لومړۍ 200 کرښې.
ไม่นะ
โดโดฮี
โดโดฮี
โดโดฮี
ไม่นะ
"ข้าพเจ้ากระทำทุกสิ่งได้
โดยพระองค์
ผู้ทรงเสริมกำลังข้าพเจ้า"
จองกูวอน
โดโดฮี
ไม่เป็นไรแล้วนะ
จองกูวอน
นี่นาย…
ช่วยชีวิตฉันไว้เหรอ
ฉันช่วยชีวิตตัวเอง
ไม่นะ
ทำไมล่ะ
จองกูวอน
ไม่ได้นะ จองกูวอน
จองกูวอน ไม่เอาสิ
มีอีกหลายอย่างที่ฉันยังไม่ได้บอกนายนะ
จองกูวอน ฉันรู้แล้วนะ
ฉันจำได้แล้ว
ฉันคือวอลชิมไง ใช่ไหม
ในวันแรกที่เราเจอกัน
ฉันตั้งใจจะฆ่าตัวตาย
แต่พอได้เจอนาย ฉันก็อยากมีชีวิตต่ออีกครั้ง
นายจะเป็นอะไร ฉันก็รับได้ทั้งนั้น
ขอแค่ให้นายอยู่กับฉัน
อย่าไปนะ
อย่าทิ้งฉันไป ไม่ได้นะ
อย่าไป
จองกูวอน
จองกูวอน
จองกูวอน
อย่าไปเลยนะ
สุดท้าย
ก็เลือกแบบนั้นสินะ
(ดีม่อนไม่อาจเข่นฆ่าผู้ที่ยังมีชีวิต หรือชุบชีวิตผู้ที่ตายแล้ว)
(หากเข้าไปแทรกแซง ดีม่อนจะเกิดการลุกไหม้และดับสลายไป)
(ตอนอวสาน สวรรค์ของกันและกัน)
มันคงไม่จบจนกว่ามันจะจบ
ยังไม่เจอคุณจองกูวอนเหรอ
ครับ เขาอยู่ในที่เกิดเหตุด้วยแน่ๆ
แต่เราไม่เห็นเขามาเกินหนึ่งอาทิตย์แล้ว
ประธานโดโดฮีก็ไม่ยอมพูดอะไร เพราะยังช็อกอยู่
ส่วนโนซอกมิน
ก็สภาพเหมือนคนที่คลานออกมาจากนรก
เอาแต่พ่นเรื่องไร้สาระ
ฉันชนะ
ฉันทำลายแกสองคนด้วยสองมือของฉัน
โดฮี เปิดประตูหน่อย
ฉันว่าเราคงต้องพังประตูเข้าไปค่ะ
เริ่มเลยค่ะ
ท่านประธาน
เดี๋ยวจะเป็นหวัดนะ
เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถอะ
ต้องให้แดดส่องถึง และรับอากาศจากข้างนอกด้วย
ขืนเป็นแบบนี้แย่แน่ค่ะ
ฉันทรมาน…
กับการอยู่บนโลกนี้
ไม่มีจองกูวอนบนโลกนี้แล้ว
ถึงจะไม่เห็นเขา
ฉันก็เคยรับรู้ได้ว่าเขาอยู่ใกล้ๆ ฉัน
แต่ตอนนี้…
ฉันรู้สึกได้ว่าเขาไม่อยู่แล้วจริงๆ
โดฮี
เดี๋ยวเธอก็เป็นอะไรไปอีกคนหรอก
ขืนเป็นแบบนี้
เธอจะตายไปอีกคนนะ
ฉันไม่ตายหรอก
ไม่สิ ฉันตายไม่ได้
จองกูวอนอุตส่าห์ช่วยชีวิตฉันมา
ฉันจะอดทนอยู่ในนรกขุมนี้
นั่นคือบทลงโทษที่ฉันควรได้รับ
ทำไมเธอจะต้องถูกลงโทษด้วยเล่า
เธอไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย
เขาตายเพราะฉัน
เพราะฉันแท้ๆ
ถ้าเขาไม่ได้มาเจอฉัน…
ฉันเป็นคนทำให้เขาตาย
ฉันผิดเอง
ฉันทำให้เขาตาย
(บัตรผู้ป่วย โดโดฮี)
นี่คือครั้งที่สองที่ท่านประธานเป็นแบบนี้ค่ะ
เธอเคยเป็นแบบนี้ เมื่อตอนงานศพคุณพ่อคุณแม่
เหมือนกับคนที่ปิดกั้นตัวเอง จากโลกภายนอก
โดฮี…
อุตส่าห์อดทนมาตลอด
แต่สุดท้ายก็แตกสลายจนได้
- คืนนั้นเงียบสนิท - คืนนั้นเงียบสนิท
- คืนนั้นศักดิ์สิทธิ์ - คืนนั้นศักดิ์สิทธิ์
- สรรพสิ่ง - สรรพสิ่ง
- ซึ่งใสสงบ - ซึ่งใสสงบ
- งามนักหนา พระมารดาและพระบุตร - งามนักหนา พระมารดาและพระบุตร
- กุมารน้อย แสนโสภาบริสุทธิ์ - กุมารน้อย แสนโสภาบริสุทธิ์
- นิทราในสันติแห่งสวรรค์ - นิทราในสันติแห่งสวรรค์
- นิทราในสันติแห่งนิรันดร์ - นิทราในสันติแห่งนิรันดร์
(เมอร์รีคริสต์มาส อีก 1 วัน)
เมอร์รีคริสต์มาสนะ จองกูวอน
นึกว่าจะได้ใช้เวลากับนายซะอีก
แต่นายไม่อยู่แล้ว
ตั้งแต่นายตายไป
ฉันรู้สึกเหมือนข้างในของฉัน
ตายไปพร้อมกับนายด้วย
มาทำข้อตกลงกับฉันสิ
จองกูวอน
ความปรารถนาของฉัน…
คือขอให้นายกลับมา
จองกูวอน
ที่นี่
คือนรกเหรอ
ฉันตายแล้วเหรอ
นี่คือความฝันเหรอ
เธอไม่ได้ฝัน
แล้วก็ยังไม่ตายด้วย
เมอร์รีคริสต์มาสนะ โดโดฮี
ฉันกลับมาแล้ว
ฉันยังไม่อยากจะเชื่อเลย
โลกที่ไม่มีนายมันโหดร้ายเกินไป
เหมือนกัน
ที่ที่ไม่มีเธออยู่ด้วย
คือนรกสำหรับฉัน
ส่งมือมา
ขอชาร์จแบต
โอเค
ชาร์จแบต
ขอบคุณนะ
ขอบคุณๆ
ปาฏิหาริย์เกิดขึ้น ในวันคริสต์มาสอยู่แล้วไง
ว่าแต่ทำไมถึงทำแบบนั้น
ไหนว่าเธอเป็นแค่ เพื่อนร่วมเดินทางของสรรพสิ่งไง
ผู้หญิงคนนั้นอยากทำข้อตกลงนี่
ในเมื่อไม่มีดีม่อน ฉันก็ต้องออกโรงเอง
ข้อตกลง…
แปลว่าเธอจะส่งโดโดฮีลงนรกงั้นเหรอ
ถ้าเธอคิดจะแกล้งเราอีก…
ไม่ต้องห่วงหรอก
เพราะราคาของข้อตกลง
ถูกจ่ายไปเรียบร้อยแล้ว
มาพนันกับฉันไหมล่ะ
ถ้าพลังฉันคืนกลับมา
และโดโดฮีก็มีชีวิตรอด
เท่ากับว่าเธอแพ้
ไม่มีทาง
เป็นไปไม่ได้หรอกน่า
มันยังมีผลอยู่ไหม
ที่ฉันชนะพนันน่ะ
ถ้าเกิดว่าฉันมีอะไรจะขอ
เธอจะดลบันดาลให้ไหม
นี่ขอความช่วยเหลืออยู่เหรอ
อือ
ตอนนี้ฉันไม่ได้อยู่ในสถานะ ที่จะเลือกรับความช่วยเหลือ
ถึงแม้จะมาจากเธอ ที่เชื่อถือไม่ได้ที่สุดก็เถอะ
ถ้าฉันมีความเห็นอกเห็นใจ ป่านนี้ฉันคงเป็นบ้าไปแล้ว
โลกนี้มีสิ่งมีชีวิตที่น่าสงสารตั้งมากมายนี่
ฉันเลยนึกว่าตัวเองไม่มี
ความรู้สึกแบบมนุษย์อะไรพวกนั้นซะอีก
แต่นายพูดถูกนะ
คำว่า "ไม่มีทาง"
ไม่ควรพูดออกมาแบบส่งเดช
เธอเองก็พูดถูก
จะมีความสุขได้ก็ต้องมีความโชคร้ายอยู่
ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว
ทีนี้เราก็ไม่ติดค้างกันแล้วนะ
แต่พอมาคิดๆ ดู
เดชะบุญสุดๆ
ที่เธอไม่มีพรสวรรค์ด้านการพนัน
- ฉันน่ะนะ - อือ
- ฉันไม่มีพรสวรรค์ด้านการพนันเหรอ - หนักเลยด้วย
ฉันแพ้ครั้งนั้นครั้งเดียวเหอะ เอาใหม่สิ
คราวนี้ถ้าฉันชนะ ฉันจะทำให้นายดับสลายชั่วนิรันดร์เลยคอยดู
ไม่เอา
ไม่เอาเด็ดขาด
ตอนนี้ฉันชอบอยู่ร่วมกับพวกมนุษย์สุดๆ
อีกอย่าง เธอยังอยากได้ลูกมืออยู่นี่
จะมีลูกมือที่ไหนขยันขันแข็ง และหล่อเหลาเท่าฉันอีก
ให้ตาย
พูดถึงดีม่อน…
นายก็เหมาะที่สุดจริงๆ
ก็จริงแหละ
โอ๊ยตาย
"ร่างกายของดีม่อนที่ไร้พลัง ไม่ต่างอะไรจากมนุษย์…"
ประธาน
คุณพระคุณเจ้า ประธาน
ตกใจหมด พุ่งเข้ามาอย่างกับกระทิง
ประธาน
กายอง เธออย่าเข้ามานะ
ฉันอุตส่าห์รอดตายกลับมาได้หวุดหวิด นี่คิดจะฆ่าฉันอีกเหรอ
เรานึกว่าประธานตายไปแล้วจริงๆ
อย่าหย็องสิ ฉันเป็นดีม่อนนะ
ฉันจะตายทำไมก่อน
มาแต่งต้นไม้ ตอนเลยวันคริสต์มาสไปแล้วเนี่ยนะ
แล้วไงล่ะ
คริสต์มาสของเราเพิ่งจะเริ่มเองนี่
ฉันเพิ่งจะเข้าใจ ที่เธอพูดเรื่องคริสต์มาสนี่เอง
อะไรเหรอ
ที่บอกว่าคริสต์มาสชวนให้ตื่นเต้น
ฉันก็รู้สึกนะ
การอยู่กับเธอชวนให้ฉันใจเต้น
No comments yet. Be the first to leave one.