لومړۍ 200 کرښې.
எல்லா ஊருக்கும் ஒரு ரகசியம் உண்டு.
எங்களதில் ஒரு விளையாட்டு உள்ளது.
தோற்றவர் இங்கேயே இருப்பார், தோற்பதில் நாங்கள் சிறந்தவர்.
வெல்பவர் வெளியேறுவர்.
கார்ப், டெக்ஸாஸில் வெளியே செல்வதுதான் சிறந்தது.
அதனால்தான் வீரர் ஜெயிக்க உயிரை பணயம் வைப்பர்.
விடியல் வரை நீடித்தால் வெற்றி உன்னுடையது.
தீர்ப்பு வருகிறது.
ஆனால் விளையாட்டு கொல்வதற்கு இல்லை.
மற்றும் கொல்லாது.
ஒரு விதியை கடைபிடித்தால்.
பீதி அடையாதீர்கள்.
பானிக்
கார்பிற்கு நல்வரவு
ஜப்தி குறைந்த விலை!
உண்மையில் பானிக் மற்றதை போலதான் ஆரம்பித்தது.
அது கோடைகாலம்,
செய்வதற்கு ஒன்றும் இல்லை.
பட்டமளிப்புக்கு பின் விளையாட்டுகள் ஆரம்பித்தன,
கோடை முழுவதும் நீடித்தன.
பட்டதாரிகள் அனைவரும் ஆட தகுதி உள்ளவர்.
சில சமயம் நாற்பது பேர் ஆடுவர்.
சில சமயம் அதில் பாதி.
ஆனால் ஒருவரே ஜெயிப்பார்.
ஒவ்வொரு ஆண்டும், புதிய ஆட்டகாரர்கள்,
புதிய பந்தயங்கள்,
புதிய நடுவர்கள்.
ஆனால் ஆட்டத்தில் ஆவிகளும் உண்டு.
ஜிம்மி, ஆபி மிஸ் செய்கிறோம்!
பெயரை சொல்ல தேவையில்லை.
சாமுவேல் மேவரிக் உயர்நிலை பள்ளி
எங்க இருப்போம்னு தெரியும்.
நாம எங்கேயும் போலன்னு தெரியும்.
நாம விளையாடினா தவிர.
இப்போ, நீங்கள் காத்திருந்ததிற்காக, இதோ
பட்டதாரிகள்.
நாடலி வில்லியம்ஸ்.
சபாஷ், நாட்!
பிஷப் மூர்.
ஹெதர் நில்.
-நீ லேட். -நாசமா போ.
ஹே, ரே.
உனக்கு ஒரு சிறிய பரிசு. பட்டம் வாங்கினதுக்கு.
-போலாம்! -இது என்னது?
தப்பிக்கும் வழி சீட்டு.
என்ன? அப்பாகிட்டேபோக நினச்சா உபயோகமா இருக்கலாம்.
அப்படியா?
ஹெர்பஸ் கிட்டேந்து தப்ப இருந்தா நல்லா இருக்கும்,
அப்போ டைலரோட அம்மாவை காதல் செய்யலாம்.
முட்டாளா இருக்காத. வெளிய போ.
விழாக்கு போலன்னு நம்ப முடியல.
நாம போல.
துவங்கலாம், பேபி.
போலாம்!
போலாம்!
-அதுதான் என் கண்ணு. -ஹே, அப்பா.
உன் மாமாவோட பேசு.
சரி. அப்பாவும் மகளும் சேர்ந்து போட்டோ. நெருங்குங்க.
ஹெதர்!
நாங்க வந்தாச்சு!
ஹை.
பார், பூக்கள்!
நன்றி, லில்லிபக்.
ஆஹா, நீ வந்துட்ட.
ஆமாம். வந்தேன்.
பெருமையா இருக்கு.
இந்தா, உனக்கு ஒண்ணு.
-இதை பிடிக்கிறீர்களா? -சரி.
உனக்கு ஸ்னோ க்ளோப் ரொம்ப பிடிக்கும். அவ்வளோ வெச்சிருந்த.
அப்போ நான் ஏழு வயது.
வால்மார்ட்ல,
நூறு பொருட்களை உலுக்கி இருப்ப.
அங்கேந்து உன்னை கிளப்ப முடியாதுன்னு நினைச்சேன்.
நன்றி, எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சுது.
சின்னதா ஒன்னு,
இந்த நாளை மனசில வெக்க.
-ஏன் ஒரு மாதிரியா பாக்கற? -ஒண்ணும் இல்ல.
20 டாலர் இருக்கா.
கார் காராஜில இருக்கு.
ஸ்டார்டர்ல ஏதோ பிரச்சினை.
போவோட வண்டி பெட்ரோல் குடிக்குது...
இதான் இருக்கு.
-அப்படியா? -ஆமாம்.
கடைல குடுக்க வேண்டிய பழய பாக்கி என்ன ஆச்சு?
பணம் குடுக்க வெக்க முடியாது, அம்மா.
பெருமையா இருக்கு.
லில்லி வா, போலாம்.
நன்றி. பின்ன பாக்கலாம்.
உன்னை நேசிக்கறேன், பை!
-கிளம்பு, நமக்கு தடை இல்ல. -சரி.
அருமை.
இங்கேந்து போலாம்.
இந்த இடம் போதும்னு ஆச்சு.
-ஒண்ணு... -ஆம்.
-இரண்டு. -இரண்டு.
மூணு.
நன்றி.
நாம எதை கொண்டாடறோம்?
இனிமே ஜிம் கிடையாது.
-ஜிம் ஷார்ட்ஸ் வேண்டாம். -சரி.
கடைசி கலக்க்ஷன்.
இந்தா. உன் பணத்தை குடு.
கடைசி கலக்க்ஷன்.
-இதோ. -ரொம்ப நன்றி.
கடைசி கலக்க்ஷன்.
நியமம் மாற கூடாது.
ஸ்கூல் கிடையாது. நான் விளையாட கூட மாட்டேன்.
இன்ஷுரன்ஸ்ன்னு நினச்சுக்கோ.
நல்ல கோடையா இருக்க போவுது.
ஆம்...
வா, நண்பா.
நான் விளையாடல, சரியா.
எல்லாரும் விளையாட போறோம்.
-ரே! -எப்படியோ.
ஒரு டாலர் போதும் வழிக்கு கொண்டு வர.
ரே, நிறுத்து.
உனக்கு பணம் தேவை, எனக்கு என் கை திரும்ப வேணும்.
உன்கூட சும்மா விளையாடினேன்.
ஓ, பிஷப்.
ஹே.
ஒரு புது வாழ்த்து.
உலக மறதிக்காக.
இல்ல.
தேர்வாக.
சில விஷயங்கள் ஞாபகம் வெச்சுக்கணும்.
நான் எத கேக்கல?
ரே இல்லாததை கொண்டாடறோம்.
-ஆமாம். -அவன் மோசம்.
ஆம்.
ஞாபகம் இருக்கா?
எட்டாம் வகுப்பு ட்ரிப்ல வாந்தி ஞாபகம் இருக்கா?
ஹெதர் பிள்ளைதாச்சின்னு புரளி கிளப்பினான்.
நீ எல்லார்கிட்டயும் அவனுக்கு பாலின நோய்ன்னு சொன்ன.
என் காதலிய யாரும் சீண்ட கூடாது.
பழிக்காக.
பாலின நோய்க்காக.
-நான் அதை கொண்டாட மாட்டேன். -என்ன?
எனக்கு ஒண்ணு இருக்கு.
ரெடியா?
பட்டத்தை கொண்டு வந்தியா.
-ஆமாம். -விசித்திரம்.
-ஆம். -ஆம். நிஜம்.
-நீ என்ன செய்யற? -ஒரு கொண்டாட்டம்.
நாடலி.
என்ன? அது ஒரு விஷயம் இல்ல, ஏன்னா...
நான் பானிக்கை ஜெயிக்க போறேன்.
எனக்கு இந்த பாட்டு பிடிக்கும்!
-எழுந்திரு, ஹெதர். -அப்புறம்.
இல்ல! இப்போ!
-இல்ல, வா. -ஹே, அப்புறம். நான்...
நான் போல.
-என்னை கீழ விடு! -நாம போறோம்.
-பிஷப்! -காதுல விழல.
என்ன ஆச்சு?
கை தவறிவிட்டது.
-ஒரு லைட்டர் மேலயா? -கை தவறிவிட்டது!
-அது வந்து... -அது, டிக்-இன்ஸ்,
தீர்ப்புக்கு முன்னாடி எல்லார்க்கும் கொஞ்சம் கலக்கம்.
டிக்கின்ஸ்.
டிக்கின்ஸ். அதான் நான் சொன்னேன்.
நீதிபதி ஏதாவது தகவல் தந்தாரா?
இல்ல, நான் வெறும் எம்சி.
நானும் செய்திக்கு காத்திட்டிருக்கேன்.
சீக்கரம் வந்தா நல்லா இருக்கும்.
சும்மா இருக்கற கைகளை பத்தி ஏதோ சொல்வாங்களே.
அது சாத்தானோட தொழிற்சாலை.
உள்ள போ, டி!
லேட்டாயிடுச்சு லில்லிபக். நீ தூங்கணும்.
நீ முழிச்சுட்டு இருக்கியே.
நீ தட்டி கழிக்கிற.
லைப்ரரி புஸ்தகத்தை நேத்தே முடிச்சிட்டேன்.
நான் ஒரு கதை கட்டட்டுமா?
முன் ஒரு காலத்துல,
ஒரு ஊர் இருந்தது, நம்ம ஊர்போல.
ஆனா, எல்லாரும் கல்லால செய்யப் பட்டவங்க.
சிலைகள் போல.
அதேதான். சிலைகள் போல.
அவங்க கல் நாக்கால பேசினாங்க
மற்றும் கல் கையை ஆட்டினாங்க.
அவங்க இதயம் கூட கல்லால செஞ்சது.
ஆனா ஒரு பெண் மட்டும் வித்தியாசமானவ.
அவ மண்ணால செய்யப்பட்டவ.
"நீ ஒண்ணும் இல்ல," ன்னு சொன்னாங்க.
"ஒண்ணும் இல்ல."
அட.
அவளை ஒரு உயர கதவே இல்லாத சன்னல் மட்டும் உள்ள
டவர்ல பூட்டி வெச்சாங்க.
அவ தனிமை உணர்ந்தாளா? இருட்டா இருந்துதா?
ஆமாம்.
ஆமா, சிலப்போ.
சிலப்போ அவ காற்றுகிட்ட பேசுவா, துணை வேண்டி.
அந்த உயர டவர்லேந்து எப்படி தப்பிச்சா?
தெரியல. நான் இன்னும் அவ்வளவு தூரம் வரல.
அப்போ...
ஒரு வேளை விட்டில் பூச்சியோட நட்பு கொண்டாளோ.
இரவுல அது உதவிச்சோ,
அவ இருட்டுல பயப்படாம இருக்க.
உனக்கு தெரியுமா?
அதுதான் முடிவு. அதுதான் நடந்தது.
குட் நைட். உன்னை நேசிக்கறேன்.
No comments yet. Be the first to leave one.