Why Can't My Life Be a Rom-Com?

Mijn God, dit is zo'n verrassing.

Een promotie?

Zo onverwacht.

Ik had geen idee dat dit eraan zat te komen.

Ik heb zo hard gewerkt.

Bedankt.

Mij?

Ik zou graag een hoekkantoor willen.

Ik aanvaard.

Ontzettend bedankt.

Ik zag dit nooit aankomen.

Naar mijn promotie.

Schat, ben je vroeg opgestaan ​​om me succes te wensen?

Wens je geluk? Voor?

De promotie.

Juist, de promotie.

- Junior uitvoerend evenementenplanner.

Ik zal het zijn, toch?

Helemaal. Het is van jou.

God.

Ik voel me als Molly Ringwald

aan het einde van elke film.

Ik heb zoiets van, al mijn dromen komen uit.

- Je bent zo'n nerd voor die films, nietwaar?

Ik weet het.

En ze zijn super problematisch,

maar ik kan er niets aan doen.

Ik hou van hen en ik hou van jou.

Oké, doei.

Wacht, schat,

kun je me alsjeblieft helpen dit canvas heel snel uit te rekken?

Kijk, ik zou graag willen, maar ik vind

het leuk, ik kan niet weer te laat komen.

Kom op.

Nee, het duurt ongeveer vijf minuten.

Ik voel me geïnspireerd.

Je weet wat er gebeurt als je begint te

schilderen wanneer de inspiratie toeslaat.

Kom op. - Ik weet het.

En ik wil je genialiteit niet

onderdrukken of zoiets.

Maar ik... Ik heb je nodig.

Kom op.

Het zal snel zijn.

Ik bedoel, het is zo oneerlijk.

Ik weet dat te laat komen een no-no is,

maar je gaat me er echt om ontslaan?

- Hebben ze je ontslagen omdat je te laat was?

of hebben ze je ontslagen omdat je het leuk vindt...

Voor het terugpraten met mijn baas.

Ik weet.

Maar ik was zo oververhit en emotioneel,

en ik was echt heel erg van streek.

Ik bedoel, dat was mijn taak.

Weet je, ik was te laat door jou.

We zijn hier allemaal volwassenen.

Je moet verantwoordelijk zijn voor je eigen beslissingen.

God, ik weet het, oké?

Dit is gewoon de slechtste dag van mijn leven.

- Nou ja, in ieder geval een van ons had een goede dag.

Ik heb net iets gehoord van de galerie,

en ze gaan me mijn eigen show geven.

Mijn God.

Echt?

Schat, dat is geweldig.

Ik ben, ik ben zo trots op je.

Ik heb altijd geweten dat je het zou halen.

Ik weet.

Dat is waarom het zo moeilijk

is om je het andere te vertellen.

Wat?

Wat anders?

Ik trek bij Sandra in.

De galeriehouder?

Liefje, het is lief van je om me

aan het lachen te maken, maar...

Echt?

Echt?

- Er zou een regel moeten zijn dat je niet mag

om je baan en je vriend op dezelfde dag te verliezen.

Er bestaat.

Het heet fatsoen.

- Weet je, het ging allemaal goed

toen hij de huur niet kon betalen.

Maar zodra zijn carrière een vlucht neemt...

Zijn we verrast?

Sofie!

Troost mij.

- Ik zeg alleen maar, dit is niets nieuws.

Je laatste drie vriendjes-

Vier.

Todd.

Euh, Todd.

Ik was Todd vergeten.

Zien? Dit is wat je doet.

Je neemt zwerfdieren in huis en je

ruimt ze op en verschoont dan hun nest.

God. Ik heb meer alcohol nodig.

Oké.

Dit is wat we gaan doen.

De volgende keer dat ik denk dat een jongen

schattig is, ga jij tussenbeide komen,

je gaat tussenbeide komen

en je gaat een veto uitspreken.

- Ik ben je een miljoen stappen voor.

Ik heb al een plan.

"Een gids om rijk te trouwen."

Het is super legitiem.

De auteur, Margaret Dumont,

ze ging van een secretaresse

trouwen met een van de rijkste mannen van het land.

Dit boek is oud.

Ja, de Bijbel ook.

Waar heb je dit ding gevonden?

Een flauwe Tinder-date.

Deze man nam me mee naar een tweedehands boekenwinkel.

Zoals, is dat zelfs een date?

Hoe dan ook, gelukkig vond ik dit boek

en het was als, ja, universum, ik hoor je.

Ja.

Je hoort de roep van de jaren vijftig.

1967.

Hoe is dit überhaupt een ding?

Je hebt geen man nodig om je droomleven te hebben.

- Zegt het meisje dat haar droombaan verpestte voor een kerel.

Luister, ik blijf niet voor altijd barman.

En ik ben het beu om met zeven

andere wannabe-modellen samen te leven

in een appartement met twee slaapkamers.

Ja, we zijn allemaal klein, dus

het is eigenlijk alleen maar leven

met vier personen, maar toch.

En ik kom niet vooruit.

Zoals mijn best betalende optreden die JC

Penney-catalogus was, en dat is gewoon triest.

Nou, dat zou leuk zijn

als iemand mijn huur zou kunnen betalen omdat

de heer weet dat ik het niet kan betalen.

Dus we onderverhuren onze appartementen.

Nee, dat kan ik niet.

Ik moet een baan vinden.

Hoe?

Je werkt in een zeer competitieve

branche en je bent net ontslagen.

Niemand neemt je in dienst.

Moet je me niet beter laten voelen?

We gaan weg voor de zomer!

Je kunt de zomer niet vrij nemen.

U bent in loondienst.

Rechts.

Hé, Cas.

Ja.

I Stop.

Wat?

Sofie, wat ben je aan het doen?

Ik gok op mezelf

net zoals het boek zegt.

Je bent maar één keer 25.

En weet je wat wij zijn?

26.

Ja, we lopen achter.

We moeten van onze reet af en

de leiding nemen over ons leven.

Wat? Door New York te verlaten?

God nee.

Nee.

We gaan naar de Hamptons.

Mijn tante heeft daar een timeshare.

We zullen daar de zomer wonen

en terugkomen met rijke echtgenoten.

Oke wacht.

Je denkt echt dat we allebei

rijke kerels gaan ontmoeten

en ervoor zorgen dat ze met ons trouwen voor Labor Day?

Wel, volgens juffrouw Dumont,

Jazeker.

- Ze heeft een sleutel achtergelaten. - Onder een kikker of zoiets.

- Daar ga je. - Moet gewoon een sleutel achterlaten

onder een kikkerornament zoals elk ander

oude gepensioneerde. - Ik weet zeker dat er een sleutel is

ergens binnen.

Ben je goed? - Ja.

Ben je goed met deze tassen?

- Ik ben. - Buddy, heb je wat hulp nodig?

Daar ga je.

- Daarom hebben we ook rijke vriendjes nodig,

omdat ze mensen zullen hebben om dingen te dragen.

- Weet je, we zijn hier alleen voor de zomer, toch?

- Ja. - Ja.

- Ja. - Ja.

Dus je moet de zolder nemen.

Het voelt een beetje alsof je daarboven in een tent

slaapt en ik weet dat je van dat soort dingen houdt

en je weet dat ik dat niet ben.

Gelukkig.

Dus, ik haat het om altijd de

praktische te zijn, maar allereerst,

we gaan banen vinden, toch?

Waarvoor?

We hebben een vrije plek om te verblijven.