Jo

Louis de Funès in "mijnheer Jo in België"

een film van Jean Girault

een villa ergens ten velde in België...

je moet de trekker overhalen...

schiet dan!

We herbeginnen...

jij, naar daar...

Ben je klaar? -Ja.

Mathilde, ik ben het... het is meneer...

het is advocaat Colas, je herkent hem toch?

Steek toch een handje toe...

We waren aan het repeteren, de revolver is niet echt, kijk maar.

Dan zijn dat experimenten...

jij neemt haar hier, ja dat is goed zo...

Waarom zei u daar niets over? -Het is niet om te lachen, het is serieus.

Het was dus niet echt? -Natuurlijk niet...

Ik kreeg ver een hartaanval.

Dit was dus een hele goeie scène, dankzij uw reactie.

Ik ben tevreden. -Ik ook.

Hoe voel je je? Hoe voelt u zich?

Ik wil terug naar de keuken - Ze zit strop.

Als meneer nog een lijk heeft, laat het mij dan weten...

Het is goed. Wat vind je ervan?

Beste, ik... ik vind het niet zo goed.

Als je mijn mening vraagt als advocaat, wil ik die enkel geven als vriend.

Je bent een goede komische auteur, maar voor een politie verhaal...

Wat is er niet goed aan het verhaal? -Wel ten eerste...

Waarom schiet je held een heer neer? -Omdat het een smeerlap is.

Als je alle smeerlappen wil neerschieten... -Het is een smeerlap die m'n held chanteert.

Hij moest betalen voor de eerste keer daarna voor de tweede keer...

en nu moet hij... -Ik versta niet wat je vertelt.

Wat? -Hij...

Het dubbele - Ah!

En dus, m'n held kan het niet betalen dus moet hij dit, dat, dit, dat verkopen...

dit, dat, moet weg enkel de luster blijft.

Je bent in alle staten om een politie scenario te schrijven.

Hij doet alsof hij het gaat betalen - Ja.

Goed, en, en...

Ja. -We gaan naar daar.

De boef komt van daar, zoals jij daarnet. -Ja.

Hij staat hier en dan daar. -pang pang dood.

Hoe dat, pang pang dood. -pang pang dood!

Pang pang, je schiet hem neer. -Maar...

Wat mij stoort is dat je held iets achter houdt.

Hij is zomaar terecht gekomen in dit verhaal waar hij geen schuld aan heeft.

Waarom gaat hij dan niet naar de politie? -Omdat hij niet kan.

En het publiek zal het niet te weten komen? -Ik wil dat niet.

Goed, telefoneer mij als je verhaal ietsje beter is, tot later.

Wat is er die niet klopt in het verhaal? -Alles, je held zal belanden op het vuilnisbelt.

Hij kan het absoluut niet zeggen. -Hij zal de perfecte moord plegen?

In zekere zin, ja. -Heb je soda?

Soda? -Om het bloed te vermijden op je tapijt.

Bloed vermijden op het tapijt. -Zo is dat.

En het vermijden van het lawaai van de oppas. -Ahja, de oppas.

De oppas, lawaai vermijden... -Tot later hé.

Ja, ja...

Er is ook een mogelijkheid om de perfecte moord te plegen.

Ja... -Dat is, het lijk laten verdwijnen.

Zolang er geen lijk is kunnen ze ook niet bewijzen dat er een moord gepleegd is.

Ja, dat is waar... Bedankt!

Hé, wacht... wacht, wacht...

Als ik nu het lijk smijt in het water? -Dan komt hij terug boven water...

Daar had ik niet aan gedacht. -Tenzij je 't lijk in stukken kapt.

Van onder naar boven. -En in een verbrandingsoven?

Heeft hij valse tanden? -Dat weet ik niet.

Tanden kan je niet makkelijk laten opbranden. -Het is echt moeilijk.

Tot ziens. -Meneer Brisebard!

Meneer Brisebard! -Goede morgen.

Heeft u uw vrouw overtuigd om het landschap te verkopen?

Het is niet makkelijk, heeft u iemand? -Ja, meneer Grainderd

Hij is een rijke man, z'n vrouw wil er meer over te weten komen, ze zoeken een mooi landschap,

rustig en natuurlijk, kunnen we die nu komen bezoeken?

Mijn vrouw mag er niets over weten, kom es langs als ze naar 't theater is.

Excuseert u mij. -Altijd van hetzelfde liedje.

Hallo? -Meneer Brisebard?

U heeft mij vergeten. -Neen hoor, ik denk steeds aan u.

Heeft u al een beslissing genomen? -Ja, ik kan dit niet.

Op dit ogenblik kan ik niet. -Waarom niet?

Ik kan niet zeggen waarom ik niet kan. -Ik geef u 48 uur.

U bent vriendelijk, ik bel u terug, tot straks.

Wat moet dit betekenen? -We brengen de kiosk van mevrouw Brisebard.

Gelukkig verjaardag, mijn liefste. -Wat moet dit betekenen, de kiosk van mevr. Brisebard?

Ik wilde je verassen voor de feesten van Sint-Antoine. Je bent niet echt blij...

Ik in zijn plaats wel - Laat mij met rust, jij...

Het is een hele mooie cadeau - Dat is zeker.

Laat mij met rust! -Je raadt nooit waar ik die gevonden heb.

In Puy de dôme - Puy de dôme.

Ja, Puy de dôme - Maak dat je weg komt!

Ik kan dit nooit betalen. -Het is een goede investering.

En, al die kleinigheden die erop staan, het zal heel goed passen bij ons huis.

En, hoeveel zal mij dat allemaal kosten? -Ik heb een goede zaak gedaan.

250 000 franse franc. -Wat?

Zonder de funderingen. -Wat?

Ik moet naar het theater, prettige feestdag, schatje.

Waarom ben ik de enige man in de wereld, van wie z'n vrouw een kiosk heeft gekocht?

Mevr. Brisebard en ikzelf hebben een akkoord gesloten voor de funderingen, het komt neer op 250 000 franse franc.

250 000 franse franc? -Maar voor u zal ik het doen voor 248 000 franse franc.

U doet een grote moeite. -en zit er maar niet mee in met de betalingen.

Mijn mannen en ik zullen een groot gat maken in de grond, voor de funderingen.

En morgen ga ik er cement in gieten, en daarna de kiosk erop plaatsen.

En ik garandeer u meneer Brisebard dat de funderingen zeker 200 jaar zullen meegaan.

Binnen 200 jaar kan ik het toch niet controleren?

Binnen 200 jaar? -ja inderdaad.

Kan je mij garanderen dat het gat deze avond nog gemaakt wordt?

Deze avond, binnen 200 jaar. -Hoe dat, binnen 200 jaar?

Deze avond, voor 200 jaar. -Deze avond...

Het gat zal er zijn!

Kan ik op u rekenen? -Zeker weten.

Beloofd? -Beloofd!

Begin er nu maar aan! -Direct.

Het is akkoord!

Komaan, we beginnen eraan!

Meneer, Jo? -Ja?

Met Antoine Brisbard. -En?

Het is in orde. -Ah!

Ik kon eerst niet, maar nu wel. -Hoeveel?

Ik heb wat u wilt, absoluut. -Hoeveel?

Zoals de vorige keer. -Om 9 uur, bij u?

Om 9 uur en ik zal de deur laten open staan, tot vanavond meneer Jo.

Sylvie? -Ja?

Het is in orde met dhr. Tonelotti, tegen overmorgen is alles klaar.

Ik zat zo te denken, om een investering te doen is het niet nodig om funderingen te zetten.

Het is wel nodig, grote funderingen, heel grote funderingen, kom mee...

Wat? -Kijk maar...

Daar, het cement zal overmorgen zeer hard zijn dank zij dhr. Tonelotti.

Ja... -En vrijdag zullen we feesten, en...

Je 550ste stuk met je kameraden in kostuum.

Antoine je bent mijn held!

Bedankt mijn liefste, ik ga mij omkleden.

Antoine?

Waar ben je? -Ik kom eraan.

Ik kom naar beneden.

Wat deed je in de tuin? -Het is voor mijn nieuwe scène.

Ga je mee naar het theater? -Ik kan niet.

Vind je het erg? -Neen, ik laat je wel verder werken.

Ik moet nu gaan, anders kom ik te laat. -Zeg, Sylvie.

Ja? -Zeg mij, als iemand...

onze liefde verbreekt of als we moeten scheiden...

Dit zal niet gebeuren hoor, mijn engeltje.

Beloof me dat we samen ten dode ingaan, mijn liefste Sylvie.

Maar natuurlijk, je bent zo serieus deze avond, komt het door je nieuwe scène?

Misschien wel, genre politie is niet echt... -Het zal wel gaan, je zal wel zien!

En als ik vanavond thuis zal komen zal er zeker een lijk liggen.

Het tapijt is gedaan, de meid is vertrokken, het openen... van de deuren...

't vierde, een geweer klaar leggen.

't vierde, een geweer... oké.

't vijfde, de lichten doven.

't zesde zie ik niets meer...

We hadden beter dit op de zevende geplaatst gezet...

Wat doe je in 't donker? -Wat bedoel je?

Voel je je niet goed? -Ik voel me heel goed.

Ik ben heel laat, ik ben mijn maquillage vergeten.

Sylvie, hebben we elkaar gekust daarnet?

We hebben dit daarnet gedaan, wil je nog één?

Eigenlijk wel.

Vergeet je niets? -Neen.

Je komt niet terug? -Ik denk het niet.

Tot ziens m'n liefste. -Tot ziens m'n beestje.

Ik kan niet...

Ik zou dit nooit doen, ik betaal liever.

Ik kan het niet, hier!

Nee, maar neen!

Maar neen, het was maar een grap.

Het is toch niet echt, komaan.

Mijnheer werkt nog. -Ben je niet naar de bioscoop?

Ik ging juist vertrekken, een theater wapen.

Goede avond advocaat Colas, nog veel plezier.

Mijnheer Brisebard?

Er is iets heel ergs gebeurd, mijn lieve god.

Mijnheer Brisebard?

U was er? Wat doet u hier?

Ik was aan 't werk. -In dit kostuum?

Heeft u mij niet gehoord? -Neen.

Het is heel erg, mevrouw Grunder is in het gat gevallen.

Wat doet zij in mijn gat? Ik heb mijn gat nodig!

Waarom is ze in 't gat gevallen? -prrrt.

Wablieft? -prrrt.

Ik begrijp het niet. -Tuut tuut.

Geef haar een cognac, het zal haar goed doen.

Mijnheer Brisebard?

Ja? -Kan ik een rondleiding geven?

Neen, we geven geen rondleidingen, het is gedaan, ga nu maar.

Ga weg, snel!

Ik sta voor schut. -Ik ga daar niet op antwoorden.

Versta je wat hij zegt? -Natuurlijk.

Zoveel te beter. Het is beter!

Tot later. -Tot later mijnheer Brisebard.

Een beetje cognac.

Jullie hebben mevrouw Grunder vergeten...

Jullie hebben mevrouw Grunder vergeten... Zij is daar...

Kijk, kijk maar...

Mijn cognac...

Kom, we gaan slapen...

Het is uw hoed niet, het is mijn hoed.

Het is ook de uwe niet. -Excuseer mij.

Ik heb uw hoed. -Wat vind je ervan?

Héél goed, goede nacht.

Ah, u bent het.

Ik stoor toch niet? -Lichten uit!

Luister, ik zie niets meer. -Dat moet!