House of David

(อาณาจักรอิสราเอล 1,000 ปีก่อนคริสตกาล)

หินก้อนเดียวสามารถเปลี่ยนวิถี ของประวัติศาสตร์ได้หรือไม่

การกระทำท้าทายหนึ่งครั้ง สามารถสร้างตำนานได้หรือไม่

ข้าจะเล่าเรื่องราวของดาวิด

เด็กเลี้ยงแกะธรรมดาผู้ถูกผลักไส

ที่กลายเป็นกษัตริย์ ที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งที่เคยมีมา

ครั้งหนึ่งในอดีต อิสราเอลไม่มีกษัตริย์

ห้าร้อยปีหลังจากที่โมเสสแยกน้ำทะเล

ปวงชนไร้ผู้นำและแตกแยก

ซามูเอล ผู้ทรงฌานผู้ยิ่งใหญ่คนสุดท้าย

จึงเจิมตั้งซาอูลแห่งชนเผ่าเบนยามิน

เป็นกษัตริย์พระองค์แรกของอิสราเอล

แต่ซามูเอลเตือนประชาชนไม่ให้หลงลืม พระเจ้าที่ปลดปล่อยพวกเขาจากอียิปต์

เป็นเวลา 25 ปีที่ซาอูลปกครอง

เป็นที่รักของปวงชน พิชิตชัยในทุกศึก

เมื่อความโอหังของซาอูลเพิ่มทวี ก็ปรากฏรอยร้าวระหว่างเขากับซามูเอล

หลังจากชัยชนะครั้งใหม่แต่ละครั้ง

ประชาชนชาวอิสราเอล เชื่อมั่นในบัลลังก์มากกว่าพระเจ้า

ราชวงศ์ซาอูลจงอยู่ยั้งยืนยงตลอดกาลนาน

ตลอดกาลนาน

(หุบเขาเอลาห์ ศึกสงครามกับฟีลิสเตีย)

พวกมันมีกันกี่คน

มากกว่า 200,000 คน

เขาก็แค่บุรุษ ท่านพ่อ

อย่างนั้นหรือ

เราจะต้องยื้อกันไปอีกกี่วัน

ส่งนักรบผู้ท้าชิงของเจ้ามา

พวกขี้ขลาด พวกเจ้าทุกคน ขี้ขลาด

โกลิอัท!

พระเจ้า โปรดประทานกำลังให้ข้า ทุกย่างก้าว เพียงก้าวเดียว

ข้าถามหานักรบผู้ท้าชิง

เจ้ามาต่อสู้กับข้าด้วยด้ามไม้ เจ้าจะเป็นเหยื่อความพิโรธของข้า

เอามาอีกอัน

เอามาอีก

ไม่

ขณะที่ชะตาของประชาชนแขวนอยู่บนเส้นด้าย

ข้าถามคำถามนี้อีกครั้ง

หินก้อนเดียวสามารถเปลี่ยนวิถี ของประวัติศาสตร์ได้หรือไม่

ราชวงศ์ดาวิด

(เบธเลเฮม เผ่ายูดาห์)

ทำอะไรน่ะ

ค่อยดีขึ้นหน่อย

ไม่เป็นไรนะ

ไม่นะ

เร็วสิ เร็ว รีบหน่อย

เจ้าตัวเล็ก ข้าขอโทษจริงๆ

ข้ารู้ ไม่เป็นไรนะ

เงียบซะนะ เงียบซะ

เหตุใดโมเสสจึงไปไม่ได้ เหตุใดโมเสสจึงต้องตาย

เพราะเขาแก่ชรามากแล้ว

เหมือนท่านน่ะเหรอ

แก่ชราเหมือนข้า

หลังจากเป็นผู้นำอิสราเอลมา 40 ปี โมเสสสิ้นชีพบนภูเขานั้น

ความกระด้างกระเดื่องมีราคาที่ต้องจ่าย แม้แต่สำหรับผู้ยิ่งใหญ่อย่างโมเสส

แล้วโยชูวาทำอย่างไรพอไม่มีโมเสสแล้ว

พระเจ้าตรัสกับเขาสามครั้ง "ชาซัค เวห์ เอมัตส์"

จงเข้มแข็งและกล้าหาญ อย่าได้เกรงกลัว

เพราะความกลัวคือศัตรู ความกลัวคือโจร

แล้วทำไมเรายังต้องซ่อนตัวด้วย

เพราะงานของพระเจ้ายังไม่เสร็จสิ้น

ถูกต้องแล้ว ดาวิด

เราจึงต้องไม่เกรงกลัว

เราต้องเผชิญหน้ากับความกลัว เพราะพระเจ้าจะรอคอยอยู่ที่อีกฝั่งเสมอ

เจ้าควรจะดูแลแกะอยู่ไม่ใช่เหรอ เจ้าเด็กเลี้ยงแกะน้อย

ทำแล้ว

ยังไม่ดีพอ ข้าเห็นว่าเจ้าเอาอะไรกลับมาบ้าน

สิงโตกลับมา

สิงโตงั้นเหรอ แล้วเจ้ามัวไปอยู่ไหน

มัวเตร็ดเตร่ ร้องเพลงถึงแม่อยู่ล่ะสิ

ถ้าพูดถึงแม่ข้าอีกละก็

นาธันเอล ดาวิด เรื่องราวของชาวเรา ไม่ได้มีความหมายกับพวกเจ้าเลยเหรอ

ขออภัย ท่านพ่อ ข้าเสียสมาธิเพราะเจ้าเด็กเลี้ยงแกะ

เจ้าลูกแกะน่าสงสาร

มันรอดชีวิต

พ่อรู้หรือเปล่าว่าพี่มีสิ่งนั้น

อัฟวา เข้าไปข้างใน

ดาวิด

ท่านพ่อ

เจ้าเสียไปเท่าไหร่

แกะสี่ตัว

ข้าไม่ใช่คนรวยนะ ดาวิด

มันคือเจ้าสิงห์แก่ตัวนั้น

สิงโตตัวนั้นตายแล้ว

ตัวนั้นนั่นแหละ จนกว่าเราจะฆ่ามัน แกะไม่สามารถไปกินหญ้าที่นั่นได้

เราจะเสียมากกว่านี้

ดาวิด เจ้าก็รู้ว่าข้าใช้ที่ตรงอื่นเลี้ยงแกะไม่ได้

งั้นก็รวมกำลังคนไปล่ามันกัน

พวกเขาไม่มาหรอก

ทำไมล่ะ

เพราะข้าสินะ

ไม่ใช่เพราะเจ้า

ทั้งเบธเลเฮมปฏิบัติกับข้าแบบนั้น

เหมือนพวกพี่ชายของข้า

ข้าเป็นเพียงลูกนอกสมรสของบ้านหลังนี้

เจ้าเป็นลูกชายของข้า เช่นเดียวกับพวกเขา

ข้าจะฆ่าสิงโต

เจ้าไม่ต้องทำ ข้าจะจัดการเอง

เหมือนเมื่อครั้งก่อนน่ะเหรอ

ข้าน่าจะฝังมันไปพร้อมกับแม่ของเจ้า

ข้าไม่อยากได้ยินสิ่งนั้นในบ้านของข้าอีก ฟังข้าไว้ให้ดี ดาวิด

ท่านพ่อ นี่เป็นสิ่งเดียวของแม่ที่ข้าเหลืออยู่

เจ้าจะไปไหน

ที่ที่เหมาะกับข้า

ดาวิด ดาวิด!

โปรดแสดงพระประสงค์ของพระองค์

โปรดแสดงเจตจำนงของพระองค์สำหรับข้า

โปรดแสดงตัวตนของข้า

ได้โปรด

บทเพลงต้องถูกบรรเลงด้วยความตั้งใจ เหมือนสิ่งที่มีชีวิต

ทีนี้ลูกลองสิจ๊ะ

ข้าจะขอบพระคุณพระผู้เป็นเจ้า

ซาบซึ้งทั้งหัวใจ

ข้าระลึกถึง

ความมหัศจรรย์ของพระองค์

พระผู้เป็นเจ้าจะเป็นฐานที่มั่นของผู้ถูกกดขี่

ฐานที่มั่นในยามยาก

และผู้ที่รู้จักพระนามของพระองค์

จะเชื่อมั่นในพระองค์

เพราะพระองค์ไม่เคยละทิ้ง

ผู้ที่แสวงหาพระองค์ โอ้ พระผู้เป็นเจ้า

(ฮาวิลา ศึกชาวอามาเลข)

ศึกใหญ่ครั้งสุดท้าย ที่อิสราเอลเผชิญก่อนหน้าโกไลอัท

คือศึกกับชาวอามาเลข

ชนชาติผู้ดื่มโลหิตที่โหดร้าย ซึ่งสร้างความทุกข์เข็ญให้อิสราเอลมาหลายชั่วคน

กษัตริย์ซาอูลได้รับคำสั่งจากซามูเอล มิให้เก็บผลรางวัลจากสงคราม

ว่าอย่าเอาสิ่งใดจากชาวอามาเลข และให้ฆ่ากษัตริย์ของพวกเขา

ซึ่งเป็นผู้กินเนื้อคนที่ทารุณ นามว่าอากัก

หลังจากต่อสู้กันนานหลายวัน บิดาของข้า กษัตริย์ซาอูล

และพี่ชายของข้า โยนาธาน คว้าชัยชนะได้อีกครั้ง

ชัยชนะ

แด่พระเจ้าและแด่อิสราเอล

และแด่กษัตริย์ของพวกเจ้า

เจ้าชาย

พระผู้เป็นเจ้าเปล่งแสงแด่เราวันนี้

เราเสียคนไปเท่าไหร่

ห้าพัน

เป็นราคาแพงที่ต้องจ่าย

แต่ชาวอามาเลขพ่ายแพ้แล้ว

เราได้รับข่าวหมู่บ้านชายแดน ทางเหนือของเบธเลเฮมถูกทำลาย

หมู่บ้านชายแดน ใครเป็นคนทำ

ข้าส่งหน่วยสำรวจไปดูแล้ว

หาม้าให้ข้า

เจ้าชาย ต้องใช้เวลาเดินทางหนึ่งวันเต็ม

นี่ท่านอยู่ในสนามรบมาหลายวัน

พาข้าไป

ไปหมู่บ้านชายแดนกัน

เหนื่อยไหม เอลีอับ

ไม่ ข้าไม่เคยเหนื่อย

(บาอัล ฮาโซร์ หมู่บ้านชายแดนทางเหนือของเบธเลเฮม)

ขณะที่เราปราบศัตรูทางขวา ประชาชนของเราโดนโจมตีทางซ้าย

โดยไม่มีการป้องกัน ไร้อาวุธ

ใครจะทำเช่นนี้ พวกฟีลิสเตียหรือ

ทำไมถึงจะเข้ามาในเขตแดนของเราลึกขนาดนี้ ที่นี่ไม่มีอะไรให้ช่วงชิง

พวกเจ้าคนไหนเคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนไหม

เอลีอับ

พวกเขาถูกฉีกทึ้งเป็นชิ้นๆ โดยไม่มีบาดแผลคมมีดเลย เป็นไปได้ยังไง

ผู้รอดชีวิต

วางเขาลง

เบาๆ เขาเจอมาหนักพอแล้ว

เด็กชาย นี่คือเจ้าชาย พระโอรสแห่งกษัตริย์ซาอูล

พูดความจริงเท่านั้น เข้าใจไหม

ข้าชื่อโยนาธาน เจ้าชื่ออะไร

บอกได้ไหมว่าใครเป็นคนทำ

พระองค์…

วิ่ง

วิ่ง

วิ่ง

ข้าต้องขอโทษด้วย

ข้าเป็นเจ้าชายของเจ้า แต่ไม่อาจปกป้องเจ้าได้

ข้ามีหน้าที่ปกป้องเจ้า

ข้าต้องขอให้เจ้าบอกว่าใครเป็นคนทำ

และข้าสาบาน ข้าจะหาพวกมันให้เจอ และจัดการมันให้แหลกสลาย

เพื่อเจ้าเลย

"มียักษ์บนแผ่นดินในสมัยนั้น และหลังจากนั้น"

เจ้าเก่งขึ้นมากเลยนะ

แกะทุกตัวอยู่ครบถ้วน อย่างที่ท่านสั่งไว้

ข้าไม่ได้มาหาดูฝูงแกะ

ข้าขอโทษเรื่องเมื่อคืน ที่ข้าพูดกับท่านอย่างนั้น

จิตวิญญาณของเจ้าเป็นเหมือนแม่ ม้าที่ไม่มีวันควบคุมบังคับได้

ท่านพ่อ ทำไมท่านถึงให้ข้าอยู่แต่บนเนินเขา

- ท่านซ่อนข้าเหมือนคนเป็นโรคเรื้อน - ดาวิด

ทำไมไม่ส่งข้าไปเข้ากองทัพของกษัตริย์ ให้ข้าพิสูจน์ตัวเอง

รับใช้กษัตริย์นั่นไม่มีเกียรติยศใดหรอก

ไปบอกเอลีอับเถอะ

ข้าบอกหลายครั้งแล้ว

แล้วทำไมพี่ชายของข้าได้ต่อสู้ ส่วนข้าติดอยู่ที่นี่

เพราะเขาเอาพี่ๆ เจ้าไป

เขาเอาภาษีของเราไป และที่ดินของเรา อย่างที่ผู้ทรงฌานได้เตือนไว้

อิสราเอลไม่น่ามีกษัตริย์เลย

เขาเอาไปมากพอแล้ว ข้าจะไม่ให้เขาเอาเจ้าไปด้วยอีกคน

ข้าไม่เหมาะกับที่นี่หรอก ข้ารู้ว่าข้าไม่เหมาะ

ข้าถูกสร้างมาให้ยิ่งใหญ่กว่านี้

เจ้ารู้ได้ยังไง

เพราะพระเจ้าตรัสกับข้า

เวลาที่ข้าอยู่ตามลำพังบนเนินเขา ข้าได้ยินเสียงพระองค์ เหมือนที่แม่ได้ยิน

พระองค์ตรัสกับข้า…

อัฟวา

อัฟวา

อัฟวา

อัฟวา