لومړۍ 200 کرښې.
ด็อกเตอร์สลีป ลางนรก
จะไปไหน ไวโอเลต
เก็บดอกไม้ค่ะ
อย่าเถลไถลไปไกลล่ะ
กุหลาบไอริชป่าของฉัน
ดอกสวยงามอ่อนหวานที่สุด
เธออาจค้นหาไปทุกที่
แต่ไม่มีดอกไม้ใดเทียบได้
กับกุหลาบไอริชป่าของฉัน
อ้อ สวัสดีจ้ะ
คุณหามาจากไหนคะ
ฉันรู้จักที่ลับทุกแห่ง
อยากได้มั้ยจ๊ะ
หนูสงสัยว่าทำไมฉันใส่หมวกตลก ๆ
ฉันใส่หมวกใบนี้เสมอล่ะ
ใส่บ่อยจนมันกลายเป็นชื่อฉันเลย
เพื่อน ๆ ฉัน...
เพื่อนสนิทมาก ๆ ของฉัน พวกเขาเรียกฉันว่าโรสหมวกดำ
มันดูเหมือนหมวกนักมายากล
ใช่เลย
มันเป็นหมวกกลวิเศษ
อยากดูมั้ยล่ะ
ไม่มีอะไรในแขนเสื้อนะ
ไม่มีอะไรในหมวก
ไม่ต้องกลัว นั่นเพื่อนฉันเอง
หนูจะพลาดมายากลนะ
ล้วงเข้าไป
ว้าว
- สวยจังเลย - เพราะว่ามันเป็นสิ่งพิเศษ
และพูดถึงสิ่งพิเศษ...
หนูก็เป็นสิ่งอัศจรรย์เหมือนกันใช่มั้ย
ดอกไม้ในมือฉัน สีอะไรเหรอ
ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ
ฉันไม่กลัวหรอก สัญญาจ้ะ
สีม่วง
ไวโอเลต...
เหมือนหนู
คุณกินดอกไม้ไม่ได้
กินได้สิ
แต่มันเป็นสิ่งพิเศษ
ที่รัก
สิ่งพิเศษนั่นแหละรสชาติดีที่สุด
หนูควรกลับไปหาแม่
ไม่ อยู่ก่อน อยู่อีกเดี๋ยว ดูมายากลอีกนะ
โอ้ว
หนูเป็นสิ่งเล็ก ๆ ที่พิเศษใช่มั้ย
ไวโอเลต
ไวโอเลต
ไวโอเลต
ไว...
บทที่หนึ่ง
บทที่หนึ่ง ผีตัวเดิม ๆ
ได้โปรด
เฮ่ไม่เป็นไร ด็อค
ไม่เป็นไร
เอาละ
ตัวแห้งดีแล้ว
เกิดอะไรขึ้น
ลูกต้องพูดกับแม่นะ แดนนี่
ลูกไม่พูดเลยตั้งแต่เราย้ายมา...
ได้โปรด ด็อค
ได้โปรด
แล้ว...
เธอจะไม่พูดเหรอ ด็อค
ครั้งแรกที่เราเจอกัน เธอก็ไม่ได้พูดมาก
เจ้าหนูน้อย...
ต้องอยู่ที่ในที่ผุพังเก่าแก่นั่นตลอดฤดูหนาว
มีแค่เขา กับแม่และพ่อเท่านั้น
พ่อก็มืดครึ้ม ขณะที่ลูกชายแสนเจิดจ้า
เจ้าหนู ช่างเจิดจ้าเหลือเกิน
ส่องประกายอย่างกับไฟ...
อยู่ในที่นั้น...
ซึ่งแย่ที่สุดสำหรับคนที่ส่องประกาย
เธอจำครั้งแรกที่เราคุยกันได้ใช่มั้ย
ตอนที่ฉันพูดในหัวของเธอ
มันทำให้เธอรู้สึกดีใช่มั้ย
รู้ว่าไม่ได้มีเธออยู่คนเดียว
พ่อพยายามจะฆ่าผม
นั่นไม่ใช่เขา เธอต้องรู้นะ
ที่นั่นป้อนความมืดให้เขา เหมือนที่ป้อนความสว่างให้เธอ
และในตัวเขาก็มีด้านสว่างนะ
เหมือนที่ในตัวเธอก็มีด้านมืด
เราทุกคนมีทั้งสองด้านนั่นแหละ
มันยังไม่ยอมเลิกยุ่งกับผม
เธอเคยคิดว่ามันตลกมั้ย ที่ฉันโผล่ออกมา
ตอนที่เธอต้องการฉัน
เคยมีคนทำให้ฉันเหมือนกัน
คุณย่าฉัน...สอนฉันมา
และฉันมาสอนเธอ
และสักวัน แดนนี่ ทอร์แรนซ์ เธอจะช่วยสอนคนอื่น ๆ ต่อไป
ไม่ล่ะ
เธอจะไม่ช่วยเหรอ
ผมจะไม่ส่องประกาย
ไม่เอาแล้ว มันอันตราย
ก็คงต้องมี...บางครั้ง
เธอหาผมเจอ
เธอจะกลับมาแล้วกลับมาอีก จนกว่าจะจัดการผมได้
เธอพูดถูก
โรงแรมโอเวอร์ลุคถูกลงโทษ สั่งปิด
พวกเขาเป็นผีหิวโหย และจะตามรังควาญเธอ
จะไม่หยุดแค่ผีตัวนั้น
รูปภาพในหนังสือ
คุณบอกว่าพวกเขาเป็นแค่รูปในหนังสือ ทำร้ายผมไม่ได้
ของบางสิ่ง...
สิ่งที่ดำมืด
สัมผัสวิเศษก็เป็นเหมือนอาหาร
เหมือนยุง ที่ลงมาดูดเลือด
โรงแรมโอเวอร์ลุค...
มันเป็นแค่รูปภาพสำหรับฉันเสมอ
แต่ฉันไม่ได้ส่องประกายเหมือนเธอ
ไม่มีใครส่องประกายเหมือนเธอ
ฉะนั้น เธอในโรงแรมนั่น เธอเหมือนแบตเตอรี่พลังไฟล้านวัตต์...
เสียบปลั๊กพร้อมกัน
และมันสูบกินหมด
เธอทำให้มันเกิดขึ้น
เริ่มตั้งแต่เธอเดินผ่านประตูนั่นไป
ทำอะไรในเรื่องนี้ไม่ได้หรอก
ฉันเสียใจนะที่ต้องบอก แต่เธอไม่ใช่เด็กแล้ว
เธอโตขึ้นแล้ว
โตมากขึ้นอีกระดับนึง
เธอต้องรู้เรื่องนี้
โลกเป็นสถานที่หิวโหย
สิ่งชั่วร้ายที่สุดจะหิวโหยที่สุด และมันกินสิ่งที่มีประกาย
บินตอมเหมือนยุง เหมือนปลิงดูดเลือด
เราแก้ไขอะไรไม่ได้
สิ่งที่เธอทำได้...
คือเปลี่ยนสิ่งที่มันต้องการ เอามาต่อสู้มัน
ปู่ของฉัน...
ผู้ชายใจคอหยาบช้า
จิตใจดำมืด
คนจำพวกเดียวกับพ่อเธอ
ซ้อมฉันจนสลบ และทุบตีย่าฉันด้วย...
ตอนที่เขาตาย ฉันเต้นรำดีใจ
แต่เขาก็ยังกลับมาตลอด
ยืนจังก้าในห้องฉัน
สูทเทาทั้งตัว กลิ่นเหม็นตลบ จากเชื้อราที่ขึ้นท่วมตัวเขาในโลงนัน
วันนึง เขาจับฉันไว้
และเขามีตัวตนจริง ๆ
เล็บของเขายาวขึ้น ตอนที่อยู่ในหลุม
และเล็บนั่นจิกฉัน ด็อค
จิกลึกมาก
ยายผู้วิเศษของฉัน...
เคยสอนเคล็ดลับให้ฉัน
ให้ของขวัญฉัน
ฉันอยากให้เธอรู้จักกล่องนี้...
เข้าใจมันอย่างดีทั้งนอกใน
อย่าดูเฉย ๆ สัมผัสมัน
ให้ยื่นจมูกเข้าไปดมข้างใน ว่ามีกลิ่นอะไรมั้ย
ให้รู้จักมันทุกซอกทุกมุม
ทุกอย่างในนั้น
ทำไมฮะ
เพราะเธอต้องสร้างกล่องที่เหมือนกันนี้ ในความคิดเธอ
กล่องที่พิเศษยิ่งกว่า
ถ้าคราวหน้านางผีเน่านั่นกลับมา...
เธอจะพร้อมจัดการ
กลับไปหาแม่เธอกันดีกว่า
เดี๋ยวเวนดี้จะเป็นห่วง
เธอไม่ควรจะต้องห่วงอะไรอีกซักวันแล้ว
เพราะเธอได้จ่ายหนี้ไปหมดแล้ว
แดนนี่
แดนนี่
อยู่นี่เอง
ไปไหนมาลูก
แม่ใจหายหมดเลย
อย่าทำอย่างนี้อีกนะ ได้ยินมั้ย
อย่าทำอย่างนี้กับแม่อีก
อย่าทำอย่างนี้กับแม่
เอ่อ อะไรเหรอ ด็อค
มีอะไรเหรอ
ทำอะไรอยู่
ทำอะไรเหรอเพื่อนตัวเล็ก อ้อนายเอง
ฉันเหรอ
อ๋อใช่
โอ๊ย เจ็บจะตายแล้วเนี่ย
โอ๊ย
ทรมาน ทรมาน
ไหนขอดูซิ
ดูก็รู้ว่านี่ไม่ใช่กระต่ายธรรมดา
ฉันต้องคิดหาแผนการฉลาดแยบยล มาจัดการมัน
โอเคมั้ย ด็อค
ถ้าฉันหลอกล่อมัน...เข้าเครื่องบดหินล่ะ
ฮะแม่ ผมโอเค
ไม่ ๆ ไม่ ซับซ้อนเกินไป
ใช่ ๆ ซับซ้อนเกินไป แต่ถ้าฉัน...
รายละเอียดมากไป
ใช่ รายละเอียดมากไป
- คุณชื่ออะไรนะ รูปหล่อ - แดน
แดน
ผมก็กำลังดื่มกับผู้หญิงคนนี้ แค่นั้น
เฮ้ แกจะกิน...ยา..ของ..แก
ลุกออกไป
ลุกขึ้น ออกไปจากที่นี่
ฉันนึกว่าคุณฆ่าเขาซะแล้ว
แล้วถ้าคุณฆ่าเขาล่ะ
ฉันอยากให้เขาตาย
ได้ยินมั้ย
ฉันจะจูบให้หายเจ็บ
ไม่
ไม่ ไม่ ไม่
อะไรวะ...ไม่
No comments yet. Be the first to leave one.