Good Witch

(ประกาศขาย ขายแล้ว)

- มีคนแอบดูเราอยู่ - อะไรนะ ตรงไหน

บ้านข้างๆ นั่น ตรงหน้าต่าง

ไม่เห็นจะมีใครเลย

พ่อว่านายหน้าให้รหัสเราผิด

- นี่มันลางบอกเหตุเลยนะ พ่อ - พ่อไม่เชื่อเรื่องลางบอกเหตุ

เรากลับนิวยอร์กกันดีกว่า

- ที่นี่เป็นบ้านใหม่เรา ทำใจซะ - ผมไม่อยากอยู่ที่นี่

พอพ่อสะเดาะกลอนนี่ได้

พ่อจะอธิบายให้ฟัง ว่าอยากกับต้องการ มันต่างกันยังไง

ลูกต้องอึ้งไปเลยแน่นอน

จะกี่โมงกี่ยามก็ช่าง พ่อโทรหา นายหน้า ถ้านี่โทรไปปลุกก็ยิ่งดี

สวัสดีค่ะ

ยินดีต้อนรับสู่เมืองมิดเดิลตัน ฉันเป็นเพื่อนบ้านคุณ

- แคสซี ไนติงเกลค่ะ - แซม แรดฟอร์ดครับ นี่ นิก ลูกชายผม

- ดูท่าคุณจะต้องการคนช่วยนะ - ก็ใช่ ถ้าคุณเป็นช่างทำกุญแจ

สงสัยนายหน้าจะให้รหัสเรามาผิด

ไรอันไม่น่าทำอย่างนั้น เขาทำงานละเอียดค่ะ

แต่ผมก็เข้าบ้านตัวเองไม่ได้

คุณลองดูอีกครั้งสิคะ

ผมลองไปสิบกว่าครั้งแล้ว ยังไงก็ไขไม่ออก

ครั้งที่ 13 อาจจะโชคดี ลองดูก่อนสิคะ

ก็ได้

ผมจะลองดู แต่มันไม่น่าจะมีอะไร

เลข 13 ชื่อเสียงไม่ค่อยจะดี

แต่จริงๆ แล้วสำหรับฉัน มันถือเป็นเลขนำโชคนะคะ

- ยังกับคุณมีเวทมนตร์แน่ะ - หลายๆ คนก็ว่าแบบนั้นค่ะ

- เราคงได้เจอกันอีกนะครับ - ฉันว่านี่ก็ได้เจอแล้วค่ะ

พ่อเปลี่ยนก๊อกอาบน้ำในห้องน้ำแขก

ซ่อมบานพับประตูไม่ให้ดังเอี๊ยดๆ

แถมต่อโต๊ะเครื่องแป้ง ให้เกรซได้ครึ่งทางแล้ว

ชีวิตหนูจะเป็นยังไงนะ ถ้าไม่มีพ่อ

แหม พ่อก็อยู่ติดๆ กันนี่เอง หนูไม่ต้องกลัวเรื่องนั้นหรอก

รู้สึกหุบยิ้มไม่ได้ทุกที เวลาเห็นอะไรแบบนี้

- "เนื้อเรื่อง ลอรี รัสเซล" - บทความนี้เขียนดีค่ะ

แม่นักเขียน หลานตา

วงที่แบรนดอนดูแล ก็เพิ่งมีคนจ้างไปเล่นคอนเสิร์ตค่ะ

- หลานพ่อแต่ละคนนี่มีพรสวรรค์จริงๆ - เห็นด้วยค่ะ

พ่อพวกแกต้องภูมิใจแน่นอน

เขาภูมิใจค่ะ

- อ้อ ลอรีจะมาร่วมงานรำลึกหรือเปล่า - เธอจะถึงวันพรุ่งนี้ค่ะ

รู้ไหม มาร์ธาเป็นต้นคิดไอ้งานนี้

- ถ้าหนูไม่อยากให้มัน... - ไม่เป็นไรค่ะ

เจคไม่ได้เป็นแค่ของหนูคนเดียว

เขาเป็นคนของมิดเดิลตัน ทุกคนอยากแสดงความรักให้เขา

ให้ทุกอย่างที่เขาทำ ในฐานะอธิบดีกรมตำรวจ

อาโวดาโดแห้ง ถั่วเหลือง กับบอสเวลเลีย

ยางไม้ของต้นบอสเวลเลีย ต้นไม้พื้นเมืองของอินเดียน่ะค่ะ

หนูหยดใส่ในชาของพ่อนิดนึง

- บอสเวลเลียงั้นเหรอ - ช่วยบรรเทาอาการข้ออักเสบค่ะ

หนูรู้ได้ยังไง

หนูจะไม่มีความสุขจนกว่า จะเห็นพ่อเดินอาดๆ ไปทั่วอีกครั้ง

โอเค หนูไม่มีเสื้อผ้าให้ใส่เลย

ลูกน่าจะไปบอกสาวน้อยอีกคน

ให้เอาเสื้อผ้าตัวเองออกจากตู้ลูกน่ะ

- แม่คะ ถามจริง ลุคนี้โอเคไหม - ก็ดูดีนี่จ๊ะ

คุณตาล่ะคะ ลุคนี้โอเคไหม

- หลานสวยอยู่แล้ว - ทั้งแม่ทั้งตาไม่ช่วยหนูเลย

- แล้วหลานอยากให้เราทำอะไร - ก็ดูหนูสิคะ ดูแบบตั้งแต่หัวจรดเท้า

ทั้งเสื้อผ้า หน้าผม รองเท้า เครื่องประดับ

แต่อย่ามองหนูด้วยสายตา ของแม่กับตาที่รักหนู

แต่มองหนูด้วยสายตา ของเด็กผู้หญิงเกรดเก้า

ที่เลิกกินแป้งตั้งแต่สะกดคำเป็น

- หาจุดด้อยหนูให้เจอค่ะ มันต้องมี - ทำไมล่ะ

ก็ถ้าตาหาเจอ หนูจะได้แก้ไขไงคะ

หลานน่ารักมาก

หมดกันเรา

- สะระแหน่ - อะไรอีกจ๊ะ

ดอกเสาวรส แล้วก็

- หนูยอมแพ้ - รากต้นวาเลอเรียน

หนูน่าจะจำกลิ่นมันได้

- รักลูกนะ - รักแม่ค่ะ

- เจอกันค่ะ ตา - เจอกัน หลานรัก

ฝากสวัสดีพี่ลอรีนะคะ

อ้อ ลอรี ประหลาดใจจังจ้ะ

- เช้าขนาดนี้ ทำอะไรอยู่เหรอ - แกรู้ได้ยังไงน่ะ

ขอโทษที่ไม่ได้มาต้อนรับ พอดีต้องพาลูกค้าไปดูบ้าน

- มีปัญหาตอนย้ายเข้าไหมครับ - มี

มีเหรอครับ

ไม่ ไม่มี ทุกอย่างโอเค

- แต่บ้านข้างๆ น่ะ - คฤหาสน์สีเทา

บ้านเก่าที่สุดในเมืองนี้ มีประวัติพอสมควรเลยล่ะ

- รอจนคุณเจอเจ้าของบ้านก่อนเถอะ - เขาเจอเรียบร้อยแล้ว

- อ้าว ไง แคสซี - ว่าไง

สวัสดีอีกครั้ง

- คุณหมอแรดฟอร์ด - คุณรู้ได้ไงว่าผมเป็นหมอ

- ทะเบียนรถคุณไงคะ นพ. - อ้อ

ชาสมุนไพรค่ะ สูตรผสมของฉันเอง ช่วยคลายเครียดได้ดีมาก

ขอบคุณครับ แต่ผมรักความเครียด ชอบกินกาแฟมากกว่าด้วย

- เอาจริง ผมชอบเอสเปรสโซ - คุณรักความเครียดเหรอ

- ขาดไม่ได้เลยล่ะ - ระวังนะคะ

ถ้ารับคาเฟอีนมากเกิน อาจจะปวดหัว กระสับกระส่าย

ผมรักคาเฟอีน

แล้วผมก็ไม่ค่อยเชื่อ สรรพคุณของสมุนไพรเท่าไรด้วย

สงสัยเป็นเพราะ เรียนหมอมา 11 ปีมั้งครับ

คุณน่าจะลองอ่าน บทความของวอลเลซ พิกเวิร์ธ

ในวารสารแลนซิต เรื่องติดคาเฟอีนนะคะ

- คุณอ่านวารสารการแพทย์ด้วยเหรอ - ฉันอ่านหลายอย่างค่ะ

ผมขอตัวก่อนนะ ต้องไปลากลูกชายวัยรุ่นลงจากเตียง

ผมว่าเดือนเดียวก็ถมเถ

คนนิวยอร์กชอบคิดว่า ตัวเองยอมแลกเสียงอึกทึก

ควันพิษกับความบ้าคลั่งทั้งหลาย กับชีวิตในเมืองเล็กๆ

จนกระทั่งได้ลองมาอยู่ เมืองเล็กของจริงนั่นแหละ

รู้กันอยู่ว่าคุณไม่ใช่ตัวเลือกแรก ที่ฉันเล็งให้มารับตำแหน่งต่อจากเจค

ใช่ คุณคอยเตือนผมอยู่เกือบทุกวัน

ฉันเป็นห่วงเรื่องงานรำลึกเจคนะ

ได้ยินว่าศิลปินอิดออดอยู่นั่นแหละ

จริงๆ เลยนะ แค่แกะหิน มันจะนานแค่ไหนกันเชียว

แต่มันไม่ใช่หินนี่ ตอนแรกเป็นไม้ ต่อมาก็นิกเกิล

แล้วก็เป็นแก้ว ตอนนี้ก็เปลี่ยนเป็นทองเหลือง

ฉันจะไม่ขอโทษที่เปลี่ยนใจ หรือยอมลดมาตรฐานตัวเองเด็ดขาด

แค่ดีพอ มันยังไม่ดีพอสำหรับฉัน

อย่าลืมด้วยล่ะว่าฉันเชิญนักข่าวมาด้วย

ฉันให้สัมภาษณ์ไปบ้างแล้ว ทุกสายตาจะจับจ้องมาที่ฉัน

- แต่งานรำลึกนี่จัดเพื่อเจค ไม่ใช่เหรอ - อะไรนะ อ๋อใช่ ใช่สิ แน่นอน

เราไม่ได้จัดพิธีเอิกเกริก เพื่ออวดอะไรใคร

ก็ไม่ใช่ แต่ว่า...

แล้วผมก็รู้ว่าคุณไม่อยากให้ สิ่งอื่นมาดึงความสนใจไปจากเจค

- แน่นอนว่าไม่ - ผมก็ว่างั้นแหละ

อย่างไรก็ตาม ภาพงานพิธีครั้งนี้

ก็หนีไม่พ้นมาสะท้อน ภาพลักษณ์ของฉัน นายกเทศมนตรี

ไม่ต้องห่วง มาร์ธา

เราจัดการทุกอย่างแล้ว โอเคนะ

เราทุ่มทุกอย่าง ไม่มีกั๊ก

จริงๆ เลยนะ เราต้องพูดเรื่องนี้กันกี่รอบเนี่ย

ตอนอยู่ในเวลาทำงาน เหมือนที่ฉันอยู่ตอนนี้

เรียกนายกเทศมนตรี ฉันยังไม่เรียกคุณเดเรค

จะเรียกก็ได้ ผมไม่ถือ

คุณจะไม่รู้กาลเทศะขาดมารยาท ก็เรื่องของคุณ

แต่อย่าลากฉันลงไปทำตัว ไม่เคารพอีกฝ่ายเหมือนกันด้วย

ถ้าไม่มีกฎเกณฑ์ คนเราก็ไม่ต่างอะไรกับสัตว์

ตกลง คุณต้องสอนกี่วิชา

แค่การค้นคว้า แบรนดอน เราคุยเรื่องนี้กันไปแล้ว

ผมจำไม่ค่อยได้

นี่คุณไปเพราะเรื่องที่ผมทำหรือเปล่า ทาร่า

เปล่าค่ะ

แต่ฉันว่า มันบอกเรื่องชีวิตคู่ของเราได้เยอะ

ที่คุณไม่คิดถึงความรู้สึกฉันบ้างเลย

ก่อนตัดสินใจเรื่องใหญ่แบบนี้

แล้วคุณต้องบอกแคสซีด้วย ว่าคุณทำอะไรลงไป

ผมรักคุณนะ คุณก็รู้นี่

ฉันก็รักคุณค่ะ

แต่ฉันคิดว่า...

ตอนนี้ถ้าเราห่างกันบ้างก็เป็นเรื่องดี

แจ๋ว เทอมนี้ฉันได้เรียน ประวัติศาสตร์กับครูคัธเบิร์ต

วิชานี้แจกเอแน่นอน

ก็ 30 ปีมานี้ ครูเขาไม่เคยเปลี่ยนข้อสอบเลยนี่

มีนักเรียนเอาข้อสอบลงเน็ต แบบนี้มันโกงชัดๆ

ไม่โกงสิ ก็คิดซะว่า มันเป็นการแนะแนวข้อสอบไง

- แอนโธนี หมอนั่นใครเหรอ - นั่นนิก แรดฟอร์ด

เราเรียนคาบโฮมรูมด้วยกัน เขานิสัยไม่ดี

โอเค ไหนว่ามาซิ

- หนุ่มนิวยอร์ก - โอเค

เป็นเพื่อนบ้านเธอ พ่อเขาเป็นหมอ หมอศัลย์นะ

- พ่อแม่เขาหย่ากัน - แล้วนายประเมินว่าไง

ฉันว่าเขาเป็นโรค คิดว่าคุณค่าตัวเองสูงลิบ

มีอาการหลงตัวเองตามตำราเป๊ะ

- แล้วพยากรณ์โรคว่าไง - พอสิ้นปีนี้นะ

เขาจะเป็นกัปตันทีมฟุตบอล

สาวๆ ทุกคนจะตกหลุมรักเขา

ไม่ใช่สาวคนนี้แล้วกัน

ขอบคุณ

(แพทย์เวชปฏิบัติครอบครัว ดร. แซม แรดฟอร์ด นพ.)

- สวัสดีค่ะ - ไงครับ

นี่ นี่แหละที่ทำให้ผมเลือกเรียนหมอ

คุณน่าจะโทรหาแมทธิว เนลสัน เขาเป็นช่างที่เก่งมาก

โทษที ผมไม่มีอะไรรับแขกเลย

มัน เลอะเทอะไปหมดเลย

ฉันแค่มาต้อนรับคุณเข้าละแวกนี้

กระดิ่ง หนังสือและเปลวเทียนเป็นร้านฉัน

เหมือนเราจะเป็นเพื่อนบ้านกันอีกแล้วสินะ

เยี่ยมเลย คนไข้รายแรก โอเค เอาน่า ออกไป ไป ไป ไป

นี่ค่ะ ขอฉันลองดู

- อย่าค่ะ คุณทำให้มันกลัว - งั้นคุณจะให้ผมทำยังไง

- นัดเวลาพบหมองั้นเหรอ - ลดไม้กวาดลงก่อนค่ะ

ปล่อยให้มันเกาะตรงนั้นไป

ไม่เอาน่า คุณทำได้ไง

ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยค่ะ มันแค่ต้องการคนบอกทิศทาง

สักช่วงหนึ่งในชีวิต เราก็ต้องการแบบนั้น จริงไหมคะ

ใช่ ผมเห็นด้วย

และผมควรโทรหาช่างคนนั้นด้วย

มีดผ่าตัด ผมถนัดใช้นะ แต่ค้อนนี่ไม่ค่อยเท่าไร

ค่ะ คุณน่าจะโทรหาเขา

- เหรอ - ประตูนั่นอาจจะไม่ใช่ปัญหาเดียวของคุณ

มีนกน้อยบอกฉันมา

ไง แมตต์ สบายดีหรือเปล่า

คุณหมอ ผมมาดูว่า คุณจัดการคลินิกไปถึงไหน

ถ้าจะเปรียบว่าแมตต์เป็นหมอ

ตอนนี้ผมก็มองหาบาทหลวง มาทำพิธีส่งวิญญาณให้อยู่

ครับ ต้องขอโทษด้วย ไม่มีใครเข้ามาเหยียบที่นี่หลายปีแล้ว

ผมถึงได้คิดว่าธุรกิจคงคึกคัก พอผมเปิดคลินิกไง

- แต่นี่มันเงียบๆ นะ - ครับ

มีอะไรที่ผมไม่รู้เหรอ

พูดตรงๆ นะ ไม่มีใครชอบหมอคนก่อนเท่าไร

ผมไม่มีฐานคนไข้ แต่ในเมื่อหมอใหม่มาถึงแล้ว

พอทุกคนเลิกไปหาหมอ พวกเขาก็ไปหาแคสซีแทน

- เพื่อนบ้านผมน่ะเหรอ - ใช่ครับ

อาการแพ้ คอเลสเตอรอล เคล็ดยอกเล็กๆ น้อยๆ เครียด

คุณไล่มาเถอะ แคสซีดูแลทุกอย่าง

มันน่าทึ่งมาก คุณเข้าไปในร้านนั้น