Le Bal du comte d'Orgel

Meneer Albert, een handtekening, alstublieft!

- Zeer aangenaam! - Goedendag. Gaat alles goed?

- Heel goed, dank u. - Kent u Paul Roban?

- Ik heb die eer niet gehad. - Goedenavond.

Zeer blij u te zien, monsieur.

Excuseer mij, ik ga naar de heer graaf.

- En? - Meneer de graaf, het is perfect!

U heeft niets meer te leren. - Dank u, Charles!

Ach, prachtig, prachtig! U bent een echte Fratellini!

Ik zal u naar de arena begeleiden. Het publiek zal het niet raden!

Ah, ziet u, Maë, hoe bekwaam ik ben!

Ik heb nooit getwijfeld.

En u, meneer de toekomstige ambassadeur, geen enkel compliment?

Ik heb geen woorden!

Prachtig! Een uitstekende diplomatieke carrière wacht u.

En nu laten we onze vrienden zich voorbereiden.

O, ik begon er net plezier in te krijgen!

Maar als de menigte zich ook moet vermaken...

HET BAL VAN GRAAF ORGEL

naar de roman van RAYMOND RADIGUET.

Ach, Marie, heel goed, ga zo door.

- O, pardon. - Kom hier, mijn kuikentje.

Hier zullen we jouw schoonheid voorbereiden.

- Hier. - Dank u.

Kom op, mijn kinderen!

Laten we opschieten, het begint al.

Tot ziens, mijn beste, en nogmaals dank!

- Nou, ik ga naar mijn plaats. - Nee, ga bij ons zitten!

Maar ik ben met mijn vriend, François de Serious.

- Dan goed, tot ziens. - Pardon. Tot ziens.

Hier heeft de graaf d'Orgele zich als clown geschminkt in de loge van de Fratellini.

Als je dat eens zag! Gewoon fantastisch!

En zijn vrouw! Heb je Maë d'Orgele gezien?

Ze zijn zo prachtig!

Hij stelde voor dat ik bij hen ging zitten, daar, tegenover.

- Bedankt dat je bent gekomen om mij gezelschap te houden. - Wat ben je dom!

Ik stel u de beroemde Fratellini voor!

Ik ben blij je te zien! Het is geweldig!

Nou goed, nou goed!

En hier is onze Albert!

Nu zult u de kampioen zien! Wat een figuur!

Wat sportief! Rechts, links, rechts, links...

Hij is gewoon geweldig!

Hé, hé, meneer Albert! Hé, kampioen!

Luister, François, ik begrijp je niet!

Met jouw achternaam

en gaan niet alle deuren voor je open?

Je doet helemaal geen moeite! Hoe kan men zo slordig zijn?

Het is een misdaad!

Maar nee! Kom op, open je mond!

- Groter! Ah! - Ah!

Hé, voorzichtig, ik heb geen paraplu.

Goed, open je mond. Ai-ai-ai...

Wat doe je!

Nu zullen we de hele wereld rondreizen.

Vertel me eens, hoe zegt men "ja" in het Italiaans!

Si! Si! Si!

O, wat goed!

Goed, goed...

En vertel me eens, hoe zegt men "ja"... in het Duits!

Ja!

Ik heb gehoord dat mevrouw d'Orgele afkomstig is van de eilanden.

Daarom heeft zij zo'n grappige naam.

Maë! Schattig, nietwaar?

- Maë... - Blijf maar dromen, oude man!

Maë is gewoon een middeleeuwse vorm van de naam Mathilde.

Echt waar? Ken je de d'Orgeles?

Nee-nee, gewoon... ik geloof dat ik hen een paar keer heb ontmoet.

In de "Comédie Française", geloof ik.

Geweldig gespeeld. Bravo!

Sorry, ik heb beloofd naar hen toe te gaan.

- Dan tot ziens. - Tot ziens.

Ah, daar is de jonge Guillaume! Hallo, Guillaume!

Wat een geheugen heeft u, meneer de graaf! U hebt hem maar één keer gezien!

Ik onthoud alleen de namen van bepaalde personen:

kinderen, gekken en koningen.

Kom op, temmer!

Mevrouw de gravin, vond u het boksenummer leuk?

Ja, het was erg grappig.

Het lijkt erop dat François de Serious ons niet zo goed kent als wij hem kennen!

Ik wist niet dat u mij kende, monsieur.

Wij kennen u beter dan u denkt. Nietwaar, Maë?

Ja, natuurlijk!

Ik heb uw vriend Paul Roban vaak gevraagd iets te organiseren,

maar ik vermoed dat hij u niets heeft doorgegeven.

Paul houdt van zijn vrienden, maar hij verstopt hen in verschillende laden.

Hebt u het gehoord, Maë? En in welke lade bent u opgesloten?

Ik neem aan in de geheime?

Misschien is hij gewoon bescheiden?

Nee-nee, ik ken die bescheidenheid. Dat is gewoon jaloezie!

Maar wij zullen wraak op hem nemen.

- Bent u de chauffeur van meneer d'Orgele? - Ja, monsieur.

Uitstekend, dank u.

Laten we de kleine Roban voor de gek houden.

Diplomaten en zakenmensen houd ik het meest van te misleiden.

François! Staat u mij toe u François te noemen?

Dus, wij zijn oude vrienden, laat de aardige jongen dat denken.

Kom op, Maë, neem hem onder de arm.

- Weet u zeker dat het grappig is? - Maar het is een klucht!

Ach, nou, als het een farce is...

Let op, ik zie hem! Het belangrijkste is dat u zich natuurlijk gedraagt!

Ach, dus u bent hier? Wij wachtten op u in de loge.

Nee, u zei toch...

Ik dacht dat we hier moesten afspreken?

Kent u François de Sérieuse?

- Aangenaam. - Ik ben blij.

- Laten we gaan dansen in de "Robinson"! - Ik kan niet dansen! En ik heb beloofd...

François belooft altijd God weet wat aan God weet wie.

Kom op, laten we ons vermaken.

Kom mee, we komen vroeg terug.

- In dat geval ga ik akkoord. - Dus, op weg!

- Dank je, Léon. - We passen er niet allemaal in, ik ga voorin zitten.

- U zult bevriezen! - Nee.

Ik hoop een longontsteking te krijgen zodat François sterft van wroeging.

- Naar de "Robinson". - Naar de "Robinson".

Nou dan, gaan we ons vermaken?

Mijn moeder en ik wonen in Champigny sinds mijn vader is gestorven.

- Champigny? Maar dat is buiten de stad! - Ja.

Mijn moeder wil niemand zien. En ze is pas 40 jaar oud. Dom, nietwaar?

- Volledig dom! - Heb ik u verveeld met mijn verhalen?

Nee hoor, helemaal niet. U zult zien, de "Robinson" is een volledig krankzinnige plek.

Eerder de mensen die daarheen gaan.

Ja. Het is een enorm kasteel dat de voormalige croupier Gérard in 1917 huurde.

Slechte Fransen gingen daar stiekem drinken en dansen.

En wij gaan door.

"Als vissen uit grote diepte, waar de nacht blind is".

Maakt u zich geen zorgen, het is van Cocteau.

Maë?

Maë, kom terug naar ons!

Alleen Gérard begreep dat onze interesse in de nacht een gevolg van de oorlog is.

De dood is nog zo dichtbij.

Vier jaar lang sliepen we staand en waakten we in de slaap.

Eindelijk kunnen we leven zonder te slapen.

Hoe kan men hier slapen?

- Léon, wat gebeurt er? - We zitten vast, meneer de graaf.

Daar is een auto kapot gegaan.

O la la, zo lukt het je nooit!

Armling!

Maar dat is Hortensia, de prinses van Austerlitz! Kent u haar, François?

- Natuurlijk. - Ze heeft een lekke band!

We kunnen haar niet alleen laten. Laten we haar te hulp snellen!

We kunnen hier niet de hele nacht doorbrengen!

En hij werkte nog wel in een ambulance! - Waarom kruip je niet zelf onder de auto?

In zo'n outfit?

Kruip er zelf onder, als je zo slim bent!

- Ik? - Ja, jij.

- Denk je dat ik het niet kan? - Nou dan, kruip eronder!

Kom op, laat door.

Hortensia! Hortensia!

Hortensia! Hortensia! Hortensia!

Hortensia!

Alleen u ontbrak nog! Wat een feest!

Wat een attractie! Iedereen roept: "Hortensia! Hortensia!" Het is een triomf!

Graaf d'Orgel. Mijn jonge Amerikaanse vriendin Hester Wayne.

- Kent u Paul Roban? - Mijn God, kleine Roban!

Charmant! Misschien een beetje te mager.

Stel u voor, uw vader wilde met mij trouwen!

Maar zijn familie weigerde hem vanwege mijn achternaam, kunt u zich dat voorstellen?

Austerlitz! Mijn overgrootvader was smid!

- Alles klaar. We kunnen het wiel verwisselen. - Dank u!

Duizendmaal dank, jongen. En dit is een herinnering van Hortensia.

Dank je, Hortensia!

Weet u, ik ben niet bang. Ik ben gewend om alleen te zijn tijdens de oorlog.

Dat klopt. Paul vertelde mij vaak over het schitterende gedrag van Anna.

Hij praat er niet graag over. Hij vindt dat hij handelde zoals iedereen.

Ja, maar Paul zei dat hij altijd meer deed,

terwijl hij deed alsof hij minder had gedaan.

Ik ben blij dat Paul u dat heeft gezegd.

Goedenavond, vrienden, goedenavond!

Goedenavond! Tot ziens!

Tot ziens! We rijden achter u aan, lieve Hortensia!

Ze is ongelooflijk!

Laten we gaan, Léon.

Ach, Mirza! Klasse! Dat is Mirza's auto!

Hortensia, ik smeek u, stop met lawaai maken!

- Mirza! - Hortensia!

Mijn lieve kleine prins, ik kom!

- We zullen de hele nacht dansen! - Zeker!

Daarna met jou!

Hallo! Bent u François de Sérieuse of niet?

Mijn tante sprak vaak over u.

Ik ben Hester Wayne, Amerikaanse.

Nou Paul, gaan we dansen?

Sorry, maar ik ben een zeer slechte danser.

En voor het eerst in mijn leven betreur ik dat.

Dank u! Misschien drinkt u dan iets met mij? Wilt u?

- Goed. - Laten we gaan zitten.

François, zullen we tango dansen?

Onmogelijk, u weet het!

- Wie is dat? - Mirza.

De meest Parijse van de Perzische prinsen.

Perzische? O God! En waarom heeft hij een hondennaam?

Mirza is geen naam, het is een titel. Zo noemen we hem, dat is eenvoudiger.

- En het meisje? - Amina? Zijn nicht.

Ze is 15 jaar oud en al weduwe.

Zullen we charleston dansen? Sta je het toe, François?

Dank je, mijn vriend!

Hé, en voor mij rode wijn!

Anne bereidt ons haar gevaarlijkste mengsel!

- Wat een verschrikking! - Wie zal mijn heerlijke Alaska proberen?