لومړۍ 200 کرښې.
บันได
สงสัยจะไม่ไหว
ทุกคน เล่นไปเลยไม่ต้องรอ
เดี๋ยวตามไปต่อ
หวานคอหมี
จิตปล่อยวาง
จิตปล่อยวาง
คันจมูก
ในที่สุด...จิตปล่อยวาง
อะไรกันอีก?
ไค่เพื่อนเก่า
ท่านอาจารย์อูเกว
การประลองของเราสิ้นสุดไปแล้วเมื่อ 500 ปีก่อน
ตอนนี้ข้าขอกลับมาล้างตา
ฟิตตัวนานไปป่าว
พลังยุทธ์แกร่งขึ้น
500 ปีที่ติดอยู่ในปรภพ มันก็ต้องมีดีกันบ้าง
ข้าสูบพลังวรยุทธ์จากทุกอาจารย์ที่นี่
ไม่!
ช่ายยย
และข้าจะสูบวรยุทธ์ของเจ้าด้วย
เมื่อไหร่เจ้าจะได้สติ กระหายใคร่มี กลับยิ่งไม่มี
ด้วยพลังยุทธ์เจ้า ข้าจะได้หวนกลับคืนสู่โลกมนุษย์
และคราวนี้จะไม่มีเจ้าอยู่ขวางทางข้า
ฟ้าลิขิตให้ข้าขวางเจ้าซะที่ไหน
ข้าเลือกคนลุยเจ้าเอาไว้แล้ว
งั้นข้าจะหาตัวมัน
และสูบพลังยุทธ์ของมันด้วย
ความยุติธรรมพร้อมเปิดบริการ!
กังฟูแพนด้า 3
เอาความยุติธรรมชุดใหญ่ 2
- 3 - 3
กับเปาไส้เต้าหู้
เตี๋ยวยำแซ่บเฟร่อให้พยัคฆ์ จะเอาซอสมั้ย
นางให้ใส่ถ้วยไป
- ใส่ถ้วยไป - ใส่ถ้วยไป
นักรบมังกร ท่านทำได้!
นักรบมังกรสู้สู้!
ปกป้องหุบเขา!
นักรบมังกร!
สู้สู้นักรบมังกร!
ปกป้องหุบเขา!
นี่จะไม่เก๊กท่าเรียกแขกกันเหรอ
เราต้องตั้งท่าทุกครั้งที่แตะดินเลยเรอะ?
อย่ามองการเปิดตัวหวือหวาไม่มีความหมายนะ
ได้ยินว่าจอมยุทธ์บางคนชนะศึกได้ ด้วยการถีบประตู!
เปิดตัวเรียกแขก?
อาจารย์ชิฟู
นักรบมังกรพูดถูก
อ้าวเหรอ ข้าก็แค่...
อ๋อใช่ เอ่อ ใช่ข้าพูดถูกสิ
ก่อนเข้าเพลงหมัด มันต้องวัดกันที่ใจ
เป็นเช่นนี้ จงเปิดตัวเรียกแขก
เปิดตัวเรียกแขกจริงด้วย ในโอกาสอะไรเนี่ย?
วันนี้ข้าเปิดสอนคาบสุดท้าย
คาบสุดท้าย? เดี๋ยว
ข้าไม่ยักรู้ว่าอาจารย์ป่วย ถึงอาจารย์จะดูแบบว่า...
ข้าไม่ได้ป่วย
แข็งแรง แข็งแรงนิดๆ แข็งแรงมากตะหาก!
มันเป็นคาบสุดท้ายเพราะว่านับจากนี้...
การฝึกวิชาจะอยู่ในมือของนักรบมังกร
อะไรนะ?
ข้าสอน? ให้พยัคฆ์สิ นางเป็นตัวแม่สั่งตลอด
เงียบไปเลย โป
เห็นยังอาจารย์
พยัคฆ์ไม่ใช่นักรบมังกร
เจ้าเป็น
โธ่ นี่ห้าผู้พิทักษ์นะ ข้าจะไปสอนอะไรได้
ความรู้เรียนได้ไม่จบสิ้น แม้แต่กับอาจารย์
เพื่อเป็นขวัญตา...
ข้าจะสอนเจ้าอีกหนึ่งกระบวนท่า
เคล็ดวิชาสั่งลา
นั่นอะไรอ่ะ?
ว้าว! ล้อกันเล่นใช่ป่าว
เขาไปไหนแล้ว?
อาจารย์!
เขาไปแล้วน่า ไม่ต้องเลย
เราน้อมรับคำชี้แนะจากอาจารย์
ศิษย์น้อมขอคารวะต่ออาจารย์
ช่างเหอะ มันจะอะไรหนักหนา
มันหนัก!
หนักมากๆ ด้วย!
เอาล่ะๆ เล่นท่ายาก
วานร! วิ่งลุยฝ่าต้านขุนเขา!
ครับอาจารย์
พยัคฆ์ สลาตันพลิกหลัง!
ค่ะอาจารย์
โอ๊ะไม่! ยิงไฟ!
- ยิงไฟ! - หยุดก่อน!
โทษที ผิดคิว
กระเรียน ขึ้นสูง เอ๊ย ลงต่ำ!
โอ๊ย กรงเล็บตั๊กแตน
อสรพิษ พยัคฆ์ กระบวนเลื้อยพันเสา พ่นพิษศัตรู
สองคน ฝูงแมลงร่ายรำกัด...
กับเจ้าหางเหลือง เอ่อ ปลอกผ้าเหลือง แซ่บซ่าทูน่า
ขอโทษ
สุดยอดวิชา โป
เจ้าได้รู้อะไรมากขึ้นบ้างมั้ย
รู้
ว่าเจ้าสอนไม่เป็น
และพยัคฆ์ตัวติดไฟ...ซะงั้น
โอ้ย หายนะไม่มีชิ้นดี
ดีนะที่พวกเราไม่ใช่โป
ห่วยชะมัด
ชิฟูคิดอะไรของเขา
อูเกวน่ะสิคิดได้ไง
ข้าว่าเขาได้ยินเรานินทา
ไม่ได้ยินอะไรเลย
เขาว่าเจ้าห่วยชะมัด
ศิษย์ขอโทษ อาจารย์อูเกว
เลิกแอบมาเงียบๆ ได้มั้ย
สอนวันแรกเป็นไงบ้างล่ะ?
หน้าแตกยับเยิน
รู้แล้ว
ใครบอกท่าน พยัคฆ์เหรอ
ข้ารู้จากวานร กระเรียน ตั๊กแตน
เตี่ยเจ้า อาอึ้มเฉาร้านของที่ระลึก
เป็ดที่เจ้าเดินผ่าน
นางพยัคฆ์บอกข้า
นางบอกมั้ยว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก เพราะข้าเลิกแล้ว
เลิกสอนหรือเลิกหน้าแตกล่ะ?
ทั้งคู่! ทำไมท่านคิดว่าข้าสอนกังฟูได้?
ข้ารู้ว่าไม่ได้
อะไร? ท่านแกล้งข้าเหรอ ทำไมล่ะ?
ถ้าเจ้าทำแต่สิ่งที่ทำได้ เจ้าจะไม่มีวันดีกว่าตัวเจ้าตอนนี้
ข้าไม่ต้องการนี่ ข้าชอบตัวข้าแล้ว
เจ้าไม่รู้ด้วยว่าตัวเจ้าเป็นใคร
โธ่ รู้สิ ข้าเป็นนักรบมังกร
แล้วมันหมายถึงอะไรเหรอ นักรบมังกร?
มันหมายถึง แบบว่า ใช้วิชา ออกหมัด เตะต่อยซ้ายขวา
ปกป้องหุบเขา สู้ๆ!
ออกหมัดเตะต่อยเหรอ
เจ้าคิดว่านั่นคือความดีงาม ที่อาจารย์อูเกวเห็นในตัวเจ้า?
คำพยากรณ์ 500 ปีสัมฤทธิ์ผล เพียงเพื่อให้วันๆ เจ้าเอาแต่ไล่เตะต่อย
แล้วแปะมือกับฝูงกระต่ายเหรอ
- ใช่ - ไม่!
อูเกวเห็นความยิ่งใหญ่ในตัวเจ้า โป มันค้านสายตาของข้า
เจ้าเป็นมากกว่าที่เจ้าเห็นตัวเอง
พลังวรยุทธ์ลึกล้ำรอเจ้าอยู่
มันลึกล้ำเกินกว่าที่เจ้าจะนึกฝัน
ว้าวววว! นั่นอะไร?
นั่นคือยุทธ์
ว้าวววว!
ยุทธ์คืออะไร?
พลังที่หมุนเวียนในทุกสรรพชีวิต
แปลว่าถ้าข้าสอน ข้าจะทำเฟี้ยวแบบนั้นได้?
เปล่า แต่ถ้าเจ้าสอน ข้าจะมีเวลาไปทำเฟี้ยวแบบนั้น
โอ้ย
จะเป็นเจ้ายุทธ์ จะต้องเป็นนายตัวเอง
อูเกวจำศีลคนเดียวในถ้ำยาวนาน 30 ปี ถามเพียงคำถามเดียว
“ข้าเป็นใคร?”
“ข้าเป็นใคร?”
ข้าคงโชคดีถ้าสงบได้ห้านาที ก่อนเจ้าขัด...
โธ่ ข้าต้องอยู่ในถ้ำ 30 เลยเหรอ
ถ้าได้ทำ
หลังจากสอนผู้พิทักษ์ทั้งห้า
สอนเหรอ? ข้าไม่มีทางเป็นเหมือนท่าน
ข้าไม่ได้จะเปลี่ยนเจ้าให้เป็นข้า
ข้าพยายามเปลี่ยนเจ้าให้เป็นเจ้า
เปลี่ยนข้าให้เป็นข้าเหรอ ไม่เห็นเข้าใจ
เกือบแล้ว ชิฟู
เพิ่มงงอีกนิด ท่านก็จะเป็นอูเกวคนต่อไป
ขอโทษทีท่านอาจารย์อูเกว ข้าแค่...
ข้าไปล่ะ ให้ท่านปล่อยวางจิตต่อ
นี่คือที่ไหน?
ไร่ของพี่ชายข้า
ถ้าข้าเหยียบเจ้า เจ้าจะตายมั้ย
ตายสิ
นี่คือโลกมนุษย์
เจ้าได้ยินมั้ย อูเกว ข้ากลับมาแล้ว
ไค่กลับมาแล้ว!
ใคร?
ไค่ นายพลไค่
จอมทัพไร้เทียมทานเหนือแผ่นดินจีน!
ฉายาผู้สูบพลังยุทธ์ เจ็บปลิดชีพ
เจ้าอาจรู้จักในชื่อ “อสูรสุมแค้น”
ผู้สร้างแม่หม้าย?
เอาล่ะ ข้าเคยทำงานกับอูเกว
อ้อ อาจารย์อูเกว
เขาเป็นนักรบผู้เยี่ยมยุทธ์
เราเคยได้ยินชื่ออาจารย์อูเกว
เอาล่ะๆ พอแล้ว หุบปาก!
หาตัวลูกศิษย์อูเกว พาพวกมันมาให้ข้า
เมื่อข้าจัดการพวกมันหมดแล้ว อูเกว...
จะไม่มีใครเหลืออยู่คอยจดจำชื่อเจ้าอีกเลย
ไค่กำลังมา!
ข้าพร้อมแล้ว...
ที่จะสอนเพลงยุทธ์เจ้า
สอนข้าเหรอ ไม่นะ นั่นอาจารย์มังกร!
ใช่ เขาหล่อมากเลย
ขอบคุณสำหรับคำชม
โอ้ ไม่นะ อย่าสอนหนักเดี๋ยวตายนะ
โป?
อ้าวเตี่ย มีไรเหรอ?
ข้าเอ่อ...ข้าแค่แวะมาเล่นน้ำถังน่ะ
บอกมา เป็นอะไร?
เปล่า
เปล่าเหรอ อั๊วกลับบ้าน มาเจอลื้อเล่นน้ำกับตุ๊กตา!
หุ่นนักรบ!
แทนที่จะใส่เกลือลงอ่าง ลื้อกลับใส่พริกเสฉวน
No comments yet. Be the first to leave one.