The Honey Pot

The Honey Pot

د Spanish ژباړه ډاونلوډ کړئ

د خپرونې معلومات

The Honey Pot 1967 720p BluRay x264-GHOULS
The Honey Pot 1967 1080p BluRay x264-GHOULS
The Honey Pot 1967 480p x264-mSD
The Honey Pot 1967 720p BluRay x264 [YTS AG] (YIFI)
The Honey Pot 1967 1080p BluRay x264 [YTS AG] (YIFI)
د لخوا تبصره Commotion7
BluRay rips

تګونه

BluRay
x264
1080
TS
YTS
720p
720
په خپور شو: 2015-12-08
ډاونلوډونه: 25
د اوریدلو معیوبیت: No

د Spanish سرليکونو مخکتنه

لومړۍ 200 کرښې.

Hubo una Venecia...

y un siglo maravilloso, el XVll.

Mi siglo, mi época.

Mosca.

Id por las calles y haced correr el rumor de que he muerto.

Con insistencia.

- ¡Salid! ¡Fuera! - ¿Qué os proponéis, señor?

Mosca, inmediatamente, mi buitre, mi grajo y mi cuervo...

vendrán volando al saber la noticia...

a picotear la carroña, ávidos de fortuna y llenos de esperanza.

Y la verán arrebatada de sus picos.

Eso es. Haré que crean...

que te he nombrado mi heredero.

Verán el testamento. Abre la cómoda...

y busca entre esos uno que esté en blanco.

- Pondré en él tu nombre. - Se extrañarán, señor.

Cuando recobren el habla y se sientan decepcionados...

podrás reírte de ellos.

Pero, señor, ¿y si preguntan por el cadáver?

Dirás...

- que estaba descompuesto. - Diré que hedía, señor.

Y lo mandé guardar enseguida y lo envié al cementerio.

Cualquier cosa, lo que quieras. Éste es mi testamento.

Es suficiente, gracias.

Pero está empezando el último acto.

No me opongo a que la terminéis, si queréis.

Pero ha pagado toda la obra, ¿por qué no se queda?

La conozco bien. Buenas noches...

y bravo.

MUJERES EN VENECIA

¿Sr. McFly?

Sí.

McFly, curioso nombre. ¿Qué quiere?

Debe saber que su mayordomo no habla inglés.

Me mandó venir, Sr. Fox, contestando a mi solicitud.

Sí, ese McFly.

Su carta empezaba por decir que no sabía taquigrafía ni mecanografía.

¿Qué le hizo pensar que quería un mal secretario?

El sueldo inicial de 200 $ semanales.

Apostaría que tiró las solicitudes razonables.

Y ganaría. Siéntese.

No estoy seguro de merecer esos 200.

Se describe como actor.

Apostaría a que no ha sido ésa su última ocupación.

Y ganaría.

Siéntese, no me gusta mirar a la gente de abajo a arriba.

Dígame, ¿cómo fue a parar a Roma?

Para el actor, Roma es el cementerio de los elefantes...

cuando no puede esperar más en Nueva York, Hollywood o Londres.

No me da a la impresión de dedicarse a un trabajo artístico.

Si yo fuera joven, guapo y sin un céntimo...

Sr. Fox, todo lo que quería saber de mí, se lo digo en esa carta.

Queda claro que Vd. Es fabulosamente rico...

Y un poco chiflado.

Y que soy un actor que, entre contratos, hace trabajos sueltos.

¿Qué clase de empleo me ofrece? ¿Y de qué se trata?

Fabulosamente rico, dice Vd.

En sus mejores sueños sobre el dinero, ¿con qué cantidad sueña?

Tengo aspiraciones, como todos, hasta que la vida me las desbarate.

¿Cuánto?

Bastante.

Nunca es bastante.

Una conclusión a la que uno llega por sí mismo.

Crea en mi experiencia.

Y no me diga que el dinero no compra la belleza de un amanecer...

ni la sonrisa de un niño. Venga a tomar una copa.

Dicen que ciertas cosas no se venden.

El alma de los hombres y otras cosas importantes.

Siguen diciendo eso.

Tomo tres partes de whisky y una de agua.

"El recreo del zorro", no conozco esta marca. ¿Es una coincidencia?

No, está mi cara en la etiqueta.

Una pequeña destilería que poseo en Tennessee.

Su posición aquí, para definirla en relación con sus aptitudes...

será la de, dicho vulgarmente, mi director de escena.

¿Director de escena? ¿Hay guión?

Tengo pensado uno.

¿En un teatro?

Aquí mismo.

El sueño de todo actor, representar en un palacio.

Tendrá que explicarme eso.

Sr. Fox, si piensa organizar una función de aficionados...

No creo haber mencionado "aficionados".

¿Qué dirigiré?

Quiero representar una broma inocente para algunos amigos.

¿Qué broma?

Algo así como una charada, en realidad, una improvisación...

en la que quizá tenga que enfrentarse a situaciones inesperadas.

En su carta se refería a una especie de empleo en Las Vegas.

Entre películas, jugaba al black jack.

Un pasatiempo para hacer dinero. ¿Juega también al póquer?

Claro.

Bien.

¿No cree que buscar el éxito como hacía en Las Vegas y en Hollywood...?

¿tiene un poco de juego de azar?

Hay cierta diferencia. No es igual hacer saltar la banca en Las Vegas...

que hacer realidad una fantasía en Hollywood.

¿Lo uno y lo otro no viene a ser lo mismo?

Creo que algunos actores afortunados cobran miles de dólares por película.

Se lo merecen.

Y no pocos, al final, ganan fortunas de varios millones.

Menos de los que cree.

Merle McGill, por ejemplo.

McGill, desde luego.

Antigua amiga mía.

¿Merle McGill?

Cuando nos conocimos era Myrtle McGillicuddy, tendría 15 o 16 años...

pero ya había ganado un concurso de belleza en Brooklyn.

En Nueva York, nos presentaron en una elegante taberna llamada Mónaco.

Morocco.

Quizá. Pronto le cambié el nombre, le arreglaron los dientes, el pelo...

le extirparon las amígdalas y le hice el primer contrato en Hollywood.

Seguro que con una simple llamada. Es bueno conocer a hombres como Vd.

Claro que antes adquirí acciones de una importante productora.

¿No prefiere un puro?

No. Gracias.

Entonces, le debe a Vd. mucho.

Cierto.

Hace un momento, habló de cosas importantes que no se venden.

¿Consideraría la gratitud de un artista importante?

La gratitud de un artista es, a lo sumo, un espejismo.

¿No cree que McGill, la genial y rica estrella de cine...?

Se deje persuadir sólo con la idea de ganar más dinero...

para demostrar su gratitud hacia mí?

Conozco a los actores, Sr. Fox. Sería inútil. Tiene bastante dinero.

Conozco el dinero, McFly. Nunca es bastante.

"Un recuerdo, querida Merle, en estos tristes días...

es el de tu generosa gratitud con que premiaste lo poco...

que tuve el honor de hacer por ti."

UN CASTILLO, EN FRANCIA

"Aunque parezca extraño, querida Dominique...

durante estas postreras horas, necesariamente contemplativas...

he recordado pocas cosas por las que pueda sentir pesar...

y mucho menos vergüenza, excepto una, excepto tú.

Mi fortuna, convertida en objeto de contemplación...

no me proporciona ahora más placer que mi ombligo.

No puedo permitirme el lujo de malgastarla.

Me enfrento a la decisión de a quién debo dejársela de mala gana."

Nos falta attrezzo.

No hemos conseguido crear ese ambiente de muerte y agonía.

¿Esto no le causa mala impresión?

No. Pero podría impresionar a un fontanero.

Es la hora de su lección diaria de póquer. Amigo, siéntese.

Casualmente, los cuatro ases de esa baraja tienen manchas de grasa.

¿Los cuatro ases?

Casi invisibles, si no se esfuerza uno en buscarlas. Como yo.

Muy deportivo, por su parte, decirlo.

Ahora, ensayemos una vez más esta escena.

¿Siempre estaba tan nervioso antes de una función?

Un buen actor se prepara, desabróchese.

No es común que un moribundo esté al cuidado médico de su secretario.

Puedo decir que los médicos me dieron instrucciones.

¿Cuándo sufrió este ataque al corazón?

Ayer hizo 3 semanas.

¿Por qué no me dejó avisar a los mejores médicos?

Necesito el secreto. La noticia podría causar el caos económico.

No habría medio de guardar silencio, etc.

Vinieron...

Dos especialistas de Viena.

Strauss.

Ambos. Uno Johan y el otro, Richard. Y ni se conocen. Muy bueno. Me gusta.

¿Diagnóstico?

Tras un examen exhaustivo, mi noble corazón no tiene curación.

¿Tratamiento?

Esperar cómoda y pacíficamente a que llegue el fin.

Y confiar en un milagro.

No oigo nada, quizá no tiene corazón.

No lo encontrará bajo el brazo.

Deje eso y siéntese. No pierda el tiempo.

Reparto.

Reparto yo. Ha estado barajando las cartas todo el día.

Su privilegio es cortar.

No tocaré esa baraja. Temo cortarme yo.

No soporto más sus insinuaciones de golfante.

No era yo quien estafaba a los granjeros tontos en Las Vegas.

¿Baraja nueva?

Está bien.

Nueva.

Bien. Miss Gratitud y la Princesa del Perdón, como sabe, han aceptado...

y el día previsto estarán aquí.

Comprendo a McGill. Creerá que hay aquí más dinero...

del que podría ganar haciendo una película.

Pero no entiendo a la princesa, no hay uvas que no estén en su mano.

Dicen que las más dulces están siempre lejos de uno.

La número 3, llamada Madame Lealtad, ha salido esta mañana.

¿Llegará a tiempo?

No viene de lejos. La Sra. Sheridan está en Alemania, en Baden-Baden.

¿Qué hace en Baden-Baden?

Tomando los baños, supongo.

O dándolos, nunca se sabe con Estrella Solitaria.

¿Estrella Solitaria? Corte.

Su nombre de soltera, si alguna vez lo fue...

era Estrella Solitaria Crocket...

un producto genuino del gran sudoeste. Cartas.

Cuando ponga el dinero. ¿Qué hacía en el sudoeste?

Cámbieme un billete. Tenía intereses que me retenían allí un tiempo.

Adquiría un metal que entonces era poco conocido y nadie estimaba...

Me ha dado una de menos.

Se ha dado cuenta.

¿Uranio? Apuesta su reina.

The Honey Pot subtitles in other languages

تبصرې

No comments yet. Be the first to leave one.

Keep it about this subtitle — sync, quality, typos.500 characters left