Butterfly (Lengua de las Mariposas, La)

Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ

Αντρές!

Αντρές, ξύπνα!

Τι τρέχει;

- Σε χτυπάγανε στο σχολείο; - Ναι.

Δε θέλω να πάω.

Πού;

Στο σχολείο.

Εξάλλου, ξέρω να διαβάζω.

Αύριο φεύγω για Αμερική.

Όπως έκανε ο θείος για να μην πάει στον πόλεμο της Αφρικής.

- Τι είναι αυτά που λες; - Δε θέλω να με χτυπάνε!

Ποιος να σε χτυπήσει;

Ο δάσκαλος. Φαίνεται κακός.

Κοιμήσου... Άντε!

Αν δεν κοιμηθείς τώρα, θα κοιμάσαι αύριο στο σχολείο.

Και τότε σίγουρα θα τις αρπάξεις.

Δώστο μου μέχρι να 'ρθει ο δάσκαλος.

Όχι!

Κοίτα τι ωραία που είναι!

- Καλημέρα! - Καλημέρα!

Αυτός είναι ο νεαρός;

Ώστε εσείς είστε που ξέρετε να διαβάζετε και να γράφετε;

Τον έμαθε ο πατέρας του όταν ήταν άρρωστος.

Μου είπε ότι έχει άσθμα.

Ναι αλλά τώρα είναι εντάξει.

Ντρέπεται ο καημενούλης.

Αλλά πρέπει να το πάρει γιατί αν τον ξαναπιάσει...

...δε θα μπορεί να αναπνεύσει.

Φιλάκι;

Έχετε υπομονή μαζί του. Είναι σαν ένα σπουργιτάκι...

...κι αυτή είναι η πρώτη φορά που βγαίνει απ' τη φωλιά του.

Πάμε, παιδί μου.

- Καλημέρα! - Καλημέρα, κύριε Γρεγόριο!

Εσείς, ο νέος! Σηκωθείτε.

Πώς ονομάζεστε;

Σπουργιτάκι. Ονομάζεται σπουργιτάκι.

Ελάτε τώρα...

Ελάτε! Πλησιάστε!

Απαντήστε! Ή θέλετε να σας φωνάζουμε όλοι σπουργιτάκι;

Κατουριέται πάνω του!

Κύριε, περιμένετε! Ελάτε πίσω!

ΑΓΟΡΙΑ

Τι έχεις, παιδί μου;

Μόντσο, τι κάνεις εσύ εδώ;

Μόντσο!

Μόντσο!

Μόντσο!

Μόντσο!

Μόντσο!

Πού πήγαινες, ανόητε;

Όπως σας τα λέω. Το πλάνο του ήταν...

...να πάει στη Λα Κορούνια και να πάρει το πλοίο για Αμερική.

Βρε, το διαβολάκο...

Σας έφερα λίγο τυρί.

Δεν έπρεπε να μπείτε σε κόπο, κυρία μου!

- Πώς είναι τώρα; - Μια χαρά.

Δε μπορώ να το πιστέψω!

Φανταστείτε... Όλη νύχτα νηστικός έξω στο βουνό...

...στην παγωνιά και ούτε καν κρυολόγησε!

Πώς του 'ρθε ότι χτυπάω τους μαθητές;

Εμένα με χτυπάγανε, πάντως...

Όχι, εγώ δε χτυπάω. Δεν έχω χτυπήσει ποτέ κανέναν!

Πόσο μάλλον ένα παιδί.

Θέλετε να του πείτε ότι ήρθα να του ζητήσω συγνώμη;

Για το Θεό, κύριε Γρεγόριο!

Εσείς δε φταίτε σε τίποτα!

Είναι ένα πολύ ευαίσθητο παιδί.

Θέλω να του ζητήσω συγγνώμη.

Κι επιπλέον, να του ζητήσω να επιστρέψει στο σχολείο.

Δε θέλετε να δοκιμάσετε λίγο τυρί;

- Σας παρακαλώ, φωνάξτε τον. - Μάλιστα, κύριε.

Μ΄ αρέσει αυτό το όνομα. "Σπουργίτι"!

Αλλά αν δεν το θέλετε, δε θα σας ξαναπώ έτσι.

Κι όσο για τους συμμαθητές σας, μην τους κρατάτε κακία.

Δεν είναι κακοί. Την άλλη φορά, μπορεί να γελάτε εσείς μ' αυτούς.

Τέλειο!

Ησυχία! Ησυχία!

Καθίστε κάτω!

Σήμερα έχουμε έναν καινούριο συμμαθητή.

Και χαιρόμαστε όλοι γι' αυτό.

Ας τον υποδεχθούμε μ' ένα χειροκρότημα.

Ωραία. Ωραία. Ωραία.

Φέρτε αυτή την καρέκλα και καθίστε εδώ δίπλα μου.

Σήμερα θα ξεκινήσουμε μ' ένα ποίημα.

Ποιος έχει σειρά;

Ο Ρομουάλντο! Ωραία. Τι θα μας διαβάσετε;

Ένα ποίημα, κύριε.

Ποιο; Πώς λέγεται;

''Παιδική ανάμνηση'', του Αντόνιο Ματσάδο.

Ωραία. Ωραία. Ωραία. Ξεκινήστε.

Αλλά προσοχή! Αργά και δυνατά.

Και πολλή προσοχή στη στίξη.

«Ένα σκοτεινό και κρύο φθινοπωρινό απόγευμα,

οι μαθητές διαβάζουν.

Μονοτονία βροχής πίσω από τα παράθυρα.

Είναι η τάξη.

Σε μια αφίσα απεικονίζονται ο φυγάς Κάιν...

...και ο νεκρός Άβελ, πλάι σε μια άλικη κηλίδα.

Τι...

Τι εννοεί λέγοντας ''μονοτονία βροχής'', Ρομουάλντο;

Ότι πάνε τα μαρούλια, κύριε Γρεγόριο.

Σωστά. Τώρα, ας περάσουμε στην υπαγόρευση.

Καλημέρα!

Περάστε. Περάστε. Πώς είστε;

Εγώ καλά. Αλλά δε μπορώ να πω το ίδιο και για τον μικρό.

Δε σας καταλαβαίνω.

Χθες του έβαλα μια άσκηση μαθηματικών...

...σχετική με το κοπάδι και τα έκανε θάλασσα.

Ναι, σίγουρα πρέπει να προσπαθήσει κάπως περισσότερο αλλά...

Ξύλο, κυρ-δάσκαλε! Ξύλο!

Πρέπει να του βάλουμε τις πράξεις στο κεφάλι πάση θυσία.

Δώσ’ τους στο δάσκαλο.

Όχι! Όχι, με τίποτα!

Με προσβάλλετε;

Όχι, κύριε Αβελίνο! Δεν ήθελα να το κάνω αυτό.

Θα γλείφετε και τα δάχτυλά σας...

Κι όπως είπαμε: βάλτε τα δυνατά σας με το παιδί.

Κι η Παναγιά μαζί σας.

Πάρε αυτούς τους κόκορες.

Και τι να τους κάνω;

Βάλτους κάτω απ' το θρανίο σου και μετά τους γυρνάς στον πατέρα σου.

Εντάξει.

Αλλά θα θυμώσει.

Θα τις φάω πάλι...

Χριστέ μου... Τότε...

Πες του ότι ο γιατρός μού έχει απαγορεύσει να τρώω κρέας.

Τα πουλερικά, εννοώ.

Αυτό είναι. Αυτό να του πεις.

Α! Και μια που μιλάμε για πουλερικά...

Αν ένας κόκορας κάνει ένα αυγό...

...στα σύνορα Ισπανίας-Γαλλίας...

...σε ποια χώρα ανήκει το αυγό;

- Στην Ισπανία. - Γιατί στην Ισπανία;

Γιατί την έχουμε μεγαλύτερη!

- Εσείς τι λέτε; - Οι κόκορες δεν κάνουν αυγά.

Πολύ σωστά, Μόντσο! Αυτή είναι η σωστή απάντηση.

Μόντσο...

Καθίστε εκεί, με το Ρόκε.

Ρομουάλντο, μπορείτε να συνεχίσετε την υπαγόρευση.

«Ένα σκοτεινό και κρύο απόγευμα...»

Αλλάζουμε γραμμή...

«...του χειμώνα...»

Τελεία.

Εγώ την πρώτη μου μέρα στο σχολείο, χέστηκα πάνω μου.

«Οι μαθητές...»

- Γεια... - Γεια σου, αγόρι μου.

Ο κύριος Γρεγόριο δε χτυπά!

- Σοβαρά; - Σοβαρά!

Κι επέστρεψε 2 κόκορες σε έναν κύριο που όλο διατάζει...

...επειδή είναι πολύ πλούσιος.

Κι εσύ πού το ξέρεις;

Το 'πε ο γιος του, ο Χοσέ Μαρία.

Λέει ότι ο πατέρας του είναι πιο πάνω κι απ' το δήμαρχο.

Και γιατί του έδωσε τους κόκορες;

Ως δώρο για να μάθει στο γιο του να κάνει υπολογισμούς.

Αλλά στο γιο του δεν αρέσει το διάβασμα.

Λέει πως όταν μεγαλώσει θα γίνει πλουσιόπαιδο στη Λα Κορούνια.

Εσύ ξέρεις από πού προέρχονται οι πατάτες;

Απ' το περιβόλι! Από πού να προέρχονται, δηλαδή;

Προέρχονται απ' την Αμερική.

Μη λες βλακείες!

Αλήθεια! Μας το είπε ο κύριος Γρεγόριο!

Πριν ανακαλύψει ο Κολόμβος την Αμερική...

...στην Ισπανία δεν είχαμε πατάτες.

Και τι έτρωγε ο κόσμος;

Κάστανα. Ούτε καλαμπόκι υπήρχε.

Αυτός ο δάσκαλος είναι πολύ καλός, ε;

Εμένα μ' αρέσει.

Κάνατε προσευχή;

- Πού; - Στο σχολείο!

Εεε... Ναι... Κάτι για τον Κάιν και τον Άβελ.

Αυτό για να μάθεις να πιστεύεις τις διαδόσεις!

Κι εγώ δεν πίστευα ότι ο κύριος Γρεγόριο είναι άθεος...

- Τι σημαίνει "άθεος"; - Αυτός που δεν πιστεύει στο Θεό.

Όπως ο μπαμπάς;

Πώς σου 'ρθε αυτό τώρα;

Ο μπαμπάς βρίζει το Χριστό και την Παναγία.

Κοίτα... Αυτό είναι... Αυτό είναι αμαρτία.

Απλά μια αμαρτία.

Αλλά ο μπαμπάς πιστεύει ότι υπάρχει Θεός...

...όπως όλοι οι καλοί άνθρωποι.

Κι ο Διάβολος;

- Τι; - Υπάρχει;

Φυσικά και υπάρχει!

Ήταν άγγελος αλλά έγινε κακός. Επαναστάτησε κατά του Θεού.

Πήγε στην κόλαση κι άρχισε να γίνεται ωχρός.

Γι' αυτό τον λένε "άγγελο του θανάτου".

Αφού ήταν τόσο κακός, γιατί ο Θεός δεν τον σκότωσε;

Ο Θεός δε σκοτώνει, Μόντσο!

Είναι τρομερό. Λένε ότι στη Βαρκελώνη έκαψαν τις εκκλησίες.

Τι να περιμένεις απ' τους δημοκρατικούς!

Οι δημοκρατικοί δεν καίνε εκκλησίες!

Επίσης, σας θυμίζω ότι η δημοκρατία...

...μάς έδωσε δικαίωμα ψήφου.

Εμένα δε με νοιάζει. Εγώ θα ψήφιζα μόνο το Βασιλέα Χριστό.

Ναι αλλά οι βασιλείς δεν κατεβαίνουν στις εκλογές!

Χάλια... Χάλια τα βλέπω τα πράγματα...

Αλλά ξέρω τη λύση. Αν την ξέρω, λέει...

Ποια είναι η λύση;