Christmas on Wheels

"คริสต์มาสในวัยเด็กของฉัน คือเวลาของฉันกับแม่"

"สองคนแม่ลูกขับรถเปิดประทุน สีแดงของแม่ไปทั่วเมือง"

"แจกของขวัญให้ คนที่ต้องการมันที่สุด"

"มันเป็นธรรมเนียมของเรา"

พร้อมไหม แอชลีย์

"มันเลยเป็นช่วงเวลา ที่วิเศษสุดของปีสำหรับฉัน"

เอาล่ะ ระฆังนางฟ้า เธออยู่ไหนนะ

"สินค้าหมายเลข 7685"

ขอโทษจริง ๆ ค่ะ ฉันหาของอยู่น่ะค่ะ

สภาพดีมากเลยนะครับเนี่ย

ใช่แล้วค่ะ

แต่ฉันเห็นรอยบุบอยู่หน่อยนะคะ

รอยบุบเหรอครับ ตรงไหนครับ

มองไม่ค่อยเห็นน่ะค่ะ ต้องส่องให้ถูกมุม

แต่บุบอย่างนี้คงขายได้ราคาไม่ดี...

ในคำอธิบายนี่บอกว่า

"สภาพเหมือนใหม่"

แค่คนซุ่มซ่ามคนเดียว

วางบนโต๊ะแล้วก็...

อ๋อครับ

"ทุกท่านโปรดนั่งประจำที่"

"การประมูลจะเริ่มแล้วค่ะ"

โชคดีนะครับ

"ใครให้ราคา 600 ไหมคะ 600 650 ล่ะคะ 650 แล้วค่ะ"

"650 นับหนึ่ง นับสอง ขายที่ราคา 650 ดอลลาร์"

"เอาล่ะค่ะ ของชิ้นต่อไปสำหรับการประมูล"

"คือระฆังคริสต์มาส นางฟ้าโบราณจากปี 1875"

"ฉันจะเริ่มประมูล ที่หนึ่งร้อยดอลลาร์"

- "หนึ่งร้อยค่ะ" - หนึ่งร้อยยี่สิบ

หนึ่งร้อยห้าสิบ

- "หนึ่งร้อยห้าสิบ" - หนึ่งร้อยหกสิบ

สองร้อยครับ

สองร้อยห้าสิบ

"สองร้อยห้าสิบนะคะ สองร้อยห้าสิบนับหนึ่ง นับ..."

ห้าร้อยดอลลาร์

"ห้าร้อย มีใครให้ห้าร้อยสิบไหมคะ"

"ห้าร้อยสิบ มีใครสู้ไหมคะ โอเค นับหนึ่ง นับสอง"

"ขายที่ราคาห้าร้อยดอลลาร์ค่ะ"

"กาแฟ"

ยินดีด้วยค่ะ

- ขอบคุณครับ - ฉันเดาว่า

คุณคงมีความหลังกับระฆังนั่น ไม่ก็...

พระเจ้า ไม่เลยครับ ผม...

อีกไม่กี่ปีมูลค่าจะเพิ่มเป็นสองเท่า

จ่ายเท่านี้ถือว่าคุ้มแล้วครับ

- คุณเป็นนักสะสมสินะคะ - ไม่ครับ ผมดูกฎหมายทรัพย์สินน่ะ

นี่ครับ โทรหาผมได้เลย ถ้าต้องการประเมินราคาอะไร

ผมต้องไปก่อนแล้ว โชคดีนะครับ

เกือบลืมเลย

ระฆังนั่นจะประมูล ให้ตัวเองหรือลูกค้าน่ะ

แล้วมันสำคัญด้วยเหรอ

ชัดเลยว่าคนที่ประมูลได้ไปไม่รู้สักนิด

ว่าของชิ้นนี้มีมูลค่ามากกว่าราคามาก

ระฆังนั่นมีเรื่องราวที่งดงาม

ฉันกล้าพนันเลยว่าเขาไม่รู้

ไม่เอาน่า แอชลีย์

เราทำงานด้วยกันในวงการนี้ มานานแค่ไหนแล้ว

ห้าปีได้ไหม ฉันรู้ว่า มันยากขนาดไหนสำหรับเธอ

ที่จะปล่อยให้คนอื่นได้ ของเก่าคริสต์มาสที่เธอเจอไป

ฉันก็แค่สะสมไว้สำหรับร้านของฉันน่ะ

อาจจะได้เปิดเร็ว ๆ นี้ ฉันไปเจอห้องแถวที่เหมาะเจาะ

ที่อาจปล่อยเช่าเร็ว ๆ นี้

เยี่ยมเลย พร้อมเปิดเมื่อไหร่ก็บอกฉันนะ

ฉันจะให้ทีมงานแพ็คของเธอ แล้วก็ส่งไปให้

- ขอบใจมาก แก็บบี้ - ยินดีจ้ะ

ไงคะ ชาร์ล็อตต์ เป็นไงบ้าง ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม

ก็ดีอยู่นะ เว้นแต่ว่าลุงของเธอ ทำกระดูกเท้าแตกน่ะ

- อะไรนะ เกิดอะไรขึ้น - เขาสะดุดกล่องไวโอลินน่ะ

เขาไม่เป็นไรหรอก แต่ฉันยุ่งมากช่วงนี้ของปี

ฉันอยู่บ้านดูแลเขาไม่ได้

ไม่ต้องพูดแล้วค่ะ บอกเขาว่าฉันจะขับกลับบ้านพรุ่งนี้

ที่จริง... เธอเซอร์ไพรส์เขาได้ไหม

แค่โผล่มาแล้วก็บอกว่า กลับมาฉลองคริสต์มาสที่บ้าน

คุณอยากให้ฉันกลับมาอยู่บ้าน ตลอดคริสต์มาสเลยเหรอคะ

ถ้าได้ก็เยี่ยมเลย แอชลีย์

ขอบใจมาก ฉันดีใจมากที่จะได้เจอเธอ

ฉันก็ดีใจที่จะได้เจอทั้งคู่ค่ะ

เอาล่ะ เจอกันพรุ่งนี้นะคะ

เยี่ยมเลย บาย

"อีก 100 ไมล์ถึงโรบินสวิลล์"

เดี๋ยวนะครับ

กำลังมา

ลุงโทนี่ เซอร์ไพรส์ค่ะ

เซอร์ไพรส์จริง ๆ เข้ามาสิ

หลานมีธุระอะไรที่โรบินสวิลล์เหรอ

หนูคิดได้ว่าปกติหนูไม่เคยอยู่ที่นี่

เวลามีงานประมูลคริสต์มาสเลย กลับมาปีนี้คงดี

ไม่เกี่ยวอะไรกับ อุบัติเหตุเล็กน้อยของลุงใช่ไหม

อุ๊ยตาย ไม่เลยค่ะ หนูเพิ่งสังเกตเห็นนะเนี่ย

เกิดอะไรขึ้นคะ

อุบัติเหตุนิดหน่อยตอนสอนดนตรีน่ะ

งั้นลุงก็ควรแกะ ของขวัญคริสต์มาสของหนู

ล่วงหน้าสักหน่อยค่ะ

แค่หลานมานี่ ก็เป็นของขวัญที่ดีที่สุดแล้ว

แต่ลุงก็ชอบได้ของขวัญนะ

นี่มันไม้เท้านี่

ใช่ค่ะ มันเป็นของ...

นายพลอังกฤษที่มีชื่อเสียง

เขาใช้มันหลังกลับจาก สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

แล้วตอนนี้ลุงก็จะได้ใช้มัน จะได้เดินเหินได้สะดวก

แต่ไม่ใช่ว่าให้เดินเยอะ ๆ นะคะ

- แล้วถ้า... - หยุดเลยค่ะ

ตัวการมาแล้ว

ผมควรถามไหมว่าแอชลีย์รู้ได้ยังไง

ว่าผมอาจต้องใช้ไม้เท้า

อย่าระแวงนักเลยน่ะ ฉันดีใจนะที่ได้เจอเธอ

เช่นกันค่ะ

ขอฉันเอาแคสเซอโรลอุ่นในเตาอบ

แล้วเธอค่อยเล่าให้เราฟัง ให้หมดเลยว่าทำอะไรมาบ้าง

ดีเลยค่ะ

ดูนี่สิ

- ดีมากค่ะ - ใช่แล้ว ถนัดมือเชียว

- เห็นไหม ลุงเต้นได้ ร้องเพลง - โอเค อย่าหักโหมนะคะ

หมุนตัวแล้วก็...

ลุงไม่เป็นไร

- ไม่เป็นอะไร - โอเค ดีค่ะ

ชาร์ล็อตต์คะ ถ้าคุณมีร้านที่ซีแอตเทิลคงดีมาก

ฉันยังไม่ได้ขยายกิจการเลย

ว่าแต่ว่า ปีนี้ครบรอบสิบปี ที่คุณคบกันใช่ไหมคะ

ใช่แล้ว

วันที่ 23 ธันวาคม เป็นวันครบรอบที่เราเจอกันครั้งแรก

แล้วทำไมยังไม่ทำให้เป็น วันครบรอบอย่างเป็นทางการอีกคะ

เพราะสิบปีที่ผ่านมามันสมบูรณ์แบบ

มันดีอยู่แล้ว จะไปเปลี่ยนทำไม

ไม่ได้ค่ะ ห้ามลุกไปไหน หนูกลับบ้านมาเพื่อการนี้

ผมว่าแล้วไง

สวัสดี...

คุณเองเหรอ คุณมาทำอะไรที่นี่

ผมก็ดีใจที่ได้เจอคุณอีกเหมือนกัน

- นั่นดันแคนเหรอ - ใช่ครับ

เข้ามานี่เลย

ไงครับ

ดันแคน นี่หลานสาวที่น่ารักของผม แอชลีย์

- "หลาน" เหรอครับ - อืม

แอชลีย์ นี่ดันแคน มอร์ริส ทนายทรัพย์สินของลุงน่ะ

เราเคยเจอกันแล้วค่ะ

ใช่แล้ว ที่งานประมูล

ที่จริงดันแคนมาที่นี่เพื่อ ประเมินราคาของสองสามอย่างน่ะ

งั้นลุงก็เลือกคนถูกแล้วค่ะ

คุณจะมาตีราคาอะไรคะ นาฬิกาเรือนนี้หรือเปล่า

ไม่ ผมว่าไม่อยู่ในรายการนะ

ดีค่ะ เพราะมันเป็นของ ครอบครัวเรามาสามรุ่นแล้ว

ตีเป็นมูลค่าเงินไม่ได้จริง ๆ

แต่ถ้าเป็นคุณอาจทำได้ หรือจะเป็นเปียโนหลังนี้คะ

มูลค่ามันน่าจะเพิ่มเป็นสองเท่า

ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ว่าไหมคะ

ไม่หรอกครับ นอกจากว่ามันยังไม่เคยถูกเล่น

แล้วผมก็มั่นใจว่าเคยมีคนเล่นแล้ว

แล้วรถของแม่ฉันล่ะ

เคยมีคนขับมันแล้ว

แต่มูลค่าสูงมากเลยนะคะ

จริง ๆ แล้ว รถนั่น รถไม่อยู่แล้วน่ะ

อะไรนะ ทำไมล่ะคะ มันอยู่ไหน

มันจอดทิ้งไว้จนสนิมกรัง ที่รัก

ลุงถามหลานแล้วนะ

หลานบอกให้ลุงทำตามที่คิดว่าดีที่สุด

ใช่ค่ะ หนูพูดแบบนั้น ลุงพูดถูก

หนูแค่ไม่คิดว่ามันจะไปเร็วขนาดนี้

หลานก็รู้จักลุงดีนี่ ลุงเก่งเรื่องเครื่องดนตรีทุกชนิด

แต่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับรถเลย

พอมีนักสะสมคนหนึ่งโผล่มา เขาเสนอว่าจะดูแลมันเป็นอย่างดี

ลุงเลยขายให้เขาไป

ลุงขอโทษ

ไม่เป็นไรค่ะ หนูเข้าใจ

ผมว่าผมไปก่อนดีกว่า

ไว้ผมกลับมาทีหลังแล้วเราค่อยคุยกัน

ว่าต้องตีราคาอะไรบ้าง

แอชลีย์ ดีใจที่ได้เจอคุณอีกนะครับ

ขอให้ทุกคนมีค่ำคืนที่ดีนะครับ

ราตรีสวัสดิ์ ดันแคน

มานั่งโต๊ะ กินของหวานให้อร่อยดีกว่า

ฉันจะชงกาแฟให้

จริง ๆ หนูอิ่มมากแล้วค่ะ

หนูจะไปหยิบกระเป๋าจากรถ

ลุงก็ตั้งใจจะบอกหลานอยู่

แค่รอโอกาสได้เจอหลานต่อหน้า

หนูเข้าใจค่ะ

ลุงถามหนูแล้วว่าอยากได้รถไหม

แล้วหนูก็บอกลุงให้ทำตามใจเลย

ลุงเก็บมันไว้ให้ นานที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว

เพราะลุงรู้ว่ามันเก็บความทรงจำ ของหลานกับแม่ไว้เยอะมาก

รถคันนี้เป็นเหมือน เลื่อนซานต้าของแม่

แม่จะนั่งหลังพวงมาลัย มีความสุขแล้วก็ตื่นเต้นมาก

แล้วเราก็ขับออกไป

แจกของขวัญฟรีไปทั่วเมือง

มันทำให้คริสต์มาส เป็นช่วงเวลาที่พิเศษพอตัวเลย

ตอนนี้ก็ยังพิเศษอยู่นะ

หนูควรไปหยิบของที่รถได้แล้ว

ลุงก็ไม่ควรออกมา เดินกะโผลกกะเผลกข้างนอกนี่

- มาค่ะ - ไม่นะ บางที

บางทีเราอาจเอารถคืนมาได้

เก็บไว้เป็นแค่ความทรงจำเถอะค่ะ

มาสิคะ

ยังเป็นแสงสว่างให้เมืองนี้ เหมือนเดิมเลยนะ

- แอชลีย์ - สวัสดี

โอ้ พระเจ้า เธอกลับบ้านมาทำอะไร

ลุงฉันกระดูกเท้าแตก ฉันเลยกลับบ้านมาดูแลลุงน่ะ

ฉันเห็นเท้าใส่เฝือกของเขา ตอนเบียทริซไปเรียนร้องเพลงอยู่

มานี่ ขอกอดหน่อย ไม่ได้เจอเธอนานเกินไปแล้ว

- เธอรู้ใช่ไหม - ฉันรู้