The Devil's Hour - First Season

Deze aflevering bevat gevoelige kwesties, waaronder zelfdoding en verwante thema's.

Voorzichtigheid is geboden.

Déjà vu.

Men zegt dat het kortsluiting in de hersenen is.

Een vaag moment flitst door je geheugencentrum.

Het voelt alsof je het eerder meegemaakt hebt.

Weet je wat ik bedoel?

Dat gevoel?

Zijn we hier eerder geweest?

Kennen we elkaar al?

Je kent mij niet.

Je voelt je niet op je plek.

Losgeweekt.

Alsof je leven niet van jou is.

Elke nacht wordt je wakker uit een nare droom die je nooit hebt gehad.

Jezus Christus.

Je laat me schrikken.

Wat doe je hier beneden?

-Isaac? -Wat doe je hier beneden?

-Gaat het, lieverd? -Gaat het, lieverd?

Kom, terug naar bed.

Ga weer slapen.

Hoe vaak komen deze episodes voor?

Ongeveer één of twee keer per maand.

Dus voor de verhuizing al?

Dat klopt.

Slaapwandelen komt veel voor bij kinderen van Isaacs leeftijd.

Nee, sorry.

Dit is geen slaapwandelen.

Dit is anders.

En zijn jullie alleen thuis?

Ja.

Ziet hij zijn vader nog?

Niet meer.

Hoe reageerde hij toen je hem vertelde dat jij en je man uit elkaar gingen?

Hij reageerde niet.

Isaac, wil je bij mama komen zitten?

Dank je.

Hoe voel je je vandaag?

Isaac. Dr. Bennet heeft je iets gevraagd, lieverd.

Isaac, weet je nog dat je vannacht wakker werd

en de trap afging?

Weet je nog waarom je dat deed?

Meredith huilde.

Soms verbeeldt Isaac zich dingen. Mensen.

Dat is heel gewoon, toch, denkbeeldige vrienden?

Klopt dat, Isaac? Is Meredith je vriendin?

Ze kan me niet horen.

Ze is sinds de verhuizing bij ons. Maar ze is niet de eerste, toch?

We hebben Barney en Stephanie gehad. We hebben zelfs ooit een Alejandro gehad.

Hoe gaat het op school?

Prima. Hij doet het goed.

Geen gedragsproblemen?

Is hij altijd zo emotieloos?

Hij huilt nooit.

Hij lacht nooit, wordt nooit boos, hij...

...hoort hier niet te zijn.

Zei je iets, Isaac?

Ik hoor hier niet te zijn.

Het is goed, we gaan naar school zodra we bij dr. Bennet klaar zijn.

-Ruby, alsjeblieft. -Ruby.

Er is een geval van schizofrenie in de familie.

Sorry?

Je moeder.

Dr. Harper sloot schizofrenie uit.

En je vader,

zijn er problemen aan die kant van de familie?

Niet dat ik weet. Hij stierf toen ik jong was.

Aan een hersenaneurysma.

-Wat naar. -Het is geen schizofrenie.

Geen autisme.

Er is geen simpel antwoord, geloof me.

Je bent dokter nummer zeven al.

Zeven brengt geluk, hoop ik.

Ik zal doen wat ik kan.

...stinkt naar urine.

Ik heb gedoucht, maar het blijft.

Ik ruik het hier nog steeds. Het moet niet gekker worden.

Luce?

Nee, ik snap het. Het punt is, Karen, we zijn al overbelast.

En Mark? Wanneer was zijn laatste huisbezoek?

Mark?

Hij gebruikt geen cash geld omdat het vol vaginale bacteriën zou zitten.

Hij heeft er zelfs een e-mail over gestuurd.

Bedplassen?

Ja.

De moeder verschoont haar lakens niet. Walgelijk.

-Was Rob mee? -Nee, natuurlijk niet.

Rob zou met je mee moeten gaan.

Het kan door misbruik komen, dat moeten we uitsluiten.

Nee, het gaat niet om misbruik...

Ja, wel.

-Nee, wat ik bedoel is... -Dit is het werk.

Ja?

Hij is er.

Mr Fisher, ik ben Lucy Stevens.

-U hebt Rob al ontmoet. -Ja.

Rob en ik hebben beide aan uw zaak gewerkt.

Zoals u weet, is hij vaak naar uw huis geweest.

Nee.

-Wist u dat niet? -Nee, daar weet ik niks van.

Met alle respect, de situatie is heel duidelijk gemaakt.

Waar gaat dit over? Ik heb meer te doen.

We hebben diverse politiemeldingen van gewelddadige mishandeling.

Sommige al ouder.

U bent op borgtocht vrij voor de recentste aanklacht.

Ja.

Chloe zegt dat u haar aangevallen hebt

en de veiligheid van uw dochter bedreigd hebt.

Dat zegt ze, maar het is niet waar, dat heb ik niet gedaan.

-U hebt niet... -Ik heb Tilly niet bedreigd.

Goed?

Ik zou haar niks doen, dat is onzin.

Ze verzint het.

Maar er was een geweldsincident,

Mr Fisher.

Ze duwde me, ik duwde terug.

Beseft u

dat u op dit moment geen contact met uw gezin mag hebben?

Oké.

Drie dagen geleden hebt u Chloe benaderd bij de school van uw dochter.

-Ze droeg uw zoon... -Hij is niet van mij.

Luister, ze neemt haar niet van me af.

Dat is mijn dochter.

Ik hou van haar, ik zal haar niets doen.

Ik wil heel duidelijk tegen u zijn, Mr Fisher.

Als er nog meer incidenten volgen,

zullen we de kinderbescherming in moeten schakelen.

Begrijpt u dat?

Is dat het?

Dit is heel serieus, Shane.

Ja.

-Als je je gezin benadert... -Ik snap het.

Alles goed, Luce?

Ja.

Altijd leuk om nieuwe mensen te ontmoeten.

Het slachtoffer is Harold Slade.

Begin 50.

Drie keer gestoken.

-Wapen? -Nee, nog niet.

-Waar is hij? -Boven in het kantoor.

Z'n vrouw kwam thuis, vond hem rond 16.00 uur.

-Waarvandaan? -Leesclub.

Alibi is solide.

Hoe ziet het er daar uit?

Veel bloedspatten.

Aan de slag dan maar.

-Nog eens? -Die deur was open.

Voordeur zat niet op slot.

De moordenaar wist dat. Kende het slachtoffer vast.

-Of zijn routine. -De vrouw zei dat hij geliefd was.

Vrijwilliger bij St. Johns, runde de roeivereniging.

Een oerdegelijk mens.

Klopt dat?

Ja, en we vonden ook wat tijdschriften in de la.

Niks illegaals.

Een beetje ruw, bondage, SM.

-Wil je naar buiten? -Nee.

We verblijven ergens in de buurt.

Joost mag weten waar.

We zouden ons vanavond moeten bezatten in de King's.

Raar tijdstip voor vuurwerk.

Alles goed?

Sorry. Ken je dat wanneer je je iets half herinnert?

Het moet makkelijker worden.

Je weet wel, het bloed.

De meesten vinden het eerst moeilijk, maar ze wennen eraan.

Het is geen kritiek. Ik zeg alleen,

jij bent de enige die ik ken die nog staat te bibberen.

-Ik bibber niet. -Het is geen schande.

Iedereen is ergens bang voor.

Mijn Bella heeft irrationele angst voor kaas, geloof het of niet.

Dit is niet irrationeel.

Bloed is de dood, het hoort ons angst aan te jagen.

Het is irrationeel er niet bang voor te zijn.

Dat kan. Het zal je niet veel helpen.

Niet als je steekslachtoffers moet bekijken.

-Ga je overgeven? -Ik ben in orde.

-Waarom dit doen? -Een wrok.

Schulden. Mislukte inbraak.

Nee, ik bedoel, jij.

Waarom doe je dit werk, gezien hoe je bent?

Iemand moet het doen.

Ik weet hoe je me ziet.

Als een moordenaar. Een monster.

Waarom ben je hier gekomen?

Omdat je met niemand anders wilt praten.

En toen kwam je?

-Dat hoefde niet. -Ze willen antwoorden.

Nee, dat willen ze niet. Ze willen bewijs, bekentenissen...

Het dossier sluiten, alles vergeten.

Denk je dat ik dit niet wil vergeten?

Ik weet dat je dat wilt.

Maar dat kun je niet.

Hoe laat is het?

Heb je nog steeds die nachtmerries?

Ik zei niet te blijven slapen.

Je was aan het praten in je slaap.

Iets met vuurwerk.

Vuurwerk?