Me Before Me (Aku Sebelum Aku)

เอาเลย ปล่อยลงมา ใช่ รอกน่ะ

อันที่อยู่ทางขวา

ปล่อยเชือกเลย

เชือกมันติดน่ะครับ

มันไม่ลง ปล่อยลงมา

ปล่อยลงมา ระวังนะ มันแพง

- ราวมันเอียง - ระวังนะคะ

(แชมป์การแข่งขันวิทยาศาสตร์ชวาตะวันตก ก้าวสู่ระดับชาติ)

อ้าว เกิดอะไรขึ้น

จาติมาแล้ว

- ว้าว จาติ - ว้าว จาติ

- แชมป์วิทย์ - นั่นอะไร

- เขาเก่งมากเลย - ผมจัดการเองครับ

- พี่ชาย ได้ยินผมไหม - ได้ยิน

โอเค ฟังนะ

โอเค ขยับไปทางซ้ายของผม ทางขวาของคุณ โอเคนะ

นั่นแหละ สองครั้ง

ครับ อีกหน่อย

- โอเค พอไหม - พอแล้ว โอเค พอแล้ว

ครูคะ จาติมาแล้ว

จาติ! ยินดีด้วยนะ เธอเก่งมาก

- แชมป์ของชวาตะวันตก - ทั่วชวาตะวันตก

ใช่ ชวาตะวันตก

ขอแสดงความยินดีกับทีมคาบาเรต์

ที่ชนะการแข่งขันคาบาเรต์ทั่วเมืองบันดุง

และตอนนี้ เชิญพบกับความภาคภูมิใจของโรงเรียนเรา

จาติ อิลฮามี

ขึ้นมาสิ จาติ

เร็วเข้า ขึ้นมาสิ

เขาได้สร้างประวัติศาสตร์

เป็นนักเรียนคนแรก จากโรงเรียนเอสเอ็มพี บันดุง รายา

ที่ผ่านเข้ารอบการแข่งขันวิทยาศาสตร์ระดับชาติ

จาติ แชมป์ของเรา

เอาเลย จาติ

พูดอะไรหน่อยสิ

- พูดสิ - จาติ นายเจ๋งมาก!

ให้เขาพูดก่อนสิ

ไม่ต้องอาย พูดเลย

- เร็วๆ หน่อย เรามีสอบ - ใจเย็นๆ

ถือถ้วยรางวัลไว้

จาติ

ดูเด็กคนอื่นๆ สิ พ่อภูมิใจแกนะ

ไม่มีใครทำได้สำเร็จมากกว่าแกแล้ว

- จาติ ไม่เป็นไรใช่ไหม - เร็วเข้า

อนาคตของแก… ตอนนี้อยู่ในระดับชาติแล้ว

มันจะสดใสที่สุด…

- ตอนนี้แกแค่… ประเด็นคือ พ่อ… - จาติ!

แกทำได้นะ จาติ

จาติ!

- จาติ! - เขาวิ่งหนีไปทำไม

เขาวิ่งหนีไปทำไม

จาติ

เป็นอะไร

ไม่เป็นไรนะ หายใจลึกๆ

หายใจช้าๆ

หายใจเข้า นั่นแหละ

จาติ

เป็นอะไรหรือเปล่า

แกเพิ่งชนะไม่ใช่เหรอ

แกควรจะดีใจสิ แพ้แล้วตื่นตระหนกก็ว่าไปอย่าง

แล้วเมื่อกี้มันเรื่องอะไรกัน

ผมตื่นตระหนกไง

ตัวก็ไม่ได้ร้อนสักหน่อย

อาจเป็นเพราะแกไม่ค่อยได้ละหมาด จาติ

- พ่อไม่ค่อยเห็นแกตื่นมา… - ผมละหมาดไม่เคยขาดเลยนะ

แกขาดละหมาดซุบฮิบ่อยมาก

เพราะงั้นพอตื่นมาต้องละหมาดก่อน แล้วค่อยอาบน้ำและกินมื้อเช้า

- โอเค - นั่นคือขั้นตอน

ตอนนี้ผมเหนื่อยมาก

ใช่ แกเหนื่อย

พ่อบอกแกมาตลอด

นี่

ใส่แจ็กเก็ตซะ

ยังไงพ่อก็คือคนที่รู้จักแชมป์ของพ่อดีที่สุด

แป๊บนะ จาติ

สวัสดีครับ คุณผู้หญิง

ครับ อีกสักครู่ผมก็จะไปถึงแล้วครับ เจอกันที่ศาลากลางนะครับ

ผมจะรอคุณอยู่ที่นั่น ผมกำลังไป

จาติ! เฮ่!

ไปกันเถอะ

ขอโทษนะครับที่ให้รอ

- ไม่เป็นไรค่ะ - ให้ผมช่วยนะ สบายดีไหมครับ

- ไม่เป็นไรค่ะ มันหนักมากน่ะ - ไม่เป็นไรครับ ให้ผมช่วยเข็นนะ

- ขอบคุณค่ะ - ยินดีครับ

มันเป็นปรัชญาของโรงแรมเรา

ที่ว่าแขกไม่ใช่พระเจ้า แต่เป็นครอบครัว มันเป็นแบบนั้นแหละครับ

ขอบคุณมากนะคะ

ผมเลยลาออกจากงานออฟฟิศที่จาการ์ตา

แล้วเราก็ย้ายกลับมาบันดุงกันทั้งครอบครัว

เพื่อให้ทุกอย่างมันราบรื่นมากขึ้นครับ

โอ้โฮ คุณทำให้ฉันรู้สึกเป็นแม่ที่ด้อยไปเลย

อาจเป็นเพราะผมโตมาโดยที่ไม่มีพ่อ

ผมเลยอยากให้จาติลูกชายของผม

ได้รู้ว่าการมีพ่ออยู่ด้วยทุกที่เป็นยังไง

คุณเยี่ยมมากเลยค่ะ

ผมอยากให้ลูกประสบความสำเร็จครับ

ถ้าเราประสบความสำเร็จ เราก็จะมีความสุข

มีใครบ้างที่ประสบความสำเร็จแล้วไม่มีความสุข ใช่ไหมครับ

ใช่ คุณพูดถูก

- ขอบคุณค่ะ รอสักครู่นะคะ - ขอบคุณมากครับ

ช่วยเขาหน่อยนะ

คุณอูยัน

- เห็นไหม ฉันบอกแล้ว คุณน่าจะฟังฉัน - ขอโทษครับ

ทำไมมาช้าจัง

- เก็บซะ อย่าทำตกนะ - ทำสองอย่างพร้อมกัน

- ยินดีต้อนรับค่ะ - เชิญครับ ทางนี้เลย

คุณคะ

คุณผู้หญิง

- เป็นไงบ้าง - ไม่เป็นไรครับ แม่

- มึนไหม เจ็บไหม คลื่นไส้ไหม - ไม่…

อยากกินซุปไหม

ทุกคน!

เร็วเข้า!

เร็วเข้า!

วิ่งให้เร็วกว่านี้ วิ่งไป!

ไปเร็ว จาติ เธอทำได้!

สู้ๆ จาติ!

นั่นแหละ วิ่งไป เย่!

เยี่ยม จาติ ดีมาก

- ผมได้ที่เท่าไหร่ครับ - ที่หก ไม่เลวเลย

- พ่อผมอยู่ไหน - เก่งมาก

- พ่อ ผมไปหาพ่อแป๊บนึงนะ - ได้ ไปเถอะ

จาติ

พูดตามตรงนะ

ตอนที่แกแพ้ แกดูดีใจนะ

แกดีใจจริงๆ หรือแค่เอาใจครูจูเน็ด

จาติ

มานี่สิ

ลองไปนั่งตรงนั้น

ไปนั่งตรงนั้น

จาติ

รู้ไหม

รู้ไหมว่าทุกๆ วันพ่อเห็นอะไร ตอนพ่อนั่งทำงานอยู่ตรงนั้น

นี่ ดูสิ นี่

ดูนี่สิ

ทั้งหมดนี้คือถ้วยรางวัลอันดับที่หนึ่งของแก

ดูสิ ในรูปพวกนี้ทุกใบ แกเป็นแชมป์

นี่คือสิ่งที่พ่อเห็น

พ่อรู้ว่ามันไม่ง่ายเลยที่จะได้แชมป์ทั้งหมดนี้

มันยาก พ่อรู้

ทั้งหมดนี้คือแรงบันดาลใจ ให้พ่อทำงานหนักมาตลอด

เพื่อแกไง จาติ

ห้องนี้อาจจะเล็กนะ จาติ

ไม่เป็นไร พ่ออยู่ในห้องเล็กๆ แบบนี้ได้

แต่มันไม่เหมาะกับแก

สำหรับแก ห้องมันต้องใหญ่กว่านี้ จาติ

โดยเฉพาะอนาคตของแก มันต้องใหญ่กว่านี้มาก

ผมแค่ไปแข่งวิ่งเอง ทำไมต้องพูดถึงอนาคตด้วย

นั่นแหละประเด็น "แค่ไปแข่งวิ่ง"

ใช่ไหม

แปลว่าแกรู้ว่าอะไรสำคัญกับแกจริงๆ

หมายความว่าไง

- ผมเตรียมตัวเพื่อการแข่งขันนะ - การแข่งขัน

นั่นไม่ใช่การแข่งขันธรรมดาๆ

นี่เป็นการแข่งขันระดับชาติ ทั่วทั้งอินโดนีเซีย

มีกี่จังหวัดนะ

ตอนนี้มีกี่จังหวัด

สมัยพ่อมี 27 จังหวัด ตอนนี้มีกี่จังหวัด

ประมาณ 30 หรือ 33 กี่จังหวัด

- สามสิบแปดครับ - สามสิบแปดจังหวัด จาติ

นั่นหมายความว่า แกต้องแข่งกับเด็กอีก 37 คนที่เหมือนแก

ตอนนี้พวกเขาตั้งใจเรียนกันหนักมาก จาติ

ถ้าอยากได้ที่หนึ่ง

แกต้องตั้งใจเรียนให้มากกว่าเดิม 37 เท่า

พ่อแค่อยากให้แกตั้งใจเรียน

พ่อจะอยู่เคียงข้างแกเสมอ

ตอนแกเป็นแชมป์ พ่อจะอยู่เคียงข้างแก

พ่อทำแบบนี้ก็เพราะพ่อรักแก

เข้าใจไหม

จาติ

ไม่เอาน่า จาติ

แกเป็นผู้ชาย

ทำไมถึงอ่อนแอแบบนี้ ร้องไห้ทำไม

ทำให้เราดูหน่อยค่ะ ครู

- โอเค นับถึงสาม - โอเค

- ได้ค่ะ - สาม

- สอง หนึ่ง - สอง หนึ่ง

เอาละ

พอแล้ว

ครูเก่งแล้ว พวกเธอยังต้องฝึกอีกเยอะ

จาติ!

มาเลย

มาสิ ไม่เป็นไร

ปรบมือให้เขาหน่อย

เอาเลย

นายทำได้ จาติ

- นายทำได้ - โอเคนะ

เขาทำไม่ได้หรอก เขาไม่รอดแน่

- ล้มหงายท้องเลย - โอ๊ย

- จาติ เป็นอะไรไหม - ล้มหงายท้องเลย

พอได้แล้ว ทุกคน หยุด อย่าหัวเราะเยาะเพื่อน

นายหัวเราะเยาะฉันเหรอ

จาติ

ใจเย็นๆ จาติ ใจเย็นๆ

- ใจเย็นๆ - จาติ พอแล้ว

- อะไร อยากมีเรื่องเหรอ - อยากมีเรื่องเหรอ

- อยากมีเรื่องเหรอ - ใจเย็นๆ จาติ ใจเย็นๆ

- ครูครับ - ครูครับ

ครูครับ…

ทำอะไรวะ อวดเก่งหรือไง