да не ги изгубиме крзната! - Помили ти се крзната од животот? - Живот?

За кој живот зборуваш? Јас немам живот, би го имал да ги зедовме крзната!

Да ти ебам животот! - Не урлај коњу! - Нема шанси, отидов дома...

Шест месеци ме тегнете к'о мазга, го ризикувам својот живот...

Поради што луѓето страдаа? Скоро се изгубивме.

Крвавата работа отиде у курац! Останавме гологази!

Момци, кога Арикарите ќе ве нападнат, бидете до г.Глас

и неговите Волчји другари. - Волчјото племе ги мрзи Арикарите исто како и ние.

Ма што збориш? Го поведе неговиот син мелез...

На кои ли дивјаци припаѓа неговата мајка? - Остави го детето на мира Фитц!

Само велам, еднаш дивјак, засекогаш дивјак.

Глас, вистина ли е она што зборуваат?

Дека си го убил поручникот додека си живеел со дивјаците? - Фицџералд!

Настрадаа 40 црвенокожци и 21 војник. А ти и син ти се извлековте живи.

Вистинско чудо, зарем не? - Затвори ја пештерата Фицџералд!

Дали го направи тоа? Уби еден од твоите да би го спасил ова куче мелез?

Замолчи! - Сакаш да се тепаш синко? Му ја силуваше мајката?

Фицџералд! - Дали ја уби? Не ја чисти пушката кога зборуваме. Тебе ти се обраќам!

Работам на тоа. - Работи го тоа кога ќе го завршиме разговорот!

Погледни ме, Скалперу! - Прекини! - Забораваш каде ти е местото мажиште.

Моето место е овде, од оваа страна на пушката. - Остави го на мира Фицџералд.

Тоа е наредба! Слушај ме! Имаме неколку часа пред мракот.

Да се ослободиме од чамецот и да ги сокриеме тие крзна! Покрет! - Да, капетане.

Реков да бидеш невидлив, синко. - Тој ќе... - Молчи, ако ти е мил животот!

Барем го слушна мојот глас... - Тие не го слушаат твојот глас, сине!

Ја гледаат само бојата на твојата кожа! Разбираш ли?! Дали разбра?! - Да.

Мораш да го слушаш татко ти, сине. Мораш да ме слушаш.

Бекет! Вестон! - Зошто не скокнаа? - Изгледа, се предомислиле.

Паметни копилиња. Полни со памет...

Требаше и јас да бидам на тој чамец. Донесоа права одлука.

Сине, време е да тргнеме. Станувај. Мора да продолжиме понатака.

Доаѓам татко. - Подобро одмори уште малку.

Кога останатите ќе станат, испрати ги кај мене. Одам кон Запад.

Ти си мој син. Ти си мое чедо.

Најдовме само двајца во чамецот. Повака ја нема.

Веројатно другите ја земале. - Тргнале кон север!

Ќе ги следиме нивните траги до планината.

Дали е исправна одлуката што го напуштивме чамецот?

Арикарите ја контролираат таа река. Би не чекале заседи.

Ако останеме источно од планиниве, ќе го скратиме патот за 7 дена.

Горе е пустош, Арикарите немаат што да ловат за храна. - Освен нас. - Освен нас.

Ја зборува ли вистината Фицџералд? Дојде на крајот од светот оти бегаш од законот?

Глас, дали ме слушна? - Сакам мирни предели.

Син ти се се нагледа... Има ли мајка на која ќе и го вратиш?

Глас! - Еве ги младенчињата на мечката! - Глас! - Татко! - Гледам две младенчиња!

Татко! - Семоќен Господе. - Татко!

Луѓе! Еве го долу! - Татко!

Помогнете ми. Отворите ги очите, има мечки наоколу. Помогни ми веднаш!

Глас. - О, мој Господе... - Татко...

Господе! - Капетане! - Дај ми крпа, веднаш!

Притисни ја силно таа рана пред да искрвари. Дај крпи.

Спреми ми го приборот за шиење! Бриџер, сврти го.

Полека. - Боже! - Треба да му дадеме признание што го уби тој гризли.

Не требаше да пука, во секој жбун може да ги има ебените црвенокожци!

Престанете! Уште сме на територијата на Арикарите! Тој е наш, проклети да сте!

Направете круг околу нас. Вие двајца, покривајте ги север и запад.

Бил и Фрајман, покривајте ги југ и исток. Можеби некој го слушнал истрелот!

Разбирам, господине. - Мораме да го сошиеме.

А кај да одам јас? - Жал ми е, мораш овде да останеш.

Држи му ги нозете. - Жал ми е г.Глас. - Бриџер, држи ја крпата, стисни јако.

Крвари и долу.

Jаден тој го измачија. - Најдобро би било да му ги скратиме маките. - Можеби ќе преживее.

Ќе преживее? Гризлито партал го направи, ќе умре за саат време.

И на нас црно ни се пишува, ако не престане да урла.

Ишчашен му е скочниот зглоб, сврти го. Го држам. Повлечи! Веднаш!

Се онесвести. - Добро, полесно ќе му го сошијам вратот, да видам.

Исчисти ја раната со вода.

Бриџер, кажи на другите, вечерва овде ќе преноќиме.

Со тебе сум, татко. - Добро, господине. - Тука, со тебе сум, татко.

Тусант, дојде поглавицата. - Мислев дека нема да дојде.

Мило ми е што дојде.

Ни требаат коњи и пушки. За возврат ви донесовме многу крзна.

Без коњи, само за она што сме договорени.

Земи крзно колку што сакаш. Ни требаат коњи и пушки.

И мене ми треба цицлеста куварка.

Не може да ви дадеме коњи. - Што вели? - Не знам, нешто во врска за коњи.

Донеси виски да се напиеме. Кажи му да престане да моли за коњи.

Убаво е да се тргува со вас. - Ми требаат коњи. - Може да ги сонува.

Трампаме само за пушки и муниција.

Кажи му ако спомне коњи пак, нема договор.

Од каде ви е крзното? Од Американците? Крзнава се веќе обележани.

Можеш да се трампаш само за пола цена.

Тргнете го тој дивјак од коњот. Реков дека не можам коњи!

Ќе ги земеме овие 3 коња. - Нема да повторувам веќе!

Коњите не се дел од нашиот договор. Речи им на твоите да се тргнат од коњите.

Се договоривме, остани чесен. - Ти ќе ми зборуваш за чест?

Ти реков, зборува француски. - Овие крзна, се украдени!

Не, вие украдовте сe, од нас.

Сe! Земјата...

Животните, двајца бледолики се прикрадоа во моето село

и ми ја зедоа ќерката Повака.

Крзната ти ги оставаме, бидејќи честа така ни наложува.

Ќе ги земам вашите коњи за ќерка ми да ја најдам.

Слободно пробајте да не спречите. - Договорено.

Работа е работа. - Спремете 5 коњи, за нив!

Тргнуваме взори, бидете спремни. - Во ред. - Нема да биде лесно да го носиме Глас.

Пред нас е долг пат, ќе поделиме во две групи.

Фицџералд, Џонс, Фрајман. Одете од источната страна покрај реката.

Андерсон, провери дали патот пред нас е сигурен.

Канџите не се твои. - Наизменично ќе го носиме Глас. - Добро. - Не се за мене.

Бриџер, ќе внимаваш на Глас до зори, во случај ако се онесвести.

Одиме кон исток додека мракот не падне.

Наебавме! - Тргни ги рацете од мене! - Престанете! - Ќе го убијам ѓаволот во тебе!

Немојте да ви падне во вода... - Престанете! - Ајде.