Back Door to Hell

Luzon, Filipijnen - 1944

Ze is te jong om te weten hoe Amerikanen eruit zien.

Laten we het hopen, anders roept ze de Jappen.

Moeten we haar gijzelen?

Nee, haar tong uitsnijden is genoeg. - Dat klinkt redelijk, sergeant Bloed.

Genoeg gekletst. Maak dat zand weer in orde.

We zijn er.

Zou dat Miguel zijn? - Dit is niet wat ik had verwacht.

Misschien zit Miguel in die hut daar.

We moeten dit lieftallige moment hoe dan ook onderbreken.

Burnett, dek ons, voor het geval dat.

Kijk links van hem.

Ik zie het. Hij is een Japanse soldaat.

Er is er nog een.

Schiet, luitenant. Schiet.

Je stond in de vuurlinie. - Ik kon er niets aan doen. Rustig.

We gaan kijken. - Waarom schoot Craig niet?

Dat moet je hem vragen.

Hij is er vandoor. Laten we in de hut gaan kijken.

Wat gaan we met haar doen?

Laten we wachten tot Miguel er is. Hij mag beslissen.

Waarom laten we ze niet gaan?

Ze hebben gecollaboreerd. Je weet niet wat ze doen.

Ik vind het ook niks. - Het is gewoon zo...

Luitenant?

Ik ben luitenant Gary Craig, militaire inlichtingendienst.

We hebben geen Amerikaanse uitrusting meer gezien sinds 1942.

Dit is nieuw. Heel goed.

Ben jij Miguel? - Nee.

We zouden hier ene Miguel ontmoeten. - Dat weet ik. Hij is dood.

Hij is doodgemarteld.

Door de Japanners? - Ik heb hem gefolterd.

Ik ben Paco, de leider van deze guerrilla's. Kom mee.

Miguel zei dat jullie op 'n belangrijke missie zijn en onze hulp nodig hebben.

Ja. - Dus de invasie staat eraan te komen?

Dat weten volgens mij zelfs de Japanners.

Waarom heb je Miguel vermoord?

Ik hoef je niets uit te leggen. Ik heb je een feit verteld.

Hoe kan ik je helpen?

Hoe kan ik je vertrouwen nadat je ons contactpersoon hebt vermoord?

Je kunt niemand vertrouwen.

Ik kon Miguel niet vertrouwen en jou ook niet.

Maar ik kan je vertellen dat ik antwoorden uit je krijg, hoe dan ook.

Als je wilt dat ik je help, dan geef je me de antwoorden.

Hoe kan ik je helpen?

Ik probeer je situatie te begrijpen, maar jij moet mij ook begrijpen.

Oorlog en begrip gaan zelden samen.

Maar wij voeren geen oorlog tegen elkaar, toch?

Dit is een kaart van de Golf van Lingayen.

Van Dagupan tot Ragay

Generaal Yamashita weet dat er een invasie op til is...

en dat die plaatsvindt in de Golf van Lingayen of in Batangas.

Toch verzwakt hij de verdediging van de kust in plaats van die te versterken.

Hij heeft er niet veel geschut en hij heeft z'n troepen teruggetrokken.

Dit betekent dat hij iets van plan is, en wij moeten ontdekken wat.

We hebben je hulp nodig. We zoeken guerrilla's die dit gebied kennen.

Generaal MacArthur heeft deze informatie zo snel mogelijk nodig.

Ik volg geen bevelen op van generaal MacArthur of van jou.

We vechten hier al drie jaar tegen de Japanners. Mij imponeer je niet.

Volg mij met je mannen.

We gaan met hen mee.

Waar gaan ze heen? - Terug naar hun dorp.

Wat ga je met ze doen? - Dat gaat je niets aan.

Ik neem jullie uitrusting mee. Je wilt vast een bericht versturen...

maar ik wil niet dat de Japanners de radiosignalen oppikken.

Waarom denkt Yamashita dat de invasie plaatsvindt bij Lingayen?

Zij hebben het zelf ook gebruikt. Het leidt rechtstreeks naar Manilla.

Ik heb ook een vraag. Waarom kwam je hier als je dacht dat het een val was?

Ik wou kijken of hij de waarheid sprak. Hij leek oprecht.

Hij leek oprecht? Waarom heb je hem dan vermoord?

Er is veel achterdocht.

Jersey ik ben nieuwsgierig: Zijn het vrienden of zijn we gevangenen?

Wat maakt dat uit? - Wat dat uitmaakt?

We gaan er toch aan. Morgen, volgende week, over 30 jaar.

Die gedachte komt natuurlijk niet in je op.

Ooit als jongen, maar toen vond ik het te belachelijk om te overwegen.

Zo wordt de zender nat. - We gebruiken touw

Nou, jongen, dit is eindelijk je kans om funambulist te worden.

Funambulist. Je weet toch wel wat dat betekent?

Ja, een of andere idioot.

In jouw geval misschien wel, maar normaal is het een koorddanser.

Burnett, jouw geest is een vat vol triviale kennis.

Bon voyage , sergeant 'heldenmoed'.

Sergeant Wild Bill 'heldenmoed'.

Dit kan niet op tegen het eten in het Waldorf hotel.

Dit is onze enige luxe. Het stelen van Japanse sake.

Haal je al je voorraden bij de Japanners?

Nee, we krijgen voorraden van de dorpen en steden hier.

Je kunt toch niet zomaar een stad inlopen?

De Japanners kunnen niet iedere stad bezet houden.

We hoeven maar een paar patrouilles te vermijden.

Hoe staat het ervoor, luitenant? - Dat wil ik ook wel weten.

Hij vertrouwt niemand. - Zo heeft hij het hier overleefd.

Ja, maar we kunnen niet wachten tot hij beslist wat hij wil doen.

Al zal druk uitoefenen ook niets opleveren.

Tolstoj, Nietzsche, Thomas van Aquino.

Verplichte literatuur voor guerrillaleiders? - Paco gaf les voor de oorlog.

Is dit ook van voor de oorlog? - Hij, z'n vrouw en hun kind.

Ze is dood.

Toen de Japanners kwamen, hebben de Amerikanen ons stadje vernietigd.

Ze is met hun kind gestorven.

Dat verklaart het een en ander.

Die man is een boodschapper van een dorp in de buurt.

De Japanners weten dat jullie gisteren zijn geland.

De geheime politie eist nu dat de guerrilla's jullie overdragen.

Vanaf zes uur schieten ze ieder uur dat jullie vrij zijn een kind dood.

Burgemeester

Wat voor mensen zijn die guerrilla's? - Wat? Dat zijn gewoon mannen.

Net als iedereen. - Ontspan maar.

Ze laten toch geen kinderen doodgaan om een paar Amerikanen te redden?

Burgemeester

Wat zei hij? - Ze hebben de drie Amerikanen gedood.

Ik wil bewijzen zien. Anders gaan die kinderen er één voor één aan.

Tenzij ik bewijzen zie.

Hij zegt dat Paco dat begrijpt. Hij zal zorgen voor bewijzen.

Als u om vijf uur drie mannen naar de kerk stuurt, dan levert hij het bewijs.

Kapitein, u stuurt me een koppige sergeant.

Hij gelooft de feiten niet als hij ze ziet.

U had een redelijkere man moeten sturen.

Goed dan, kapitein. We gaan naar de rivier om de lijken te halen.

De overlevenden, de kapitein en die ene soldaat, zijn naar ons huis gebracht.

Ik heb besloten dat we met je meegaan.

We vertrekken morgenvroeg.

Maar vergeet niet dat ik te allen tijde het commando voer.

Ik weet pas hoe ver we meegaan wanneer ik weet wat er moet gebeuren.

Ik riskeer niet nog meer mannen voor Amerikaanse troepen.

Door jullie zit ik met twee doden en één gewonde.

Ik riskeer dus niet nog meer mannen voor jullie.

Als je dat begrijpt, dan vertrekken we morgenvroeg.

Ik begrijp het volledig.

De kapitein en de soldaat zitten vast. - Met 'n bewaker?

Uiteraard. - Ik wil de gevangenen ondervragen.

Dat doe ik morgen wel. - Ik wil ze nu ondervragen.

Morgenvroeg. Ze worden de hele nacht bewaakt.

Als ze proberen te slapen, worden ze geslagen.

Morgenvroeg zijn ze klaar voor verhoor.

Sorry dat ik zo'n slechte gastheer ben. Ik ben de burgemeester van deze stad.

U houdt ons vanavond uiteraard gezelschap als onze gast.

Ik heb helaas alleen genoeg eten voor u.

Uw mannen moeten met de rest eten. Ik hoop dat u de uitnodiging aanneemt.

Kent u ene Miguel, uit het verzet? - Hij was hier 'n tijdje geleden.

Hij wilde in contact komen met de dichtstbijzijnde guerrillagroep.

Maar hij was z'n identiteitspapieren kwijt.

Hij werd onderweg hierheen opgepakt.

De Japanners zaaien de afgelopen maanden dood en verderf.

Het hele land verkeert in onzekerheid.

In Manilla alleen al zijn er 20.000 mensen geëxecuteerd.

Dus die Miguel is dood?

Angst. We eten elkaar op om het te overleven.

Alles ligt overhoop.

Waar slaap je vanavond?

Blijf hier bij je vader anders maakt hij zich zorgen.

Ik woon niet bij m'n vader, maar bij jou.

Weet je hoe oud zij is? 16.

Ze is 16. Is dat niet ongelooflijk?

Verbluffend. - Wat is er?

Ik ben moe.

Dit was niet een van de gemakkelijkste dagen.

Dat is het niet. Ik weet niet wat ik moet voelen bij al die mensen hier.

Misschien heb ik helemaal geen zin om iets te voelen.

Kwam het door het vuurgevecht van vandaag?

Dat was belachelijk. Het ging zo snel dat ik niet eens tijd had om bang te worden.

Laten we genieten van dit rustige moment.

We hebben muziek, drank, grietjes.

Praat eens met het meisje naast je. Ze is aardig.

Waar moet ik het met haar over hebben?

Ik herkende je bijna niet in die jurk. - Dat weet ik.

Je ziet er heel anders uit, of misschien lijk je uit een andere tijd te komen.

Niet deze tijd. - Inderdaad, niet deze tijd.

Wil je naar buiten gaan?

Hoe ben je terechtgekomen bij de guerrilla's?

Mijn volk wil niet onderdrukt worden.

Ik hoor bij mijn volk.

Ik was verliefd op Paco, en de oorlog...

Door de oorlog lijkt alles goed zo.

En de steden zijn niet veilig, dus daarom leef ik in de heuvels.

Maar ik ben geen held. Ik ben maar een meisje.

Excuseer me, maar we moeten vroeg opstaan en het is ver lopen.

Wacht eens even.

Wat is er?

Je gaat toch niet wegdommelen? - Heb je iets om me wakker te houden?

Ik had het over Craig. - Ik weet wat je zei.

Dat weet ik altijd.

Weet je wat jij bent, Jersey?