لومړۍ 200 کرښې.
โปรโตแปรงซ์ เฮติ
คุณก็สวยนะ
พระเจ้าอวยพรค่ะ
โทษคับ?
ขอโทษคับคุณ
เดี๋ยวผมพาไปดูอะไรพิเศษ มีพิธีอวยพรลูกคุณด้วย
- ชอบสร้อยคุณจัง - ชอบสร้อยข้อมือฉัน?
- ใช่ฮะ - คุณยายฉันให้มา
ชอบมาเลยค่ะ
นะพี่คนสวย
เธอพูดเก่งเหมือนกันนะเนี่ย
นี่แหละคนสวย!
คนสวย!
ได้เรื่องเลย
สวัสดีค่ะ
- หนูเป็นไงบ้างจ๊ะ? - ดีค่ะ
ดีเหรอ?
เป็นนางแบบมั้ย?
- บ๊ายบาย! - บ๊ายบาย
คุณโอเคมั้ย?
มีอะไรรึเปล่า?
วันนี้ไปตลาดเจอผู้หญิงคนนึง
เธอทำพิธีอวยพรให้กับฉัน
เธอบอกว่ามันจะช่วยคุ้มครองแองเจล่า
- เธอเชื่อเรื่องพวกนั้นจริงเหรอ? - เชื่อ
ข้าแต่พระเจ้า
พระเยซูคุ้มครองที่นี่ ด้วยความรักของพระองค์
เขาจะให้ผมขึ้นหอระฆัง เพื่อถ่ายวิวทั้งเมืองมั้ย?
- คิดว่าไง ไปได้มั้ย? - คุณไปเลย ไม่ที่รักขาฉันเจ็บ
- ถ้างั้นกลับกัน - ไม่เธอไปเถอะ ขึ้นไปถ่ายเลย
- แน่ใจเหรอ? - อือ
- รักเธอนะ - รักเหมือนกัน
โซริน!
ปกป้องลูกด้วย...
ผมไม่รู้ภาษาคุณ
เขาบอกว่าภรรยาคุณบาดเจ็บสาหัส
ไม่ว่าหมอจะช่วยชีวิตเธอยังไง ก็จะเสี่ยงกับลูกคุณ
ลูกในท้อง
ผมไม่เข้าใจ
เป็นการเลือกที่ยาก เราช่วยทั้งคู่ไม่ได้
เราเสียใจด้วย
เมืองเพอร์ซี่ รัฐจอร์เจีย
13 ปีต่อมา
ตามหาฉัน
แองเจล่า?
ต้องไปแล้วลูก
แอ๊นจ์?
20 นาที!
ลุยเลย
รีบกินมื้อเช้าเลย
- พ่อนานเพลินไปหน่อย - พ่อกินเถอะ
- กินเลยหนูไม่กินเนื้อสัตว์แล้ว - คือยังไง?
เพราะสารคดีที่ดูใช่มั้ยเลยฝันร้าย?
- พ่อเตือนแล้ว - สงสารลูกหมู
พ่อคิดสิ มันแช่โคลนอยู่ดีๆ แล้วโดน...
เพราะคนทำฟาร์มเบื่อกินแต่ผัก
งั้น มื้อเช้าเป็นไอติมก็ได้นะ
วันนี้ติวเรื่องเลขใช่มั้ย?
- แข่งชิงแชมป์คณิต พรุ่งนี้ค่ะ - อย่ากัดเล็บ
คือว่าวันนี้ไปทำการบ้าน ที่บ้านแคทเธอรีนได้มั้ย
เลิกเรียนไปเลย พ่อเขาจะมารับ
คือ...พ่อนึกว่าจะเป็นเหมือนทุกที
เหมือนที่ทำประจำ พ่อไปรับที่โรงเรียน ไปที่สตูดิโอ ลูกทำการบ้าน
หนูเข้าใจ นั่นแหละที่ถาม นั่นแหละประเด็นหนูก็มีเพื่อนนะ
ก็รู้ พ่อรู้ลูกมีเพื่อน แต่ที่พ่อจะบอกคือ...
- สงสารลูกหมู! - พ่อก็เป็นเพื่อนหนู
แองเจล่า ไม่มีเวลาแล้ว
แองเจล่า! พ่อไม่มีเวลานะ!
หนูแค่ดูสารคดีเรื่องเดียว...
เล่นเป็นเด็กเลย
แองเจล่า?
แอ๊นจ์?
โอเค
งั้นก็ได้
แองเจล่า เรเน่ ฟีลดิ๋ง
ไม่ใช่เวลาเล่น
ต้องไปเดี๋ยวนี้แล้ว
ด่วนเลย!
- เก่งใช่ม้า - โอเค จะรังแกสัตว์ไม่มีทางสู้ก็เอาเลย!
สัตว์ตัวเล็กๆ ที่ไม่มีทางสู้
ไงแองเจล่า!
ฝากบอกพ่อเจอกันที่ยิม!
- ได้ค่ะ คุณโรลลินส์! - มาบอกเองเลยเหรอ!
อะไรเนี่ย? นี่?
- อะไรคะ - ได้นี่มาจากไหน?
อ๋อ หนูเก็บตังซื้อมาเองน่ะ
อย่ามาโกหกพ่อ
- เจอในกล่องของแม่ มันสวยดีน่ะ - กล่องของแม่รึของพ่อ?
- พ่อจำได้นะเก็บมันไว้ไหน - นี่ คุณฟีลดิ๋ง!
คุณฟีลดิ๋ง จะทิ้งถังขยะ ไว้ตรงถนนทั้งอาทิตย์รึไง?
เอาเข้าบ้านดีมั้ย ลากเข้าไปไว้ที่จอดรถก็ได้
เตือนเพราะเป็นเพื่อนบ้านกันนะ
ลืมเก็บถังเหรอ?
ตาพ่อไง เราผลัดกันคนละอาทิตย์
- ค่ะ หนูขอโทษ หนูผิดเองโทษที - ใช่
ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอกน่า
อย่าจอดนะ... เชื่อเขาเลย
- แปปเดียว จอดแปปเดียว! - จอดไม่ได้นะ! หลบเลย!
- ฉันไม่คืนหรอก - เอาคืนมาเลย กระเป๋าของพี่นะ!
- แคทเธอรีนรองเท้าใหม่ลูกไปไหน - หยุดไทเลอร์ เอามา!
ไหนพี่บอกว่ามันกัด
- เงียบไปเลย! - อย่าตลาดใส่น้อง
หนูลงแล้ว บายค่ะพ่อกับแม่
อย่าโวยวาย พ่อบอกไว้เลยนะ!
- อย่าวุ่นวายได้มะ - อย่าลืมโทรหาแม่นะ
- ได้ค่ะ - สัญญากับแม่
- สัญญามาก่อนเร็ว - หนูสัญญาค่ะ
พ่อไม่น่าว่าลูก แปปเดียว!
ขอแปปเดียว! แปปเดียว!
นี่...
แบบว่าข้าวของของแม่น่ะ มันมีค่า
กลับให้ทันมื้อเย็นล่ะ
ขอบคุณค่ะ!
- รักนะคะ! - รักเหมือนกัน นี่ลูก
- มื้อเย็น รักนะ - ขอบคุณค่ะ ขอบคุณรักนะ!
- หวัดดีค่ะ คุณฟีลดิ๋ง - หวัดดีแคทเธอรีน
ในที่สุดพ่อก็อนุญาตแล้ว ก็ทำตามที่ตกลงกันไว้
ฉันบอกพ่อว่าจะทำการบ้าน ที่บ้านของแคทเธอรีน
ถ้ามีใครโทรมาถามเธอก็บอกไปว่า...
อย่าคุยกัน!
แน่ใจเหรอ?
แน่สิ
บอกว่าเรามาทำการบ้านแล้วก็ เพิ่งกลับบ้านไป บอกว่าเพิ่งกลับบ้าน
พูดไม่ได้ยินรึไง?
หนึ่งสอง! หนึ่ง หนึ่ง สอง!
หนึ่ง หนึ่ง สอง!
หนึ่งสอง!
หายใจเข้าผ่านทางฟัน เข้าใจใช่มั้ยเนี่ย?
หนึ่งสอง! หนึ่งหนึ่งสอง!
เสาร์อาทิตย์นี้มีแผนทำอะไร?
แอ๊นจ์มีเตะบอกวันเสาร์ทั้งวันเลย นายล่ะ?
โบสถ์ฉันจัดเสิร์ฟแพนเค้กวันอาทิตย์ พาลูกมาได้นะ
ฉันเป็นโรคกลัวน่ะ เวลาได้ยินเสียงสวดแปลกๆ
ว่าฉันบ้าใช่มั้ย?
เราจุดเทียนถือลูกตุ้มในมือ
แล้วถามวิญญานว่าใช่ไม่ใช่
เรื่องทูตสวรรค์ ปีศาจซาตาน นักบวชกับนักบุญ
แล้วก็เสือกับสิงห์ กระทิงกับหมี...
มั่วแล้ว!
ดูนี่!
เธอเล่นบ้าอะไรเนี่ย?
จะแกล้งเหรอ!
หาเทียนมาจุดเองเลย
หาเศษไม้! เอามาจุดด้วยล่ะ
นั่นแหละ
- ปีโป้! จะเอาปีโป้ - ไม่เลวเลย โอเค ไม่เลวเลยครับ
อย่างงั้นแหละ
ถ้าจะโพสแบบนี้ ฉันคิดว่าเด็กน่าจะอยู่ตรงหน้านะ?
- เธอมาอยู่ตรงนี้ดีมั้ย - โอค เอาเป็นแบบว่าอยู่รวมกันหน่อย
ช่วยอย่าเพิ่งขยับจะได้มั้ยครับ...
- มานี่เลย! - ผมขอกลับหัวได้ป่าว?
- ข้างหน้าเลย - ถ่ายกลับหัวอย่างนั้นเหรอ!
มานี่!
ยิ้มเร็ว!
ยิ้มแล้ว!
อีกภาพก็ใช้ได้แล้ว
พ่อจะนับหนึ่งถึงสามนะ หนึ่ง สอง!
จุดเทียนเรียบร้อย
แล้วแค่ทำใจให้ว่าง
แค่เริ่มพูดแบบที่คุยกับแม่
โอเค
- แองเจล่า... แองเจล่า - แคทเธอรีน...
ใช่ นั่นแหละ
ยังอีกเหรอ...
แอ๊นจ์?
หลับเหรอลูก?
แอ๊นจ์?
ฝากข้อความไว้แล้วจะโทรกลับ บัยยย
- ฮัลโหล? - สวัสดีครับ ผมวิคเตอร์ พ่อแองเจล่า
ลูกผมบอกว่าจะไปที่บ้านแคทเธอรีน ไปทำการบ้าน
- ตั้งแต่บ่าย ผมแค่ตามหาลูก... - ไม่นะ เอ่อ...
- เขายัง... - พวกเขาบอกว่าจะไปที่บ้านของดิชานา
โทษครับ ใครนะ?
ดิชานา ยัง เพื่อนของแคทเธอรีน เขาบอกบอกว่าจะไปที่นั่น
เด็กๆอยู่ที่บ้านดิชาน่าเหรอ?
ค่ะ เขาอาจจะไปติวด้วยกัน เดี๋ยวฉันจะลองโทรถามแม่เธอให้นะ
โอเค งั้นโทรบอกผมด้วยถ้าคุณสะดวก
- ได้ค่ะ - ขอบคุณครับ
รอแปปนึงนะดิชาน่า
แล้วหนูรู้มั้ยว่าเขาไปไหนกัน?
หนูไม่รู้ว่าพวกเขาไปไหน
พวกเขาแค่ให้หนูบอกว่าอยู่ที่นี่ เผื่อใครโทรตาม
หนูเห็นพวกเขาอยู่ด้วยกันมั้ย? หรือเห็นมั้ยว่าพวกเขาไปไหน?
นี่ฉันโทนี่ พ่อแคทเธอรีนนะ หนูเห็นพวกเขาขึ้นรถไปกับใครมั้ย?
พวกเขาแค่เดินไป เดินไปเอง เดินเข้าไปในป่า
ผมหยิบเสื้อหนาวก่อน
- แคทเธอรีน? - แคทเธอรีน!!!
แองเจล่า!
แคทเธอรีน
- แล้วพวกตำรวจล่ะ? - เขาบอกเดี๋ยวมา
- แคทเธอรีน! - แคทเธอรีน!
- แองเจล่า! - แคทเธอรีน!
ไปไหนกันนะ...
นั่นไงมาแล้ว พวกตำรวจใกล้เข้ามา
นี่พ่อกับแม่เองนะ
แคทเธอรีน!
แคทเธอรีน!
แองเจล่า?
แคทเธอรีน!
โทนี่!
No comments yet. Be the first to leave one.