National Geographic: Secrets of Wild India

De woestijnen van Noordwest-India.

Een van de meest veeleisende omgevingen ter wereld.

Sporen zijn vaak de enige aanwijzing voor leven.

Overleven vergt hier taaiheid, kracht en aanpassingsvermogen.

Dit is Marusthali, India's gebied van de dood.

De Aziatische leeuw.

Door z'n moed en kracht is dit dier, en niet de tijger,

het nationale symbool van India.

Dit zijn de gevreesde dieren die ooit in Bijbelse gebieden leefden

die met Samson vochten en christenen verslonden in Romeinse arena's.

AZIATISCHE LEEUW

EEN VAN DE ZELDZAAMSTE GROTE KATTEN

Nu komen ze alleen nog voor in deze uitgedroogde bossen.

Deze troep bestaat uit zes leeuwen:

Drie volwassen wijfjes, twee welpen van 8 maanden

en hun zusje van anderhalf jaar oud.

De oudste leeuwin is de baas.

LEEUWEN ZIJN DE ENIGE GROTE KATTEN DIE IN TROEPEN LEVEN

Troepen Aziatische leeuwen zijn kleiner dan die in Afrika.

Dat komt doordat ze op kleinere prooien jagen.

De jongen zijn mager en hebben altijd honger.

Ze proberen te drinken bij hun moeder, de matriarch van de troep,

maar die heeft geen melk meer.

De beste jager is gewond. Het voeden van de troep is nu de taak

van de minder ervaren jongere wijfjes.

Het leven in deze woestijnen is nooit rustig of gemakkelijk.

De leeuwinnen moeten een prooi vangen.

Ooit leefden er duizenden Aziatische leeuwen

in het gebied van India tot aan de Middellandse Zee.

Nu is dit gebied hun laatste toevluchtsoord.

India's woestijnen maken deel uit van een 11.000 km groot gebied,

van Afrika in het westen tot China in het oosten.

Ze domineren de deelstaten Gujarat en Rajasthan.

Dit is de Kleine Rann van Kutch,

wat 'zoutwoestijn' betekent.

Er groeit weinig op wat ooit de bodem van een ondiepe zee was.

Soorten moeten zich aanpassen om hier te overleven.

JANUARI

Indische wilde ezels horen tot de taaiste dieren van heel Azië.

Ze trekken continu rond, krijgen hun vocht uit planten

en kunnen overleven op zout water.

Ze keren hun kop naar de wind,

zodat de bries over hun vochtige, kale neuzen waait.

Die geven warmte af en zo blijven ze koel.

Hun dikke huid helpt ze zware zandstormen te doorstaan.

Hun lichte kleuren weerkaatsen de felle stralen van de zon.

Zulke aanpassingen zijn essentieel om hier te kunnen leven.

Maar veel van India's woestijnsoorten

staan bloot aan een heel andere druk.

In India's woestijnregio leven 130 miljoen mensen.

Dat is bijna de halve bevolking van de VS,

in een gebied dat kleiner is dan Texas.

Ook mensen hebben moeite om hier te overleven.

Conflicten tussen mens en dier zijn dan ook haast onvermijdelijk.

Maar in een land dat eerbied voor het leven heeft,

zijn ook liefdadigheid en tolerantie te vinden.

FEBRUARI

Jufferkranen verzamelen zich bij een drinkplaats in Rajasthan.

JUFFERKRAAN

Ze doen krachten op voor de vlucht naar hun broedgebieden

in Mongolië, bijna 3000 kilometer noordelijker.

Ruim 100.000 vogels beginnen aan de trek

die ze over de Himalaya zal voeren.

KAN VLIEGEN OP HOOGTES VAN 7800 METER

BIJNA ZO HOOG ALS DE EVEREST

Vele sterven door uitputting, honger en roofdieren.

ZE KUNNEN 320 KM VLIEGEN IN EEN DAG

Duizenden andere worden gedood door jagers.

Het stadje Kheechan is een oase geworden

op hun grootse trek.

Op het hoogtepunt zijn er duizenden vogels meer dan er dorpelingen zijn.

Het begon een paar jaar geleden,

toen één man een handjevol kraanvogels begon te voeren.

De kraanvogels overwinnen hun schuwheid en komen dichterbij.

Nu komen er elk jaar wel tienduizend op bezoek.

Als eentje het erop waagt, volgt de rest al snel.

Woestijnen bieden weinig.

Dat mensen voedsel weggeven, is dus opmerkelijk onzelfzuchtig.

Woestijndieren moeten opportunistisch zijn.

Een leeuwin eet van een dode koe in een poel stilstaand water.

Ze eet zich vol tot er een veel groter mannetje aankomt.

De welpen zogen. Hun moeder heeft eindelijk gegeten.

Maar ze hebben veel meer nodig om in leven te blijven.

Leeuwen zijn niet de enige grote katten in deze woestijnen.

Ze zouden sluwer zijn dan tijgers, en feller dan leeuwen

maar zo heimelijk dat ze vrijwel onopgemerkt rond mensen leven.

Zonsopgang bij een rotspartij die omringd wordt door boerderijen.

Twee luipaardwelpen wachten tot hun moeder

terugkomt van haar nachtelijke jacht.

INDISCHE PANTER

10.000

In tegenstelling tot de jonge leeuwen zijn deze welpen weldoorvoed.

Ze danken hun succes aan hun aanpassingsvermogen.

Ze jagen op vrijwel elk dier: vogels, insecten en zelfs kikkers.

Die tolerantie voor grote roofdieren

is te danken aan de hindoe-filosofie Ahimsa:

Diepgewortelde eerbied voor elke vorm van leven.

Ze is een voortreffelijke rover die berucht is om haar heimelijkheid.

Ze loopt geluidloos op haar tenen

en zet haar achterpoten precies op de afdruk van haar voorpoten.

De geitenhoeder laat z'n kudde verder trekken.

Haar kans is verkeken.

Een mannetjesleeuw eist z'n territorium op.

Z'n gebrul laat rivalen weten dat dit zijn gebied is.

Geursporen versterken die boodschap.

Vlakbij scherpen twee welpen van twee jaar hun jachttechnieken aan.

Deze leeuwin werkt alleen.

Ze begroeten haar met gestoei.

De rol van Aziatische mannetjesleeuwen in de troep is klein.

Ze komen alleen langs om te paren en te eten.

De leeuwin en haar welpen begroeten hem.

MAART

Begin maart op de grasvlakten in het oosten van Rajasthan.

Kuddes Indische antilopen grazen in de vroege ochtendzon.

Ooit kwam de Indische antilope in de hele woestijn voor.

Door habitatverlies komen ze nu alleen voor in geïsoleerde gebieden.

Bij deze antilopen verschillen mannetjes en wijfjes van kleur.

De wijfjes zijn lichter gekleurd.

Mannetjes hebben lange, gedraaide hoorns vol bloedvaten.

Die stralen warmte uit. Zo blijven ze koel.

Met name in de paartijd, als ze het actiefst zijn.

Ze markeren hun territoria met mest en urine

en verdedigen die met geknor en gepronk.

Wijfjes komen een partner kiezen.

De mannetjes paraderen in het rond.

Het doorgeven van hun genen is het enige wat ertoe doet.

Een goede plek in bezit houden vergt veel inspanning.

Als pronken niet afdoende is, beginnen rivalen een duel.

Ze letten niet op. Twee wolven komen dichterbij,

op zoek naar een gemakkelijk maaltje.

Indische wolven jagen meestal met z'n tweeën op antilopen.

De ene wolf leidt de aandacht af

en de andere valt van achteren aan.

Maar ze zijn gezien.

Indische antilopen zijn de snelste dieren op deze vlakten.

Ooit deelden ze die met de nu uitgestorven Indische jachtluipaard.

- KAN TOT 80 KM/ - UUR RENNEN

De wolven hebben geen schijn van kans, en dat weten ze.

Doden zijn onvermijdelijk.

Schichtig naderen de wolven een kadaver.

Een jonge antilope

die wellicht stierf aan wonden die hij opliep op de paargronden.

Ze weten dat er grotere, sterkere jagers in de buurt kunnen zijn:

Luipaarden.