HeartBeat (My Heart is Beating / Gaseumi Ddwinda / 가슴이 뛴다)

(ตัวละคร สถานที่ องค์กร หน่วยงาน และฉากที่ปรากฏเป็นเรื่องสมมติ)

(และการถ่ายทำดำเนินไปตาม แนวปฏิบัติในการถ่ายทำสัตว์)

ไม่เป็นไรใช่ไหม

ฉันไม่เป็นไรค่ะ

โล่งอกไปที

ที่ไม่ได้บาดเจ็บอะไรมากมาย

คุณซอนอูฮยอล

คุณซอนอูฮยอล

(จังหวะหัวใจ ตอนที่ 8)

นี่มันเรื่องอะไรกันก็ไม่รู้

ต้องขอโทษจริงๆ นะคะ

คุณซอนอูฮยอลเป็นพวกเมาแล้วหลับ

ไม่ต้องห่วงเขามากก็ได้ค่ะ

ไม่มีอะไรต้องขอโทษหรอกค่ะ

ถ้าไม่ใช่เพราะคุณซอนอูฮยอล ฉันคงได้นอนโรงพยาบาลไปแล้วค่ะ

ฉันต้องขอบคุณด้วยซ้ำ

ใช่

แค่ไม่มีใครบาดเจ็บก็พอแล้ว

อย่าเก็บไปคิดมากเลย

คุณคงตกใจมากแท้ๆ ขอบคุณที่เข้าใจนะคะ

ฉันจะทำเกสต์เฮาส์ให้ดีที่สุดค่ะ

ฉันเชื่อใจคุณอินแฮนะคะ

ประธานชินเขามือทองอยู่แล้ว เป็นความจริงที่ใครๆ ก็รู้

ฉันเองก็จะช่วย ให้ดำเนินการได้อย่างราบรื่นค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ขอบคุณที่มาวันนี้นะคะ

กลับดีๆ นะคะ

ค่ะ ไว้เจอกันใหม่นะคะ

เดี๋ยวโทรหานะ

ฉันส่งสัญญาณเตือนให้ระวัง ขนาดนั้นแล้วแท้ๆ

ทำอะไรตามใจตัวเองไปหมด

แฮซอน

เอะอะก็มีแต่แฮซอน

เขากลับบ้านไปแล้วโว้ย

แฮซอน

แฮซอน

แฮซอน

น่าสนใจจัง

หรือเราจะเมาจนตาฝาดไป

เลิกคิดเถอะ

โอ๊ย ทำไม...

ที่นี่ที่ไหนเนี่ย

นี่ค่ะ การแกะกุ้งให้ ใช่ว่าจะทำให้ใครก็ได้ รู้ใช่ไหมคะ

แฮซอน

เป็นไปไม่ได้

นี่เราไปทำเรื่องงามไส้ต่อหน้าแฮซอน

บ้าเอ๊ย

ทีนี้พอจะได้สติหรือยัง

เอามือกุมหัวแบบนั้น แปลว่าพอจำอะไรได้อยู่สินะ

ถ้าเป็นอย่างนั้น

เธอน่าจะต่อยฉันให้หมดสติไปเลยสิ

อันนั้นก็ทำแล้วค่ะ

อ๋อ ร่างกายเราจำได้อยู่สินะ

คือว่า ฉันกินอาหารมนุษย์เข้าไปเยอะ ก็เลยรู้สึกไม่ค่อยดี

- ไปหาเลือดวัว... - เลือดวัวบ้านคุณสิ

ฉันบอกไว้ว่ายังไงคะ

หนึ่ง ห้ามพูดคำว่าแฮซอน

สอง ห้ามสกินชิปโดยพลการ

สาม ห้ามจ้องเขาตาเป็นมัน

แล้วก็ให้ระวังตัวตนถูกเปิดเผย ฉันย้ำจนปากเปียกปากแฉะแล้วนี่คะ

ก็จริง

แล้วคุณแหกหมดทุกข้อได้ยังไง

ฉัน...

แหกครบทุกข้อเลยเหรอ

คุณเมาอาละวาด

ทั้งที่ไม่ได้แตะเหล้าสักหยด แล้วเขาจะคิดยังไงกันคะ

ต้องขอโทษด้วย

แต่เขาอุตส่าห์แกะเปลือกกุ้ง ให้อย่างดีขนาดนั้น

ฉันจะไม่กินได้ยังไงกัน

จะเอาเรื่องนั้นมาเป็นข้ออ้างเหรอคะ

ต่อไปห้ามกินอาหารมนุษย์เด็ดขาด เข้าใจไหมคะ

หลีกไป

ให้ตาย

มึนหัวไปหมด

นี่คือหลักฐาน

นี่คือหลักฐานเหรอ

แปลว่า นายเจอหนวดแมว ที่สันนิษฐานว่าเป็นของอาจารย์โก

อยู่ในห้องใต้ดิน ที่เคยฝังทองคำแท่งเอาไว้งั้นสิ

โป๊ะเชะ

นายก็เลยคิดว่า คนร้ายที่ขโมยทองไปคืออาจารย์โกเหรอ

โป๊ะเชะ

แต่หลักฐานมันอ่อน เกินกว่าจะคิดแบบนั้นปะ

อย่างกับว่า... จะว่ายังไงดีล่ะ

อ้อ เหมือนนายเจอเส้นผมยาวๆ ตกในร้านอาหารว่างนี่

"อ๋อ พี่ซอบมีแฟนแล้วสินะ"

มันเหมือนกับการสรุปแบบนี้เลยนะ

อะไรเล่า พี่อยู่เฉยๆ มาลากไปเกี่ยวด้วยทำไม

เปล่า ก็แค่เปรียบเทียบเฉยๆ

กล่าวหาว่าเป็นคนร้าย เพราะหนวดเส้นเดียวมันไม่เข้าท่านี่

ฉันว่าจะไม่พูดขนาดนี้แล้วนะ

- อะไรเหรอ - แมวมันชอบจิ๊กของอยู่แล้ว

ไม่งั้นจะมีคำว่า "แมวขโมย" ขึ้นมาได้ไง

พูดจาให้มันเข้าท่าหน่อยเถอะ

อะไรกัน พูดถึงแมว แมวก็มา

นี่ อันนั้นมัน "พูดถึงผี ผีก็มา" ไม่ใช่เหรอ

- โป๊ะเชะ - โป๊ะเชะ

นี่

ยังไงก็ขายไม่ออกอยู่แล้ว น้องแมวกินเยอะๆ เลยนะ

ไม่มีซีอิ๊วเหรอ

อะไรเนี่ย

อันนั้นผมให้แมวนะ

คุณเป็นใครครับ

ยินดีที่ได้รู้จัก ข้าโกยางนัม

อาจารย์โก ที่เคยได้ยินมาแต่ชื่อน่ะเหรอ

- อาจารย์โกเหรอ - อาจารย์โกเหรอ

ท่านประธาน ช่วงบ่ายมีประชุมกับลูกค้าครับ

ครับ ผมรู้อยู่แล้วครับ

รู้สึกไม่ดีตรงไหนหรือเปล่าครับ

เปล่าครับ ผมโอเคดี

เดี๋ยวก่อน หัวหน้ากู

ครับ ท่านประธาน

คือ บางที

คุณเชื่อเรื่องผี หรือไสยศาสตร์อะไรพวกนี้ไหมครับ

ไสยศาสตร์เหรอครับ

หมายถึงว่า

คุณเชื่อว่าสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติ ที่อยู่ในหนังสยองขวัญมีจริงหรือเปล่า

ไม่รู้สิครับ

พอดีผมยังไม่เคยเห็นกับตา

งั้นเหรอครับ

จริงสิ

ถ้าไม่เคยเห็นกับตา จะไปเชื่อได้ยังไงล่ะ จริงด้วย

งั้นถ้าคุณเห็นกับตา จะเชื่อไหมครับ

ก็ต้องเชื่อสิครับ

ผมไม่สงสัยในสายตาตัวเองอยู่แล้ว

ไม่สงสัยเหรอ

ไม่สงสัย

จริงด้วย

เราต้องเชื่อในสายตาตัวเองสิ

เป็นอะไรไปครับ

ถ้างั้น

เรามาเชื่อในสายตาหัวหน้ากู กันดีไหมครับ

ซีอิ๊วครับ

คุณใช่ไหมครับ ที่มาเต็นท์ดูดวงตอนนั้น

ช่างสังเกตเหมือนกันนะ

ตอนนั้นผมก็ว่าคุณไม่ธรรมดา

คุณล่วงรู้ความลับ ทางธุรกิจของผมได้ทันทีเลย

ความลับทางธุรกิจของพวกเจ้า ไม่ได้เรื่องเลยสักอย่าง

แบบนี้มันจะทำมาหาเลือดกินได้ยังไง

ทรงผมก็ชวนหมดอารมณ์กิน

มันเป็นอะไรไปนะ

หรือว่าซีอิ๊วจะเสียแล้ว

เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน

ช่วยตอบสิ่งที่ผมจะถามต่อไปนี้ อย่างตรงไปตรงมา

ห้ามโกหกแม้แต่นิดเดียวนะครับ

ทองคำแท่งที่อยู่ห้องใต้ดินคฤหาสน์

อาจารย์เป็นคนเอาไปใช่ไหม

พูดเรื่องอะไรของเจ้า

เอาล่ะ

ผมมีหลักฐานขนาดนี้แล้ว

อย่าคิดจะปฏิเสธเชียวนะครับ

เจ้าพูดอะไร ข้าไม่เห็นเข้าใจเลยสักนิด

คุณเป่าหูลูกพี่อูฮยอลผู้ใสซื่อ

ว่าถ้านอนหลับร้อยปี แล้วจะกลายเป็นมนุษย์ได้

และระหว่างที่ลูกพี่หลับไป

คุณก็แอบไปขโมยทองแท่งทั้งหมด ไม่ใช่หรือไงครับ

และหนวดแมวนี่ ก็คือหลักฐาน ว่าคุณลงไปที่ห้องใต้ดิน

ใช่แล้ว

ข้าเคยลงไปที่ห้องใต้ดิน

นั่งลง

แต่ว่า

ทองแท่งจิ๊บจ๊อยนั่น ไม่ได้มีความหมายอะไรกับข้า

ซอนอูฮยอล

ข้าลงไปเพื่อดูเขา

ตอนนี้ซอนอูฮยอล ก็เหมือนไข่กึ่งสุกกึ่งดิบ

มนุษย์ก็ไม่ใช่ แวมไพร์ก็ไม่เชิง

แต่อยู่พรมแดนตรงกลาง

ไม่รู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ บ้างเหรอ

ลูกพี่อูฮยอลแกแปลกตลอดอยู่แล้วครับ

แค่การที่แวมไพร์อยากเป็นมนุษย์ ก็ไม่ปกติแล้วนี่ครับ

สำหรับซอนอูฮยอล นี่คือช่วงเวลา ที่สำคัญและอันตรายที่สุด

เขาต้องการความช่วยเหลือจากพวกเจ้า

หรือว่า เกิดอะไรขึ้น กับลูกพี่อูฮยอลเหรอครับ

ไข่กึ่งสุกกึ่งดิบ อาจกลายเป็นไข่สุกได้

แต่มันไม่มีทางกลายเป็นลูกเจี๊ยบได้

ลูกเจี๊ยบเหรอ

พูดอะไรของเขา

หมายถึงอะไรครับนั่น

ลูกพี่อูฮยอลจะเป็นลูกเจี๊ยบ...

จะอยากเป็นเจี๊ยบๆ ทำไม

ตาคนนี้ เห็นลูกพี่เราเป็นอะไร

จะเล่นใหญ่เพื่อ นั่งลงไป

จับตาดูซอนอูฮยอลให้ดี

แล้วถ้ามีอะไรแปลกไปแม้แต่นิด ก็ให้บอกข้า

ให้ฉันไปหาที่สำนักงานก็ได้แท้ๆ

อยู่แต่สำนักงานมันน่าอึดอัดน่ะ

พี่นัดออกมาถือโอกาสโดดงานด้วย

เมื่อคืนรุ่นพี่ถึงบ้านปลอดภัยดีนะคะ

อือ

อ้อ

คุณซอนอูฮยอลไม่เป็นไรใช่ไหม

เขาแทบไม่ได้แตะไวน์ แต่ว่าเมาหนักเลย

อ้อ นั่นสิคะ

ฉันก็นึกไม่ถึงว่าเขาจะเมาขนาดนั้น

ให้ฉันขอโทษแทนเขานะคะ

ขอโทษค่ะ รุ่นพี่

มันไม่ใช่เรื่องที่อินแฮต้องขอโทษหรอก

เธอไม่ได้ทำผิดนี่

ก็จริงค่ะ

ไม่ใช่ความผิดฉันนี่เนอะ

ค่ะ