Pet Sematary

"Evcil Hayvan Mezarlığı"

- Ne kadar çok ağaç var. - Çok güzel, öyle değil mi?

- Boston gibi olmadığı kesin. - Evet, değil.

Anne, söyle yapmasın. Church rahatsız oluyor.

Church'ün rahatsız olmadığı kesin.

Church'ten başka beni endişelendiren bir şey var.

Sekiz saat daha yolumuz var.

Ne!

Hiç komik değildi baba.

Bence çok komikti.

Seni iyi kandırdım.

- Gage, sence komik değil miydi? - Bence de komikti.

Ne diyorsun?

- Vay! - "Vay"? O kadarcık mı?

Aşırı güzel, sence?

Bütün ormanı bahçeye katmaları için mal sahiplerini de kandırdım.

Bütün bu alan bizim mi?

Bütün alan, muhteşem ve korkunç Ellie-dor'un yeni mülkü. (1)

Bak ne diyeceğim, içeri ilk giren olmak ister misin?

Haydi bakalım.

- Nakliyeciler sabah buradalardı. Her şeyi içeri koymuş olmaları lazım. - Güzel.

- Şerefsiz! İyi misin? - Evet, biraz ürktüm sadece.

İyi misin, Gage?

- Tır kocamandı! - Kimmiş cesur çocuk? - Kocamandı, öyle değil mi?

Pekala, hazır mısın küçük adam?

- İşte giriyoruz. - Bir, iki, üç!

Evimiz.

- Çabuk alıştı. - Ya sen? Taşra hayatına hazır mısın doktor?

Öğrenelim istersen Bayan Creed!

Kedi arabada kaldı!

Her şey çok hızlı gelişti. Özlemeyecek misin?

Kimsenin acildeki gece vardiyasını özleyeceğini sanmıyorum.

Benim sorumun cevabı bu değil.

Buna ihtiyacın vardı.

İhtiyacımız vardı.

Evin etrafında daha çok zaman geçireceğim.

- Çocuklarla birlikte. - Ve ev hanımı karınla.

- Aklımdan bile geçmedi. - Öyle mi? - Tekrar düşünmek istiyorum.

Yapma.

- Günaydın Marcella. - Fırtınaya hazır mısın?

- Var mı bekleyen? - Burun kanaması. Dördüncü oda.

Epey ciddi gibi!

Duydun mu?

Ne yapıyorlar?

Tören alayı gibi bir şey.

Tören alayı ne demek?

Gösteri gibi ama eğlence için olmayanı.

Haydi içeri girelim de çizgi film izle.

Koli işinden yoruldum.

Yakın bir tarihte.

Birkaç ay içinde Ellie'nin doğum günü olacak.

Niye endişelendiğini anlamadım anne. Her şey yolunda.

Çocuklar gerçekten mutlu oldu.

Evet.

Biraz daha sakin bir hayat iyi gelecek.

Anne, sonra konuşsak olur mu?

Tamam, seni seviyorum.

Ellie, acıktın mı?

İn çabuk oradan!

İşin sırrı...

İğneyi olabildiğince çabuk çıkarmakta.

Büyük bir arıymış. Madalya almayacak ama...

...zaten daha azı için bunu yapıyor.

Şunu da sürelim.

Acısı azalır şimdi. Sen doktorun küçük kızısın.

Ben Eleanor Creed. Ellie diyebilirsin.

Ben de Judson Crandall.

Jud diyebilirsin.

Kaldıralım seni.

- Neresi burası? - Evcil hayvan mezarlığı.

- Tabelayı okumadın mı? - Okudum. Yanlış yazmışlar.

- Bunların hepsi evcil hayvan mı? - Nesillerdir herkes burayı kullanıyor.

Çocukları gördüm. Hepsi maske takıyordu.

Evet. Bir çeşit ritüel olarak yapıyorlar.

Şuradakini görüyor musun? Kendim oydum.

Bu benim köpeğim Biffer.

Gerçekten çok iyi koku alırdı.

Ellie? Tek başına dolaşmaman gerektiğini biliyorsun. Gel buraya.

Anne bu Jud. Komşumuz.

Beni arı soktu. Jud iğneyi çıkardı. Büyük bir arıydı.

Memnun oldum hanımefendi.

Ben de. Ben Rachel, Ellie'nin annesi.

Ormanlık alan...

İçinde dolaşılabilecek kadar güvenli bir yer değil.

İnsanlar kaybolabiliyor.

Teşekkürler, Jud. Geri dönmemiz lazım.

Tatlım, böyle tek başına dolaşamazsın. Seni bulamadım. Öylece kaldım...

Çamuru yıkadıktan sonra iğnenin çıktığı yeri kabartma tozuyla ovala.

Jud...

Geri gel...

- Baba? - Evet?

Niye hayvanlar bizim kadar uzun yaşamıyor?

Şöyle...

Metabolizma hakkındaki konuşmamızı hatırlıyor musun?

- Vücudumuzdaki saat mi? - Evet.

İnsanlar yavaş bir metabolizmaya sahiptir. Yavaş bir saat, daha uzun yaşamak demektir.

Buna karşılık kediler ve köpekler... Onların daha hızlı metabolizmaları var.

- Zamanları tükendiğinde... - Ölüyorlar ve evcil hayvan mezarlığına gidiyorlar.

Evet. Ellie bugün harika bir yer keşfetti ormanda, hem de arka bahçemize çok yakın.

Peki. O kadar da kötü olmasa gerek? Öyle değil mi?

Sadece hayvanlarımızı gömdüğümüz ve andığımız bir yer.

Korkutucu gözükebilir ama değil. Doğal bir durum.

Tıpkı ölümün de doğal oluşu gibi.

Önünde sonunda hepimiz ölürüz ve toprağa geri döneriz.

Babanın demeye çalıştığı şey, hayvanlarımızı toprağa gömsek de...

...ruhları yaşamaya devam eder ve cennete giderler.

Tıpkı Nana* Creed gibi.

Yukarıdan sana nasıl baktığını anlattığımı hatırlıyor musun?

Aslında tam olarak öyle olup olmadığını bilmiyoruz.

Anne ve babanın söylemeye çalıştığı şey bunları düşünmemen gerektiği tatlım.

Church, annen ve ben epey uzun bir süre yanında olacağız.

Ya Gage?

Elbette tatlım. Gage daha çocuk.

Peki kardeşin anne?

O da öldüğünde çocuk değil miydi?

Rachel...

Rachel.

İyi misin?

Yaptığın neydi?

Enteresan, ben de aynı şeyi sana sormak istiyordum.

Rachel, Ellie neredeyse dokuz yaşında.

Onunla bu konuları konuşuyor olmamız lazım.

Ellie daha çocuk ve ölüm onun için korkutucu bir şey.

Lütfen Rachel, onu ölümden koruyabileceğimiz anlamına gelmesin bu.

Benim bunu yapmaya çalıştığımı mı düşünüyorsun?

Ölümden sonraki yaşam hakkında ve yukarıdan...

...ona bakan insanlarla alakalı konuşmak...

Bence... Bence sadece gerçeği ötelemek.

Yani sen... Gerçekten ölümden sonra...

...bir şey olmadığına mı inanıyorsun? Ne cennet, ne de başka bir şey.

Evet.

Pekala, örnek alıp streptokok testine yollayalım.

Alerjik de olabilir ama emin olmamız lazım.

Marcella, lütfen öğle yemeği zamanının geldiğini söyle.

- Bir çift şişmiş bademcik daha görürsem gerçekten... - Judy sandviçleri almaya gitti.

Başı!

Victor... Pascow. Adı Victor Pascow. Burada öğrenci.

Paten kayıyordu ve birden araba çıkıverdi!

- Sürüklendi. - Bangor'daki hava ambulansını ara.

Normal ambulans için vaktimiz yok.

Kan grubunu öğrenmemiz lazım. Çok kan ünitesi lazım.

Transfer etmeden önce durumunu stabil hale getirmemiz lazım.

Acil durum bilekliği var mı üzerinde?

Görmedim, hayır.

Ölmene izin vermeyeceğim, Victor.

Kan grubu 0 Rh+. Dört ünite alıyorum.

Kalkma, tamam mı? Kalkma sakın. Kalkma.

Üniteler için acele edin. Kelly kaldırabilmek için servikal yaka ile sabitlememiz lazım.

Beyni... Görebiliyorum.

Kelly. Kelly, haydi!

Victor, lütfen. Nerede kaldı kan üniteleri? Çok kan kaybediyor!

Hayır. Hayır, Victor. Benimle kal, Victor.

Benimle kal. Yanındayım, Victor. Gitme sakın...

Geri gel, Victor. Haydi! Dön buraya.

Geri gel!

Kahretsin!

Louis.

Duvarı geçmek zorunda değilsin.

Louis?

Öldü.

Ne oldu?

Bugün kampüste bir çocuğa araba çarptı.

Yirmi yaşından fazla değildi.

Adı Victor Pascow'du.

Burada böyle şeyler göreceğimi düşünmemiştim.

İçeri gel. Yemek hazırlarım. Sen de duşa girersin. Olur mu?

Çok üzüldüm.

Adımı biliyordu.

Ne dedin?

O...

Hiç. Yok bir şey.

Jud? Ben Ellie. Kurabiye yaptım.

Evde misin?

Başka insanların eşyalarını karıştırmak gibi alışkanlıkların mı var?

Özür dilerim.

- Karın mı? - Evet. Adı Norma'ydı.

Güzelmiş.

Ne oldu ona?

Hastalandı. Öldü.

Belki hala buralarda bir yerdedir. Cennetten izliyordur belki?

- Öyle mi düşünüyorsun, Ellie? - Gelip kedimi görmek ister misin?

- Adı Church. - Church mü? - Winston Churchill'in kısaltılmış hali.

Uzun zaman önce yaşamış biri.

Winston Churchill'in kim olduğunu biliyorum.

- Gerçekten yaşlı olmalısın. - Korkarım öyleyim.

Çok güzel.

Harika.

Aferin tatlım.

- Alkış yap. Alkış, alkış. - Aferin tatlım.

Beni ağırladığınız için teşekkür ederim. Ev yemekleri yemeyeli çok zaman olmuştu.

- Ne zamandır burada yaşıyorsun? - Ludlow'da mı yoksa bu evde mi?

- İkisi de. - Hayatım burada geçti, İki sorunun da cevabı.

- Koca oğlan! - Church!

- Sevdi seni. - Ben de onu sevdim. - Church iyi kedicik.

Evet.

- Church çok iyi kedicik. - Evet, öyle.

Merak ettiğim bir şey var Jud.

Emlakçıya göre göre arazimiz ormanın içine doğru 50 dönümlük bir alanı da kapsıyormuş.

Evcil hayvan mezarlığının da sahibi biz miyiz?

Arazinize dahil.