Like Flowers in Sand (Flowers Bloom in the Sand / Moraeedo Kkochi Pinda / 모래에도 꽃이 핀다)

Rip: Korean Beauty's Victims

ΣΑΝ ΆΝΘΗ ΣΤΗΝ ΆΜΜΟ

-Μπεκ-ντου. -Τζιν-σου.

Παίζουμε, ξεκινάω με την Ντου-σικ.

-Μπεκ-ντου, τρία! -Μπεκ-ντου, Μπεκ-ντου…

Παίζουμε, ξεκινάω με τον Μπεκ-ντου.

-Τζιν-σου, τρία! -Τζιν-σου.

Μπαμπά, μπορώ να πάω να παίξω μαζί τους για λίγο;

Παίζουμε, ξεκινάω με τον Τζιν-σου!

-Μπεκ-ντου! -Μπαμπά;

Γιατί αργεί ο Σοκ-χουί;

Ναι. Γιατί αργεί τόσο να φάει;

Να σας πω μια τρομακτική ιστορία όσο τον περιμένουμε;

Θα σας πω. Κάποιος προσλαμβάνεται από ένα μουσείο.

Και ο τύπος κάνει τη νυχτερινή βάρδια την πρώτη του μέρα στη δουλειά.

Νυχτερινή βάρδια πρώτη μέρα;

Να παραιτηθεί.

Νυχτώνει, λοιπόν,

και πάει στον δεύτερο όροφο όπου είναι σκοτεινά και άδεια.

Ανάβει τον φακό του και κοιτάει γύρω γύρω.

Ευτυχώς, τίποτα ασυνήθιστο.

Είναι όπως οποιοδήποτε μουσείο,

έχει κεραμικά, κουτιά με κοσμήματα

κι ένα πορτραίτο.

Έπειτα, το επόμενο πρωί,

μιλάει για τη νυχτερινή του βάρδια σε άλλον υπάλληλο

και λιποθυμάει.

Ξέρετε γιατί;

Γιατί;

Ο συνάδελφός του λέει

"Τι;

Δεν έχει πορτραίτο στο μουσείο.

Έχει μόνο ένα παράθυρο εκεί!"

Αυτό σημαίνει ότι δεν είδε πορτραίτο.

Ήταν ένα φάντασμα στο παράθυρο.

Και τι έγινε;

Τρομακτικό είναι αυτό;

Νομίζετε ότι ένα φάντασμα είναι ό,τι πιο τρομακτικό.

Κάνετε λάθος.

Οι άνθρωποι είναι πιο τρομακτικοί.

Το είπε ο μπαμπάς μου.

Οι άνθρωποι είναι πιο τρομακτικοί;

Γιατί άργησες τόσο;

Τι είναι αυτό;

-Φωτογραφική μηχανή; -Ναι.

Ελάτε πιο κοντά.

Ντου-σικ, σίγουρα άνοιξες τα μάτια σου;

Μη γελάτε. Θα σας σκοτώσω!

Τι; Ε, παιδιά.

Έμεινε μόνο μία ακόμα.

Θα την τραβήξω.

Ένα, δύο…

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 11 Ο ΈΝΟΧΟΣ ΈΧΕΙ ΣΥΝΗΘΙΣΜΈΝΟ ΠΡΌΣΩΠΟ

Για να καταλάβω.

Είσαι η Ντου-σικ, η κόρη του θείου Τσουλ-γιονγκ και…

Κι εσύ δεν είσαι ο άνεργος άντρας της Ντου-σικ

αλλά ο συνάδελφός της,

είστε ντετέκτιβ και το παίζετε ζευγάρι;

Πω πω.

Ίσως είναι επειδή διάβασε πολύ για το διαγώνισμα,

αλλά τα πιάνει γρήγορα.

Εσύ τι λες; Βγάζει νόημα;

Ναι.

Τι ερευνάτε; Γιατί να κάνετε τόσο ακραία πράγματα;

Δεν μπορούμε να σ' το πούμε.

Είναι μια υπόθεση στησίματος αγώνων και παράνομου τζόγου.

Θυμάσαι τον άντρα που πνίγηκε στη δεξαμενή;

Τον έλεγαν Τσόι Σιλ-σονγκ.

Τον κυνηγάμε πολύ καιρό.

Αλλά…

Τέλος πάντων, έχουμε ήδη εξιχνιάσει την υπόθεση.

Αλλά είμαστε ακόμα εδώ…

γιατί ψάχνουμε τον δολοφόνο του Τσόι.

Στη δεξαμενή! Σωστά;

Δεν ήταν αυτοκτονία. Τι σας είπα;

Είπα ότι φαινόταν σαν φόνος.

Αλλά είπαν ότι ήταν παράλογο

και ότι το έκανε κάποιο φάντασμα και…

Μάλιστα.

Συνέχισε.

Ψάχνουμε τον δολοφόνο του Τσόι Σιλ-σονγκ,

και απ' ό,τι έχουμε συμπεράνει ως τώρα,

ο ένοχος είναι σ' αυτήν την πόλη.

Και πιστεύουμε ότι ο ένοχος

είναι αυτός που σκότωσε τον Τσουλ-γιονγκ πριν από 20 χρόνια.

Μα πώς θα τον πιάσετε;

Έγινε πριν από 20 χρόνια αυτό.

Θα ήταν αδύνατον να βρεθούν στοιχεία.

Σήμερα κιόλας, το καρτοκινητό του Τσόι ήταν αναμμένο για λίγη ώρα.

Στις 14:36:19 την 16η Ιουλίου του 2023.

Το σήμα εντοπίστηκε στο Τζούνγκανγκ-ρο στο Γκοσάν.

Λογικό που δεν το βρίσκαμε στην πόλη.

Θα το πήρε ο ένοχος.

Μα γιατί να το ανάψει;

Πώς είναι ακριβώς;

Ήταν πολύ παλιό μοντέλο.

Ο μπαμπάς μου είχε το ίδιο παλιά.

Ήταν συνδεδεμένη μια γραφίδα στο κινητό με ένα λουράκι.

Νομίζω ότι το βρήκα.

Τότε, εσύ είσαι ο ένοχος;

Τι λέτε τώρα; Φυσικά και όχι.

Απλώς το βρήκα.

Σας λέω την αλήθεια.

Πού; Πού το βρήκες;

Στην τρύπα που άνοιξε η Χιονόμπαλα στη δεξαμενή.

Αν είναι δυνατόν.

Δεν με πιστεύετε;

Σας λέω αλήθεια. Το βρήκα πριν από καιρό

κυνηγώντας τη Χιονόμπαλα ένα πρωί.

Σοκ-χουί, ακουγόσουν ειλικρινής όταν ήμασταν παιδιά,

αλλά όχι πια.

Νιώθω πολύ αδικημένος.

Ακούστε με.

Η Χιονόμπαλα λυνόταν πολύ συχνά και άρχισα να το βρίσκω περίεργο.

Πώς γινόταν να λύνεται κάθε φορά μόνο του το σκυλί;

Έτσι;

Και μετά;

Κάποιος την έλυνε, πράγμα επίσης περίεργο.

Γιατί να τη λύνει μόνο;

Γιατί να μην την πάρει ή να την πουλήσει;

Γιατί, λοιπόν;

Οπότε, το δοκίμασα.

Έλυσα εγώ τη Χιονόμπαλα.

Μετά, έτρεξε σ' εκείνο το μέρος λες και περίμενε.

-Στη δεξαμενή; -Ναι.

Πήγε σε κάτι δέντρα κοντά στη δεξαμενή

και άρχισε να σκάβει.

Φοβόμουν πολύ μήπως ήταν κανένα πτώμα εκεί μέσα.

Αλλά τελικά είχε θάψει τα πράγματά της εκεί.

Και το τηλέφωνο ήταν ένα απ' αυτά.

Τότε, όταν γάβγιζε κοντά στη δεξαμενή την τελευταία φορά, ήταν επίσης…

Νομίζω ότι κάτι είδε εκεί.

Την είδε αυτός με τα παπλώματα

επιστρέφοντας σπίτι του εκείνη τη μέρα.

Άκουσε το σκυλί να γαβγίζει και τότε πετάχτηκε κοντά στη δεξαμενή.

Μα το αφεντικό της Χιονόμπαλας είπε ότι δεν γαβγίζει ποτέ.

Κάτι θα είδε.

Μάλλον είδε τον Τσόι Σιλ-σονγκ

-να παλεύει με κάποιον. -Και;

Πού είναι το τηλέφωνο;

ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

Αυτό είναι.

Ναι, νομίζω ότι αυτό είναι. Είναι ίδιο με αυτό που είδα.

Το άναψα πριν, αλλά έσβησε αμέσως.

Και δεν ανάβει πια.

Μάλιστα. Νομίζω ότι χάλασε.

Αλλά δεν είμαι σίγουρος,

οπότε θα το στείλω για εξέταση. Θα δούμε τότε.

Όχι. Νόμιζα ότι θα σας βοηθούσε αυτό.

Αλλά δεν βοηθάει τελικά.

Όχι, μην το λες αυτό. Βοηθάει.

-Ναι; -Φυσικά.

Όταν γυρίσω στη Σεούλ,

θα αναφέρω τη συμβολή σου στο αφεντικό μου.

Δεν είσαι μόνο όμορφος εσύ.

Συγγνώμη;

Είσαι και καλός. Δεν είναι δίκαιο!

Να, εγώ…

Τι λες να γίνουμε φίλοι;

Εντάξει. Θα μιλάω χαλαρά.

-Κι εγώ, Σοκ-χουί. -Ωραία, Χεόν-ουκ.

-Χαίρομαι που έχω φίλο απ' τη Σεούλ. -Ναι.

-Πάμε. -Ναι.

Χιονόμπαλα, έλα να φας.

Τι ήταν αυτό;

Ποιος είναι;

Νομίζω ότι είδα κάποιον. Ίσως ήταν απλώς το σκοτάδι.

Χιονόμπαλα.

Μη βγεις έξω σήμερα.

Μείνε σπίτι, εντάξει;

Ο αστυνομικός θα κάνει πάλι φασαρία.

Ξέρεις το παρατσούκλι του Σοκ-χουί;

Είναι "Τούβλο".

Τριγυρνάει λέγοντας ανοησίες και ο Γκουμ-γκαγκ τον έβγαλε έτσι.

Πώς σου φαίνεται; Του πάει;

Το έκανε και πριν.

Δηλαδή, νομίζει

ότι η Χιονόμπαλα είναι μάρτυρας σε φόνο; Παράλογο.

-Δεν τον πιστεύω. -Γιατί;

Εμένα μου φαίνεται λογικό.

Τι;

Έχει ένα δίκιο.

Ας μην το απορρίψουμε έτσι απλά.

Θέλω να πω, κάποιος μπορεί να έλυσε τη Χιονόμπαλα λόγω του κινητού.

Τώρα που το λες, μπορεί.

Θεέ μου. Τι τον έπιασε τον Σοκ-χουί;

Για πρώτη φορά, μας βοηθάει.

Ακόμα κι ένα χαλασμένο ρολόι πάει καλά δύο φορές τη μέρα.

Τι;

Συμβαίνει κάτι;

Όχι, τίποτα.

Τι είναι; Πες μου.

Είναι περίεργη αίσθηση.

Αυτός που έκανε κάτι τόσο φρικτό είναι κάποιος που ξέρω.

Το ότι κάποιος που χαιρετάω,

που βλέπω και με τον οποίο μιλάω εδώ και 30 χρόνια έκανε κάτι τέτοιο…

Δεν μπορώ να το πιστέψω.

Πώς μπορεί να το κάνει ένας άνθρωπος;

Δεν σ' το είπα κάποτε;

Οι άνθρωποι είναι οι πιο τρομακτικοί.