Labyrinth
د Thai ژباړه ډاونلوډ کړئ
د خپرونې معلومات
تګونه
د Thai سرليکونو مخکتنه
لومړۍ 200 کرښې.
คืนเด็กมาให้ข้า
ทั้งอันตรายและความยากลำบาก สุดคณานับ...
ที่ข้าได้ฟันฝ่ามายังปราสาท อันแสนไกลจากเมืองก็อบลิน...
ก็เพื่อนำเด็กที่ท่านขโมยมากลับคืนไป
เพราะเจตนารมณ์ของข้า แน่วแน่เยี่ยงของท่าน
และอาณาจักรของข้าก็ยิ่งใหญ่เทียมกัน
เพราะเจตนารมณ์ของข้าแน่วแน่เยี่ยง ของท่าน อาณาจักรก็ยิ่งใหญ่เทียมกัน
ให้ตายสิ
ฉันไม่มีทางจำบทพูดนี่ได้แน่เลย
"ท่านไม่มีอำนาจเหนือข้า"
โอ เมอร์ลิน
โธ่ ไม่นะ เมอร์ลิน ไม่อยากเชื่อเลยทุ่มนึงแล้ว
เร็วเข้า มาเร็ว
ไม่ยุติธรรมเลย
โธ่ จริงๆ เลย
- ขอโทษค่ะ - อย่ายืนตากฝนสิ เข้ามา
ได้ค่ะ มาเร็ว เมอร์ลิน
- มาเร็ว - ไม่ต้องเอาหมาเข้ามา
- แต่ฝนมันตกหนักนะคะ - ไปอยู่ในโรงรถ
ไปเร็ว เมอร์ลิน ไปอยู่ในโรงรถ
ไปสิ
- ซาร่าห์ ลูกมาช้าชั่วโมงนึง - หนูขอโทษแล้ว
ให้แม่พูดจบก่อน
- พ่อกับแม่ไม่ค่อยได้ไปไหนกัน - แม่ออกทุกสุดสัปดาห์
แม่ขอให้ลูกดูแลน้อง แค่ถ้ามันจะไม่ทำให้ลูกเสียแผน
แม่ไม่รู้หรอกว่าหนูมีแผนอะไร แม่ไม่เคยถามหนูด้วยซ้ำ
งั้นก็บอกแม่สิเวลาลูกมีเดท แม่ชอบถ้าลูกมีเดท
- ลูกควรออกเดท - ซาร่าห์ ลูกกลับมาแล้ว
- เราห่วงลูกแทบแย่ - หนูไม่เคยทำอะไรถูกเลยสินะ
เธอทำเหมือนฉันเป็นแม่เลี้ยงใจร้าย ไม่ว่าฉันจะพูดยังไง
ผมจะคุยกับเธอเอง
ทั้งอันตราย...
และความยากลำบากสุดคณานับ...
ที่ข้าได้ฟันฝ่ามายังปราสาทแห่งนี้...
อันแสนไกลจากเมืองก็อบลิน...
ก็เพื่อนำเด็ก...
ที่ท่านขโมยมากลับคืนไป
- พ่อขอคุยด้วยหน่อย - หนูไม่มีอะไรจะคุย
รีบไปเถอะ เดี๋ยวพ่อก็สายหรอก
พ่อป้อนข้าวโทบี้ แล้วเอาเข้านอนแล้ว
พ่อต้องไปแล้วนะ จะกลับราวเที่ยงคืน
อยากคุยกับหนูมากเลยสินะ
ถึงได้พังประตูเข้ามา
แลนซีลอท มีคนเข้าห้องฉันอีกแล้ว
ฉันล่ะเกลียดนัก เกลียดที่สุด
ฉันเกลียดเธอ ฉันเกลียดเธอ
ใครก็ได้ช่วยพาฉัน ไปให้พ้นจากที่แย่ๆ นี่ที
จะเอาอะไร จะฟังนิทานใช่มั้ย
ก็ได้
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีสาวน้อยแสนสวยคนหนึ่ง...
ที่แม่เลี้ยงของเธอ บังคับให้อยู่บ้านกับเด็กตัวน้อย
เขาเป็นเด็กนิสัยเสีย และอยากได้ไปซะทุกอย่าง...
และสาวน้อยนั่น ก็เหมือนทาสดีๆ นี่เอง
แต่สิ่งที่ไม่มีใครรู้...
ก็คือราชาแห่งก็อบลินหลงรักเธอ
และเขาก็ให้อำนาจแก่เธอ
ดังนั้นคืนหนึ่ง...
เมื่อเด็กตัวน้อยคนนั้นร้ายกับเธอ...
เธอจึงขอความช่วยเหลือจากก็อบลิน
ฟังนะ
"พูดคำพูดที่ถูกต้อง" ก็อบลินกล่าว
"แล้วเราจะพาเด็กไปยังเมืองก็อบลิน"
"และเจ้าก็จะเป็นอิสระ"
แต่เธอรู้ว่าราชาแห่งก็อบลิน
จะขังเด็กน้อย ไว้ในปราสาทไปตลอดกาล...
แล้วเปลี่ยนเขาเป็นก็อบลิน
เธอจึงทุกข์ทรมานอยู่ในความเงียบ...
จนกระทั่งคืนหนึ่ง เมื่อเธอเหนื่อยจากงานบ้านทั้งวัน...
และเธอเจ็บปวด กับคำพูดร้ายๆ ของแม่เลี้ยง...
และเธอก็ทนมันไม่ได้อีกต่อไป...
เอาละ ก็ได้
หยุดร้องนะ เงียบซะ
เงียบสิ
ฉันจะพูดคำนั้นนะ
ไม่ ฉันต้องไม่พูด
ฉันอยาก...ฉันอยาก...
- เธอจะพูดมันรึเปล่า - พูดอะไร
- หุบปากน่ะ - ขอโทษ
แกนั่นแหละหุบปาก
ฟังสิ เธอจะพูดมันแล้ว
ข้าทนต่อไปไม่ได้แล้ว
ราชาก็อบลิน ไม่ว่าท่านจะอยู่ที่ไหน...
นำเด็กคนนี้ไปให้ไกลจากข้าที
ไม่ใช่นี่
เธอไปเอามาจากไหนนะ ไม่ได้ขึ้นต้นด้วย "ฉันอยาก" ด้วยซ้ำ
โทบี้ หยุดร้องนะ
ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าต้องพูดยังไง ปิศาจถึงจะมาจับตัวเธอไป
"ฉันอยากให้ก็อบลิน มาจับตัวเธอไปเดี๋ยวนี้"
ไม่ยากเลยว่ามั้ย
ฉันอยาก...
ฉันอยาก...
- เธอพูดมันแล้วเหรอ - หุบปากน่า
ฉันอยากให้ก็อบลินมาจับตัวเธอไป
เดี๋ยวนี้เลย
โทบี้
โทบี้ ไม่เป็นไรใช่มั้ย
ทำไมเธอไม่ร้องไห้ล่ะ
คุณเองใช่มั้ย คุณคือราชาก็อบลิน
ขอน้องฉันคืนเถอะ ถ้าไม่เป็นไร
พูดแล้วก็ต้องพูดเลย
แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจ
- ไม่ได้ตั้งใจรึ - ขอร้องละ
เขาอยู่ไหน
เจ้ารู้ดีว่าเขาอยู่ไหน
พาเขากลับมาเถอะ ขอร้องละ
ซาร่าห์...
กลับไปที่ห้องของเจ้า...
เล่นของเล่นกับเสื้อผ้าของเจ้า
ลืมเรื่องเด็กซะ
ฉันลืมไม่ได้
ข้าเอาของขวัญมาให้เจ้า
- มันคืออะไร - ลูกแก้วน่ะ...
ไม่มีอะไรพิเศษ
แต่ถ้าเจ้าหมุนมันแบบนี้...
มองเข้าไปข้างใน...
เจ้าก็จะเห็นความฝันของเจ้า
แต่นี่ไม่ใช่ของขวัญ สำหรับเด็กสาวธรรมดาๆ...
ที่ดูแลเด็กงอแง
เจ้าต้องการมันรึเปล่า
งั้นก็ลืมเรื่องเด็กซะ
ฉันลืมไม่ได้
ฉันขอบคุณข้อเสนอของคุณนะ แต่ฉันต้องการน้องฉันคืน
- เขาต้องกลัวมากแน่ๆ - ซาร่าห์
อย่าท้าทายข้า
เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า
แต่ฉันต้องได้น้องฉันคืน
เขาอยู่ที่นั่น ในปราสาทของข้า
เจ้ายังอยากตามหาเขาอยู่อีกรึ
นั่นคือปราสาท ที่อยู่เลยเมืองก็อบลินรึเปล่า
หันหลังกลับซะ ซาร่าห์ ก่อนที่มันจะสายเกินไป
ฉันทำไม่ได้
ไม่เข้าใจเหรอว่าฉันกลับไปไม่ได้
น่าเสียดาย
มันดูไม่ไกลเท่าไหร่เลย
มันไกลกว่าที่เจ้าคิดซะอีก เวลามีน้อย
เจ้ามีเวลา 13 ชั่วโมง ที่จะผ่านเขาวงกตให้ได้
ก่อนที่น้องของเจ้า...
จะกลายเป็นพวกเรา...
ไปตลอดกาล
น่าเสียดาย
เขาวงกต
มันดูไม่น่ายากเท่าไหร่
ไปเร็ว เดิน
- ขอโทษค่ะ - ขอโทษ
เจ้านั่นเอง
ขอโทษค่ะ ฉันต้องผ่านเขาวงกตนี่ไป ช่วยฉันหน่อยสิ
น่ารักจัง
- คุณทำอย่างนี้ได้ยังไง - เยี่ยม
น่าสงสาร
ใจร้ายจริงๆ
มันกัดฉัน
เจ้าคิดว่าพวกภูติจะทำอะไรล่ะ
ทำสิ่งที่ดีๆ อย่างให้พร
ทีนี้ก็รู้แล้วสินะ ใช่มั้ย
- 58 - คุณใจร้าย
เปล่านะ ไม่ใช่ซะหน่อย
ข้าชื่อฮอกเกิ้ล เจ้าเป็นใคร
- ซาร่าห์ - นึกแล้วเชียว
รู้มั้ยว่าประตูเข้าเขาวงกตอยู่ไหน
- รู้มั้ง - มันอยู่ไหนล่ะ
เจ้าวายร้าย
- ฉันถามว่ามันอยู่ไหน - อะไรอยู่ไหน
- ประตูน่ะ - ประตูอะไร
- ถามคุณนี่เหนื่อยเปล่าจริงๆ - ไม่หรอกถ้าเจ้าถามให้ถูกต้อง
ฉันจะเข้าเขาวงกตได้ยังไง
ค่อยฟังดูเข้าท่าหน่อย
เจ้าเข้าไปในนั้น
เจ้าจะเข้าไปในนั้นจริงๆ สินะ
ใช่
ฉันต้องเข้าไป
สบายดีนะ ว่ามั้ย
ทีนี้ เจ้าจะไปทางซ้ายหรือทางขวา
- มันเหมือนกันทั้งสองทางเลย - เจ้าไปได้ไม่ไกลแน่
- เป็นคุณคุณจะไปทางไหน - ข้ารึ
ข้าคงไม่ไปทางไหนทั้งนั้น
ถ้าคุณจะช่วยฉันได้แค่นั้น ไปซะก็ได้นะ
รู้มั้ยปัญหาของเจ้าคืออะไร เจ้าชอบนึกว่าอะไรก็ง่ายไปหมด
อย่างเขาวงกตนี่
ถึงเจ้าจะเข้าไปถึงตรงกลาง ก็ออกไม่ได้อยู่ดี
- นั่นมันความเห็นของคุณ - ก็ดีกว่าของเจ้าละกัน
ขอบคุณนะที่ไม่ได้ช่วยเลย ฮอกวอร์ท
บอกว่าฮอกเกิ้ล แล้วก็อย่าหาว่าไม่ได้เตือนนะ
เขาวงกตอะไรกัน ไม่เห็นมีทางเลี้ยวหรือทางแยก
ตรงไปไม่มีสิ้นสุดเลย
หรือมันอาจจะไม่
ฉันอาจคิดไปเองว่ามันไม่สิ้นสุด
หวัดดี
เธอพูดว่า "สวัสดี" เหรอ
เปล่า ข้าพูดว่า "หวัดดี" ไม่ใช่แต่ใกล้เคียง
- เธอเป็นหนอนใช่มั้ย - ใช่แล้ว
เธอคงไม่บังเอิญ รู้ทางออกจากเขาวงกตนี่นะ
ข้ารึ ไม่รู้หรอก ข้าเป็นแค่หนอน
เข้ามารู้จักกับเมียๆ ข้าสิ
ไม่ละ ขอบใจ ฉันต้องหาทางออกจากเขาวงกตนี่
แต่มันไม่มีทางเลี้ยวหรือทางออกเลย
มันยาวไปไม่มีสิ้นสุด
เจ้าดูไม่ดีนี่ ทางออกเยอะแยะ แต่เจ้ามองไม่เห็นเอง
- มันอยู่ไหนล่ะ - ฝั่งตรงข้ามก็มีทางนึง
ข้างหน้าเจ้าเลย
ไม่เห็นมีนี่
Labyrinth subtitles in other languages
تبصرې
No comments yet. Be the first to leave one.