Mudbound

Μετάφραση και επιμέλεια : Μερακλής

Καλύτερα να κάνεις γρήγορα!

Δεν θα τα καταφέρουμε!

Κι όμως θα τα καταφέρουμε! Πρέπει!

Πάρε μια ανάσα!

Σειρά μου!

"Θα τα καταφέρουμε. Πρέπει."

Αυτός ήταν ο Χένρι, ο αδερφός μου.

Σίγουρος, πως τίποτα δεν είναι ανέφικτο.

Ότι ο αέρας θα ξηράνει ώστε να ξανασπείρουμε το βαμβάκι,

Ότι θα ανοίξουμε την τρύπα πριν μας πιάσει η καταιγίδα!

Διάολε!

Τι έιναι, αυτό;

Ο τάφος κάποιου σκλάβου.

Από που το ξέρεις αυτό;

Πυροβολήθηκε στο κεφάλι!

Θα πρέπει να προσπάθησε να το σκάσει!

Αλλάζει το πλάνο, τώρα!

Τι αλλάζει;

Δεν θα θάψω τον πατέρα μου, σε τάφο σκλάβου!

Δεν θα υπήρχε χειρότερο γι' αυτόν!

Βοήθησε με να ανέβω!

Δεν έχουμε άλλη επιλογή!

Ωραία, αδερφέ μου!

Βγές έξω!

Έλα!

Να πάρει!

Έλα Τζέιμι, κρατήσου!

Θα φέρω σκάλα!

Τι;

Χένρι!

Χένρι!

Που είσαι, Χένρι;

Αυτός ήταν ο αδεφός μου, ο Χένρι.

Σίγουρος, πως τίποτα δεν είναι ανέφικτο.

Και ο μικρός του αδερφός...

...που ποτέ δεν θα τον πρόδιδε.

Τι συμβαίνει με 'σένα;

Νόμισα, θα με άφηνες εκεί κάτω!

Γιατί να έκανα κάτι τέτοιο;

Γιατί να έκανα κάτι τέτοιο;

Όποτε σκέφτομαι την φάρμα, σκέφτομαι "λάσπη".

Λασπωμένα γόνατα και μαλλιά.

Να βαδίζω ακολουθώντας μονοπάτια απο πατημασιές.

Τα όνειρα μου έχουν καφέ χρώμα.

Ωραία, σήκωσε το!

Έλα!

Κράτα!

Σήκωσε το, Τζέιμι. Λίγο ακόμα.

Περίμενε. Άστο κάτω.

Γιατί δεν δοκιμάζουμε να βάλουμε τα σχοινιά κατά μήκος;

Το φέρετρο είναι πολύ στενό, κι άν πέσει θα σπάσει.

-Μπορούμε να δοκιμάσουμε. -Όχι!

Χάπ!

Χένρι, μη!

Δεν είναι δικό μου το φταίξιμο για ό,τι συνέβη.

Το προειδοποιήσα το αγόρι! Τους προειδοποίησα και τους δυο!

Μπορείς να περιμένεις λίγο, Χάπ;

Μπορείς να βάλεις ένα χεράκι;

Πρέπει να βάλουμε μέσα το φέρετρο!

Ήμουν τριανταένα χρονών παρθένα,

όταν γνώρισα τον Χένρι Μακ Άλαν, την άνοιξη του '39.

Ζούσα στο πατρικό μας, μαζί με τους γονείς μου.

Ο κόσμος μου ήταν μικρός,

κι αυτός ήρθε να με σώσει απο το περιθώριο.

- Μαθαίνω πως 'εχετε πάει στο κολλέγιο!

Μηχανολογία!

- Πτυχίο μηχανολογίας, απ' το κολλέγιο του Μισσισιπή;

- Ακούς Λώρα; Πτυχίο μηχανικού απ' το κολλέγιο του Μισσισιπή!

Θεέ μου!

Ξέρετε, κι η Λώρα είναι απόφοιτος κολλεγίου!

Έχει πιστοποιητικό απο το παιδαγωγικό τμήμα του Τένεσι!

Η αδερφούλα μου, είναι η έξυπνη της οικογένειας!

Έπαιρνε πάντα καλύτερους βαθμούς απο εμένα!

Είναι έξυπνη!

Λώρα, να μας παίξεις λίγο πιάνο, μετά το δείπνο!

Πρέπει να την ακούσετε πως τραγουδάει σαν άγγελος!

Ναι, να παίξεις κάτι για τον κ. Μακ Άλεν, αργότερα!

Το Άβε Μαρία! Είναι το αγαπημένο μου!

Θα το αγαπήσετε! Είναι τόσο όμορφο!

Τι;

Έιμαι βέβαιη πως ο Τέντι, δεν κάλεσε,

το καινούργιο του αφεντικό για να ακούσει ύμνους!

Τότε, γιατι να μην τον ρωτήσουμε;

Κύριε, Μακ Άλαν;

Θα θέλατε να ακούσετε λίγη μουσική μετα το δείπνο;

Μου αρέσουν οι ύμνοι!

Του αρέσουν οι ύμνοι!

Δεν ήμουν συνηθισμένη στον αντρικό θαυμασμό,

και το που μόνο που ήξερα, ήταν πως ήθελα κι άλλον.

Ήταν μια αναβολή, στον οίκτο και την ψεύτικη ευγένεια,

με τα οποία έρχεται αντιμέτωπη, μια γεροντοκόρη.

Δεν ένιωσε την ανάγκη να γεμίσει τον αέρα με λόγια, όπως εγώ.

Είχε την αυτοπεποίθηση, που έλειπε απο εμένα.

Δεν μπορώ να πω, ότι τον ερωτεύτηκα αληθινά..

Μα του ήμουν τόσο ευγνώμων, που αυτό είχε μικρή σημασία.

Έρχεται ο αδερφός μου, απο το Όξφορντ, την επόμενη εβδομάδα!

Θα ήθελα να τον γνωρίσεις!

Να τος!

Αδερφέ!

- Φαίνεσαι καλά, αδερφέ! -Το ίδιο κι εσύ!

Μάλλον σου κάνει καλό ο αέρας του Μέμφις!

Ή μήπως είναι άλλος ο λόγος;

Δεσποινίς Σαπέλ, απο εδώ ο αδερφός μου, ο Τζέιμι!

-Χαίρω πολύ! -Η χαρά είναι δική μου!

Φέρεται, σαν κάποιον απο τους ρόλους που υποδύεται!

Σωστά, αλλά ποιόν απ' όλους αδερφέ μου;

Τον Άμλετ; Τον Φάουστ; Τον πρίγκιπα Χαλ;

Αυτόν με τον οποίο θα βγάζεις αξιοπρεπώς το ψωμί σου κάποια μερα!

Τι πιστεύετε εσείς, δεσποινίς Σαπέλ;

Νομίζω θυμίζετε κάπως τον Πακ!

Ποιος είναι ο Πακ;

"Ω, Κύριε μου, πόσο ανόητοι είναι αυτοί εδώ οι θνητοί;"

Ο Πακ είναι ένα σκανδαλιάρικο ξωτικό!

Ένας καλικάντζαρος!

Συγχώρα με αδερφέ μου! Ήθελα απλά να την εντυπωσιάσω!

Θα διαπιστώσεις ότι η δεσποινίς δεν εντυπωσιάζεται, έτσι!

Πάμε;

Ενημέρωσα τον μπαμπά, πως έρχεσαι σήμερα!

Θέλω να την ακούσω!

Το μόνο που καταλάβαινα ήταν ότι βούλιαζα!

Με διάσειση και γεμάτος αίμα, σχεδόν ξεγραμμένος!

Ακόμη ένα θύμα της μεγάλης πλημμύρας του '27!

- Απίστευτο πως δεν μου το 'χεις πει! - Έχει και συνέχεια!

Και μετά;

Είδα ένα φώς να λαμπυρίζει!

Σαν πεφταστέρι!

Και ένα τεράστιο χέρι να να βγαίνει απο μέσα,

που πίστεψα πως ήταν ο Θεός, που ερχόταν να με πάρει!

Όμως ήταν ο αγαπητός μεγάλος μου αδερφός!

- Του έσωσες την ζωή, σωστός ήρωας! - Είναι!

Τι θα μπορούσα να κάνω; Να τον αφήσω να πνιγεί;

Ευχή μου, για το μέλλον!

Να είσαι ευλογημένος με ευτυχία, υγεία, ευημερία,

κι αν είναι κι αυτή μαζί σου, τότε ενα σπίτι γεμάτο παιδιά!

Την αγάπη μου, και στους δυο σας!

Αφρώδες!

Θα σε πείραζε πολύ, αν χόρευα με την κοπέλα σου;

Χορεύετε, δεσποινίς Σαπέλ;

Πολύ ευχαρίστως!

Ο Τζέιμι, κοιτούσε με άλλα μάτια, τη ζωή.

Και όταν κοιτούσε εμένα,

έπαυα να νιώθω αόρατη.

- Έπιστρέφω! - Εντάξει!

Λάμπεις, απόψε!

Σ' ευχαριστώ!

Ο Τζέιμι, την έχει αυτη την επίδραση στις γυναίκες!

Λάμπουν, γι αυτόν!

Δείχνει συμπάθεια για 'σένα, μπορώ να το δω!

Είμαι σίγουρη πως δεν αντιπαθεί κανέναν!

Σίγουρα όχι, αν αυτός ο κανένας φοράει φούστα!

Η πρόταση γάμου του, δεν ήταν όπως την φανταζόμουν.

Δεν γόνατισε, και η ερώτηση ήταν περισσότερο κάτι σαν δήλωση.

Δεν ήταν ρομαντικός, ο Χένρι.

Ήταν σκληρόπετσος.

- Ναι; - Ναι!

Λάτρεψα την ζωή της νοικοκυράς.

Το να υπακούω τον Χένρι, και να περιμένω να γυρίσει σπίτι,

ήταν ο σκοπός της ύπαρξης μου!

Κι όταν γεννήθηκε η Αμάντα Λι, της δόθηκα ολοκληρωτικά!

Ύστερα ήρθε η ημέρα που άλλαξε τα πάντα.

Για πάντα!

Η 7η Δεκεμβρίου του '41...

...θα μείνει στην ιστορία, σαν ημέρα ντροπής!

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, δέχθηκαν...

...την απροειδοποίητη και ύπουλη επίθεση...

...απο θαλάσσης και αέρως, της Αυτοκρατορίας της Ιαπωνίας!

Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρισκόντουσαν σε ειρήνη...

...και σε συνεννόηση μαζί της...

Ο μπαμπάς φώναξε τον κύριο Ρόμπερτ, να με πάρει με το φορτηγό του.

Αυτό θυμάμαι πιο έντονα.

Την αρχή και το τέλος.

Πάντα στεκόντουσαν, στα δύσκολα.

Σ' ευχαριστώ!

Θα προσευχόμαστε για εσένα!

Μην μας ξεχάσεις!

Δεν πρόκειται!

Να προσέχεις!

Θα το κάνω!

Θα τα αναλάβετε όλα εδώ, εντάξει; Να φροντίζετε την μητέρα σας!

- Εντάξει; - Θα το κάνουμε!

Κρατήστε μακρία αυτούς τους δύο απο την Λίλυ Μέι,

γιατί θα την πονηρέψουν νωρίτερα από την ώρα της!

- Απλά, να επιστρέψεις! - Θα επιστρέψω!

Ολόκληρος! Εντάξει;

- Σ 'αγαπάω, μαμά! - Κι εγώ, μικρέ μου!

Σ' ευχαριστώ!

Δεν μπορώ να κοιτάξω.

Δεν γύρισα να κοιτάξω.

Λένε είναι κακοτυχία να κοιτάς κάποιον που φεύγει.

Κράτησα τον παλμό του στην παλάμη μου.

Θυμάμαι κάθε του χτύπο.

Ήταν ζεστός και ζωντανός!

Τον ξέρω απ' έξω κι ανακατωτά.

Και το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να μην γυρίσω να κοιτάξω!

Δεν ξεχωρίζω κάποιον,

τους αγαπώ όλους το ίδιο!

Όπως κάθε μητέρα!

Όμως αυτά τα τέσσερα χρόνια,

όλο αυτό τον καιρό που έλειπε,