The Case of Dr. Laurent (Le Cas du docteur Laurent)

DE KWESTIE DOKTER LAURENT

Wie is dat, met die koffers?

Vast niet van hier.

Zo'n ingenieur die de rivier komt bottelen.

Hij komt uit Parijs. Een handelsreiziger.

Kent u dokter Bastid, uit Saint-Martin?

Of ik die ken?

Hij genas mijn arm en sloot mijn vaders ogen.

Komt u op consult?

Nee, maar hij zou me komen ophalen.

Als ik u was, zou ik de Koe nemen.

Pardon?

Zo noemen we de bus uit Saint-Martin, vanwege de claxon.

- Hij komt zo. - O.

Nee maar. Kijk eens wie daar aankomt.

Francine de Rancurel.

Was ze weg?

Wist u dat niet? Vlak na het schandaal.

Hoorde u wel?

Als u naar Saint-Martin moet, kunt u beter meegaan.

De dokter is vast opgehouden.

Dank u.

Hou u wel goed vast.

Hij fietst wel, als hij me wil zien.

Maar als hij moe is, pakt hij de verrekijker.

Na u.

Dank u.

Wist u dat niet?

Ze was bij de weduwe van Escalin.

Daar is ze van bil gegaan.

Met de kleinzoon. Mooie jongen.

Was die niet met die van Lambesque?

- Ze bracht veel centjes in. - En hij horens.

Dus geen huwelijk. De weduwe zette haar eruit.

Ik snap die jongen wel.

Zij is zo donker,

dus ik snap dat hij zin had in een blanke pit.

Is het nog ver?

- We zijn er zo, meneer. - Dank u wel, mevrouw.

Ik denk dat hij inspecteur is.

- Hij vroeg naar dokter Bastid. - Nou en?

- Misschien vervangt hij hem. - Geen jonge, voor wie dat hoopte.

Maar als hij dacht hier rijk te worden...

Hier vliegen de kraaien met volle tassen.

- Niemand voor 4 Chemins? - Jawel, ik.

Groet je vader van me.

Ik was hier niet teruggekomen, als ik haar was.

Het is niet ver meer.

Als u buigt, ziet u de lichtjes van Saint-Martin.

- Dokter Laurent? - Ja, mevrouw.

Mijn baas moest naar een zieke.

- Hij vroeg me u op te zoeken. - Mooi. U hebt me gevonden.

De kleine pakt uw spullen. Schiet op.

- Toch niet alleen? - Toen ik zo oud was, werkte ik al.

- Uw... - Nee, ik hou mijn tas.

- Ik ga voor. - Graag.

Ziet u wie daar aankomt? De vervanger van de dokter.

Een Parijzenaar, zegt men.

Vindt u dat niet gek, dat een Parijzenaar hier komt wonen?

- Misschien iets op zijn geweten. - Ik zag geen baard.

- Zijn we hem kwijt? - Nee, hij gaat rond.

We zien hem boven.

- Is het nog ver? - Het huis ligt hoog.

Kijk uit voor de treden.

De beek loopt door het dorp. Stap er niet in, hoor.

Hij komt recht uit de bergen. IJskoud.

Help!

Dat is Catherine Loubet. Het is een moeilijke bevalling.

De dokter is bij haar.

Het gaat niet goed. Het is een stuitbevalling.

- Wat doet u? - Ik verplaats hem.

Ik wil niet dat hij schrikt.

Hij is al nerveus. Dit kan hem traumatiseren.

Kom maar.

Als u niet te moe bent, ga dan naar hem toe.

Hij is er nog wel even.

- Is dat de nieuwe dokter? - Arme meid.

Pardon, meneer.

Ik ben de opvolger van de dokter. Hij is bij u, toch?

- Bent u arts? - Ja.

Komt u ook. Ze heeft zo'n pijn.

Is het uw vrouw?

Ik zal mezelf dit altijd blijven verwijten.

Die kant op.

Nou? Maak ik haar af of niet?

- Hè? - Het zwijn.

- Weet ik veel. - Dan zouden we doen, voor de doop.

Pardon.

- Meneer Laurent. - Collega...

Ik herkende u meteen.

Ik wilde u ophalen, maar de man wikt, de vrouw beschikt.

De schoonmoeder.

- Mevrouw Rébot, onze vroedvrouw. - Dokter.

Ze kalmeert.

Ik geef haar toch een prik.

Wilt u ook kijken?

Nee hoor, temeer daar bevallingen lang geleden zijn voor me.

Het zal toch weer moeten.

- Kom. - Na u.

Nee, ik ga niet. Ze wil me niet zien.

Wat heeft ze toch tegen me?

Het zit haar niet mee met de eerste.

Stuitligging.

Het is een nerveus wrak.

Toch is ze ontwikkeld en intelligent.

Ze is in de kost geweest.

Ze zou zich moeten vermannen...

Maar kennis en intelligentie tegenwoordig...

En wat kunnen wij doen?

De natuur moet zijn gang gaan.

Dat is wel makkelijk. Soms moet je een handje helpen.

Precies, ik wilde haar net morfine geven.

En, zit die spuit erin?

- Wie is daar? - Wees niet bang. Dokter Laurent.

Heeft hij u erbij geroepen? Is het ernstig?

Nee, hoor.

Ik ben zijn vervanger. Ik kom uit Parijs.

Uit Parijs?

Help me, dokter.

Ik heb pijn.

Zo erg... U heeft geen idee.

Niemand weet hoe erg.

Nu is het even rustig, maar het begint zo weer.

Sinds vanmorgen.

Ik heb geen kracht meer.

Ik ga dood.

Help me.

Wat een gedachten.

Mensen sterven niet meer bij een bevalling.

Maak je je zorgen?

Wil je André niet even zien? Hij zou zo blij zijn.

Nee.

Ik wil niet dat hij me hoort gillen als een beest.

Niet waar mijn man bij is, dokter.

Laat hem weggaan.

Hij gaat al, hij gaat al.

Het begint weer opnieuw.

Mijn kleintje is hier.

Hij wil eruit, maar hij kan niet.

Ik ben te smal. Ze gaan mijn buik opensnijden.

Mijn moeder stierf toen ik kwam. Nu is het mijn beurt.

Red hem.

Ik offer me op.

We zijn allemaal de dupe, meisje.

Zo was het altijd

en zo blijft het. Dat is ons lot.

Niets aan te doen. Je moet erin berusten.

Zeg dat niet. Je moet nooit berusten.

Zeker niet bij leed.

Hier is de prik.

U bent moe, dus ga wat rusten.

Ik werk de hele nacht.

En dankzij u is dat de laatste keer.

Help me...

Uw bagage is naar uw kamer gebracht.

Daar is de zitkamer.

En hier is de praktijk.

En hier de eetkamer.

De kelderdeur.

En mijn keuken.

Nu laat ik u uw slaapkamer zien.

Ik heb u de mooiste gegeven: die van zijn arme vrouw.

Heel goed.

Wilt u echt niet eten?

Nee, dank u, ik ben moe.

- Dokter... - Ja?

Ik wilde iets vragen.

Ik werk al heel lang voor dokter Bastid.

Ik ben oud, maar nog altijd actief.

En ik ben niet doof.

Ik kan een huis runnen.

Dit huishouden is een beetje als het mijne.

Bent u van plan me aan te houden?

Ik heet Célina.

- Heeft de dokter niets gezegd? - Nee.

Ik ben ziek, ik heb een longprobleem.

Nee, maak u niet druk. Het is nog maar een begin.

Maar ik zeg het, want je wilt zoiets graag delen.

Soms ben ik eventjes moe of gedeprimeerd.

Dan heb ik u nodig, dus als u wilt blijven...

Ik haal een extra deken voor u.

Wees niet bang. U zult niet lang ziek zijn.

Het is hier niet zoals in Parijs. De zon straalt.

En? Is het een jongen of een meisje?

Een meisje.

Arm kind. Als ze maar blijft leven.

Ze heeft nog de hele nacht geleden.

Wat schreeuwde ze.

Ze beviel om 6 uur in de ochtend.

Uitgescheurd door de tang.

Wat is de tang, mam?

Stil jij. Ga maar spelen.

- Die zien ze snel genoeg. - Liever niet.

Ik heb er zes uitgepoept.

Wat een drama om niks.

Jij bent net een poes.

Goed voorbeeld.

Poezen krijsen bij het vrijen, niet bij het bevallen.

- En die nieuwe dokter? - Hoe is hij?

- Aardig. - Is hij getrouwd?